Szrama. Granice ryzyka. Tom 3

„Szrama” to nie jest tylko opowieść o śledztwie i poszukiwaniu mordercy, to również intensywna historia o emocjach, zdradzie, traumie i o tym, jak cienka bywa granica między miłością, a obsesją. Małgorzata Oliwia Sobczak po raz kolejny zabrała mnie do mrocznego Trójmiasta, pokazując jego mniej pocztówkową, turystyczną , a znacznie bardziej niepokojącą twarz. Sięgając po tą historię spodziewałam się przede wszystkim dobrego kryminału, ale bardzo szybko okazało się, że ta historia jest czymś więcej niż tylko opowieścią o morderstwie i śledztwie. To książka o ludzkich słabościach, o emocjach, które potrafią zniszczyć życie, a także o bliznach tych widocznych i tych, które zostają w człowieku na zawsze.

W jednym z domów w spokojnej dzielnicy Sopotu dochodzi do dramatycznego ataku. Nieznany sprawca wdziera się nocą do domu młodego małżeństwa. Kobieta zostaje zamordowana w wyjątkowo brutalny sposób, a na jej ciele pozostaje charakterystyczny ślad, tytułowa „Szrama”. Początkowo wszystko wygląda jak okrutny, ale jednostkowy akt przemocy. Jednak kilka miesięcy później dochodzi do kolejnej, niemal identycznej zbrodni. Wtedy staje się jasne, że w Trójmieście działa ktoś, kto ma swój plan i nie zamierza na tym poprzestać. Śledztwo prowadzi detektyw Oskar Korda, w jego pracy pomagają ekolożka sądowa Janina Hinc oraz dziennikarka Alicja Grabska. Ta trójka tworzy ciekawy i dość nietypowy zespół, czy okaże się skuteczny?

„Szrama” rozwija się stopniowo, odkrywałam z bohaterami kolejne fakty, które często burzą wcześniejsze przypuszczenia. W pewnym momencie zaczęłam podejrzewać kilka różnych osób, ale za każdym razem pojawiał się nowy szczegół, który zmieniał sposób patrzenia na sprawę. Książkę czytałam z ogromnym zaangażowaniem, trudno odłożyć ją na bok, bo cały czas pojawia się potrzeba poznania kolejnego fragmentu tej historii. „Szrama” to kryminał mroczny, momentami brutalny, ale jednocześnie bardzo wciągający. To opowieść o bliznach, tych widocznych na ciele i tych ukrytych głęboko w psychice człowieka. Po zakończeniu lektury miałam poczucie, że ta historia zostawia w czytelniku pewien ślad. I chyba właśnie dlatego uważam ją za jedną z tych książek, które zapadają w pamięć na długo.

Szrama mnie zabolała. Z punktu widzenia głównych bohaterów to książka najbardziej osobista i najmocniej obnażająca mroczne zakamarki ich dusz, zwłaszcza Oskara. Tak, można się wreszcie dowiedzieć, skąd ma bliznę na twarzy. Autorka zgrabnie i z dużym wyczuciem zagrała na emocjach czytelników, umiejętnie dozując fakty i uderzając najmocniej tam, gdzie najbardziej zaboli.

Przy tym wszystkim muszę napisać, że czytało się jak zwykle świetnie, bo Małgosia w pisanie umie. Wie, co zaakcentować, gdzie odpuścić, jak żonglować słowami, żeby akcja płynęła niczym rzeka po obfitych opadach deszczu. Było mrocznie i przejmująco, ale też wciągająco i tradycyjnie nieodkładalnie. Smutno mi trochę, że trylogia się skończyła, aczkolwiek rozumiem zamysł. Niemniej nie obraziłabym się za czwarty tom trylogii 😉

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

Dzisiaj przychodzę do was z recenzją książki „Szrama” autorstwa Małgorzaty Oliwii Sobczak. Jest to ostatnia część trylogii „Granice ryzyka”. Jeśli czytaliście recenzje poprzednich części to wiecie, że bardzo mi się one podobały. Jeśli nie czytaliście to zachęcam do przeczytania ☺️ Czy i tym razem autorka mnie zachwyci?

Akcja znów dzieje się w Trójmieście. W jednym z domów zostaje zamordowana kobieta. Jej mąż zgłasza sprawę po kilku dniach. Policja rozpoczyna śledztwo. Niebawem dochodzi do kolejnej makabrycznej zbrodni, gdzie ginie małżeństwo. Policja jest przekonana, że za zbrodniami stoi ta sama osoba. Rozpoczyna się wyścig z czasem… Czy uda się uchronić inne osoby przed grasującym mordercą?

Wow! Zakończenie trylogii iście wybitne! Ta część mnie powaliła na kolana! Wciągnęła mnie na tyle, że czytałam w każdej możliwej chwili! Dosłownie nie mogłam się od niej oderwać ani na moment! Bardzo spodobał mi się pomysł na fabułę jak i samo jego wykonanie. Naprawdę jestem pod wrażeniem. A to zakończenie? Zaskakujące, nieprzewidywalne jednym słowem genialne!

„Szrama” to kolejny mroczny thriller psychologiczny. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi stworzyć pełną napięcia i duszną od atmosfery historię. Przemoc, trauma, sekrety to tematy w których Małgorzata Oliwia Sobczak czuje się dobrze i to widać w jej książkach. Po raz kolejny widzimy jak piękne nadmorskie krajobrazy stają się tłem dla brutalnych zbrodni.

Jak i w poprzednich częściach tak i tutaj pierwsze skrzypce grają detektyw Oskar Korda, palinolożka Janina Hinc a także dziennikarka Alicja Grabska. To trio idealnie się dopasowuje. Każdy z nich ma inny pogląd na sprawę i dokłada puzzle układając je w jedną sensowną całość. Jednak każdy z nich jest naznaczony własnymi problemami i przeszłością. W pewnym momencie ich relacje stają się napięte i pełne niedopowiedzeń. Jednak dodaje to powieści dodatkowej głębi.

Coś na co warto zwrócić uwagę to to, że autorka po raz kolejny pokazuje nam, iż zbrodnia często wyrasta z licznych, nieleczonych traum i tłumionych emocji. Małgorzata Oliwia Sobczak daje nam bardzo rozbudowaną intrygę, gdzie każdy trop prowadzi do kolejnych pytań. Stopniowo zaczynają wychodzić sekrety ofiar, które rzucają nowe światło na ich wydawać by się mogło idealne życie. „Szrama” to nie jest jedynie historia o poszukiwaniu mordercy. To historia o tym jak przeszłość wpływa na teraźniejszość i jakie blizny zostawia. Blizny, których nie da się do końca usunąć.

Reasumując, „Szrama” to powieść, którą zdecydowanie mogę polecić wszystkim osobą lubiących powieści z mocno przedstawioną warstwą psychologiczną, wyrazistymi bohaterami i mroczną atmosferą. Ta książka jak i cała trylogia pokazują, że przeszłość nigdy nie zostaje zapomniana, a prawda zawsze dąży do ujawniania. Nawet po wielu latach może wyjść ona na jaw. Jeśli szukacie ciekawej, wciągającej i intensywnej lektury to ta książka będzie dla was idealna!

IG: libresunn

Ta historia wryła mi się w pamięć 🔥

Okładka? Niepozorna. Tytuł? Pozornie prosty. Ale już po kilku stronach wiedziałam, że to nie będzie zwykła opowieść. To będzie cios. I dostałam go – prosto w emocje.

📖 O czym jest ta książka?

„Szrama” to historia o bliznach – tych widocznych i tych głęboko schowanych. O rodzinie, tożsamości i tajemnicach, które potrafią zniszczyć więcej, niż nam się wydaje. Główna bohaterka wraca w miejsce, skąd uciekła, i musi zmierzyć się z przeszłością, która nie śpi.

W „Szramie” postacie są absolutnie kluczowe – to one nadają tej historii prawdziwej głębi i sprawiają, że tak mocno wciąga.

🕵️‍♂️ Oskar Korda – detektyw z blizną. To on jest tutaj sercem opowieści. Oskar jest detektywem, ale nie takim bez skazy – to postać bardzo ludzka, z ogromną raną z przeszłości, która wciąż krwawi i definiuje jego teraźniejszość. Jest charyzmatyczny, ale sfrustrowany – jego prywatne życie i relacje legną w gruzach, gdy śledztwo się komplikuje. Co ważne, to właśnie on ma swoją tytułową „szramę” – głęboko skrywaną bliznę, która ma go ostatecznie uleczyć, gdy w końcu się z nią zmierzy. W pewnym momencie gubi się między pożądaniem a prawdziwym uczuciem wobec dwóch kobiet. Nie jest ideałem, ma wady i słabości, ale właśnie przez to jest tak prawdziwy.

🎤 Alicja Grabska – dziennikarka z werwą. To zdecydowana i niestrudzona dziennikarka, która nie tylko relacjonuje śledztwo, ale jest w nie głęboko zaangażowana. Jest partnerką Oskara zarówno w pracy, jak i w życiu. Jej relacja z detektywem jest bardzo skomplikowana i niezwykle angażująca emocjonalnie. Alicja to nie tylko tło dla poczynań Kordy – to silna, samodzielna postać, która ma własne zdanie i nie boi się go bronić.

🔬 Janina Hinc – ekolożka sądowa, która namiesza. Nowa postać w tej odsłonie cyklu, która wnosi do historii świeżość i napięcie. Janina jest niekonwencjonalnie myślącą specjalistką od śladów, której pomoc jest dla Oskara kluczowa. Ale to nie tylko kwestie zawodowe – jej pojawienie się mąci w relacjach między Oskarem a Alicją, tworząc intrygujący trójkąt emocjonalny i napędzając osobiste dramaty bohaterów. Autorka sugeruje, że postać ta może nieźle namieszać w życiu naszych bohaterów.

💔 Ofiary i sprawca – więcej niż tylko role. Nawet postacie drugoplanowe, takie jak ofiary śledztwa, nie są tu tylko rekwizytami. Sobczak powoli odkrywa ich sekretną przeszłość, pokazując, że żadna historia nie jest czarno-biała. A jeśli chodzi o sprawcę... to najciekawsze dopiero przed Wami.

Wszyscy bohaterowie, nawet ci, którzy popełniają błędy i krzywdzą innych, są pokazani z niesamowitą empatią. Autorka świetnie oddała, jak rany i pragnienia, szczególnie te psychiczne, napędzają ich do działania i wyznaczają granice. Autorka nie idzie na łatwiznę – nikt tu nie jest jednoznacznie dobry ani zły. Czułam frustrację, złość, ale i ogromne współczucie. Łzy? Były. I ten niepokój, który siedział we mnie jeszcze długo po odłożeniu książki.

Akcja toczy się niespiesznie, ale z misternie budowanym napięciem. Autorka pisze oszczędnie, a jednocześnie tak wciągająco, że momentami zapominałam oddychać. Każde zdanie ma sens, każdy dialog jest jak kolejna warstwa psychologicznego thrillera.

🎯 Dla kogo?

Dla tych, którzy lubią mroczne historie rodzinne. Dla fanów Katarzyny Bondy czy Marty Kisiel. Dla czytelników, którzy nie boją się trudnych tematów i szukają w literaturze nie tylko rozrywki, ale i głębszego przeżycia. Uwaga: nie jest to lekki obyczaj – momentami bywa brutalnie szczera.

Moja ocena: 9/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

W jednym z sopockich domów dochodzi do morderstwa, którego ofiarą jest młoda kobieta. Gdy kilka miesięcy później dochodzi do podobnego morderstwa, na mieszkańców Trójmiasta pada blady strach. Do śledztwa zostaje skierowany detektyw Oskar Korda, któremu nieoficjalnie w śledztwie pomaga dziennikarka Alicja Grabska. Nikt nie przypuszcza, że duży wkład w rozwikłanie sprawy zabójstw włoży ekolożka sądowa Janina Hinc. Czy uda się znaleźć sprawcę, zanim zginie kolejna kobieta?

„Szrama” to ostatni tom trylogii „Granice ryzyka” Małgorzaty Oliwii Sobczak, będącym dusznym thrillerem psychologicznym, w którym podobnie jak w poprzednich tomach, nie zabrakło ważnych wątków obyczajowych i społecznych.

Podobnie jak ostatnim razem, zacznę od wątków obyczajowych i społecznych. W tym tomie nie zabrakło rozliczenia z traumami przeszłości. Główni bohaterowie Korda i Dębska mają sporo bolesnych kart w swoich życiorysach, kart, które nie pozwalają im funkcjonować w związkach, albo tak to sobie tłumaczą, wzajemnie się odpychając. W powieści znajdziemy wątek przemocy domowej zarówno tej fizycznej, jak i psychicznej. Co rzadko spotykane, tym razem „przemocowcem” jest kobieta. Zarówno powieści, jak i doniesienia prasowe, „przyzwyczaiły” nas, że za przemocą domową stoi mężczyzna, zwłaszcza, że policyjne statystyki również to potwierdzają, kobiet podejrzewanych o przemoc domową jest ok 8-10% wszystkich sprawców.

Kolejnym wątkiem, są zdrady małżeńskie, pojawiają się nawet „Lust Supper”, które w powieści łączą osoby, które szukają „zabawy” poza małżeństwem.

Jak wspomniałam wcześniej, w tym tomie poznajemy lepiej przeszłość Kordy i tego, w jaki sposób nabawił się swojej charakterystycznej „szramy”. U niego rozcięcie skóry zostawiło nie tylko brzydką bliznę, ale okoliczności, w jakich doszło do tego rozcięcia, zostawiły głęboką szramę w jego duszy i psychice. W poprzednich tomach mogliśmy się dowiedzieć, dlaczego Grabska cały czas powtarza w głowie „zepsuta! Rozumiesz? Zepsuta!”, jednak przeszłość Kordy była wielką zagadką. Ciekawie było obserwować, jak Autorka zgrabnie łączy osobiste przeżycia osób zaangażowanych w śledztwo, z aktualnie prowadzoną sprawą.

Podobnie, jak w poprzednim tomie śledztwo prowadzą Korda, Dębska i Hinc. Podobnie, jak poprzednio jest pod wrażeniem researchu jaki wykonała Sobczak, aby przekonująco wykreować ekolożkę sądową Hinc - jej ekspertyzy mocno wpływają na kierunek śledztwa. Nie tylko ekologiczna część powieści została dobrze opracowana. Jak wskazywałam w poprzednich recenzjach części cyklu, research dotyczący policyjnych procedur, zabezpieczania śladów, robi wrażenie.

Po raz kolejny muszę napisać, że bohaterowie zostali świetnie wykreowani. Mają skomplikowaną osobowość i często niełatwą przeszłość, która mocno komplikuje ich teraźniejsze życie, zwłaszcza uczuciowe. Warto dodać, że Autorka wprowadziła życia uczuciowego bohaterów sporo zamieszania, które mocno mnie zaintrygowało.

Całość napisana jest świetnym stylem, będącym elementem rozpoznawczym Małgorzaty Oliwii Sobczak. Akcja jest dynamiczna i dobrze przemyślana. Całość osadzona w dwóch planach czasowych, które przeplatają się w skomplikowany sposób i jak zwykle intrygują.

Niezmiennie polecam całą trylogię wszystkim wielbicielom thrillerów psychologicznych.