Podziękuję za Święta

Ada to samotna matka po rozwodzie. W jej życiu nie brakowało dramatów. Własna matka ją opuściła, mąż zdradzał, a teściowa stale krytykowała. Obecnie kobieta ma wsparcie w przyjaciółce i wie, że zawsze może na nią liczyć. Kobieta rozpamiętuje swoją przeszłość, a że zbliżają się święta postanawia odwiedzić własną matkę, która jest umieszczona w ośrodku dla starszych ludzi. Chce poznać prawdę na temat jej porzucenia. W drodze do niej, widząc jakie są warunki pogodowe, zabiera autostopowicza Igora. Co jeszcze przydarzy się kobiecie?

Czy jest ktoś, kto nie lubi świąt? Nie lubi ich na pewno główna bohaterka dzisiejszej powieści. Ada, skrzywdzona przez najbliższe osoby, stała się trochę zgorzkniała. Dręczą ją niewyjaśnione sprawy z matką i chce poznać prawdę o niej. Niestety, podróżując do niej, zima zaskakuje i kobieta wraz z dziećmi i grupką obcych osób utyka w domku w Bieszczadach. Te święta będą dla niej zaskakujące.

"Podziękuję za święta" jest historią z wyczuwalnym klimatem świąteczno - zimowym, choć ten zimowy wychodzi bardziej na pierwszy plan. Jest tu namiastka humoru. Nie jest to opowieść o jednej bohaterce, gdyż przeplatają się tu losy kilku osób. W tej historii można poznać losy kobiet, które po raz kolejny doświadczają uczucia. Ada, Maria (teściowa) i Pola (przyjaciółka) przekonają się, że miłość może pojawić się znienacka. W tej historii jest także wspomnienie o tym, że są różne rodzaje miłości i, że każda miłość jest inna.

Znacie kogoś kto nie lubi świąt?

Dzień jak każdy inny, z tym że wypadają wówczas dni wolne od pracy ot cała magia świąt. Czy znikają wtedy nasze problemy i zmartwienia? Nie, Mikołaj w zamian za podarek nie schowa do wora naszych trosk. Pozory zgodnych, szczęśliwych rodzin na jeden wieczór pojawiają się w wielu domach. Bo można udawać kochająca rodzinkę przez jeden wieczór. A może święta byłyby znośnie gdyby tak spędzać je na swoich warunkach?

Oto poznajemy Adę - największą "miłośniczkę" świąt. Matka dwójki dzieci, fanów szaleństwa bożonarodzeniowego, babci i swego ojca. Exmałżonka Ady, Mateusza. Z tą zacna dwójką rodzina Ady spotyka się od wielkiego dzwonu, czyli w święta. Czujecie to? Święta z exem, jego mamusia i ciotką. Radość aż prycha uszami. Jednak nie w tym roku, o nie! Ada postanowiła spędzić ten czas inaczej. Chce jechać do swojej matki do domu spokojnej starości dla artystów. Do matki, która porzuciła ją gdy była zaledwie dzieckiem. Zmierzy się z nią, z przeszłością, z bólem, z odrzuceniem.

Podziękuję za te święta można pewnie nie raz usłyszeć. Nie każde święta to magia. Niektórzy mierzą się z samotnością, depresją, niezrozumieniem, problemami. Ale pozwólmy sobie i innym spędzać ten czas po swojemu, w zgodzie ze sobą a nie z oczekiwaniami społeczeństwa. Warto dostrzec choć raz w roku magię otaczającego nas świata. Ludzie w tej jeden wieczór są życzliwi, a może na codzien też tak jest tylko tego nie dostrzegamy? Każda chwila jest dobra by zmierzyć się z problemami, by rozliczyć się z bólem i przeszłością. Dzięki temu staniemy się silniejsi, a przyszłość może nas pozytywnie zaskoczyć.

Jeśli jeszcze raz usłyszę "cichą noc" to rozpoczęłabym branie zakładników

"Mówią, że najpiękniejsze święta to te, które po prostu nas zaskakują".

Ile razy zdarzyło się Wam zacisnąć zęby przy świątecznym stole tylko po to, by nie zrobić przykrości rodzinie, mimo że w środku wszystko w Was krzyczało? Święta to ten teoretycznie magiczny czas, który paradoksalnie tak często zamieniamy w festiwal spełniania cudzych oczekiwań, zapominając przy tym o najważniejszej osobie - o sobie samej. Właśnie z taką głęboką, a momentami wręcz uwalniającą refleksją, zostawiła mnie lektura tej książki. To nie jest kolejna przesłodzona historia z dzwoneczkami w tle, która ma nas tylko wprawić w błogi nastrój. To przede wszystkim opowieść o odwadze, by w końcu głośno powiedzieć "dość".

Główna bohaterka, Ada - rozwiedziona mama ma już po dziurki w nosie udawania, że wszystko jest w porządku podczas wigilijnych spotkań z rodziną byłego męża. Zamiast kolejny raz poddać się presji, znosić "uprzejmości" byłej teściowej i robić dobrą minę do złej gry, podejmuje decyzję, która wymaga ogromnej siły - wybiera siebie. Pakuje dzieci i ucieka w Bieszczady, by skonfrontować się z własną przeszłością, a nie cudzymi wyobrażeniami o idealnych świętach. To właśnie ten moment buntu i poszukiwania własnej drogi, nawet jeśli wyboistej i pełnej śnieżnych zasp, uderzył mnie w tej historii najmocniej.

Los jednak bywa przewrotny i rzadko pozwala nam realizować plany punkt po punkcie. Śnieżyca, awaria samochodu na środku pustkowia, przypadkowi autostopowicze (w tym pewien intrygujący Igor) i przymusowy postój w chacie obcej kobiety - to wszystko brzmi jak przepis na katastrofę, prawda? A jednak autorka pokazuje, że to właśnie w tym nieplanowanym chaosie, z dala od suto zastawionych stołów i sztywnych konwenansów, rodzi się prawdziwa bliskość. Czasami to obcy ludzie potrafią dać nam więcej ciepła i zrozumienia niż ci, z którymi łączą nas więzy krwi.

Czytając tę książkę, czułam, jak powoli opada ze mnie napięcie. To lektura delikatnie potrząsa, przypominając: hej, masz prawo czuć to, co czujesz. Masz prawo nie lubić świąt, masz prawo być zmęczona i masz prawo postawić swoje potrzeby na pierwszym miejscu.

Autorka udowadnia, że magia nie tkwi w perfekcji, ale w szczerości wobec własnego serca. Ta historia to dowód na to, że najpiękniejsze scenariusze pisze samo życie wtedy, gdy przestajemy kurczowo trzymać się planu i pozwalamy sobie po prostu być - dla siebie, a nie dla innych. Jeśli czujecie, że przedświąteczna gorączka Was przytłacza, zróbcie sobie prezent i sięgnijcie po tę powieść. To wspaniała lekcja odpuszczania.

Ada, kobieta po rozwodzie z dwójką dorastających dzieci i trudnym okresem w roku, czyli świętami za pasem. Była teściowa jak co roku zaprasza a wręcz zmusza Adę do spędzenia razem świat. Kobieta w końcu odmawia i chce święta spędzić po raz pierwszy po swojemu. Postanawia jechać do mamy, z którą od lat nie miała kontaktu. Po drodze zabiera autostopowicza Igora oraz Artura przebranego za Świętego Mikołaja i Elfy. Ady wysłużony samochód w końcu odmówił posłuszeństwa i wszyscy utknęli w bieszczadzkiej wsi. Okazało się, że niedaleko jest chata, w której mieszka samotna kobieta. Miłka ugościła nieznajomych i wspólnie spędzili wigilię?

Z jakimi trudnościami zmagają się Igor, Artur, Miłka i Ada?

Jak dalej potoczą się losy bohaterów?

Kto z nas nie ma ochoty czasem wsiąść w samochód i ruszyć przed siebie. Dokładnie taka jest ta powieść, o trudnych relacjach rodzinnych, o odnalezieniu spokoju oraz marzeniu aby spędzić Święta po swojemu i byciu w końcu szczęśliwym. Powieść idealna na zimowy wieczór, gdyż książkę czyta się błyskawicznie. Autorka zadbała o dobry humor ale także porusza wiele ciężkich i trudnych tematów.

Jeśli lubicie powieści o tematyce świątecznej i nie tylko to ta pozycja jest idealna dla was.

📚 „Podziękuję za święta” Gabrieli Gargaś to nietypowa świąteczna opowieść. Główna bohaterka, Ada, ma dość rodzinnych spotkań z byłym mężem i teściową więc postanawia uciec od świąt… dosłownie! 🚗💨 Pakuje dzieci do samochodu i jedzie w Bieszczady. Po drodze trafia na śnieżycę, psujący się samochód i… przypadkowych towarzyszy podróży.

Co w tej książce jest dobre?

Inne spojrzenie na święta ❄️ To nie jest cukierkowa historia. Autorka pokazuje, że święta bywają trudne, przytłaczające i że nie każdy musi je kochać. Dla wielu to bardzo odświeżające! Bohaterowie z bagażem 🧳 Ada to rozwódka, która zmaga się z przeszłością i układa życie na nowo. Jej postawa jest realistyczna i wiele osób może się z nią utożsamić. Ważne tematy 💭 Autorka porusza kwestie stawiania granic, asertywności, samotności i tego, że na miłość nigdy nie jest za późno.

Co może przeszkadzać?

Chaos fabularny 🌀 Niektórych wątków jest za dużo, a akcja przeskakuje między postaciami, co może utrudniać śledzenie historii. Przeładowanie problemami 📦 Autorka porusza wiele trudnych tematów (depresja, poczucie winy, problemy w relacjach), które moim zdaniem są potraktowane pobieżnie przez ich nadmiar.

🎯Dla kogo jest ta książka?

Idealnie trafisz, jeśli masz dość lukrowanych opowieści świątecznych. Szukasz lektury, która porusza ważne życiowe tematy oraz lubisz historie o kobietach, które biorą życie w swoje ręce.

Lepiej odpuść, jeśli szukasz lekkiej, prosto poprowadzonej romansowej historii na święta oraz nie lubisz, gdy w powieści jest wiele splatających się wątków naraz.

Moja ocena: 7/10 🌟

To książka,która zdejmuje z świąt błyszczącą pozłotkę i pokazuje je jako czas, który może być… po prostu ludzki. Mimo pewnych niedoskonałości w konstrukcji, pozostawia ciepłe, refleksyjne uczucie. Polecam, jeśli chcesz przeczytać coś innego niż typowa świąteczna cukierkowa opowieść!

Cytat na zachętę: „Może właśnie o to chodzi, żeby docenić to, co mamy, póki jest jeszcze czas”.

BRUNETTE BOOKS

Ada, to kobieta po rozwodzie, która chce w końcu spędzić święta inaczej. Dlatego pakuje siebie i dwójkę dzieci i jedzie do matki w Bieszczady, która pewnego dnia zniknęła z jej życia. Śnieżyca jednak zmieniła jej plany i zamiast z matką, spędziła te święta w górskiej chacie wraz z zgorzkniałym Igorem, Mikołajem i dwójką elfów. Żadna z tych osób nie tak chciała spędzić ten czas. Co się stanie w tym magicznym czasie, o którym nie marzą? Przekonacie się sama.

„Podziękuję za święta” to powieść nieco inna niż można by się spodziewać. Jest w niej mało typowej świątecznej atmosfery, natomiast dużo postaci i ich problemów. Czasami miałam wrażenie, że jest tego aż za dużo.

Nie jest to jednak zła powieść. Jest na pewno refleksyjna. Skłania do przemyśleń o tym, że każdy z nas prawo przeżyć święta po swojemu. Akcja tej książki płynie sobie raczej spokojnie co dodatkowo sprawia, że czytelnik zatrzyma się nad chwilkę.

Autorka posiada lekki i przyjemny styl pisania, dzięki czemu książka czyta się szybko, a czas z nią spędzony jest miło spędzonym czasem. Polecam!

Ada nie miała łatwego dzieciństwa, choć ojciec zawsze starał się, by niczego jej nie zabrakło, matka zawsze wybierała karierę. Teraz Ada jest rozwiedziona, jej były mąż jest wiecznym chłopcem, żyjącym w świecie fantazji i podbojów miłosnych, a dzieci Lenka i Antek wciąż są na tyle małe, że niewiedzą co się dzieje w życiu dorosłych. Na nadchodzące święta, teściowa Ady znowu planuje pobyt Ady i wnuków u siebie, a na tę myśl Ada, aż się kuli z przerażenia, że „mamusia”, jak teściowa chce, aby się do niej mimo wszystko zwracać, znowu będzie pełna uszczypliwości, a ex przyprowadzi kolejną wielką miłość.

„Ada nie cierpiała świąt. I ciągle miała z tego powodu wyrzuty sumienia. Bo zdawało się, że wszyscy powinni święta kochać. (…) Najchętniej gdzieś by wtedy uciekła.”

Ada postanawia wziąć dzieci i pojechać do matki, której nie widziała od lat. Po przejechaniu kilkuset kilometrów, do podróżników dołącza Igor, którego Ada postanawia podrzucić po drodze, a wkrótce dołącza do nich Święty Mikołaj i dwa elfy, którzy mieli wystąpić w sztuce dla dzieci, ale z powodu śnieżycy utknęli na przystanku. Podróż zostaje niespodziewanie przerwana przez strajk samochodu i atak zimy. Ada wraz z pasażerami znajduje schronienie u Miłki, sympatycznej staruszki mieszkającej w „zapomnianej chacie” z dwoma psami Nero i Racuchem. Czy pobyt u starszej pani zmieni coś w ich życiu?

„Podziękuję za święta” to słodko-gorzka powieść obyczajowa w świątecznym klimacie, w której, jak w życiu nie zabraknie ani uśmiechu, ani trudnych emocji.

To kolejna powieść w dorobku autorki, która pokazuje, że w życiu różnie się układa i nie zawsze jest „żyli długo i szczęśliwie” i że czasami to „długo i szczęśliwie” zostaje przerwane przez śmierć, czasem przez odejście tej drugiej osoby do innej. To opowieść o drugich szansach na szczęście, na chwilę zapomnienia, przed powrotem do obowiązków, czasem na pozwolenie sobie na miłosne uniesienie, które i tak się musi skończyć wraz z nadchodzącym świtem. To również opowieść o pojednaniu, z sobą, ze swoimi oczekiwaniami, jak również oczekiwaniami wobec innych. To nauka, że czasami trzeba postawić siebie na pierwszym miejscu, ale również, że to obowiązek wobec wypełnienia tej najważniejszej przysięgi „w zdrowiu i w chorobie (…) i że cię nie opuszczę, aż do śmierci” czasami jest tym, który przewyższa wszystko.

W powieści święta, skromne, w chacie na odludziu wyglądają wręcz bajkowo, przywodząc na myśl chatkę Mikołaja z panią Mikołajową i elfami, jakby nie patrzeć, tacy przygodni pasażerowie się znaleźli. Jednak to rozmowy, nawiązywanie więzi, które przebiega gdzieś w tle przygotowań do świąt, czyni te wydarzenia wręcz magicznymi.

Gdzieś na skraju głównej opowieści o Adzie, toczy się opowieść o teściowej Marii i ex-mężu Łukaszu. I przyznaję, że do Marii początkowo nie pałałam sympatią, tak dobrze było oglądać jej ewolucję i dochodzenie do „odpowiednich” wniosków.

„Podziękuję za święta” to życiowa opowieść, bardzo realistyczna (do pewnego stopnia, zwłaszcza w sferze językowej, z okazjonalnymi przekleństwami), która miałaby możliwość wydarzyć się naprawdę. Bo któż z nas, czasami nie miał ochoty, wsiąść w auto i pojechać rozliczyć się z przeszłością, która wciąż uwiera i nie pozwala ruszyć dalej?

Powieść dla tych, którzy lubią doszukiwać się drugiego dna w powieściach i którzy czasami mają dość tego komercyjnego podejścia do świąt i chcieliby trzasnąć drzwiami i pojechać w Bieszczady – uważajcie, ta powieść pokaże wam, co może się w takiej podróży wydarzyć

A może by tak rzucić wszystko i uciec w Bieszczady? Ada wreszcie przestała oglądać się na to "co wypada" i jak pomyślała, tak zrobiła. Ponieważ od zawsze nie znosiła świąt, w tym roku postanawia coś zmienić. Pakuje dzieci do starego pick-upa i rusza w góry, do matki, z którą przed laty straciła kontakt. Po drodze zabiera pasażerów na gapę, nieświadoma, że ten drobny gest życzliwości zaowocuje czymś nieoczekiwanym.

Gabriela Gargaś zdejmuje ze świąt błyszczącą pozłotkę i mówi głośno to, o czym wszyscy dobrze wiemy - są ludzie, którzy po prostu nie lubią świąt. Kto z nas nie musiał mierzyć się z niewygodnymi pytaniami udającymi troskę: kiedy ślub? Kiedy dziecko? Jedno? A czemu nie dwójka? Przytyłaś? Świąteczne spotkania często przypominają rodzinne piekiełko, na którym zawsze znajdzie się ktoś gotów ugodzić w nasze najczulsze miejsce.

Ada zbiera się na odwagę i postanawia zrobić coś wreszcie po swojemu: odciąć się od toksycznego towarzystwa byłej teściowej, ex-męża z jego nową "miłością" i wścibskiej cioci Krysi (tak, też mam taką w rodzinie). A wtedy los stawia na jej drodze Igora. Ich początkowa relacja pełna jest tarć i złośliwych przekomarzanek, ale przecież nie od dziś wiadomo, że "kto się czubi, ten się lubi"… I tak niewinne iskrzenie szybko przeradza się w potężny pożar uczuć. A to tylko jedna z kilku historii, która tu poznamy.

Autorka snuje opowieść lekką ręką, a jednocześnie między wierszami przemyca naprawdę ważne treści: stawianie granic, asertywność, ale przede wszystkim to, że na miłość nigdy nie jest za późno - przychodzi wtedy, gdy najmniej jej oczekujemy.

"Życie jest krótkie, ale takie piękne, jeśli mu na to pozwolimy".

Szalona, zabawna i urocza taka jest książka "Podziękuję za święta".

W te święta Ada postanawia zerwać z tradycjami i spędzić Boże Narodzenie inaczej, po swojemu. Wyrusza wraz z dwójką dzieci w podróż do matki, z którą od lat nie ma kontaktu. Wyprawa okaże się niezwykle emocjonująca, zwłaszcza gdy pogoda będzie miała inne plany. Stary pick-up Ady pomieści także zbłąkanych autostopowiczów, by w efekcie odmówić posłuszeństwa i zatrzymać się pośrodku niczego. Jednak okazuje się, że pośrodku niczego znajduje się jeden dom, z przyjemną właścicielką, która da schronienie tej gromadce w ten świąteczny czas.

Gabriela Gargaś udowadnia, że magia świąt istnieje i może dopaść każdego w najmniej odpowiednim momencie. „Podziękuję za święta” to przyjemna powieść, która otuli ciepłem i wywoła radość w sercu. Znajdzie się w niej także sporo refleksji i mądrych słów, istotnych, by przeżyć ten czas odpowiednio. Autorka poruszy nawet najbardziej stwardziałe serca, by je rozkruszyć otulając bożonarodzeniową magicznością. Jednak czasami ta magia może mieć słodko-gorzki posmak. A idealne święta, nie zawsze są tymi perfekcyjnymi.

Pan Rogalski i Pani Rogala, te dwie osoby skojarzyły mi się, kiedy tylko płynęłam przez tą książkę. To nie tylko opowieść świąteczna ubrana w świąteczny styl ze świecidełkami. To również komedia utkana z prawdziwych powodów aby lubić swoje życie bądź stawać na głowie, by nie oszaleć:-) Z reguły każdy kto kocha święta nie wyobraża sobie, że można by kojarzyć je źle, dlatego czytając jej początek może nieco nieswojo się poczuć. Nie należy jednak nikogo oceniać, gdyż nie wiemy co spowodowało, że tak właśnie myśli. Nieraz bowiem sytuacja była dla kogoś tak przykra, że kiedy występowała w określonym czasie, to właśnie ten czas kojarzy się smutno. Nasza kobieca postać pała nienawiścią do świąt, gdyż kojarzą jej się z nieudanym związkiem, rozwodem i zarzucaniem jej krzywdzącymi słowami. Poprzednie święta spędzała u byłej teściowej, która uprzykrzała jej czas jak tylko potrafiła. Wiemy, że poświęcała się dla dwójki dzieci, które zwyczajnie tą babcię lubiły. To była trudna sytuacja, gdyż nowa dziewczyna jej byłego męża swoją postawą pokazywała wszystko, czego jej po porodzie zabrakło. Mając w głowie poprzednie wspomnienia zdecydowała, że w te święta postawi się teściowej i odmówi przyjazdu. W międzyczasie jej teściowa zabierze głos i w trudnej rozmowie ktoś jej uświadomi, że nie ma prawa tak traktować swojej synowej. Wytknie jej każdą rzecz, którą robi źle. Jak sądzicie, co na to teściowa? Jest tutaj osoba, która prowadzi rozrywkowy tryb życia. Zawirował w głowie Adzie, a później ją zostawił. Autorka podkreśliła, że nie da się całe życie każdego bajerować, zwłaszcza po raz drugi. To też ujawnia, że przebywając z kimś w określonym czasie można go poznać na tyle, by uniknąć wejścia w tą samą kałużę:-) Z walizką doświadczeń i dziećmi zmierza więc do mamy z którą nie utrzymywała kontaktu. I tak jak podczas wigilii dołączy do niej nie tylko pasażer na gapę, ale i każdy zwiastun świąt; Mikołaj i Elfy:-) Jak sądzicie, czy te święta uda się jeszcze odratować?

Autorka tym razem mnie zaskoczyła, gdyż włożyła do jednaj książki prawdziwe problemy ludzkie takie jak rozwód, brak dorosłości, brak wiary w siebie, walka o spędzenie świąt po swojemu oraz odrobina magii w postaciach przez bohaterkę napotkanych. W dużej mierze chodziło o to, że czas jest doskonały i wyjątkowy tylko wtedy, kiedy przy nas są wyjątkowe osoby. Raz historia mnie rozczuliła, raz rozbawiła, a innym razem poruszyła myślenie. Całokształt mnie ujął, dlatego aby brać przykład z postaci i żyć w zgodzie ze sobą, daję jej dyszkę:-)