Ideburga. Pod trzema cyrklami

Jeśli ktoś z was szuka powieści historycznej, przy której idzie się dobrze bawić i która dobrze sprawdzi się na wakacyjnym wyjeździe, to myślę, że seria z Idą von Flemming będzie do tego odpowiednia.

Rok temu w czerwcu poznałam pierwszą cześć i chociaż nie było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Leszka Hermana to poczułam zaskoczenie z jaką lekkością podszedł do tej nowej serii. Dużą zasługę ma w tym kreacja głównej bohaterki dziewiętnastoletniej Idy pochodzącej ze szlacheckiego rodu mającego spore wpływy na Pomorzu Zachodnim. Ideburdze nie w głowie korzystanie z uprzywilejowanej pozycji i skutecznie (chociaż często po kryjomu) opiera się pozycji panny z dobrego domu.

W pierwszej części zdarzyło się jej poskładać elementy zagadki, która miała kryminalne podłoże, więc nie dziwota, że gdy teraz jej brat znika bez słowa nie zostawia tej sprawy samej sobie. Tym bardziej, że przez swoje zniknięcie Heini zostaje oskarżony o uprowadzenie młodego księcia. Ida wierzy w niewinność swojego brata i raz, że bardzo chce go znaleźć, to również chce go oczyścić z zarzutów. Podchodzi do swojego zadania bardzo skrupulatnie, mając za sprzymierzeńców przyjaciela brata, woźnicę czy swoją osobistą pokojówkę Almę. Już w pierwszej części bardzo ujęła mnie przyjacielska relacja Idy i Almy oraz kontrast w zachowaniu między nimi, czyli Ida porywcza, a Alma ostrożna. Śmieję się, że chyba przez sytuacje, które miały miejsce w Dreżewie, Alma przy swoich obawach robi się bardziej śmielsza i jakoś odważniej towarzyszy Idzie w szukaniu Heiniego. 😂

Poprowadzenie drogi Idy oraz innych bohaterów do samego końca trzymało mnie w pełnym napięciu. Jest też trochę tak, że można w trakcie wytypować mocno podejrzaną osobę o uprowadzenie księcia, ale droga, która do tego wiedzie i przedstawienie tego na sam koniec było dla mnie na tyle satysfakcjonujące, że wcale nie potrzebowałam tego zaskoczenia kto, ale właśnie czemu i jak, co jak najbardziej dostałam.

Po raz drugi bardzo mi się podoba w tej serii, że główna sprawa zostaje wyjaśniona, a dostajemy małą poszlakę na to, by Ida mogła rozwiązać kolejną sprawę w trzecim tomie, o którym myślę, że napiszę wam za rok. 😉

Przy pierwszej części dobrze się bawiłam, tutaj było równie albo i nawet jeszcze lepiej.

Przez skomplikowaną historię Polski niewiele mamy powieści osadzonych w końcówce XIX wieku, które nie poruszają wątków państwa, narodowości i prób odzyskania niepodległości. A gdyby tak pójść inną drogą? To zrobił właśnie Leszek Herman w swojej nowej serii Ideburga, w której kwestie niepodległościowe pozostawia innym, a sam skupia się na oddaniu kolorytów społecznych tamtych lat, historii miejsca i rozwoju gospodarki (nie brak też architektury!) w tle do zagadek kryminalnych podszytych nutką awanturniczości. Bo skoro w powieściach angielskich i amerykańskich tak dobrze to wychodzi, to dlaczego nie miałoby wyjść i u nas? “Ideburga. Pod Trzema Cyrklami” to drugi tom tej szczecińskiej serii, ale choć intryga zapoczątkowana jest już we tomie wcześniejszym, to autor jest dla czytelników wyrozumiały - przypomina, co trzeba, tak by nikt w lekturze tomu drugiego, niezależnie od tego czy czytał pierwszy, nie czuł się zagubiony. W tym tomie intryga osadzona jest w męskim środowisku - zaginął książę i brat Ideburgi, obydwa zniknięcia przez czasową zbieżność wydają się powiązane. I tak wraz z Ideburgą odgrzebujemy każdy zakątek życia jej brata przyglądając się jego biznesom, miłościom i rozrywkom. I organizacjom, z masonami na czele, do których wstąpił w noc swojego zaginięcia… Niemniej jednak to nadal Ideburga przoduje - młoda dziewczyna z dobrego domu, która dzięki temu może pozwolić sobie na wiele. Młodość wybacza jej porywczość, a towarzysząca jej służąca Alma dba, by Ida nie dopuściła do społecznego skandalu. To świetny, uzupełniający się duet! Intryga powieści dobrze wpasowana jest w tło historyczne, w prawo, zakazy i nakazy, a jej temperaturę podnosi postać dziennikarza, który przyjeżdża z Berlina do Szczecina w pogoni za sensacją. Leszek Herman doskonale przeplata prawdę historyczną z fikcją literacką (co wyjaśnia w końcowym posłowiu), oddaje klimat i nastroje Szczecina z końca XIX wieku, a równocześnie daje czytelnikowi dobrą, satysfakcjonującą rozrywkę. Czekam na tom trzeci!

XIX wiek był epoką wielkich przemian politycznych, gospodarczych i społecznych, ale jednocześnie czasem, w którym od kobiet oczekiwano przede wszystkim posłuszeństwa. Ich świat najczęściej wyznaczały dom, rodzina i małżeństwo. Dobrze urodzona panna miała zdobyć odpowiednie wychowanie, nauczyć się prowadzenia gospodarstwa, opanować sztukę konwersacji i stać się dobrą (i posłuszną) żoną oraz matką. W społeczeństwie dominowało przekonanie, że ambicje kobiet powinny kończyć się na szczęściu rodzinnym.

Historia pokazuje jednak, że rzeczywistość była znacznie bardziej skomplikowana. Obok kobiet godzących się z narzuconą rolą istniały także takie, które pragnęły decydować o własnym losie. Były przedsiębiorczyniami, artystkami, społeczniczkami, podróżniczkami czy kobietami prowadzącymi rodzinne interesy. Nie bały się podejmować ryzyka, łamać konwenansów i walczyć o niezależność, choć często musiały płacić za to wysoką cenę. To właśnie takim bohaterkom literatura historyczna zawdzięcza swoją największą siłę – przypomina, że historia nie była tworzona wyłącznie przez mężczyzn.

Leszek Herman w powieści „Ideburga. Pod Trzema Cyrklami” sięga po właśnie taki motyw. Tworzy historię kobiety, która nie mieści się w ciasnych ramach epoki, jednocześnie osadzając ją w niezwykle barwnie odtworzonym XIX-wiecznym Szczecinie. Powieść staje się czymś więcej niż tylko opowieścią przygodową – jest również próbą pokazania miasta, jego mieszkańców i społecznych zależności, w tym roli kobiety w tym społeczeństwie.

Po raz kolejny spotykamy Idę, która tym razem mimo iż nie włamuje się do teatru, to i tak doskonali swoje umiejętności, wykraczające daleko poza sztywne role przypisane współczesnym kobietom. Jest bowiem zmuszona poprowadzić prywatne śledztwo, w którym gra toczy się o wielką stawkę – honor, a może nawet i życie jej brata. W noc przyjęcia do loży masońskiej Heini Flemming znika bez śladu, nie może się zatem bronić przed oskarżeniami. Tymczasem pojawia się świadek, który widział jak Heini uprowadza młodego księcia Lamberta von Tasso-Lunzenau, syna znanego saksońskiego przemysłowca. Na niekorzyść Heiniego przemawia umowa, którą zawarł przed zniknięciem, stając się wspólnikiem swojej kochanki, a która to umowa dotyczy floty statków. Czy faktycznie Heini byłby w stanie, w obliczu katastrofy finansowej, porwać kogoś dla okupu? Ida jest przekonana, że brat jest niewinny, a choć wielu jego prywatnych spraw nie jest świadoma, to jednak wierzy w jego szlachetność. Musi się zatem dowiedzieć, kto ma interes w porwaniu, co wspólnego z tym mogą mieć Różnokrzyżowcy, czy może znana medium Nina Weretzka, która zresztą okazuje się być niezwykle przedsiębiorczą kobietą o wielu twarzach.

Jedną z największych zalet twórczości Leszka Hermana pozostaje umiejętność budowania miejsca. Autor po raz kolejny udowadnia, że potrafi sprawić, iż Szczecin staje się równorzędnym bohaterem opowieści. Miasto nie jest jedynie tłem wydarzeń. Żyje własnym rytmem, oddycha historią i wpływa na decyzje postaci. Herman doskonale wykorzystuje wiedzę historyczną, unikając jednak akademickiego tonu. Fakty historyczne płynnie splatają się z fabułą, dzięki czemu czytelnik zdobywa wiedzę niemal mimochodem. Czytelnik otrzymuje obraz miasta znajdującego się na styku kultur i wpływów politycznych. Widać rozwój przemysłu, bogacenie się mieszczaństwa, ale również społeczne podziały oraz różnice wynikające z pochodzenia i pozycji materialnej.

Największą siłą powieści pozostaje jednak tytułowa bohaterka. Ideburga nie jest kobietą stworzoną wyłącznie po to, aby stanowić ozdobę fabuły lub romantyczne dopełnienie historii. Herman kreśli postać inteligentną, samodzielną i odważną, choć jednocześnie daleką od współczesnego ideału nieomylnej heroiny. To właśnie dzięki Ideburdze powieść zyskuje wymiar uniwersalny. Nie jest to jedynie historia jednej osoby, ale opowieść o pragnieniu wolności, samostanowienia oraz przekraczania społecznych (ale i własnych) ograniczeń.

Leszek Herman od lat wypracował charakterystyczny styl, w którym historia przeplata się z zagadką i elementami sensacyjnymi. „Pod Trzema Cyrklami” doskonale wpisuje się w ten model. Autor stopniowo odsłania kolejne tajemnice, dawkując informacje w odpowiednich proporcjach. Dzięki temu napięcie utrzymuje się przez większą część powieści, a czytelnik chętnie podąża za bohaterami. Nie ma tu gwałtownych zwrotów akcji pojawiających się wyłącznie dla efektu. Wszystkie wydarzenia wynikają z wcześniej zbudowanych zależności. Dużym atutem pozostaje również tempo narracji. Herman nie spieszy się z opowiadaniem historii, pozwalając czytelnikowi zanurzyć się w realiach epoki, ale i wysnuwać własne wnioski.

Tym samym „Ideburga. Pod Trzema Cyrklami” to powieść, która łączy historię, tajemnicę i dobrze skonstruowaną opowieść obyczajową. Leszek Herman po raz kolejny udowadnia, że doskonale czuje klimat dawnego Szczecina i potrafi przekuć wiedzę historyczną w angażującą literaturę. To doskonała lektura dla czytelników ceniących literaturę historyczną z rozbudowanym tłem obyczajowym, dopracowaną intrygą oraz wyrazistymi bohaterami.

Rok 1890 Szczecin, niewiadomo gdzie znika brat Idy, Heini. Każdy świadek, ale i okoliczności wskazują na to,że to właśnie on stoi za porwaniem księcia. Znany berliński dziennikarz śledczy, Max bierze sprawy w swoje ręce i na łamach gazety wysnuwa różne teorie, które nie każdemu są w smak. Chociaż tropy wskazują na młodego Flemminga, Ida nie wierzy by brat miał z tym cokolwiek wspólnego. Wraz z zaufaną służącą na własną rękę próbuje odkryć prawdę. Nie będzie to ścieżka pozbawiona przygód, a nawet bardzo ciekawych spotkań.

Co kryje się za wydarzeniami i kto ma na celu pozbycie się księcia.

Ile jesteś w stanie powiedzieć na temat najbliższych?

Czy jesteś pewien,że to co ty myślisz o tym kimś jest prawdą?

Jak bardzo ludzka chciwość potrafi pogrążyć człowieka?

Jak ja lubię kryminały retro. Zawsze wyobrażam sobie mroczne uliczki, trudności z jakimi napotykali się śledczy podczas prowadzenia spraw i to jak powolny i nie zawsze pewny bywał przepływ informacji.

W tej powieści główne skrzypce gra Ida, młoda kobieta z iście szalonymi pomysłami. Nie bacząca na konwenanse, usiłująca, w miarę możliwości podążać własnymi ścieżkami. Pragnąca przygód i z bardzo bystrym umysłem. Starająca się myśleć pozytywnie. Łącząca kropki i będąca o krok przed śledczymi. Uwielbiam takie bohaterki, dzięki nim książki czyta się bardzo dobrze, z jeszcze większym zainteresowaniem i przyjemnością.

Bardzo dobra powieść, ze świetnie zbudowaną i zawiłą fabułą i genialnym klimatem końca dziewiętnastego wieku. Chętnie sięgnę po poprzednią część, która mnie jakoś ominęła i będę czekać na ciąg dalszy...bo gdzieś tam w tle, autor buduje historię, której rozwiązanie - mam nadzieję - niebawem poznamy. Polecam.

🕰️🕵️ Ideburga. Pod trzema cyrklami autorstwa Leszka Hermana to powieść, która zabiera czytelnika w fascynującą podróż do Szczecina końca XIX wieku. To nie tylko kryminał z intrygującą zagadką, ale również dopracowana opowieść obyczajowa osadzona w historycznych realiach. Już od pierwszych stron czuć, że Leszek doskonale zna świat, o którym pisze. Z ogromną pieczołowitością odtwarza atmosferę epoki, oddając jej blaski i cienie, a jednocześnie buduje historię pełną napięcia i sekretów, od której trudno się oderwać.

🕰️🕵️ Punktem wyjścia dla fabuły staje się zaginięcie Heiniego Flemminga, do którego dochodzi krótko po przyjęciu mężczyzny do szczecińskiej loży masońskiej. Sytuację dodatkowo komplikują oskarżenia o porwanie młodego księcia, syna wpływowego przemysłowca. Wszystkie dowody zdają się przemawiać przeciwko Heiniemu. Plotki podsycane przez prasę, niejasne interesy i kompromitujący romans sprawiają, że opinia publiczna szybko wydaje wyrok. Jedynie Ida von Flemming nie wierzy w winę brata i postanawia za wszelką cenę odkryć prawdę.

🕰️🕵️ Ida bez wątpienia jest największą siłą tej historii. To bohaterka odważna, inteligentna i niezwykle zdeterminowana. Wyprzedza swoje czasy, nie godząc się na rolę biernej obserwatorki wydarzeń. Wbrew obowiązującym konwenansom prowadzi własne śledztwo, ryzykując reputację i bezpieczeństwo. To postać pełna charakteru, zadziorna, ale jednocześnie bardzo ludzka. Trudno nie kibicować jej w kolejnych etapach dochodzenia, zwłaszcza gdy tropy prowadzą do miejsc, których młod dama nie powinna odwiedzać.

🕰️🕵️ Leszek Herman znakomicie buduje klimat powieści. Zrujnowane kościoły, podmiejskie dwory, tajemnicze domostwa i salony spirytystów tworzą scenerię pełną niepokoju oraz niedopowiedzeń. Szczecin nie jest tutaj jedynie tłem dla wydarzeń. Staje się żywym bohaterem tej opowieści. Autor z fotograficzną dokładnością odmalowuje ulice, architekturę i społeczne realia końca XIX wieku. Dzięki temu czytelnik ma wrażenie uczestniczenia w literackim spacerze po mieście skrywającym własne tajemnice.

‎ㅤ

🕰️🕵️ Ogromnym atutem książki jest również sposób prowadzenia intrygi. Autor niespiesznie odkrywa kolejne elementy układanki, pozwalając odbiorcy samodzielnie analizować tropy i podejrzenia. Kryminalna zagadka została skonstruowana bardzo starannie, a jej rozwiązanie nie jest oczywiste. Obok śledztwa pojawiają się także wątki dotyczące rodzinnych relacji, społecznych oczekiwań oraz wpływu plotek na ludzkie życie. Leszek z wyczuciem pokazuje, jak łatwo osądzić drugiego człowieka i jak trudno dotrzeć do prawdy ukrytej pod warstwą pozorów.

‎ㅤ

🕰️🕵️ Ideburga. Pod trzema cyrklami to doskonała propozycja dla miłośników kryminałów historycznych, którzy cenią sobie nie tylko wartką akcję, ale również rozbudowane tło obyczajowe i dbałość o detale. Choć momentami mnogość historycznych opisów może wymagać większego skupienia, właśnie one nadają tej opowieści wyjątkowy charakter. To książka dopracowana, inteligentna i pełna emocji, która angażuje od pierwszej do ostatniej strony. Po raz kolejny Leszek Herman udowadnia, że potrafi tworzyć historie nie tylko intrygujące, ale także pozostawiające czytelnika z refleksją długo po zakończeniu lektury.