Szelest. Granice ryzyka. Tom 1

W tej historii nic nie jest oczywiste i pewnie dlatego tak bardzo mi się podobała. Nie lubię gładkich książek z przewidywalnym zakończeniem. W Szeleście autentycznie wszystko szeleści złowieszczo, a najbardziej emocje i traumy ukryte gdzieś pod powierzchnią pamięci. Trzeba mieć odwagę, by sięgnąć naprawdę głęboko i przypomnieć sobie to, co jest zbyt trudne i wstydliwe, by chcieć o tym pamiętać.

Okładka opinią Marcela Mossa nastraszyła mnie „odpowiednią dawką erotyzmu”. Od razu wyobraziłam sobie wyuzdane sceny, za którymi szczerze mówiąc, nie przepadam. Na szczęście w tym wypadku dawka naprawdę była odpowiednia, a na tle reszty praktycznie ginęła. Nie o seks tu chodzi, chociaż owszem, jest obecny.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

Po dłuższej przerwie przychodzę do was z recenzją powieści, która przekonała mnie do siebie swoim opisem. „Szelest” to pierwszy tom trylogii „Granice ryzyka”. Jest to seria mrocznych kryminałów psychologicznych. Twórczość autorki z nam i byłam bardzo ciekawa co tym razem ma mi do zaoferowania. Dodam, że jest to wznowienie tejże trylogii.

Alicja Grabska to dziennikarka gazety trójmiejskiej. Dostaje ona za zadanie napisanie artykułu o aplikacji Place to Race, która podaje lokalizację związane z dziwnymi miejscami. Kobieta początkowo niechętna, w końcu się godzi. Już od razu po pobraniu aplikacji otrzymuje lokalizację. Niebawem zostaje wysłana do miejsca, gdzie znajduje zwłoki dziewczyny… Jednak to nie znaleziona dziewczyna była celem…

Powiedzieć, że to było dobre to jak nie powiedzieć nic! Jestem pod ogromnym wrażeniem kunsztu pisarskiego autorki! Siadając do czytania liczyłam na dobra lekturę jednak to co dostałam przeszło moje oczekiwania. Autorka, wręcz mistrzowsko buduje intrygi i daje nam poczucie atmosfery niepokoju! Mroki ludzkiej psychiki są bardzo dobrze przedstawione.

Alicja Grabska to bohaterka do której od razu zapałałam sympatią. Jednak zagłębiając się w jej historię bardzo jej współczułam, ale i coraz bardziej ją lubiłam. Jest to bohaterka nieustraszona i mocno zdeterminowana, aby doprowadzić śledztwo do końca!

Oprócz Alicji Grabskiej postacią, która jest tutaj bardzo potrzebna jest Oskar Korda. Zajmuje się on sprawą zabójstwa. Wraz z Alicją wspólnymi siłami starają się poskładać wszystkie puzzle w jedną całość. Chcą jak najszybciej ustalić dane zabójcy. Między nimi zaczyna rodzić się uczucie, jednak czy to na pewno dobre dla śledztwa?

Punktem zwrotnym w „Szeleście” jest znalezienie karty pamięci z filmem. Ta karta zaczyna popychać dochodzenie naprzód, a zapisany na niej film staje się komunikatem. Autorka świetnie wykorzystała ten motyw, budując napięcie i zagadkową atmosferę. Razem z bohaterami próbujemy odczytać znaczenie filmiku i dojść do tego kto stoi za zbrodnią.

Chciałabym jeszcze wrócić do relacji Alicji i Oskara. Coś za co doceniłam autorkę to to, że nie wprowadziła nam tutaj taniego romansu, ale dawkowała nam emocje. Wątek miłosny nie wybił się tutaj na pierwszy plan, był świetnie prowadzony jako wątek poboczny, ale ważny w całej historii. Nasi bohaterowie nie są bez skazy. Ich przeszłość jest trudna i bolesna. To dodaje im autentyczności i wydają nam się tak po prostu ludzcy.

Ważnymi tematami, który tutaj występuje jest trauma i obsesja. Autorka genialnie ukazuje jak przeszłość wpływa na teraźniejszość. Zbrodnia nie jest tutaj jedynie wątkiem fabularnym. Po zakończeniu powieści widzimy, że jest to efekt długoletniej traumy, narastających emocji w człowieku.

Styl autorki bardzo polubiłam. Mimo iż jest to powieść o morderstwie to nie dostaniemy tutaj brutalnych opisów zbrodni. Małgorzata Oliwia Sobczak skupia się na pokazaniu emocji, oraz psychiki bohaterów. Samo tempo akcji jest średnie. Rozwija się ono stopniowo, ale cały czas narasta napięcie. Samo zakończenie jest mocno zaskakujące.

Reasumując, „Szelest” to powieść, którą z całego serca mogę polecić fanom thrillerów z mocno psychologicznym tłem. Jeśli szukacie mocnych scen to niestety tutaj ich nie otrzymacie. Jeśli jednak ważne są dla was emocje, warstwa psychologiczna, czy też wątek traumy to ta pozycja na pewno przypadnie wam do gustu.

IG: Libresunn

Czytał ktoś? Bo ja właśnie zamknęłam tę książkę i nadal słyszę ten tytułowy… szelest 📖🍂

Już od pierwszych stron poczułam niepokój. Klimat gęsty, mroczny, taki, który wchodzi pod skórę zanim się obejrzysz. Autorka buduje napięcie jak mistrzyni – powoli, ale systematycznie, aż nagle lądujesz w środku historii i nie możesz przestać czytać.

To historia, która pozornie toczy się leniwie, ale pod spodem aż kipi od tajemnic. Każdy rozdział to nowy trop, nowy cień. Do samego końca nie wiedziałam, komu ufać.

To właśnie bohaterowie są najmocniejszą stroną Szelestu. Alicja Grabska, dziennikarka z Trójmiasta, to postać, która zapada w pamięć. To kobieta naznaczona przeszłością: poznajemy jej licealne lata, pierwszą miłość, skomplikowaną relację z matką i toksyczne małżeństwo. Nie jest ani idealna, ani do końca sympatyczna, ale przez to tak bardzo ludzka i prawdziwa. Jej partnerem w śledztwie jest Oskar Korda – detektyw o enigmatycznej przeszłości i charakterystycznej bliźnie na twarzy. Jest ambitny, ale niejednoznaczny, a jego relacja z Alicją jest skomplikowana, pełna napięcia i niedopowiedzeń. Do tego duetu dochodzi postać, która intryguje najbardziej – Tajfun, jeden z najmroczniejszych czarnych charakterów, budzący jednocześnie złość i dziwne współczucie. Co jednak najważniejsze, autorka nie ułatwia nam zadania – każdy z bohaterów skrywa tajemnice, a męskie postacie są tak wyraziste, że podejrzany może być każdy. Czułam do nich wszystko: od bliskości po czysty dystans. Autorka nie daje łatwych odpowiedzi ani jednoznacznych postaci. I właśnie to uwielbiam. Emocje? Strach, ciekawość, momentami złość – ale przede wszystkim ten dziwny, przyjemny dreszcz.

Tempo akcji przyspiesza z każdym rozdziałem. Początek jest bardziej atmosferyczny, ale potem gonią nas zwroty akcji. Styl pisania bardzo wciągający. Autorka gra dźwiękami i ciszą – tytułowy „szelest” to nie tylko metafora.

📌 Dla kogo?

Dla fanów thrillerów psychologicznych, którzy nie boją się wolniejszego wejścia w historię. Dla czytelników lubiących mroczne tajemnice i bohaterów z drugim dnem. Jeśli cenicie klimat bardziej niż wartką akcję od pierwszej strony – to będzie WASZA książka.

Moja ocena: 8/10 ⭐

BRUNETTE BOOKS

Powieści kryminalne, które oprócz zagadki zbrodni skupiają się również na psychologii bohaterów i mrocznym klimacie, potrafią przyciągnąć czytelnika na długie godziny. Tak właśnie odebrałam książkę „Szelest” autorstwa Małgorzata Oliwia Sobczak to historia, która od pierwszych stron buduje napięcie i stopniowo odsłania coraz bardziej niepokojące fragmenty układanki. Są książki, które czyta się spokojnie, strona po stronie, odkładając je bez większego żalu na nocny stolik. Są też takie, które wciągają w swoją historię tak bardzo, że człowiek mimowolnie zaczyna czytać szybciej, jakby chciał dotrzeć do końca, a jednocześnie wcale nie chciał, żeby ta podróż się skończyła.

Główną bohaterką książki autorstwa Małgorzaty Oliwii Sobczak pod tytułem „Szelest” jest Alicja Grabska, kobieta pracująca w jednej z trójmiejskich redakcji, otrzymuje polecenie przetestowania nowej aplikacji mobilnej o nazwie Place to Rest. Program ma prowadzić użytkowników do nietypowych i mało znanych miejsc w okolicy. Takich, które mogą stać się inspiracją do krótkich wycieczek czy odkrywania miasta z innej perspektywy. Początkowo wydaje się to ciekawym, choć dość rutynowym zleceniem. Wszystko zmienia się jednak w chwili, gdy jedna z lokalizacji wskazanych przez aplikację prowadzi Alicję do lasu niedaleko sopockiej Łysej Góry. Tam kobieta natrafia na ciało zamordowanej dziewczyny. Sprawą zajmuje się detektyw Oskar Korda, który szybko zaczyna dostrzegać, że śmierć młodej kobiety nie jest odosobnionym przypadkiem. Okazuje się, że zbrodnia może mieć związek z inną sprawą, a mianowicie zaginięciem nastolatki i wydarzeniami z przeszłości, które ktoś bardzo chciałby ukryć. Czy bohaterowie rozwikłają tą sprawę?

„Szelest” to powieść, która łączy klasyczną zagadkę kryminalną z mrocznym klimatem i psychologicznym portretem bohaterów. Jedną z rzeczy, które zwróciły moją uwagę podczas lektury, jest atmosfera tej historii. Małgorzata Olwiia Sobczak bardzo umiejętnie buduje napięcie poprzez niedopowiedzenia i fragmentaryczne informacje. Czytelnik przez długi czas nie ma pewności, w którą stronę potoczy się śledztwo, a kolejne tropy zamiast wszystko wyjaśniać jeszcze bardziej komplikują sytuację. Dzięki temu niemal do samego końca trudno jednoznacznie wskazać, kto stoi za zbrodnią i jakie są jego prawdziwe motywacje. Styl, którym posługuje się autorka jest lekki i dynamiczny, dzięki czemu książkę czyta się naprawdę szybko. Rozdziały są stosunkowo krótkie, a kończą się w momentach, które naturalnie prowokują, by natychmiast sięgnąć po kolejny. To jeden z tych kryminałów, które łatwo przeczytać w kilka wieczorów, nie dlatego, że są krótkie, ale dlatego, że ciekawość zwyczajnie nie pozwala ich odłożyć. „Szelest” to historia o tajemnicach, które potrafią przetrwać wiele lat, oraz o tym, że przeszłość bardzo rzadko pozwala o sobie zapomnieć. Jeśli ktoś lubi kryminały z gęstą atmosferą, niepokojem czającym się między wierszami i bohaterami, którzy nie są jednoznaczni, ta książka zdecydowanie może okazać się bardzo satysfakcjonującą lekturą.

Pracująca w „Dzienniku Trójmiejskim” dziennikarka Alicja Grabska na zlecenie swojego szefa, ma przetestować nową aplikację Place to rest, która „wskazuje na mapie różne miejsca, mniej lub bardziej dziwne”, a „wyznacza współrzędne podróży, używając kwantowego generatora liczb losowych.” Co więcej, twórca aplikacji twierdzi, że „myśl może wpływać na materię.” Użytkownik ma się skupić na tym czego oczekuje, a aplikacja sama dobierze mu odpowiednie miejsce. Apka najpierw prowadzi Alicję w okolicę starej wieży widokowej, a na miejscu znajduje kawałek białej porcelany. Kolejne lokalizacje wybierane przez aplikację prowadzą Grabską przez dziwne lokalizacje, w których [Adres usunięty]. starą kamienicę, w której znajduje telewizor i magnetowid, a w nim kasetę z porno. Przy kolejnym użyciu Place to rest, dziennikarka natrafia na zwłoki rozebranej kobiety. Za każdym razem kobieta znajduje kawałki białej porcelany. Na miejsce zbrodni zostają wezwani policjanci, a śledztwo przejmuje detektyw Oskar Korda. Grabska prowadzi dziennikarskie śledztwo. Wkrótce policjant i dziennikarka łączą siły, aby odkryć tropy prowadzące do 1999 roku.

Jak współczesne zabójstwo łączy się z wydarzeniami sprzed dwudziestu lat?

„Szelest” to pierwszy tom wciągającej trylogii „Granice ryzyka” Małgorzaty Oliwii Sobczak. Ta powieść to dobrze skonstruowany thriller psychologiczny.

W tej powieści znajdziemy wszystko, co powinno się znaleźć w powieści tego gatunku: mroczna i duszna atmosfera, podskórny lęk, tajemnice przeszłości i traumy bohaterów.

W powieści znajdziemy również bardzo lubianą przeze mnie narrację prowadzoną na dwóch planach czasowych: w 1999 i 2018. Taki zabieg tylko potęguje ciekawość, jak połączą się wątki i jak przeszłość łączy się z teraźniejszością.

Pomysł na fabułę był dobrze przemyślany: nowa aplikacja, która ma wskazywać dziwne miejsca na mapie Trójmiasta, a której twórca ewidentnie bawi się z użytkownikami. Dziennikarka i policjant, których łączy przeszłość i traumy.

Sami bohaterowie zostali wykreowani na nieidealnych, z bolesną przeszłością, mierzący się ze swoimi demonami. Autorka pozwala nam „zajrzeć” w głowy bohaterów, poznajemy ich myśli, w przypadku Alicji przebłyski z jej przeszłości. Polubiłam zarówno Alicję jak i Kordę. Zwłaszcza Alicja budziła we mnie zarówno sympatię, jak i współczucie. Jej przeszłość mocno rzutuje na teraźniejszość i jestem ciekawa, jak potoczą się jej dalsze losy. Chemia między nią a Kordą jest mocno wyczuwalna i świetnie prowadzona.

Wartka akcja i niezawodny styl autorki powodują, że powieść czyta się z zapartym tchem.

Oczywiście, jak to w powieściach Sobczak bywa, nie jest łatwo odgadnąć, kto za tym wszystkim stoi i jakie ma motywy. Autorka podrzuca dosłownie okruszki informacji, nie ułatwiając śledztwa ani powieściowym śledczym, ani czytelnikom.

Powieść mogę z czystym sercem polecić wszystkim wielbicielom dobrych thrillerów psychologicznych.