Kolejna odsłona losów Edwarda Popielskiego. Kim jest Pasożyt i czy uda się go pozbyć, nim zaszkodzi wszystkim wokół? Przekonaj się, sięgając po tę lekturę.
"Pasożyt" stanowi dwunasty już tom serii powieściowej o Edwardzie Popielskim. Tym razem kapitanowi przyjdzie wyruszyć na poszukiwania kogoś, kto od dłuższego czasu grzebie wysiłki polskiego wywiadu.
Ślady w polskim wywiadzie i kontrwywiadzie wyraźnie wskazują na działalność podwójnego agenta. Jego kolejne posunięcie zwiastuje nie tylko problemy, ale i decyduje o śmierci kolejnych szpiegów. Nikt dotąd go nie wytropił i wydaje się to niemożliwym zadaniem. Nie ma jednak misji, której nie podjąłby się kapitan Edward "Łyssy" Popielski.
Bohater udaje się do Warszawy, uprzednio wybierając swoich najlepszych ludzi. Prędko daje się uwieść pięknej Irenie, z którą musi się liczyć, bo ona jako jedyna może znać tożsamość zdrajcy. Tymczasem Edward nie ma pojęcia o tym, że jego nastoletniej córce grozi największy z wrogów kapitana. Czy czytelnik zdoła wraz z nim rozwikłać skomplikowaną zagadkę? A może sprawa jest dużo bardziej skomplikowana, niż ktokolwiek zakładał? A jeśli tak, to czy Edward ma w ogóle jakąś szansę na doprowadzenie swojego zadania do końca?
O autorze
Marek Krajewski jest polskim pisarzem, a także filologiem klasycznym. Urodził się czwartego września 1966 roku we Wrocławiu. Specjalizuje się w językoznawstwie łacińskim, który niegdyś pełnił także funkcję wykładowcy Uniwersytetu Wrocławskiego. Został też laureatem Paszportu Polityki.
Czy powieść "Pasożyt" można czytać bez znajomości poprzednich tomów serii o Edwardzie Popielskim?
Tak, "Pasożyt" stanowi zamkniętą historię kryminalną, którą można czytać niezależnie od pozostałych części cyklu. Autor konstruuje fabułę w sposób zrozumiały dla nowych odbiorców, wprowadzając niezbędne informacje o przeszłości głównego bohatera. Lektura bez znajomości wcześniejszych tomów nie wpływa negatywnie na odbiór głównego wątku śledczego. Warto jednak pamiętać, że znajomość chronologii pozwala lepiej zrozumieć ewolucję psychologiczną komisarza Popielskiego na przestrzeni lat.
Jaki klimat dominuje w książce "Pasożyt" autorstwa Marka Krajewskiego?
Książka utrzymana jest w mrocznej, naturalistycznej stylistyce retro-noir, charakterystycznej dla twórczości tego autora. Czytelnik styka się z brutalnym obrazem przedwojennego i wojennego świata, gdzie granice między dobrem a złem są mocno zatarte. Atmosfera jest gęsta, pełna niepokoju oraz szczegółowych opisów realiów historycznych, które budują silne poczucie autentyczności. To wymagająca lektura, która stawia na realizm i bezwzględność w ukazywaniu ludzkich namiętności.
W jakich lokalizacjach toczy się akcja tej konkretnej powieści kryminalnej?
Fabuła koncentruje się głównie na terenach Lwowa oraz okolicznych miejscowościach, oddając ich specyficzny charakter z okresu lat 30. i 40. XX wieku. Marek Krajewski z dużą precyzją odtwarza topografię miasta, nazwy ulic oraz klimat tamtejszych lokali, co pozwala przenieść się w czasie. Opisy miejsc nie są jedynie tłem, lecz aktywnie współtworzą duszny nastrój śledztwa prowadzonego przez Popielskiego. Dzięki takiemu zabiegowi czytelnik ma szansę poznać historyczne oblicze Kresów Wschodnich przez pryzmat mrocznej intrygi.
Dla jakiej grupy czytelników "Pasożyt" może nie być odpowiednim wyborem?
Z uwagi na drastyczne opisy przemocy oraz naturalistyczne sceny, książka nie jest polecana osobom o dużej wrażliwości. Autor nie unika brutalnych detali i obrazowania mrocznych aspektów ludzkiej natury, co jest stałym elementem jego stylu. Powieść może być również zbyt wymagająca dla czytelników szukających lekkiego, dynamicznego kryminału typu "page-turner" bez tła historycznego. Złożona struktura zdań i dbałość o archaizmy wymagają od odbiorcy skupienia oraz cierpliwości podczas lektury.
Jakim językiem posługuje się autor w tej części przygód Edwarda Popielskiego?
Marek Krajewski stosuje bogatą, stylizowaną polszczyznę, nasyconą terminologią historyczną oraz dawnym słownictwem. Narracja jest niezwykle precyzyjna, co odzwierciedla filologiczne wykształcenie autora i jego dbałość o detale językowe. Dialogi są dopasowane do statusu społecznego postaci, co dodatkowo pogłębia realizm przedstawionego świata. Taki styl pisania sprawia, że lektura staje się intelektualną przygodą, wykraczającą poza schematy standardowej literatury gatunkowej.
