Sześć cichych pragnień

Życie Julii się rozpadało, ona potrzebuje czasu aby zaleczyć rany i pogodzić się z tym co się stało.

Mówiąc szczerze nie spodziewałam się, że tak emocjonalnie ona na mnie zadziała. Jej tematyka jest poruszająca, ma motywy i porusza tematy, które są delikatne i bolesne. Ale sposób w jaki autorka to opisuje wydawało się tak realne i prawdziwe, że czułam się jakbym to ja straciła kogoś. Bez płaczu się nie obyło.

Książka porusza różne tematy, ale to tak naprawdę historia o wyjątkowej miłości, ale przedstawiona w bardzo nietypowy sposób. Muszę przyznać, że okazało się, że zapomniałam z pierwszego tomu więcej niż mi się wydawało i zrobiłam reread i o matko, nie mogłam wpaść na lepszy pomysł, bo przez to mam wrażenie, że historia z drugiego tomu uderzyła we mnie dwa razy mocniej.

Postać Kuby to delikatny temat i bardzo bolesny dla głównej bohaterki. Autorka świetnie ubrała w słowa to co osoba borykająca się z żałobą mogłaby czuć w tej sytuacji. Rozwój innych postaci jak i samej Julii był niesamowity, miałam wrażenie, że autorka wszystkie jakieś niedociągnięcia w ich kreacji, dopracowała do perfekcji i wyszli dzięki temu tak ludzcy i realni, na myśl o Echo przychodzi mi jedynie do głowy powiedzenie WOW.

Motyw samotnego macierzyństwa i straty w pewnym momencie mnie aż przygniótł. Dla mnie było tego aż za dużo, ale dla jednych będzie to plus dla innych minus.

Książka naprawdę dobra ale nie będzie z pewnością dla wszystkich. Porusza tematy żałoby, miłości zarówno straconej jak i tej która może rozkwitnąć, jeśli tylko główna bohaterka da jej szansę. Dobrze się ją czytało, a pióro autorki jest naprawdę na wysokim poziomie.

Twórczość Anny Langner nie jest mi obca, choć minęło sporo czasu od przeczytania innej jej powieści, konkretnie „Nie byłaś grzeczna w tym roku”. Wówczas uważałam, że motyw erotyczny przedstawiony w tekście nie jest przesadzony, wulgarny. Mało tego, był to tylko zarys innych, wzruszających historii obyczajowych, do których pisarka przyzwyczaja swoich fanów. Wcale nie trzeba opierać się tylko na sensualnych opisach, by wciągnąć odbiorcę i dać mu chwilę na osobiste refleksje.

Tym razem może i popełniłam błąd, ponieważ „Sześć cichych pragnień” to kontynuacja „Dwunastu głębszych oddechów”. Nic się jednak nie stało- autorka tak zwinnie operowała fabułą, że mogłam bez problemu domyślić się wszystkiego. Co prawda czasem zakręciła mi się łezka w oku, ale jestem przekonana, że był to celowy zabieg autorski. Jeśli tak, udał się w stu procentach.

Urzekł mnie też wątek Julii, która nieprzypadkowo została ukazana jako samotna matka. Wychowywanie małego dziecka (synka Jakuba) to nie lada wyzwanie, żaden kaprys czy chwilowa fanaberia. Na szczęście, kobieta ma dość spore wsparcie, co też jest bardzo wzruszającym elementem książki. Ach, no i nie można zapomnieć o mężczyźnie w czerni, którego wypowiedzi mogą wywołać nawet ciarki na plecach. Ale o kim mowa i co wydarzyło się w życiu Julii i osoby o pseudonimie Echo? Warto samemu zanurzyć się w szczegóły.

Bardzo istotny jest też temat przyjaźni- zwykle ta prawdziwa łączy się z zaufaniem, pomocą. Anna Langner postanowiła jednak pokazać nie tylko blaski, ale i cienie bliskiej relacji międzyludzkiej. Czy to dobry pomysł w przypadku książki? Jak najbardziej. Życie to nie tylko cudowny, usłany płatkami róż czas, gdyż możemy także natrafić na ostre kolce.

Książkę przeczytałam dość szybko, cieszę się, że mimo odwrotnej kolejności zdołałam bez problemu poznać wszystkie rozdziały. Autorka ma na swoim koncie aż 32 powieści, zatem na pewno jeszcze coś wybiorę.

Hej 🌹

Przychodzę do Was dzisiaj z recenzją książki "Sześć cichych pragnień " (II Tom) Anny Langner. Jest to kontynuacja "Dwanaście głębszych oddechów" tej autorki ❤️

Główni bohaterowie

Julia z pozoru szara myszka, jednak kryje się za tym pikantna i mroczna historia, która zmieniła ją na zawsze.

Echo - chłopak w spektrum autyzmu, pewny siebie przystojny, ceniący zasady oraz realizację wyznaczonych celów.

Książka "Sześć cichych pragnień" opowiada o Julce, która próbuje poskładać się na nowo po stracie . Jako samotna matka próbująca utrzymać siebie, dziecko oraz realizować studia nie ma łatwego życia. Dziewczyna ma wsparcie najbliższych, jednak po wielu miesiącach w jej życie znowu wkrada się ukradkiem mrok (Echo), cień jej przeszłości o którym nie potrafi zapomnieć. Ich wspomnienia maja słodko-gorzki smak, po stracie Kuby dlatego dziewczyna oddala od siebie wszystkie skomplikowane uczucia, które ich łączyły. W książce wydarzenia przybrały nieoczekiwany zwrot akcji, po którym ciężko jest jej nie wracać do przeszłości. Tylko jako sobie z tym poradzi ?

Moim zdaniem II tom dał nam piękne choc pełne poświęceń i strat zakończenie tej zaskakującej historii. Czasami tak kurczowo trzymamy się przeszłości, że nie pozwalamy sobie na myślenie o przyszłości. Dla "J" mrok okazał się jej kocem bezpieczeństwa, domem za którym tęskniła gdzie każdy skrawek serca wypełniony jest wspomnieniami wielu barw ❤️

"Cze­ka­łem cier­pli­wie. Na te naj­waż­niej­sze rze­czy za­wsze warto cze­kać, bo kiedy w końcu się je zdo­bę­dzie, sma­ku­ją naj­le­piej na świe­cie."(Echo)