Nie ma głupich

Sami Kierce od lat nie potrafi zapomnieć wydarzeń z młodości, gdy obudził się obok zamordowanej dziewczyny, trzymając w ręku zakrwawiony nóż i nie pamiętając, co się wydarzyło. Kiedy po latach dostrzega kobietę, która wygląda dokładnie jak Anne, postanawia odkryć prawdę o zbrodni, która od dawna nie daje mu spokoju.

"Nie ma głupich" to historia o tajemnicach z przeszłości, poczuciu winy i nieustąpliwym dążeniu do poznania prawdy, nawet jeśli może ona zburzyć całe dotychczasowe życie. Harlan Coben po raz kolejny zaprowadził mnie w świat pełen niedopowiedzeń, kłamstw, tajemnic oraz zaskakujących zwrotów akcji. Każdy już chyba wie, że Coben jest jednym z moich ulubionych autorów i na każdą jego książkę czekam jak na najlepszą premierę w roku – taką, która od razu budzi ekscytację i sprawia, że odkładam wszystko inne na bok, żeby tylko jak najszybciej zacząć czytać i móc się w niej zatracić. Już od początku zostałam wrzucona w historię pełną napięcia, a tajemnica związana z tajemniczą kobietą od razu wzbudziła moją ciekawość i niepokój jednocześnie. Przez całą książkę miałam wrażenie, że każdy coś ukrywa, a prawda jest znacznie bardziej skomplikowana, niż początkowo się wydaje. Lubię ten moment w jego książkach, kiedy zaczynam podejrzewać wszystkich i wszystko, a potem i tak okazuje się, że moje teorie nie mają większego pokrycia w rzeczywistości. Tutaj dokładnie tak było – kilka razy byłam przekonana, że już wiem, o co chodzi, ale autor skutecznie wyprowadzał mnie z błędu. Bardzo polubiłam naszego głównego bohatera, który był daleki od ideału, ale to właśnie dlatego tak dobrze mi się spędziło z nim czas. Jego historia jest naznaczona traumą i poczuciem winy, które towarzyszy mu od lat. Sprawa z Anne nie jest dla niego tylko kolejnym śledztwem, ale zdecydowanie czymś bardziej osobistym, dzięki czemu cała historia zyskała dodatkowej głębi oraz emocjonalnego ciężaru. Krótkie rozdziały, ciągłe zwroty akcji i stale rosnące napięcie sprawiły, że nie byłam w stanie oderwać się od lektury i chciałam cały czas czytać, nawet gdy musiałam zająć się czymś innym to myślami byłam przy Kierce. Jak to przy książkach autora bywa, mocno wkręciłam się w historię, a finał naprawdę mnie zaskoczył takim obrotem spraw. Harlan potrafi poprowadzić fabułę w taki sposób, że za każdym razem do samego końca nie jestem pewna, co jest prawdą, a co jedynie iluzją. Polecam 💜

Czy zdarzyło Ci się kiedyś wracać myślami do wydarzenia z przeszłości i zastanawiać się, czy na pewno pamiętasz je tak, jak było naprawdę?

„Nie ma głupich” to kolejny dowód na to, że Harlan Coben doskonale wie, jak przykuć moją uwagę już od pierwszych stron i nie pozwolić mi odłożyć książki aż do samego końca.

Historia rozpoczyna się ponad dwadzieścia lat wcześniej w Hiszpanii. Młody Sami Kierce budzi się cały we krwi, z nożem w dłoni. Obok niego leży martwa dziewczyna, Anna. Przerażony chłopak ucieka, a wydarzenia tamtej nocy pozostają niewyjaśnioną zagadką, która przez lata nie daje mu spokoju.

Dwadzieścia dwa lata później Sami jest prywatnym detektywem i wykładowcą. Podczas jednych z zajęć dostrzega kobietę, której zobaczyć nie powinien. Kobietę, która według wszystkich od dawna nie żyje. Annę.

I właśnie wtedy zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki.

Bardzo lubię książki Cobena za to, że nigdy nie pozwalają czytelnikowi poczuć się zbyt pewnie. Kiedy wydawało mi się, że zaczynam rozumieć, dokąd zmierza fabuła, autor natychmiast wyciągał kolejnego asa z rękawa. Jeden trop prowadził do następnego, kolejne pytania rodziły jeszcze więcej wątpliwości, a ja z każdym rozdziałem coraz bardziej chciałam poznać prawdę.

Największą siłą tej historii jest dla mnie atmosfera nieustannej niepewności. Sami przez lata żył z poczuciem winy i świadomością, że nie zna całej prawdy o wydarzeniach z Hiszpanii. Gdy przeszłość niespodziewanie wraca, bohater musi zmierzyć się nie tylko z tajemnicą sprzed lat, ale również z konsekwencjami własnych decyzji.

Podobało mi się również to, że autor nie skupia się wyłącznie na jednym śledztwie. W książce pojawia się kilka wątków, które początkowo wydają się zupełnie niezwiązane, ale z czasem zaczynają tworzyć spójną i bardzo interesującą całość. Mimo dużej liczby wydarzeń nie czułam chaosu. Wręcz przeciwnie - wszystko było przemyślane i prowadzone w charakterystycznym dla Cobena dynamicznym tempie.

Sami Kierce to bohater daleki od ideału. Popełnia błędy, bywa impulsywny i nie zawsze podejmuje najlepsze decyzje. Właśnie dlatego tak łatwo było mi zaangażować się w jego historię. To człowiek, który desperacko próbuje odzyskać kontrolę nad własnym życiem i wreszcie dowiedzieć się, co wydarzyło się tamtej nocy.

A zakończenie? Cóż… Harlan Coben po raz kolejny przypomniał mi, dlaczego od lat jest nazywany mistrzem thrillerów. Kiedy byłam przekonana, że wszystkie elementy układanki wskoczyły na swoje miejsce, autor po raz ostatni wywrócił wszystko do góry nogami.

„Nie ma głupich” nie jest może najbardziej przełomową książką w dorobku autora, ale zawiera wszystko to, za co czytelnicy pokochali jego twórczość: tajemnice z przeszłości, świetnie skonstruowaną intrygę, szybkie tempo akcji i zwroty wydarzeń, które potrafią skutecznie zaskoczyć.

Jeśli lubisz thrillery, które czyta się jednym tchem i które do samego końca nie odkrywają wszystkich kart, to zdecydowanie warto dać tej historii szansę.

Ocena: 9/10

Jak mówił Sherlock Holmes: „Tworzenie teorii przed zdobyciem danych to poważny błąd. W takich przypadkach traci się rozsądek i nagina fakty do teorii, zamiast dopasowywać teorię do faktów”.

A fakty są niepodważalne. Luka w pamięci, nóż w ręku, krew i martwa dziewczyna leżąca obok. Tak drastycznie kończy się młodzieńcza hiszpańska przygoda Samiego Kierca. Nie dziwi więc, że to traumatyczne zdarzenie i ucieczka z Costa del Sol zaważyły na całym jego dotychczasowym życiu. I wyobraźcie sobie, jaki przeżywa szok, gdy nagle po ponad dwudziestu latach widzi tę dziewczynę, starszą, ale z pewnością żywą, na prowadzonym przez siebie kursie dla detektywów amatorów. To, co brał za fakty, zaczyna sypać się jak domek z kart, a każdy kolejny krok ku wyjaśnieniu tej sprawy okazuje się równie niebezpieczny, jak spacer na linie.

Ależ to była wciągająca historia! Harlan Coben w „Nie ma głupich” dał z siebie wszystko, co najlepsze oferuje czytelnikom od lat! Narastające napięcie i poczucie zagrożenia, które przejmujemy od bohatera. Nagłe zwroty akcji, które nieraz budzą szok i niedowierzanie. No i to, co lubię najbardziej, czyli mroczne tajemnice powracające po latach, by przewrócić życie bohaterów do góry nogami.

Choć zazwyczaj jestem zwolenniczką narracji trzecioosobowej, to w tym przypadku oddanie głosu bohaterowi z tak fascynującą osobowością okazało się strzałem w dziesiątkę. Nie mogłam oderwać się od jego błyskotliwej opowieści i to naprawdę nie jest pusty frazes! Tym bardziej że wątek odnalezionej dziewczyny nie jest jedynym, który budzi emocje. Zwolnienie z więzienia mordercy narzeczonej głównego bohatera na podstawie celowych naruszeń proceduralnych, które były przyczyną wydalenia Samiego z policji, jest nie mniej intrygujące.

Poza tym autor opanował do perfekcji kuszenie czytelnika swoją historią, kończąc krótkie rozdziały w tak emocjonujących momentach, że nie sposób przerwać, choćby miało się walić i palić.

To druga po „Już mnie nie oszukasz” część z detektywem Samim Kiercem, ale każdą z nich możecie czytać jak niezależną historię. Jednak ci z Was, którzy czytali i pamiętają fabułę pierwszego tomu, zostaną przez autora nagrodzeni smaczkami w postaci punktów wspólnych dla obu powieści.

Wspomniany na początku Sherlock Holmes ostrzegał przed utratą rozsądku, a ja muszę Wam wyznać, że śledząc losy Samiego, całkowicie go straciłam! Emocje kompletnie wzięły górę nad chłodną logiką, a ja, zamiast odnotować fakty, po prostu gnałam przez kolejne strony, zżerana przez ciekawość i autentyczny niepokój o to, co wydarzy się za chwilę. Bo autor skonstruował tak nieoczywistą intrygę, że każda moja teoria ostatecznie poniosła porażkę w starciu z finałem. Ale wierzcie mi, że w tym przypadku i porażka może smakować fantastycznie.

Czytajcie, bo naprawdę rzadko trafia się okazja, by dać się tak po mistrzowsku oszukać!

„Nie ma głupich” to drugi tom serii z Detektywem Kierce. Jest to książka, która wciąga od pierwszych stron, a dynamiczne tempo akcji nie pozwala jej odłożyć nawet na chwilkę.

Samiego Kierce poznajemy jako młodego chłopaka, których na wyjeździe w Hiszpanii poznał Annę. Znajomość z tą dziewczyną zakończyła się dziwnie, ponieważ nasz bohater obudził się z nożem w ręku i cały we krwi.

22 lata później Kierce jest byłem policjantem. Jego obecne życie to kursy dla przyszłych detektywów i właśnie na jednym z nim widzi Annę. Kobieta mu ponownie ucieka, ale tym razem Kierce nie odpuści i dowie się co się z nią działo przez te wszystkie lata.

Kierce to postać, która rozwiązuje dwie sprawy. Jedną z nich jest sprawa Anny, a druga to sprawa Tad’a Graysona, który został zwolniony z więzienia i twierdzi, że to nie on zabił narzeczoną Samiego. Jest tutaj jeszcze trzecia sprawa: jako detektyw śledzi Peytona Bootha. Kim jest mężczyzna i dlaczego go śledzi? Nie zdradzę.

Akcja książki jest bardzo dynamiczna. Kierce gna od jednej sprawy do drugiej. Jednak Coben zadbał by ta dynamiczna akcja nie sprawiła, że czytelnik czuje się zagubiony. Wszystko tutaj dobrze ze sobą współgra i nie ma mowy o chaosie.

Narracja tutaj jest pierwszoosobowa. Całą historię opowiada główny bohater. Dzięki czemu można go lepiej poznać i spojrzeć na różne sprawy jego oczami.

„Nie ma głupich” to drugi tom serii z detektywem Kierce, ale można czytać go niezależnie od znajomości pierwszego tomu. Nie mniej jednak polecam oba.

🕰 „𝓝𝓲𝓮 𝓶𝓪 𝓰ł𝓾𝓹𝓲𝓬𝓱” 𝓗𝓪𝓻𝓵𝓪𝓷 𝓒𝓸𝓫𝓮𝓷

 Najnowszy thriller amerykańskiego mistrza gatunku, Harlana Cobena. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Harlan Coben zdecydowanie wpisuję się w moje grono ulubionych autorów. Jego książki pełne są zaskakujących zagadek, intryg i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Autor doskonale wie jak przyciągnąć czytelnika, by ten nie mógł odłożyć książki dopóki nie pozna rozwikłania zagadki.  🤌🏼

„Nie ma głupich” to powieść, która od pierwszych stron wciąga czytelnika w pełną napięcia historię i udowadnia, że Coben wciąż potrafi budować skomplikowane, pełne zaskakujących intryg opowieści. Ta książka to drugi tom cyklu o Detektyw Kierce, jednak fabuła została skonstruowana w taki sposób, że można ją czytać bez znajomości wcześniejszego tomu.

📖 Sami Kierce budzi się z zakrwawionym nożem w ręku, a obok niego znajduje się ciało Anny, dziewczyny poznanej podczas pobytu w Hiszpanii. Przerażony Kierce ucieka i przez lata próbuje zostawić przeszłość za sobą. Wszystko się zmienia, gdy po ponad dwóch dekadach niespodziewanie spotyka kobietę przypominającą Annę. Od tego momentu dawne wydarzenia ponownie zaczynają wpływać na jego życie…📖

Co ważne, powieść nie skupia się tylko i wyłącznie na historii Samiego. Coben równolegle rozwija wątek zaginięcia młodej dziewczyny, który stopniowo zaczyna łączyć się z wydarzeniami z przeszłości. Dzięki temu fabuła książki jest wielowymiarowa i pełna tajemnic. Niemal do samego końca nie wiedziałam komu ufać i jakie są prawdziwe motywy bohaterów.

Harlan Coben precyzyjnie buduje napięcie i stopniowo odsłania przed nami kolejne tajemnice, nie przytłaczając nadmiarem akcji. Tempo historii jest dobrze wyważone, akcja rozwija się płynnie. Nie brakuje momentów zaskoczenia i emocji, które sprawiają, że trudno oderwać się od lektury.

Na uwagę zasługuje również sposób kreowania głównego bohatera. Sami nie jest idealnym detektywem, działa impulsywnie, popełnia błędy i często kieruje się emocjami. Dzięki temu wydaje się bardziej realistyczny i łatwiej zrozumieć jego decyzje.

„Nie ma głupich” to trzymający w napięciu thriller. Autor powraca do nas z taką petardą, że nie sposób pominąć ten tytuł. To obowiązkowa lektura! Fani autora z pewnością będą zadowoleni, a ci co chcą poznać twórczość Cobena, śmiało mogą zacząć od tego tytułu. 🤌🏼