Czas grzechu. Gdańsk 1916-1939. Jaśminowa saga. Tom 1

,,Jaśminowa Saga" autorstwa Anny Sakowicz zbiera w większości pochlebne opinie. Trafiło i na mnie, bym zapoznała się z pierwszym tomem. Którą z sióstr Jaśmińskich polubiłam najbardziej?

Katarzyna jest najbardziej wyzwolona, uważa, że kobiecie do szczęścia nie jest potrzeby mąż i posłuszeństwo względem niego. Szukanie wybranka przez ojca przekracza jej wyobraźnię, z pewnością nie będzie bezczynnie czekała na to, co przyniesie jej los.

Młodsza Stasia marzy o tym, by wyjść za mąż, mieć dzieci, oddać się rodzinnemu mirowi tak jak ich matka Elżbieta, do czasu aż po śmierci syna Pawła popadła w marazm i otępienie. Równie urodziwa jak Kasia nie może narzekać na trudności z wybraniem małżonka.

Najmłodsza Julka zaś ma na twarzy pozostałości po ospie i właściwie cała rodzina jest przekonana, że zostanie starą panną, ponieważ nikt jej nie zechce. My swoje, a los swoje. Czy i w przypadku najmłodszej panny Jaśmińskiej tak będzie?

Pierwszy tom sagi to lata 1916-1939. Widzimy, jak dziewczyny dorastają, zmienia się ich postępowanie, motywy, poznajemy realia Wolnego Miasta Gdańska, podejścia do Niemców, Polaków, Żydów. Pojawia się wątek Warszawy, narzucania zamążpójścia, kierowania się przyszłym dobrem finansowym.

Fascynująca historia, do której Anna Sakowicz wykonała solidny research, który widać na każdej stronie. Stosunkowo dużo przypisów, które jeszcze lepiej przytaczają historyczne i fabularne tło. To jedna z tych lektur, od których nie sposób się oderwać przed przeczytaniem ostatniego zdania. Bardzo cieszę się, że miałam okazję spędzić czas z tym początkiem serii.

Historia dzieje się dawnych czasach, Jednak problemy jakie ukazuje są jednak bardzo aktualne. Walka o marzenia i miłość, o swoje prawa to tematy, które co chwila przeplatają się w życiu codziennym. Trudność podejmowania decyzji i konsekwencje wyboru. Książka pokazuje, ze warto walczyć o swoje szczęście. Anna Sakowicz opisuje je w niesamowity sposób. 3 siostry, których historia na prawdę porusza. Napisana wspaniałym językiem, co sprawia samą przyjemność i dodatkowo pozostawia niedosyt, który mam nadzieję niebawem zostanie zaspokojony kolejną częścią ;)

Urzekający jest już sam tytuł „Jaśminowa Saga”. Poznajemy rodzinę Jaśmińskich w chwili, gdy w wypadku zmarł ich syn Paweł. Antoniemu zdolnemu introligatorowi i Elżbiecie pozostały córki Katarzyna, Stanisława, Julka oraz syn Piotruś. Akcja osadzona jest w trudnym okresie lat 1916 – 1939 w Gdańsku. Młodsze dziewczyny trzymane krótko marzą tylko o dobrym zamążpójściu, pięknych meblach, puszystych dywanach i dzieciach. Jedynie Kasia zafascynowana jest literaturą kobiecą i ani myśli wychodzić za mąż a już na pewno nie za kogoś wybranego przez rodziców. Marzy jej się samodzielność i praca w gazecie. Przymuszona do ślubu ucieka z domu i słuch po niej ginie. Tymczasem Stasia zaczyna pomagać ojcu w introligatorni i okazuje się, że ma wielki talent, którym zainteresował się żydowski kupiec Joseph Hirsz. Nici ich życia będę się ze sobą, co jakiś czas splatać w zupełnie nieoczekiwanych momentach. Julka uważana za najbrzydszą z sióstr jest jednocześnie najbardziej energiczną postacią i najlepiej potrafi sobie radzić w trudnych chwilach. Jak potoczą się ich losy? Co się stało z Kasią? Czy w coraz trudniejszych czasach będzie można spokojnie spacerować nad Motławą?

Postacie sióstr były bardzo dobrze wykreowane. Każda inna, dokonująca odmiennych i skomplikowanych wyborów. Dzięki temu powieść była żywa, plastyczna i nie trąciła nudą. Autorka przedstawiła w sposób bardzo intensywny i wyrazisty kwestie społeczne a zwłaszcza prawa i rolę kobiet na początku XX wieku.

Brawa dla Autorki za reaserch. Bardzo skrupulatnie odtworzyła klimat ówczesnego Gdańska. Można było poczuć to „coś”, magię miejsca i miało się wrażenie, że wraz z bohaterkami przemierza się ulice i uliczki miasta. Czuć było realizm, czuć było autentyzm. Ciekawie były opisane stosunki panujące w mieście. Taka narodowościowa zbieranina – Niemcy, Polacy, ale nie w Polce, Żydzi. Mieszanina języków i kultur na ulicach i w tawernach, ciekawie anegdotki zaczerpnięte z ówczesnej prasy. I niezwykle burzliwe czasy…

Reasumując poczułam chemię. Bardzo miło i przyjemnie się czytało, bohaterów polubiłam i przejęłam się ich losami,. Nie pozostaje mi więc nic innego niż oczekiwanie na kolejny tom. Szczególnie, że akcja będzie się toczyła w czasie II wojny światowej. Może być jeszcze ciekawiej!

Epicka, porywająca i chwytająca za serce powieść - Anna Sakowicz stworzyła niezwykły początek sagi, w której losy bohaterów przejmują czytelnika już od pierwszych stron. Doskonały warsztat językowy i historyczny autorki, pozwolił jej na napisanie książki, która bez problemu mogłaby się znaleźć wśród klasyków literatury od Orzeszkowej czy Bronte. Pierwszy tom sagi zaczyna się w 1916 roku na terenie Gdańska, który był istnym tyglem kultur, w środku którego osadziła się polska rodzina Jaśminowskich - właśnie ich losy poznajemy na kartach książki. Autorka porusza problematykę z zakresu praw kobiet, mniejszości narodowych, nierówności społecznych i wiele innych, jednocześnie zgrabnie wplatając wątki romansowe. Lektura łączy przyjemne z pożytecznym - z wypiekami na twarzy śledzimy losy bohaterów, a w tle poznajemy historię słynnego miasta. Fani literatury klasycznej docenią kunszt literacki autorki, a zwolennicy wątków obyczajowo - romansowych, znajdą też co nieco dla siebie. Zdecydowanie warto!

Przyznam się wam szczerze, że lekcje historii były jednym z moich największych koszmarów w okresie szkolnym. Problem nie leżał jednak w tym, że nie potrafiłam przyswoić przekazywanej przez nauczycieli wiedzy, ale w tym, że nie znoszę nauki, która polega tylko na przekazywaniu suchych faktów, z których znacząca część i tak po obowiązkowym zaliczeniu materiału zostanie przez nas zapomniana. Zdecydowanie wolę, kiedy ważne wydarzenia historyczne zostają wplecione w zajmującą opowieść o ludzkim życiu toczącym się w ich obliczu. Cenię sobie ich poznawanie z perspektywy zwykłych ludzi, takich jak my wszyscy. Przeżywających swoje dramaty, nierzadko przytłoczonych troskami, ale mimo wszystko nietracących nadziei na spełnienie swoich marzeń i pragnień, które skrywają w sercach. Wychodząc naprzeciw swoim preferencjom, z ogromną ciekawością sięgnęłam po pierwszą część Sagi Jaśminowej autorstwa Anny Sakowicz ,,Czas grzechu", która kusząc mocno przemawiającym do mnie opisem fabuły obiecywała połączyć przyjemne z pożytecznym w takiej formie, jaką lubię najbardziej. Czy tak się stało? Przekonacie się już za chwilę?

Sięgając po ,,Czas grzechu" odbywamy swego rodzaju podróż wehikułem czasu, przenosząc się do Gdańska lat 1916 - 1939. Poznajemy różne oblicza tego miasta, które ukazują początek II wojny światowej, a następnie bardzo burzliwie ewoluują i stajemy się obserwatorami życia Antoniego Jaśmińskiego oraz jego rodziny. Mimo że, z Gdańskiem wojna obeszła się dość łagodnie, to los nie raz mocno doświadczył naszych bohaterów. Nie muszę chyba nikomu z was uświadamiać, że już samo bycie Polakiem w tamtych czasach było bardzo trudne, dodatkowo już w pierwszym rozdziale książki stajemy się uczestnikami pogrzebu najstarszego syna Pana Antoniego - Pawła. Ta tragedia odcisnęła bardzo wyraźne piętno na życiu całej rodziny, a szczególnie właśnie Antoniego i jego żony. Małżonkowie pogrążeni w swoim smutku zamykają się w sobie. Antoni ucieka w pracę, prowadząc swój ceniony przez klientów zakład introligatorski. To, co dzieje się z nimi nie pozostaje niezauważone przez pozostałe ich dzieci. Najstarszą Katarzynę, Stasię Julię i Piotra. To właśnie główne trzem siostrom i ich losom została poświęcona ta część sagi. Już teraz mogę Wam zdradzić, że poznając perypetie tych młodych kobiet, jestem wdzięczna, że mogę żyć w czasach, w jakich żyję jako kobieta. Żyć tak, jak chcę, budując swoją przyszłość, podążając za swoimi pragnieniami i tym, co mówi moje serce. Dziewczyny niestety nie miały tego szczęścia. Ich droga życia budowana była zgodnie z tradycją, w myśl której to rodzice, a głównie ojciec szukają najlepszych kandydatów na mężów dla swoich córek. Oczywiście nie brano tu pod uwagę uczuć córki, a jedynie status majątkowy kandydata na męża. Jak się można domyślać, wiele młodych kobiet nie było zadowolonych z wyborów ich ojców. Poddawały się jednak ich woli, wierząc w powtarzane im przez matki zapewnienia, że miłość przyjdzie z czasem.

Anna Sakowicz jednak umiejscowiła oś czasową swojej powieści na przełomie lat, w których kobiety zaczynają walczyć o siebie i swoje prawa wyborcze. Mocno wzrasta ich świadomość i chcą wreszcie same móc o sobie decydować. Buntują się przeciwko od lat ustalonym zasadom, według których ich jedyną rolą jest bycie żonami, i matkami i to właśnie temu powinny się poświęcić. Inaczej żyć pragną również córki Antoniego. Choć są zupełnie różne, to każda z nich pragnie być szczęśliwa zgodnie z tym, co dla nich oznacza szczęście.

Kasia jest najbardziej świadomą tego, czego dla siebie pragnie. Aby mieć szansę realizować swoje marzenia, musi wykazać się niezwykłą odwagą i sprzeniewierzyć się woli ojca. Jak się przekonacie, za to, co zrobiła, będzie musiała zapłacić bardzo wysoką cenę. Czy było warto? Tego dowiecie się, oczywiście czytając książkę.

Stasia, to ta zawsze poważna, ułożona i posłuszna ojcu córka. Musicie jednak koniecznie sprawdzić, czy pozostanie nadal taka, kiedy dowie się, kogo Antoni wybrał na jej męża. No i wreszcie Julia, której los poskąpił urody i obawia się, że nigdy nie wyjdzie za mąż. Najmłodsza córka to szalona młoda osóbka, która jest zdolna do wielu rzeczy, które nie spodobałyby się jej ojcu, ale przecież ON nie musi o wszystkim wiedzieć...

,,Czas grzechu" to wciągająca i przejmująca powieść rozgrywająca się na tle bardzo ważnych wydarzeń historycznych, podczas której lektury towarzyszy nam wiele emocji. Rodzina Jaśmińskich praktycznie od pierwszych stron czytania książki staje nam się bardzo bliska. Wspólnie z nią przeżywamy ich dramaty i smutki. Mnie samą bardzo mocno poruszyła siła polskości w sercu Antoniego. Choć żył wśród Niemców, nigdy nie stracił wiary, że Polska odrodzi się na nowo. Od początku także kibicowałam każdej z jego córek. One naprawdę wiele przeszły i zasługują na upragnione szczęście według własnej definicji. Gorąco polecam Wam sięgnąć po ten tytuł. Jestem pewna, że dzięki wielkiemu wkładowi pracy Pani Ani nad tym, aby wiernie oddać realia historyczne tamtych czasów, a także odzwierciedlić trzy różne oblicza Gdańska, poczujecie jej niezwykły klimat pełen porywów serca, tajemnic i nigdy niegasnącej nadziei na lepsze jutro.

Niesamowita opowieść o trzech siostrach: Kasi, Stasi i Julce, która przenosi nas w czasy, kiedy to Gdańsk jest miastem, o ktore toczą się spory. Pokazuje jak wówczas wyglądało życie, z czym zmagały się wówczas kobiety. Jakich wyborów musiały dokonać i z czego musiały zrezygnować. Książka ukazuje walkę - walkę silnych kobiet, które decydują się walczyć o miłość, marzenia i wolność.

Anna Sakowicz Czas grzechu Jaśminowa sagą Gdańsk 1916-1939 Tom 1, co jak co, ale rodzinne sagi lubię bardzo. Tym bardziej ucieszył mnie Czas grzechu - saga rodziny Jaśminskich zamieszkujących Wolne Miasto Gdańsk. Rodziny polskiej, to ważna informacja w kontekście ich pochodzenia i miejsca zamieszkania, miasta, w który za chwilę łopotać będą niezliczone czerwone flagi z umieszczoną na nich swastyką.

Trzy siostry i brat, bo to głównie ich losy opisuje autorka, pochodzący z niezbyt zamożnej rodziny, posiadającej w mieście zakład introligatorski. Najstarsza Katarzyna zawsze lubiła się uczyć, a teraz chce być samodzielna i niezależna. Kiedy ojciec postanawia wydać ją za mąż, za Niemca, zrobi wszystko, aby do tego nie doszło. Średnia Stasia jest rozważna, posłuszna i w przeciwieństwie do starszej siostry marzy o tym, żeby w przyszłości być szczęśliwą żoną. Najmłodsza Julia, trochę roztrzepana, nieco marzycielska, taki brat łata. I chłopak Piotr, ich brat, który od małego czuje powołanie. Pragnie zostać księdzem. Różne marzenia, różnie potoczą się ich losy, wiele ciężkich chwil przeżyją, ale zawsze ich siłą pozostanie rodzina. Nie zabraknie również interesujących postaci drugoplanowych, zarówno pozytywnych jak negatywnych. Autorka nie zapomina też o czarnych charakterach i skrywających przeróżne tajemnice personach, a umieszczenie postaci, które nie są kryształowe, czyni sagę jeszcze ciekawszą.

W tle natomiast zobaczymy precyzyjnie oddany klimat międzywojennego Wolnego Miasta Gdańska, z jego przemianami, możliwościami handlowymi wynikającymi z położenia miasta, ale również z kryzysem gospodarczym. Rozrastają się również wpływy niemieckie, na ulicach coraz bardziej panoszą się naziści, a na horyzoncie zaczyna pojawiać się widmo wojny.

Czytając pierwszy tom Jaśminowej sagi, niejednokrotnie zastanawiało mnie czy bohaterowie powieści mogli spotkać się na opisywanych przez autorkę ulicach Gdańska z kryminalnym duetem Abell&Kukulka znanym z osadzonego również w Gdańsku, w podobnym czasie Wachmistrza Krzysztofa Bochusa. Dla mnie jest to naprawdę udane obyczajowe uzupełnienie niedawno przeczytanego świetnego kryminału retro.

Rozstania zawsze niosą ze sobą smutek i poczucie pustki. Kiedy Paweł, najstarszy syn Antoniego Jaśmińskiego, znanego gdańskiego introligatora, ginie pod kołami powozu spokojne życie rodziny odchodzi w zapomnienie. Stasia, jedno z pięciorga dzieci Antoniego, opłakując tragicznie zmarłego brata w geście pożegnania rozsypuje nad jego grobem zasuszone płatki jaśminu. Ów smutny rytuał przyjdzie jej jeszcze wielokrotnie powtarzać w swoim życiu. Rodzina Jaśmińskich powoli zaczyna oddalać się od siebie. Czy śmierć młodego człowieka jest jedyną przyczyną rozpadu więzi rodzinnych? Jest rok 1916. Okres w którym ludzie zmagają się z zawieruchą pierwszej wojny światowej, kobiety coraz śmielej walczą o swoje prawa, a gdańszczanie z polskimi korzeniami nadal traktowani są jak obywatele drugiej kategorii w wolnym i neutralnym Gdańsku. Tymczasem pogrążona w żałobie rodzina Jaśmińskich próbuje pogodzić się ze śmiercią pierworodnego syna. Paweł miał być kontynuatorem rodzinnych tradycji i w przyszłości przejąć od ojca zakład introligatorski. Jaki los spotka rodzinną pracownię, kiedy najmłodszy syn marzy o wstąpieniu do seminarium, a trzy córki, zgodnie z tradycją, powinny wyjść dobrze za mąż i dbać o dobro i spokój swoich własnych rodzi? Katarzyna, najstarsza córka,  marzy o pracy w Gazecie Gdańskiej i chce być niezależną kobietą. Kiedy pewnego dnia dowiaduje się, że ma wyjść za mąż za syna niemieckiego antywariusza postanawia w tajemnicy opuścić rodzinny dom. Utrata kolejnego dziecka załamuje matkę dziewczynek i w konsekwencji kobieta umiera. Czy Stasia rozsypując zasuszone płatki jaśminu nad grobem matki podda się woli ojca i wyjdzie za mąż za wskazanego przez niego kandydata do jej ręki? Jaki los spotka Julię, najmłodszą córkę Antoniego, której, w przeciwieństwie do Katarzyny i Stasi, los poskąpił urody? Czy ojciec również dla niej będzie szukał odpowiedniego kandydata do zamążpójścia?

Jaką rolę w życiu rodziny Jaśmińskich odegra postać Josepha Hirsza, gdańskiego żyda, który odciął się od swoich żydowskich korzeni i postanowił żyć według swoich własnych reguł i zasad?

„Czas grzechu. Jaśminowa saga” Anny Sakowicz jest pierwszą częścią epickiej opowieści o rodzinie gdańskich introligatorów z historią miasta Gdańska w tle. To przepięknie opowiedziana historia o marzeniach, które dają siłę do przeciwstawienia się tradycji i do walki o swoją własną wizję przyszłości. To również opisane różne oblicza miłości. Miłości niejednokrotnie skrywanej, zakazanej, na którą czeka się całe życie i dla której można wiele poświęcić. To powieść o konieczności podejmowania trudnych wyborów i życiu z konsekwencjami podjętych przez siebie decyzji. „Czas grzechu. Jaśminowa saga” to powieść która zabiera czytelnika w podróż do świata, którego już nie ma, a który urzeka z każdą przeczytaną stroną coraz bardziej. A dodam, że książka może również zainteresować czytelników licznymi ciekawostki związanymi z życiem w ówczesnym Gdańsku. Można tu przeczytać o najpopularniejszym w tym okresie trunku Stobbes Machandel i rytuale związanym z jego piciem, czy o narkotykowym podziemiu, które w tym czasie rozkwitało w portowym mieście. Ja jestem pod wielkim wrażeniem tejże książki  i z niecierpliwością czekam na kolejny tom „Jaśminowej sagi”.

Annę Sakowicz znam głównie z "Listów do A." także wydanych przez Poradnię K. Książka była niesamowita, więc bez wahania sięgnęłam po kolejną propozycję tej autorki i wydawnictwa. Temat jest zupełnie inny, ale i tu widać świetny kunszt pisarski Pani Sakowicz, jej empatię i wnikliwość. No i ten dawny Gdańsk... Warto sięgnąć, czekam na kolejne tomy!

Saga rozgrywa się na tle epokowych wydarzeń, w jednym miejscu, choć w trzech różnych rzeczywistościach: w Danzig, w Wolnym Mieście Gdańsku i w Gdańsku. Na razie wyszedł tom pierwszy i czekam już na kolejne. Trzy zupełni różniące się siostry. Ojciec, który chce wydać wszystkie za mąż... Czy dziewczyny mają taki sam plan?... Nie cąłkiem Kasia marzy o pracy w gazecie, Julii brakuje urody i boi się, ze wcale nie znajdzie męża, a potulna Stasia boi się sprzeciwic woli ojca. Mamy t u ciepło rodzinne, ale i rozterki, marzenia i miłość, ale i smierć. Piękna powieść zarówno dla zapracowanych 30latek, jak i ich mam czy ciotek.