Sztil. Wiatr od morza. Tom 2 (barwione brzegi)

"Fale przypływu i odpływu. Lata, w których wszystko się układało - praca, miłość, dzieci, przyjaciele. A potem nagle coś się wywracało. Sekrety, które wychodziły na jaw, słowa wypowiadane zbyt późno, albo zbyt gwałtownie."

Dokładnie taka jest ta książka. To dalsze losy bohaterów "Sztormu". Anna i Andrzej we wspomnieniach powracają do końca lat osiemdziesiątych XX w. opowiadając swoją historię. Dalej obserwujemy zmiany jakie zachodzą w kraju i walkę młodych o wolność i niezależność słowa. Wspomniani Anna i Andrzej połączeni przyjaźnią stopniowo zbliżają się jeszcze bardziej do siebie. Burzliwe lata młodości powoli przechodzą w wiek dojrzały, odliczane kolejnymi rocznicami dramatycznego wydarzenia. Jednak nie da się wymazać tego co miało miejsce. Trzeba żyć dalej ponosząc konsekwencje swoich czynów.

"Z tajemnicami to jest tak, że człowiek sobie myśli: schowam, przykryję, przemilczę - i będzie lepiej, spokojniej.

(...)

Tylko nie zdajemy sobie sprawy, że pod tą warstwą spokoju cały czas coś się zbiera. Jakby ktoś nieustannie zgarniał brudy pod dywan. Niby jest czysto, ale do czasu. Potem zalegające warstwy śmieci zaczynają nam przeszkadzać."

Nie dla wszystkich czas okazał się łaskawy. Niczym ziarnko do ziarnka, małe problemy zaczęły urastać w górę nie do przeskoczenia. I w tym momencie Autorka pochyla się nad problem alkoholizmu wśród kobiet. Ukazuje postępy tej choroby, proces ukrywanie przed światem i jednoczesnego wypierania. Pokazuje jak ważna jest rola bliskich. Będąc na równi pochyłej ciężko jest się zatrzymać. Potrzeba silnej ręki, która mocno, stanowczo chwyci i pomoże ruszyć we właściwy kierunku.

"Sztil" to emocjonalna podróż przez życie. Utkana ze wspomnień, codziennych rozterek, mniejszych i większych problemów oraz prób ich rozwiązania. Treść skłania do przemyśleń, jednocześnie niosąc nadzieję, że po każdej burzy wychodzi słońce.

"Zdecydowanie najlepszym, co mnie w życiu spotkało, jest to, że mam kogoś, z kim mogę w życiu pomilczeć. Spokojnie, bez niezręcznego napięcia".

"Wiatr od morza. Sztil" przywiewa historię równie burzliwą, co „Sztorm”. Mogłoby się wydawać, że po śmierci Władka nadejdą spokojniejsze czasy dla jego przyjaciół. Nic bardziej mylnego. Dla Ani i Andrzeja rozpoczyna się nowy okres – etap stawiania fundamentów związku i rodziny. Ich bliscy, pomimo bardzo sceptycznego nastawienia, pozwalają młodym na podjęcie pierwszych decyzji – zarówno tych poważnych, jak i szaleńczych. Oboje wkraczają w taki okres życia, w którym coraz częściej pojawiają się słowa: odpowiedzialność, decyzje, konsekwencje. Ale też kłamstwa i wyrzuty sumienia.

Z czasem wybory Ani i Andrzeja dotyczyć będą nie tylko ich samych, ale też i rodziny, o przyszłość której będą musieli zadbać. Ale jak pogodzić sprawy rodzinne i walkę o Polskę? Jak odnaleźć równowagę i nie dać się pokonać słabościom? W „Sztilu” opowieść snuje zarówno Ania, jak i Andrzej – każde z własnej perspektywy. Oboje mają swoje obawy i tajemnice, które w ułamku sekundy mogą zburzyć wszystko to, co wspólnie wypracowali latami.

"Tajemnice mają to do siebie, że czasem zerkają z ukrycia. Siadają cicho gdzieś z tyłu głowy, a potem, dzień po dniu, zarastają kurzem".

Piękna życiowo jest ta historia Ani i Andrzeja, bez nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności i przesłodzonego zakończenia. Podwójna perspektywa narracyjna sprawia, że spoglądamy na bohaterów z większą empatią. Błędy przecież popełnia każdy, ale nie wszyscy są gotowi je naprawić lub wybaczyć. Nie ma też co bawić się w gdybanie i tworzenie lepszych scenariuszy, bo czasu nie odwrócimy. A złych rzeczy nie wymażemy – ba! – nawet nie powinniśmy tego robić, bo też te niedobre momenty mogą nas sporo nauczyć.

"Pamiętaj – dodała cicho – żeby rozwiązać problem, najpierw trzeba go zauważyć. Trzeba przyjąć ten niechciany prezent od losu, a dopiero potem podjąć decyzję, co z nim zrobić. (…) Nikt za ciebie nie wyrzuci tych śmierdzących skarpet leżących na twojej wycieraczce".

Zarówno "Sztorm", jak i "Sztil" powinny się stać takim plasterkiem dla tych, których fantazja losu doświadcza w szczególny sposób. W tej historii wiele rzeczy mogłoby się potoczyć innymi torami. Mogłyby paść zupełnie inne słowa, a ktoś mógłby dalej cieszyć się życiem. Ale to, co się stało, powinno być dla nas najlepszą lekcją od życia.

„Wiatr od morza. Sztil” to kontynuacja powieści „Wiatr od morza. Sztorm”, którą recenzowałam jakiś czas temu. Tom pierwszy mi się spodobał. Albo inaczej zakochałam się w tej historii. Nie jest to łatwa i przyjemna historia, ale warto ją poznać.

Nasi bohaterowie opowiadają nam swoje dalsze losy. Od czasów młodości aż po teraźniejszość. Razem z nimi śledzimy ich wzloty, upadki, angażujemy się przy tym emocjonalnie. Znajdujemy tutaj również odpowiedzi na pytania, które nas nurtują…

Magdalena Witkiewicz, autorka to nie tylko jak mówią o niej „specjalistka od szczęśliwych zakończeń”. Dla mnie to specjalista od udanych kontynuacji. Ta powieść poruszyła moje najwrażliwsze emocje. Ile ja łez tutaj wylałam! To historia piękna, ludzka, do bólu szczera i prawdziwa. Historia o dojrzewaniu, przeszłości i tym jaki wpływ ma ona na przyszłość. Jednak najważniejsze to to, że widzimy iż nadzieja mimo wszystko jest w stanie podnieść człowieka z najgorszego kryzysu.

Postacią, którą mocno zapadła mi w pamięć jest Anna. Poznajemy ją w latach osiemdziesiątych i śledzimy jej losy aż do teraz. Kobieta już dorosła zaczyna zastanawiać się, czy wszystkie jej wybory były właściwe. Jej historia jest opowiedziana w taki sposób, że każdy detal z jej życia ma tutaj znaczenia. Jako młoda matka musi zmagać się z macierzyństwem i odpowiedzialnością. Jej życie to tak naprawdę walka o normalność. Normalność w świecie, który nieustannie ją rani.

❗️MOŻLIWY SPAM❗️

A wiecie co najbardziej mnie dotknęło? Opisany tutaj problem alkoholizmu. Większości z nas wydaje się, że alkoholizm dotyczy ludzi marginesu, patologii. Jednak tutaj alkoholiczką jest Anna. Chociaż ona sama nie chce się do tego przyznać. Autorka genialnie pokazuje jak alkohol staje się dla Anny „cichym zabójcą”. Początkowe picie z przyjaciółmi zamienia się w upijanie się do nieprzytomności. Jeszcze jeden kieliszek… to już ostatni. Mogę to przerwać w każdej chwili… To tylko puste słowa…

„Wiatr od morza. Sztil” to powieść, w której bardzo ważne są relacje międzyludzkie i te same ze sobą. Autorka pokazuje jak dobra relacja pod wpływem emocji, niewypowiedzianych żali zamienia się w relacje złą. Znajdziemy tutaj tematy takie jak: kłamstwa, zdrady, milczenie. Ważne wątki pokazujące jak wpływają one na relacje po ujrzeniu światła dziennego nawet po kilkunastu latach. Bo, czy nie jest tak, że każda prawda kiedyś wyjdzie na jaw?

Oczywiście nie mogę nie wspomnieć tutaj o języku, który jest piękny, poetycki i co najważniejsze bardzo emocjonalny. Jak już wspomniałam na początku razem z bohaterami mocno przeżywamy wszystkie wydarzenia i angażujemy się emocjami. Opisy są pełne obrazów, wspomnień. Każde słowo ma tutaj znaczenie. Emocje są wyraźne i mimo, że to tylko książka to czujemy to co nasi bohaterowie.

Reasumując, „Wiatr od morza. Sztil” to genialna kontynuacja. Piękna opowieść o stracie, walce o siebie, walce o rodzinę. Historia opowiadająca to jak przeszłość wpływa na przyszłość. O tym jak niewypowiedziane i skrywane sekrety mogą zniszczyć najpiękniejszą relację. Sztil to wiatr, który przynosi spokój po burzy. Jednak tutaj nie do końca oznacza on ukojenie. Ta historia jest tak prawdziwa i ludzka, że bohaterowie stają się nam bardzo bliscy. Zostaje ona w pamięci na długo.

IG: libresunn

Po każdej burzy wychodzi słońce, po każdym sztormie nachodzi sztil...

W drugiej części "Wiatru od morza" wiele się wyjaśnia . Elementy układanki zaczynają do siebie pasować. Sekrety skrywane przez lata wychodzą na światło dzienne.

Czytając książkę wnikamy we wspomnienia bohaterów. Idziemy z nimi przez ich dorosłe już życie. Wzloty i upadki , które są nieuniknione nie omijają również Anny i Andrzeja .

Czy wspólne życie dwojga młodych ludzi, które zaczęło się od kłamstwa ma szansę na happy end ?

" Wiatr od morza . Sztil" to powieść, która niesamowicie wciąga. Gdańsk, zawirowania w kraju , zmiany ustrojowe, młodzi dorośli, którzy walczą o lepsze jutro. Nie ma czasu na nudę, nie ma stagnacji . Ciągle coś się dzieje.

W tym pędzie można się zgubić i zapomnieć o tym co najważniejsze, można zgubić siebie .

@magdalenawitkiewicz kolejny raz napisała książkę, od której ciężko się oderwać. Nie oszczędzała bohaterów, ale zwróciła uwagę na ważne rzeczy, które często dzieją się po cichu , sprawy o których nie chcemy mówić, których się wstydzimy. Problemy , które nie zawsze człowiek ogarnie w pojedynkę.

Pokazała, że po każdej burzy wychodzi słońce, że czasami warto coś poświęcić, żeby zyskać coś więcej.

"Wiatr od morza. Sztil" to opowieść o tym, że lepsze jutro kiedyś nadejdzie . Nie zawsze szybko i bezproblemowo , ale na pewno się pojawi. Musimy tylko być uważni i zwracać uwagę na znaki.

Ze swojej strony bardzo gorąco polecam tę powieść. Jeżeli nie czytaliście poprzedniej części, to jedyne co możecie zrobić to nadrobić zaległości i cieszyć się świetną lekturą.

𝑊𝑖𝑎𝑡𝑟 𝑜𝑑 𝑚𝑜𝑟𝑧𝑎. 𝑆𝑧𝑡𝑖𝑙 Magdaleny Witkiewicz to kontynuacja historii, która w poprzedniej części została przerwana w momencie pełnym emocji, pozostawiając wiele niewyjaśnionych spraw i tajemnic. Te niewyjaśnione sekrety położyły się cieniem na dorosłym życiu przyjaciół, a przede wszystkim Andrzeja, który przez lata dźwigał ich ciężar. Taśma pozostawiona przez Władka pokazała, że każdy coś ukrywał, a w 𝑆𝑧𝑡𝑖𝑙𝑢 wszystkie tajemnice wreszcie wychodzą na jaw. Jestem zachwycona tym, jak mistrzowsko Magdalena poprowadziła tę historię, jak delikatnie i zarazem mocno rozwijała postaci, prowadząc przez labirynt emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Z zapartym tchem śledziłam, czy stabilne stadło Anny i Andrzeja przetrwa próbę prawdy i czy konsekwencje dawnych decyzji nie okażą się dla nich zbyt trudne do udźwignięcia. 𝑊𝑖𝑎𝑡𝑟 𝑜𝑑 𝑚𝑜𝑟𝑧𝑎. 𝑆𝑧𝑡𝑖𝑙 to powieść, która mnie nie tylko poruszyła, ale zatrzymała i zmusiła do refleksji. Ta historia pokazała, że prawdziwa miłość przetrwa wszystko i sztorm i pozorny spokój, za którym czają się dawne strachy.

Zamknięcie tej historii przynosi spokój i poczucie, że wszystkie elementy układanki trafiły na swoje miejsce. To zakończenie, które skłania do zadumy nad własnymi wyborami i pozwala docenić zwyczajność dnia, ciepło domu i obecność tych, których kochamy.

Chciałabym wyrazić wdzięczność autorce za stworzenie tak poruszającej i pełnej mądrości opowieści. Dylogia 𝑊𝑖𝑎𝑡𝑟 𝑜𝑑 𝑚𝑜𝑟𝑧𝑎 ma w sobie siłę, by dotrzeć do wielu serc i pozostawić w nich trwały ślad. Jestem pewna, że każdy, kto po niego sięgnie, odnajdzie w nim coś dla siebie. Możemy mieć piękne życie, ale to zależy wyłącznie od nas. Życie to sztuka wyborów.