Szefowa wszystkich szefów

Marek niebawem skończy trzydzieści lat i chociaż nie „klepie” biedy, nie osiąga zarobków, które pozwoliłyby mu na życie na wysokim poziomie. Nie posiada własnego mieszkania, nie wyjeżdża na wspaniałe wakacje, nie spędza czasu w ekskluzywnych klubach. Dochodzi do wniosku, że praca jako przedstawiciel handlowy to nie jest szczyt osiągnięć, pragnie coś zmienić, stać się kimś. W pamięci ma słowa ojca, który każdego, kto tylko coś osiągnął, ma większe pieniądze, nazywa mafią. W jego głowie rodzi się plan i chociaż może wydawać się głupi, on zamierza go zrealizować. Zamierza założyć mafię, na dodatek nie byle jaką tylko Włoską, a to, że nie tylko mieszka w Polsce, a z Włochami ma niewiele wspólnego, ani trochę mu nie przeszkadza. Ma zamiar stanąć na jej czele, zostać szefem, kimś, kto będzie budził strach.

Plan jest ambitny i nie czeka z jego realizacją. Zaczyna od nauki języka, a później szukania ludzi, którzy chcieliby wstąpić do tej jego mafii. Mogłoby się wydawać, że będzie miał z tym problem, jednak jego współpracownicy są chętni. Po pewnym czasie w jego życiu pojawia się pewna kobieta. Kim jest? Jaką odegra rolę? Jak potoczą się losy mafii, którą założył?

Na pewno zauważyliście, że uwielbiam książki z mafią w tle, jednak ta jest zupełnie inna niż te dotąd mi znane. Nie znajdziemy w niej dużej brutalności, wielu krwawych scen, strzelanin itp. - czyli tego wszystkiego, co mi się do tej pory kojarzyło z takimi książkami. Przyznam szczerze, że nie brakowało mi tego. To była taka lżejsza lektura na leniwe popołudnie, przy której można było się odprężyć, a nawet pośmiać. Nie wymagała ode mnie wielkiego skupienia, nie zmuszała do przemyśleń, za to pozwoliła odpocząć, dobrze się bawić.

Głównym bohaterem jest Marek i przyznam szczerze, że mam do niego mieszane uczucia. Z jednej strony jego zachowanie nie do końca mi odpowiadało, z drugiej nie wyobrażam sobie kogoś innego na jego miejscu, w tej historii. Jednak nie za bardzo mogę wyjaśnić o co, dokładnie mi chodzi, ponieważ dotyczy to jego zachowania z drugiej połowy książki.

„Szefowa wszystkich szefów” to książka, przy której po prostu można odpocząć, dobrze się bawiąc. Ze swojej strony polecam na leniwe popołudnie.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Marek pracuje jako przedstawiciel handlowy w firmie produkującej szczoteczki do zębów. Ma już dosyć swojej pracy. Nie zarabia źle, ale jak wiadomo pieniędzy nigdy za wiele. Ma świadomość, że robi się coraz starszy, dlatego chce zrobić coś ze swoim życiem. Do tej pory nie odniósł spektakularnego sukcesu, nie ma żony, ani nawet własnego mieszkania, dlatego też wpada na pomysł założenia mafii. Byłby szefem, miałby szacunek, kobiety i pieniądze. Koledzy z pracy zachęceni wizją szybkiego zarobku, szybko dają się wkręcić w jego plan. Spotykają się w pracowniczym magazynie, a po chwili zjawia się kobieta, która porządnie namiesza.

Jestem w kropce, ponieważ zupełnie nie wiem, jak mam napisać tę recenzję. Książka kompletnie nie przypadła mi do gustu, lecz nie dlatego, że była zła, tylko zupełnie nie wpasowała się w mój klimat. Mimo że czasami sięgam po lekkie komedie, to tym razem poczucie humoru autorki zupełnie do mnie nie trafiło. Jakiś czas temu czytałam „Wschody i zachody słońca” Aleksandry Tyl i byłam zachwycona jej twórczością, dlatego też nie zwlekając, postanowiłam sięgnąć po jej najnowszą powieść. Niestety są to zupełnie inne gatunki, których nawet nie można do siebie porównać.

„Szefową wszystkich szefów” czytało mi się szybko. Fabuła nie jest zbyt wymagająca, rozdziały są krótkie, więc tak właściwie w jeden wieczór miałam ją za sobą. Widziałam na portalu czytelniczym, że została ona sklasyfikowana jako literatura obyczajowa i romans, dla mnie jest to jednak komedia z nutą kryminału, może sensacji, lecz na pewno nie jest to powieść, do której gatunku ją przypisano.

Pozycja na pewno spodoba się miłośnikom komedii i mafijnych klimatów na wesoło. Odcięte palce, pranie brudnych pieniędzy, kłamstwa, tajne spotkania, lecz z przymrużeniem oka. Powiedziałabym nawet, że to połączenie Vito Corleone z Jasiem Fasolą. Nie znajdziecie tu krwi, ani prawdziwej gangsterki, tylko szarego, zwykłego, przeciętnego faceta, który postanowił spełnić swoje marzenie o dojściu do władzy i respekcie wśród zwerbowanych podwładnych. Czy mu się to udało, musicie przekonać się sami.

Jacy są bohaterowie? Raczej podobni do siebie. Wszyscy chcą małym nakładem pracy, zdobyć jak najwięcej pieniędzy. Marzą im się nowe samochody, domy bez kredytu i dostatnie życie, lecz nie wyobrażają sobie, by mieli kogoś zabić. W zasadzie to takie przedszkole dla gangsterów. Przekonajcie się sami, czy w przeciwieństwie do mnie, taki klimat trafia w Wasze gusta.

Miałam krótki okres w swoim życiu, kiedy chciałam więcej, szybciej, lepiej, łatwiej. Podpatrywałam z zazdrością na osoby, które miały interesującą pracę, więcej zarabiały, miały posłuch i szacunek. Na szczęście to się zmieniło, może dlatego, że i mnie w końcu udało się znaleźć pracę marzeń, z której jestem zadowolona i nie szargam sobie nerwów, patrząc w kalendarz, że jest dopiero wtorek i jakoś trzeba przeżyć do weekendu...

Bohater najnowszej powieści Aleksandry Tyl jest przedstawicielem handlowym. Marek jednak niezbyt jest zadowolony ze swojej obecnej sytuacji: drogi wynajem kawalerki, praca w firmie, w której musi wciskać klientom szczoteczki do zębów, brak żony, a nawet dziewczyny na horyzoncie, zarobki, które pozwalają przeżyć, ale już nie pożyć i korzystać z przyjemności. Będąc świadkiem, jak elegancki pan ubrany w dobrze skrojony i drogi garnitur rzuca się z mostu prosto do Wisły, uświadamia sobie, że też tak może skończyć. Postanawia więc zmienić swoje życie, ale jak to skutecznie zrobić? Może spełniając marzenie z dzieciństwa… zostać szefem mafii… koniecznie włoskiej…

„Jestem silny – pomyślałem i nawet powiedziałem to głośno, żeby podświadomość dobrze to zrozumiała. Czułem się silny i gotowy do realizacji wszystkich punktów, a także do wszelkich wyrzeczeń”.

Wydawnictwo w opisie wspomniało, że nie należy brać przykładu z bohaterów. Po lekturze muszę się w 100% z nimi zgodzić.

Aleksandra Tyl przyzwyczaiła nas, że jej książki albo poprawiają nastrój, albo są w nich poruszane trudne tematy wywołujące refleksję i zadumę. Tym razem Autorka zafundowała nam lekturę idealną na letni wypoczynek. Lekką, przyjemną, z dużą dozą subtelnego humoru. Temat też wybrała niestandardowy, bo jeszcze się nie spotkałam z tym, żeby bohater mający nad wyraz rozwinięte poczucie własnej wartości, czujący się niedoceniony i stłamszony przez systemy rządzące jego życiem postanowił założyć własną organizację. O losie! Ową organizacją okazała się mafia, bo od dzieciństwa marzyłby być sławny, groźny, bogaty, piękny i niezniszczalny. Już sama postawa Marka wzbudza wesołość. Dorosły w miarę ogarnięty chłop napisał na lustrze motto: Jestem silny, odważny i niezniszczalny, realizując swoje szczeniackie marzenia. Im dalej jednak w las tym jest mniej prześmiewczo, a bardziej na poważnie. Zachowania i pomysły Marka, jego narzeczonej i popleczników to nie tylko wywołujące uśmiech na twarzy sytuacje i dialogi, to też w pewnym momencie cała masa odniesień i analogi do współczesnego społeczeństwa, świata celebrytów, biznesmenów i polityki. Trafne spostrzeżenia Autorki sprawiały, że końcówka lektury to dla mnie bardziej śmiech przez łzy. Szefowa wszystkich szefów to wakacyjna książka, idealna na urlop. Przyjemna, napisana z humorem, ale mająca też przesłanie, nad którym warto się zastanowić w wolnej od wszelkich obowiązków chwili…

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu Prozami.

Jeden chwytliwy tekst na okładce i jestem kupiona. Szczególnie, gdy to najnowsza książka cenionej przez mnie autorki. Aleksandra Tyl wiele razy pozytywnie mnie zaskoczyła, więc nie mogłam przejść obojętnie obok "Szefowej wszystkich szefów" - rozbrajającej lektury idealnej na leniwe popołudnie.

Zacznijmy od tego, że autorka składa na nasze dłonie totalnie fabularny misz-masz. Trochę sensacji, nuta romansu, dużo obyczajówki i jeszcze więcej smacznej komedii, która poprawia nastrój i przywołuje na twarzy szczery uśmiech. Powiedzieć, że podczas czytania bawiłam się dobrze to jakby nie powiedzieć nic, ponieważ losy bohaterów ani przez moment nie były mi obojętne, styl autorki zjednoczył mnie ze wszystkim co się działo a fabuła pochłonęła mnie na tyle, że trudno było mi ją odłożyć choćby na moment.

Poznajmy Marka, handlowca, który zarabia co prawda przyzwoicie, ale nie na tyle, by pozwolić sobie na wszelkie luksusy. W dodatku doskwiera mu poczucie niespełnienia, bo chociaż ma trzydzieści lat na karku nie osiągnął niczego znaczącego. Dlatego decyduje się na radykalny, ale jakże pomysłowy krok! Marek zakłada mafię, organizuje miejsce spotkań i ściąga znajomych, którzy są chętni na dodatkowe pieniądze. I chociaż początkowo wszystko wydaje się iść w dobrym kierunku to pojawia się pewna kobieta... Dalej już jest tylko tragicznie.

Pomysł, rewelacja. Wykonanie - jeszcze lepiej! Aleksandra Tyl wpadła na naprawdę dobry pomysł, pozornie banalny a jednak w wykonaniu mocno wpływający na wyobraźnię, czasami wręcz rozbrajający i budzący skrajne emocje kierowane w stronę bohaterów. Muszę przyznać, że bardzo polubiłam Marka i cały ten zapał do nietypowej inwestycji przez co sama chętnie dołączyłabym do jego grupy, żeby zobaczyć co z tego wyniknie. Zabawa była wyborna, atrakcji nie brakowało, akcja dynamicznie rozwijała się do przodu i nie było miejsca o żadnych nudnych momentach, nie kiedy tak nietypowa fabuła wciąż wprowadzała nowe smaczki.

"Szefowa wszystkich szefów" to idealny czasoumilacz i lek na wszelkie troski. Śmiech i zabawa podczas przewracania kolejnych stron gwarantowane, ale wprawny czytelnik dostrzeże również pewne wartości poruszane między wierszami. Nie zdradzę Wam jakie smaczki autorka umieściła w historii Marka, ale zdecydowanie warto wczytać się w tekst i poświęcić uwagę tak ciekawej postaci. Gwarantuję - nie będziecie żałować swojego wyboru!

Chyba nie ma osoby, która nie znałaby Vito Corleone, występującego również jako Don Corleone lub Don Vito. Ten fikcyjny mafioso z powieści Maria Puzo rozpalał wyobraźnię rzeszy czytelników przez długie lata, a film pod tym samym tytułem co książka „Ojciec chrzestny” dla wielu do dziś pozostaje klasyką gangsterskich produkcji filmowych. Nie było osoby, która nie chciałaby choć przez chwilę poczuć tego dreszczu emocji, tego uczucia stania ponad prawem, nie uznawania ograniczeń, bycia bezkarnym. Oczywiście te emocje nie były poddane analizie, bazowały bowiem na samych korzyściach bycia gangsterem – pieniądzach, statusie, kobietach, a nie ryzyku, które związane jest z byciem mafiosem.

No ale w końcu mówi się, że kto nie ryzykuje, nie pije szampana. Zwykle bowiem pracuje całe życie na etacie, znosząc każde warunki, by wreszcie spłacić kredyt na dwupokojowe mieszkanie i uzbierać na jakąkolwiek emeryturę. I to niestety taką, która ledwo starcza na podstawowe potrzeby, bo o lekach czy takich fanaberiach jak wakacje, nie ma nawet mowy. I tak smutno wygląda życie większości Polaków, a jeśli stojąc przed wyborami w ten sposób spojrzymy na swoje dalsze życie, to odechciewa się chcieć. Bo po co harować na kogoś, skoro nic się z tego nie ma?

Czy jest zatem sposób, by wyrwać się z tego błędnego koła? Czy można żyć inaczej? Właśnie to pytanie zadaje sobie zbliżający się do trzydziestki Marek, przedstawiciel handlowy, na co dzień działający w branży szczoteczek do zębów. Patrząc przez pryzmat jego kolegów z podwórka, osiągnął sukces. Jako jedyny spośród nich ukończył studia, i to na dodatek z zarządzania, przeniósł się do Warszawy, ma dobrą pracę i sporo zarabia, a na dodatek do dyspozycji ma służbowy samochód. Tyle tylko, że większość pensji idzie na płatność za wynajem, zaś własne mieszkanie oznaczałoby zadłużenie się na najbliższe trzydzieści lat. Co w tej sytuacji zrobić? Jest tylko jedno wyjście – trzeba zostać gangsterem. A właściwie szefem mafii, i to najlepiej włoskiej. Wówczas można żyć będąc ponad prawem, z taką ilością pieniędzy, że nic nie stanowi problemu.

Tylko jak się zostaje szefem mafii? Pierwszy krok ma już za sobą – ukończony kierunek studiów bez wątpienia przyda się w trakcie zarządzania taką zorganizowaną organizacją. Kolejnym krokiem jest nauka języka włoskiego, do czego Marek natychmiast się zabiera i to z niemałymi sukcesami – wszak nikt nie ma tak silnej motywacji, jak on. Kolejnym krokiem jest zbudowanie mafijnych struktur. Nie za bardzo wiedząc, jak się do tego zabrać, Marek rozpoczyna rekrutację wśród swoich współpracowników. Z czego dwóch z nich wchodzi do zarządu, a trio: Marek vel Don Alberto, Darek czyli Marco i Karol czyli Luigi, rozpoczynają mafijną karierę. Wśród członków tej włoskiej mafii w Polsce jest [Adres usunięty]. niepełnosprawna sekretarka zbierająca na nowy wózek, kreatywny księgowy czy stróż. Na początku postanawiają działać na terenie firmy, w której pracują, urządzając sobie tymczasowe biuro w magazynie, a działalność ta jest nieco chaotyczna, bowiem decyzje podejmowane są pod wpływem chwili. Przynajmniej do momentu, kiedy na horyzoncie pojawia się Donna Maria. Tyle tylko, że Marek jest wciąż przekonany, że to on kieruje ta mafią…

Jak zakończy się ta działalność? Czy którykolwiek ze spektakularnych pomysłów Marka ma szansę na realizację? Jakie kłopoty ściągnie na niego wykorzystanie pendrive`a pewnego samobójcy, który przypadkiem okazuje się być szefem jednego z banków? Czy wymuszanie haraczu za pomocą ryb się opłaci? Czy sprzedaż powietrza w słoikach to interes, który jest w stanie wyprać mafijne pieniądze? Na te i na wiele innych pytań znajdziemy odpowiedź w książce pt. „Szefowa wszystkich szefów”, autorstwa Aleksandry Tyl. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Prozami powieść, to doskonała komedia kryminalna, w której absurd goni absurd, a my możemy tylko zanosić się ze śmiechu czytając o nieudolnych próbach zarobienia pieniędzy. To również (niestety) doskonała satyra na polskie społeczeństwo, a przy tym pełna błyskotliwych dialogów powieść, którą czyta się łapczywie, nie mogąc się od niej oderwać. Oryginalna fabuła, nieudolne próby biznesowej / mafijnej działalności i w tym wszystkim prawdziwa kobieta mafii – to musiało się udać!