Ktoś tu kłamie

Wypadek czy może jednak morderstwo?

Erica Spencer zmarła na skutek wypadku. Śledztwo zostało zakończone. Od jej śmierci minął rok. Niespodziewanie w sieci pojawiają się filmiku, których autorem próbuje odtworzyć ciągle wydarzeń w noc kiedy zginęła Erica i wskazuje sześć osób, które miałyby doskonały motyw, żeby pozbyć się kobiety.

Panika wybuch jednak dopiero kiedynjedna ze wskazanych podejrzanych znika...

Nie zawsze potrafię się odnaleźć w tego typu thirerach, które skupiają się na tajemnicach i sekretach danej społeczności. Z powodzeniem można porównać tą historię do ,,Tuż za ścianą" Louise Candlish choc tempo akcji jest trochę inne a intryga bardziej frapującą. Cała fabuła jest dość złożona a mieszkańcy Severn Oaks przesiąknięci są do szpiku kości kłamstem, nienawiścią, intrygami. Nie ma wśród nich jedenegi nawet białego charakteru. Z każdym rozdziałem czytelnik ciągany jest w machinę przeszłości, która kręci się za sprawą niedopowiedzeń i fałszywej przyjaźni. Rozdziały są króciutkie i książkę czyta się szybko. Natomiast duża ilość postaci pierwszoplanowych sprawiła, że można się pogubić to jest kim, bo nie są one zanadto rozbudowane. Za to fabula jest wciągająca a zakończenie dość interesujące. Thriler, który wymaga skupienia, raczej ze względu na bohaterów, ale nie zostaje za długo w pamięci, bo tego typu wątek został już wyeksploatowany w literaturze przez co całość nie jest zaskakująca.

Wciągająca i ciekawa książka. Na początku miałam mieszane uczucia co do tej pozycji, natomiast w ogólnym rozrachunku bardzo się z nią polubiłam. Jest napisana prostym i przyjemnym językiem, co znacznie ułatwia czytanie. Niezwykle podobało mi się psychologiczne podejście do słabości bohaterów. To naprawdę świetny utrzymujący w napięciu i zaskakujący thriller. Warto sięgnąć po tę książkę, jest doprawdy intrygująca.

„Ktoś tu kłamie” to moje drugie spotkanie z twórczością Jenny Blackhurst i myślę, że zdecydowanie lepsze niż poprzednie. „Noc kiedy umarła” była książką ciekawą ale niestety nie zapadającą zbytnio w pamięć.

Severn Oaks to zamożne osiedle, w którym mieszkają spokojni i mili mieszkańcy. Wszyscy się uwielbiają, pożyczają sobie produkty gdy takowych zabraknie – wszystko tak jak być powinno w małej społeczności. Wypadek, który wydarzył się rok temu zżył ich jeszcze bardziej. Podczas jednej z imprez osiedlowych zginęła wtedy jedna z ich przyjaciółek – Erika Spencer. To wydarzenie uznano za nieszczęśliwy wypadek. Ale czy na pewno nim był? Gdy do sieci trafia zapowiedź serii podcastów, w których autor obiecuje opowiedzieć o sześciu osobach, które mogą mieć związek ze śmiercią Eriki – większość skrywanych głęboko tajemnic wychodzi na światło dzienne…

Ta książka bardzo kojarzy mi się z serialem Gotowe na wszystko, które uwielbiam. Mała społeczność, wszyscy mają do siebie „zaufanie”, poranne kawki na tarasie i ploteczki – tak właśnie to widzę. Do tego mnóstwo tajemnic, intryg, sztuczne uśmiechy i podejrzenia…

Autorka trzyma nas w napięciu od samego początku. Historia każdego z bohaterów jest tak świetnie skonstruowana, że ciężko jest odgadnąć co jest prawdą a co kłamstwem, kto jest szczery a kto kłamie. Intryga goni intrygę. Ja jestem zachwycona tym jak ta książka zamąciła w mojej głowie. Te osoby, które z początku wydawały mi się niewinne, naraz okazywały się nie być do końca w porządku… Z zapartym tchem czekałam na zakończenie tej historii i powiem Wam, że takiego obrotu sprawy się totalnie nie spodziewałam! Ogromnie podobał mi się pomysł z tymi podcastami - publiczne wyciąganie na światło dziennie brudów, które bohaterowie chcieli zakopać głęboko pod ziemią.. aż by się chciało w tym momencie zobaczyć ich miny :P oczywiście książkę polecam :P szkoda tylko, że była taka krótka :P

"Ktoś tu kłamał" Jenny Blackhurst jest pierwszym kryminałem jaki przeczytałam.

Rok po śmierci Erici Spencer, która zginęła w tragicznym wypadku nagle znowu zaczyna się coś znać. Ktoś stworzył podcast, w którym na jaw ma wyjść prawda o śmierci kobiety, która rzekomo nie była wypadkiem a zabójstwem. Burzy to spokojne życie szóstki mieszkańców Severn Oaks. Wszystko pogarsza się w momencie gdy jedna z podejrzanych osób znika. Na jaw wyjdzie coraz więcej sekretów, które sprawią, że nie będą mogli spać spokojnie. W końcu jedno z nich zabiło.

Słyszałam już trochę opinii o autorce, ale lepiej wyrobić sobie opinię samemu. Z racji tego sięgnęłam po jej niedawno wydaną książkę. Już od pierwszych stron się wciągnęłam. Pomysł na historię jest intrygujący i nowoczesny. Autorka od razu zaciekawiła czytelnika i sprawiła, że zaczął tworzyć swoje własne teorie. Ja osobiście zmieniłam trzy razy swoje przypuszczenia a i tak nie zgadłam. Koniec również był szokujący, ponieważ akcja ciągnęła się nawet po odkryciu zabójcy i dowiedzieliśmy się paru nowych faktów.

Moim zdaniem momentami było tego zbyt dużo. Co chwila coś się działo i co chwila odkrywaliśmy nowe relacje między postaciami. Było to lekko mylące, bo nie byłam w stanie wszystkiego zapamiętać. Jednakże, nie odebrało mi to radości z czytania i nadal byłam tak samo wciągnięta jak na początku.

Styl autorki jest lekki, więc książkę szybko się czyta. Bardzo dobrze ukazuje hipokryzję ludzi.

Uważam, że była to dobra książka na pierwszą przygodę z kryminałami i przekonała mnie do częstszego sięgania po ten gatunek.

To już piąta książka @jennyblackhurstauthor ! Bardzo lubię pióro autorki, skomplikowane i pełne tajemnic fabuły, od których ciężko się oderwać.

.

„Ktoś tu kłamie” to thriller, w którym akcja toczy się w zamkniętej społeczności. Minął rok odkąd Erica Spencer, zginęła w wypadku na jednej z sąsiedzkich imprez. W Severn Oaks nikt już nie pamięta o tym wydarzeniu, do czasu, gdy na szkolną stronę trafia zapowiedź podcastu, gdzie autor chce ujawnić, kto tak naprawdę zabił Erice. Podejrzanych jest sześciu, a w między czasie ginie jeszcze jedna z nich. W Severn Oaks wybucha panika, strach i napięcie. Mieszkańcy zwracają się przeciw sobie, każdy z nich ma jednak coś do ukrycia.

.

Pierwsze co nasuwa mi się na język to lektura wymagająca pełnego skupienia i koncentracji. Ilość bohaterów jest dość duża, więc z początku łatwo się pogubić, kto z kim jakie ma relacje. Akcja rozwija się powoli, jednak w odpowiednim momencie przyspiesza i wytwarza w czytelniku ogromne napięcie. Jesteśmy świadkiem próby rozwikłania tajemnicy, odkrywamy kłamstwa i niedomówienia. Plotki się rozsiewają, tylko co jest prawdą? Można się pogubić. Cała fabuła kręci się wokół grupy jednej, z pozoru idealnej społeczności. Odkrywanie tych niedoskonałości jest ciekawym dodatkiem i uzupełnieniem podczas szukania winnego śmierci Ericy.

Idealnych ludzi przecież nie ma i ta lektura pokazuje to idealnie. Każdy ma swoje za uszami..

.

Jeśli lubicie thrillery psychologiczne, które angażują czytelnika, wciągają w wir poszukiwań i potrafią zaskoczyć to naprawdę polecam autorkę! Lekkie, przyjemne pióro połączone z emocjonująca lekturą!

Severn Oak jest spokojną, ekskluzywną dzielnicą, w której mieszkają bogaci ludzie. Dobrze się znają i wiedzą o sobie więcej, niż im się wydaje. Niespełna rok wcześniej doszło do wypadku. Na jednej z imprez z domku na drzewie spadła Erica Spencer, która zginęła na miejscu. Teraz, ktoś z niewyjaśnionych przyczyn powraca do tego zdarzenia, publikując tajemnicze podcasty, w których ujawnia sekrety ludzi bawiących się na halloweenowej imprezie, podczas której doszło do tragedii. Czy aby na pewno było to wypadek?

Zarys fabuły od razu przypadł mi do gustu: grupa ludzi, zagadkowe nagrana, niewyjaśniona sprawa z przeszłości, sekrety, niestety bardzo się wynudziłam przy tej pozycji, dopiero ostatnie kilkadziesiąt stron, kiedy wszystko zaczęło się wyjaśniać, wciągnęło mnie, ale to za późno na to, my podnieść moją ocenę. Mam wrażenie, że całość, prócz fragmentów, w których opisywany został podcast, jest jednym wielkim dialogiem mieszkańców na temat tego, kto jest twórcą nagrań i czy mogą oni zostać o coś posądzeni.

Raczej nie sięgnę więcej po żadną książkę autorki. Przeczytałam wszystkie jej dzieła i tylko jedno mi się podobało, ale jako że była to ostatnia przed „ktoś tu kłamie” pozycja, pomyślałam, że może nastąpiła tendencja zwyżkowa, ale niestety nie. Prócz tego małego wyjątku („Noc, kiedy umarła”) nie polubiłam się z jej twórczością.

Thriller nie musi być brutalny, ale zabrakło mi klimatu, nie ma w nim emocji, a bohaterowi wydali mi się nijacy, wszyscy zlani w jedno, byli dla mnie po prostu bogatymi ludźmi, którzy „mają coś z uszami”, momentami potrzebowałam czasu, by przypomnieć sobie, kto jest kim. Cała ta książka była dla mnie powielanym przez autorkę schematem, wszystkie jej powieści wyglądają podobnie. Mimo iż zakończenie mi się podobało, to nie byłam szczególnie zaskoczona. Jenny Blackhurst wpadła w rutynę, przez co czytelnik już na wstępie doskonale wie, jak mniej więcej będzie wyglądać fabuła.

Zaletą jest to, że jest to niezobowiązująca lektura, którą czyta się dosyć szybko, nie trzeba zbyt mocno się skupiać na tym, co się w niej dzieje, ponieważ poza niepokojem bohaterów, aż do końcówki, nie dzieje się zbyt wiele. Gdyby nie ospała próba budowania napięcia oraz drewniane dialogi, byłoby zdecydowanie lepiej, a tak „Ktoś tu kłamie”, nie zostanie w mej pamięci na długo, przysłonięta przez wiele innych bardziej wartościowych w moich oczach pozycji.

Gdy coś wydaje się idealne, najczęściej bywa podejrzane.

Większość z nas żywi przekonanie, że osoby żyjące w małych miejscowościach bądź mieszkające na małych osiedlach tworzą swego rodzaju zamkniętą społeczność, w której wszyscy bardzo dobrze się znają i wszystko o sobie wiedzą. Z własnego doświadczenia, jako mieszkanki małej wioski mogę Was jednak zapewnić, że takie myślenie często bywa złudne. Możecie mi wierzyć, że choć wszyscy znamy się tu niemalże od zawsze, to jednak niejednokrotnie dowiadujemy się o kimś z nas, czegoś, czego byśmy się po tej osobie nie spodziewali i co nas mocno zaskakuje. A takie wieści rozchodzą się u nas lotem błyskawicy.

Ten post nie będzie jednak poświęcony zakulisowemu życiu mieszkańców mojej miejscowości, a bohaterom innej niewielkiej grupy osób, którą możemy poznać na kartach książki „Ktoś tu kłamie” Jenny Blackhurst, o której chcę Wam dziś opowiedzieć.

Kochani zapraszam Was serdecznie do tego, abyście wspólnie ze mną odwiedzili niewielkie osiedle Severn Oaks, gdzie dzieją się wydarzenia opisane w powieści. Musicie wiedzieć, że otrzymując zaproszenie, chociażby do odwiedzenia tego miejsca powinniście czuć się wyróżnieni, ponieważ spotkacie tam najbardziej zamożne i szanowane osoby w okolicy. Mieszkanie w tej dzielnicy oznacza prestiż. Tym niezwykłym przywilejem cieszy się szóstka głównych bohaterów, o bardzo różnych i złożonych osobowościach. Kiedy wkraczamy za bramę ich wewnętrznego świata, widzimy, że są oni ze sobą wzajemnie w dość bliskich relacjach. Można nawet powiedzieć, że się ze sobą przyjaźnią. Wraz z rozpoczęciem akcji stajemy się uczestnikami pikniku organizowanego w tamtejszej szkole, którego inicjatorką była jedna z mieszkanek wspomnianego osiedla Erica Spenser.

Nie bez powodu używam w tym przypadku czasu przeszłego, gdyż minęło już pół roku, odkąd na jednym z otwartych przyjęć kobieta poniosła natychmiastową śmierć w tragicznym wypadku. Wygląda na to, że dziś, choć wszyscy pamiętają zmarłą przyjaciółkę, to jednak powoli zapominają o tragedii, która ją spotkała. Nie wiedzą jednak jeszcze, że za chwilę wydarzy się coś, co nie tylko stanie się przyczyną powrotu do przeszłości, ale przede wszystkim zburzy spokój i harmonię ich codziennego życia.

Oto niespodziewanie dla nich wszystkich właśnie w dniu pikniku na Facebooku pojawia się post nieznanej nikomu osoby, która pisze, że przekonanie, iż Erica zginęła w wyniku nieszczęśliwego wypadku, jest kłamstwem, a tajemniczy mężczyzna Andy Noon, jak się przedstawia, zna całą prawdę, na temat tego, co wówczas wydarzyło się na owym feralnym przyjęciu i będzie ją ujawniał w podcaście zatytułowanym „Prawda o Erice”, bo ewidentnie ktoś tu kłamie. Odcinków podcastu będzie sześć, adekwatnie do tego ilu podejrzanych jest w kręgu tych, którzy mogliby mieć motyw, aby zabić, a ostatni odcinek ujawni nazwisko osoby, która ma krew na rękach i jest mordercą.

Nikt ze wskazanych przez autora podcastu osób nie może czuć się pewnie i bezpiecznie, gdyż nie tylko nie wiedzą, kim jest tajemniczy mężczyzna. Ile wie, i co zdecyduje się ujawnić publicznie, ale przede wszystkim każda z tych osób jest dowodem na to, że nawet w tak małym gronie osób nie wiemy o sobie nawzajem wszystkiego. Wszystkie te osoby ukrywają coś, o czym pozostali nie wiedzą. Wtorkowe wieczory, kiedy zostają wyemitowane kolejne odcinki, nie są już tak spokojne, jak dotychczas. Kiedy na jaw wychodzą nowe, szokujące fakty, mieszkańcy zaczynają zwracać się przeciwko sobie i zdają sobie wreszcie sprawę, że minusem mieszkania we własnym wewnętrznym świecie, jest fakt, że tu nic nie da się ukryć. Tu wszystko widać jak na dłoni.

Jednak to nie wszystko, co spędza sen z powiek ich całej szóstki Nagle bowiem w niewyjaśnionych okolicznościach znika jedna z wytypowanych osób. Wówczas sytuacja ta rodzi kolejne pytania bez odpowiedzi. Czy zaginiona jest winna i dlatego uciekła, a może grozi jej niebezpieczeństwo i za chwilę kolejną ze wskazanych osób może spotkać również coś złego?

Na te i wiele innych pytań i wątpliwości odpowiedzi będziecie musieli poszukać wspólnie z bohaterami historii, którą w nasze ręce oddała autorka, bo ja nie zdradzę już ani słowa więcej.

„Ktoś tu kłamie” to bardzo angażujący czytelnika thriller psychologiczny, który obnaża prawdziwość ludzkiej natury. Czyż bowiem realia naszego, życia nie udowodniły nam niejednokrotnie, że kiedy toczy się ono po naszej myśli, wówczas chcemy zacieśniać więzy z innymi, jesteśmy serdeczni i przyjacielscy, a kiedy dzieje się coś, co może zagrozić naszemu bezpieczeństwu, bądź ktoś staje na drodze naszego szczęścia, wtedy diametralnie zmieniamy swoje nastawienie i często nie zważając na wagę podjętych działań, robimy coś, czego nigdy byśmy się po sobie nie spodziewali. Wystarczy chwila, a potem nie ma już odwrotu.

Autorka świetnie ukazała ten aspekt w momencie, kiedy napięcie wynikające z zaistniałej sytuacji sprawia, że bohaterowie zaczynają patrzeć na siebie wilkiem. Najpierw wszyscy byli przyjaciółmi. Były wspólne przyjęcia, spotkania i herbatki, a teraz każdy myśli już tylko o sobie.

Ja bardzo lubię twórczość Jenny Blackhurst i zawsze gorąco zachęcam Was do sięgnięcia po każdą z jej książek. Tak też będzie i tym razem, ponieważ w tej historii niemalże przepadłam. Autorka w rewelacyjny sposób wciągnęła mnie w cały proces dążenia do odkrycia prawdy, która miała nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Dzięki świetnej kreacji portretów psychologicznych każdego bohatera, do końca nie dało się przewidzieć zakończenia. Co więcej takiego, jakie ostatecznie otrzymaliśmy, nie obstawiałam nawet przez chwilę. Tu każdy ma coś na sumieniu i każdy może okazać się winny. Napięcie, które nie opuszcza nikogo w Sewern Oaks, od samego początku udziela się czytelnikowi i tak już zostaje do końca.

Ja nie mogłam odłożyć tej książki, do momentu, aż nie skończyłam jej czytać i wierzę, że w Waszym przypadku też tak będzie, dlatego będę Was kusić, jak tylko mogę do sięgnięcia po ten tytuł.

Pamiętajcie, jeśli coś na pierwszy rzut oka wygląda zbyt idealnie, to może okazać się złudne i podejrzane, Nie dajcie się zwieść pozorom.

Do następnego razu... Bądźcie szczerzy.

Jenny Blackhurst zachwyciła mnie swoim debiutem, jednak mam wrażenie, że im dalej, tym kolejne książki mają coraz mniej napięcia.

Ericka Spencer zginęła przed rokiem. Policja uznała to za nieszczęśliwy wypadek, jednak jest ktoś, kto uważa, że to było morderstwo. Obecnie ukazują się podcasty, w których anonimowy autor ma ujawnić, kto zabił Erickę i czy tak faktycznie było.

Tak, jak napisałam, mam odczucie, że każda kolejna książka autorki coraz mniej trzyma w napięciu. Teraz było bardzo poprawnie, ale zabrakło mi większych emocji. Bohaterami są mieszkańcy elitarnego osiedla, na którym każdy ma jakieś swoje tajemnice.

,,Ktoś tu kłamie" Jenny Blackhurst to książka, w której tajemniczy twórca ma ujawnić, czy Ericka spadła sama, czy ktoś jej pomógł. Między kolejnymi podcastami mieszkańcy osiedla zaczynają coraz bardziej się niepokoić.

📘 "Ktoś tu kłamie", to najnowszy thriller Jenny Blackhurst. To lekka, niewymagająca dużego skupienia, ale wciągająca lektura.

Osiedle Severn Oaks zamieszkują bogaci ludzie, wszyscy się znają, a za jego bramą mogą czuć się bezpieczni. Ale jednak nie do końca tak jest. Minął rok od tragicznej śmierci Eriki Spencer, która zginęła w trakcie przyjęcia Hallowen'owego – spadła z domku na drzewie. Policja uznaje to jednak za nieszczęśliwy wypadek, w którym nie brały udziału osoby trzecie. Dla mieszkańców osiedla, oraz bliskich znajomych ofiary, był to bolesny cios, o którym tak po prostu nie da się zapomnieć.

Nieoczekiwanie na Facebooku zaczynają się pojawiać tajemnicze podcasty dotyczące tego, że w sprawie śmierci Eriki, ktoś kłamie i że było to morderstwo. Autor tych publikacji podkreśla, że wydarzenia sprzed roku miały zupełnie inny przebieg niż ustaliła policja.

Z każdym kolejnym postem poznajemy sześcioro ludzi – najbliższych przyjaciół Eriki, którzy są przez autora postów oskarżani. W swoich podcastach sugeruje on, że któreś z tej szóstki jest mordercą. Każda z oskarżanych osób zaczyna czytać na swój temat różne informacje, które nie miały prawa ujrzeć światła dziennego. Całe to zamieszanie powoduje, że ludzie przestają sobie ufać i boją się w związku z tym co jeszcze na ich temat autor podcastów wie.

Czy poznają prawdę❓ Kto tak naprawdę zawinił❓

Uważam, że jest to dobry thriller i ciekawie poprowadzona fabuła. Co prawda ciut odbiega od wydawanych do tej pory książek autorki ale nadal w miarę trzyma poziom. 😉

Jak chyba każdy czytelnik, ktory przezczytał w swoim życiu wiele książek, lubię gdy autor mnie zaskakuje. Przy tej książce to zaskoczenie było, jednak niestety negatywne.

Powieść nieprzewidywalna, nieszablonowa, a oparta trochę na klasycznym schemacie. Zamknięte osiedle, niczym zamknięte pomieszczenie rodem z kryminałów Agaty Christie, stanie się tłem dla tragedii. Mieszkańcy, z przyjaciół, zmieniają się we wrogów, bo każdy ma coś na swoim sumieniu, a tajemniczy "ktoś" próbuje odkryć dlaczego jedna z mieszkanek zmarła w skutek niewyjaśnionych okoliczności. Brzmi bardzo dobrze, ale dlaczego autorka zrobiła z tego "Modę na sukces"? Nie wiem, ale mnogość powiązań, romansów, nieślubnych dzieci tak mocno mnie przytłoczyła, że ledwo skończyłam czytać. Brakowało tylko zmartychwstania niczym Tejlor, bohaterki najpopularniejszej opery mydlanej. Ciężko mi napisać coś więcej na temat fabuły, bo każda wzmianka może być istotna, ale gwarantuję Wam, że zakonczenia się niedomyślicie.

Książkę się dobrze czyta, wszystko jest spójne i całość robi wrażenie. Nawet napiszę, że jest to dobra powieść i daję głowę, że będą osoby, którym ona się będzie podobać. Jednak u mnie to nie chwyciło, chociaż chcę dać autorce kolejną szansę.

“Jestem Andy Noon i słuchacie pierwszego odcinka “Prawdy o Erice” (...) Zamierzam wam opowiedzieć historię o kłamstwach, zemście i oszustwie, zakończoną halloweenowym morderstwem na zamkniętym osiedlu Seven Oaks w Cheshire”

Minął rok od kiedy Erica Spencer zginęła w wyniku wypadku. Wydaje się, że mieszkańcy Severn Oaks już zapomnieli o Erice i wypadku. Podczas rodzinnego pikniku do sieci trafia zapowiedź podcastów, które, tak jak zapowiada autor, mają wyjaśnić zagadkę tragicznej śmierci Eriki.

Tajemniczy autor podcastów zapowiada, że ze szczegółami opowie, co działo się na halloweenowym przyjęciu, na którym Erica została zamordowana. Autor tajemniczego nagrania zapowiada, że podejrzanych jest sześcioro mieszkańców Severn Oaks. Każdy z odcinków podcastu skupia się na innym podejrzanym. Wytypowana szóstka zaczyna się niepokoić, a kiedy ginie jedna z wytypowanych osób wybucha panika.

Bohaterami “Ktoś tu kłamie” są przyjaciele mieszkający w Severn Oaks, którzy w tajemniczym podcaście, zostają oskarżeni o zabójstwo koleżanki, która bawiła się z nimi na imprezie Halloweenowej. Cała szóstka skrywa wiele tajemnic, a przyjaźń pomiędzy nimi nie jest taka idealna. Kiedy ginie jedna z podejrzanych osób zaczynają się nawzajem oskarżać. Na jaw wychodzi wiele sekretów.

“Ktoś tu kłamie” to świetny thriller, który wciąga od samego początku. Tajemnice, któe wychodzą na jaw pokazują, że przyjaciele z Severn Oaks nie są tacy idealni jak się wszystkim wydaje. Jak się okazuje są w stanie wiele poświęcić, żeby tylko prawda o zabawie halloweenowej i o nich samych nie wyszła na jaw. “Ktoś tu kłamie” to historia o kłamstwach, o życiu lokalnej ekipy, która ma wiele sekretów. Do samego końca nie spodziewałam się takiego zakończenia, bardzo polecam “Ktoś tu kłamie” przeczytajcie i sprawdźcie czy wiecie, kto nie mówi całej prawdy.

Severn Oaks to zamknięte osiedle w niewielkim miasteczku. Osiedle, które jest synonimem bezpieczeństwa, komfortu, ale również prestiżu i statusu społecznego.

Perfekcyjny świat za zamkniętą bramą gdzie mieszkają szczęśliwi ludzie, którym udało się odnieść sukces. To miejsce gdzie idealne żony, perfekcyjne matki, przedsiębiorczy mężowie prowadzą swoje doskonałe życie. Za sprawą Erici Spencer podstawy tej idylli zaczynają się chwiać. Co takiego zrobiła Erica? Zginęła. Przyjęcie w domku na drzewie okazało się być niefortunnym pomysłem. W trakcie imprezy Erica spada z wysokości i umiera. Tragiczny wypadek czy zaplanowane morderstwo? Policja, po przeprowadzonym śledztwie, uznaje śmierć kobiety za nieszczęśliwy wypadek. Lokalna społeczność okrywa się żałobą po doskonałej sąsiadce. Szybko jednak wszystko wraca do osiedlowej normy. Idealne życie zamkniętej społeczności trwa nadal. Jak długo pamięć o Erice będzie zaprzątała głowy mieszkańców Severn Oaks? W rok po tragicznym zajściu spokój mieszkańców osiedla ma zostać zburzony. Ktoś w serii internetowych podcastów planuje ujawnić prawdę o Erice i jej śmierci. W życie mieszkańców wkrada się niepewność. Okazuje się się, że niemal każda z perfekcyjnych osób ma jakieś grzeszki na sumieniu i obawia się, że skrywana prawda może ujrzeć światło dzienne. Ujawnianie w cotygodniowych podcastach tajemnice doprowadzają do międzysąsiedzkich konfliktów. Teoria o tragicznym wypadku Erici nie jest już taka pewna, a mieszkańcy Severn Oaks, wraz z czytelnikami książki "Ktoś tu kłamie", z tygodnia na tydzień zaczynają podejrzewać inną osobę o dokonanie zbrodni.

Jaka jest więc prawda o śmierci Erici Spencer? Z pewnością zaskakująca.

Jenny Blackhurst napisała bowiem świetny kryminał, gdzie czytelnik pomimo licznych prób rozszyfrowania tajemniczej śmierci jednej z mieszkanek zamkniętego osiedla, będzie musiał zmierzyć się z zaskakującym zakończeniem.

Ja podczas lektury "Ktoś tu kłamie" bawiłam się doskonale i polecam Wam tę książkę jako wiosenną lekturę.

Na luksusowym osiedlu, podczas przyjęcia halloweenowego ginie Erica Spencer. Policja twierdzi, że była pod wpływem alkoholu i wypadła z domku na drzewie. Tylko uczestnicy przyjęcia wiedzą jak było naprawdę. Rok później tajemniczy Andy Noon, nagrywa podcast pod tytułem „Prawda o Erice” i umieszcza go na facebooku. Sugeruje w nim, że Erica została zabita, a podejrzanych jest aż 6 osób. I każda z nich miała powód aby zabić Ericę.

Kiedy pojawia się kolejny odcinek podcastu mieszkańcy osiedla gromadzą się w jednym z domów aby go odsłuchać. Boją się, że na jaw wyjdą ich sekrety, które skrywają nawet przed swoimi bliskimi. Peter, Mary-Beth, Karla i Marcus, Miranada i Alex, Felicity oraz Jack - to oni mają najwięcej do stracenia. Czytelnik od pierwszych stron zastanawia się jakie tajemnice skrywają mieszkańcy bogatego osiedla i które z nich stoi za zabiciem Ericy. Zaczynają podejrzewać się nawzajem. Już nie są paczką przyjaciół ale ludźmi którzy zwracają się przeciwko sobie.

„- I co z tym dziennikiem? Jeśli to prawda, facet wie dokładnie to samo, co wiedziała Erica, czyli mniej więcej wszystko o każdym. Zawsze wściubiała nos w nie swoje sprawy.

- Wiedziała o mnie? – Felicity już znała odpowiedź: tak, Erica wiedziała o wszystkim.

Peter skinął głową, a jej zamarło serce.

- Wiedziała. O mnie i o tobie, o bliźniaczkach… kto jest ich ojcem….

Felicity jęknęła.

- Skąd…

- Mnie nie pytaj. – Peter wzruszył ramionami, a Felicity w tej samej chwili zorientowała się, że ON kłamie. – Osaczyła mnie na przyjęciu i zapytała, czy dobrze bawiliśmy się w zoo…”

To moje kolejne spotkanie z twórczością Jenny Blackhurst. I kolejny raz nie jestem aż tak zachwycona, jak większość czytelników. Na początku miałam też wielki problem z połapaniem się w imionach bohaterów. Nie byłam w stanie zapamiętać wszystkich imion i nazwisk, występujące osoby po prostu myliły mi się. Dużą zaletą jest fakt, iż Autorka przygotowała historię tak, że zakończenia nie mogłam się domyślić. Wyszedł z tego całkiem interesujący thriller o sąsiedzkich tajemnicach. Dlatego sięgnę po kolejną pozycję.

Dziękuje Wydawnictwu Albatros za egzemplarz recenzyjny. Polecam i zapraszam na stronę Wydawnictwo Albatros [Adres usunięty]

"Ktoś tu kłamie" to już piąta książka w dorobku brytyjskiej pisarki Jenny Blackhurst. Tak jak przy pozostałych tytułach, tak i tu bawiłam się bardzo dobrze. To była przyjemna i ciekawa lektura. Wąskie grono podejrzanych, pozornie zwyczajne, mimo że bogate, sąsiedztwo. Okazuje się jednak, że każdy z bohaterów ma swoje tajemnice, coś czego nie wie nikt, nawet ci najbliżsi przyjaciele… Jak poważne okażą się te sekrety? Czy faktycznie któryś z sąsiadów okaże się mordercą? Ile wiesz o kimś kto mieszka obok ciebie? Podczas lektury cały czas miałam skojarzenie, że jest to coś pomiędzy „Wielkimi kłamstewkami” Moriarty a serialem „Gotowe na wszystko”. Bardzo lubię takie klimaty, pozornie zwyczajne sąsiedztwo, które jednak ostatecznie okazuje się skrywać mroczne sekrety. Prócz ciekawej, zaskakującej akcji muszę przyznać, że mocną stroną książki są tutaj bohaterowie – każdy inny, każdy jest ciekawie i dosyć głęboko jak na ten gatunek przedstawiony. Każdy ostatecznie też zaskakuje. Ja jestem zadowolona, spędziłam z książką kilka dobrych, relaksujących godzin. olecam fanom lekkich thrillerów psychologicznych!

Ponad rok temu czytałam inną książkę tejże autorki Czarownice nie płoną. Wtedy bohaterką była dziewczynka, posądzana o nadprzyrodzone moce. Tym razem bohaterów jest dużo więcej.

Akcja toczy się na zamkniętym osiedlu, gdzie wszystkim wydaje się, że znają się bardzo dobrze i wiedzą o sobie wiele. Są bogaci, znani - osiedlowi celebryci, perfekcjoniści, kochające się rodziny bez skazy na życiorysie. Pewnego dnia w nieszczęśliwym wypadku ginie jedna z mieszkanek Erica Spencer. Śledztwo zostaje wkrótce umożone. Rok później do sieci trafia jednak seria podcastów, w których nieznany autor zapowiada ujawnienie prawdy o tamtym tragicznym dniu. W kolejnych odcinkach wymienia podejrzanych, ujawnia kolejne motywy, które miały doprowadzić Ericę do śmierci. Sześć osób, uczestników tamtejszej imprezy wpada w coraz większą panikę. Jedna osoba znika. Co naprawdę wydarzyło się tamtego dnia? Czy sąsiedzi ukrywają przed sobą coś jeszcze? Komu mogło zależeć na pozbyciu się kobiety? Kto postanowił zamienić ich spokojne życie w piekło?

Ktoś tu kłamie jest kryminałem z nutką thrillera, który całkiem przyjemnie się czyta. Nie ma jednego podejrzanego, praktycznie każdy ukrywa jakiś sekret, a autorka co chwilę zręcznie myli tropy, pozostawiając w zamian nowe ślady. Mieszkańcy mają na sumieniu skrywane grzechy młodości, próbują kreować się na kogoś, kim w rzeczywistości nie są, widzą i wiedzą o sobie wszystko. Istna opera mydlana, historie, które zapełniłyby wieloodcinkowy serial, bogate życiorysy. Wydawałoby się, że są przyjaciółmi, którzy zawsze mogą na sobie polegać, a na osiedlu panuje sielankowa atmosfera. W rzeczywistości jednak kłamią, oszukują, są obłudni, zepsuci do szpiku kości.

Akcja cały czas trzyma w napięciu, podkasty demaskują kolejne osoby, a zakończenie oczywiście zaskakuje. Kiedy kończyłam czytać, nasuwała mi się tylko jedna myśl. Jak oni wszyscy muszą być pokręceni na tym swoim osiedlu. Dobrze się bawiłam czytając Ktoś tu kłamie. Nikomu z Was nie życzę jednak posiadania takich sąsiadów.

Mija dwanaście miesięcy, jak w tragicznym wypadku, na przyjęciu halloweenowym zginęła Erica Spencer, mieszkanka bardzo zamkniętej społeczności w Severn Oaks. Spadła ze schodów pożarowych. Nieszczęśliwy wypadek. Tak się przynajmniej wszystkim wydawało, do czasu. Życie w społeczności wraca do normy i normalności. Niespodziewanie w sieci pojawia się zapowiedz tajemniczego internauty, że wkrótce rozpocznie publikowanie postów zatytułowanych „Prawda o Erice”, które ujawnią kulisy jej śmierci oraz prawdziwego sprawcę tego czynu. Mieszkańcy osiedla są w szoku, każdy z nich zaczyna się obawiać o swoje życie, tak naprawdę, każdy z nich czuje się w pewnym sensie winien jej śmierci. Podejrzanych jest sześcioro znajomych, każdy podcast dotyczy jednej osoby. A jak to ON zostanie zdemaskowany? Przecież może legnąć w gruzach jego kariera? Każdy z nich miał powód, dla którego nie darzył pełnią miłości znajomej. Ciekawe co autor materiału ma w zanadrzu i kogo ewentualnie może skompromitować? Gdy nagle jedna z tych osób znika, podejrzenie pozostałych pada właśnie na nią. Każdy zerka niespokojnie na drugiego, każdy ma jakiś sekret do ukrycia. A może Erica zginęła, bo za dużo wiedziała o życiu innych, zbyt interesowała się tym, co się działo wokół innych? Interesująca teoria, ale czy mająca coś wspólnego z prawdą? Wkrótce sami się przekonacie, czy Erica zginęła tragicznie czy też był to nieszczęśliwy wypadek, a autor postów może tylko chciał na siebie zwrócić uwagę …

„To prawda, co mówią o plotce, że jest jak ogień: bez podsycania skwierczy i gaśnie”.

Ktoś tu kłamie to historia o ludzkich słabościach, wadach i namiętnościach. Każdy ma inny charakter i inne pobudki kierują jego życiem. Każdy ma inny cel w życiu i środki, którymi dąży do jego osiągnięcia. Smutny to obraz człowieka, który ogarnięty rządzą sławy i posiadania jeszcze większej ilości pieniędzy, jest w stanie posunąć się do złych czynów, byle tylko osiągnąć to, co sobie zaplanował. Czy w tym świecie pełnym obłudy i zakłamania jest miejsce dla drugiego człowieka, jest czas, aby go wysłuchać i wesprzeć dobrą radą i miłym słowem? Tak nie do końca, owszem inni są wsparciem dla znajomych, ale tylko wtedy, gdy widzą w tym korzyść dla siebie, dla swoich zachciewanek i namiętności. Każdy ukrywa jakiś sekret i niej jest szczery w kontaktach z innymi. Dlaczego coś ukrywa? Nie ma powodów, aby się tym chwalić, realizował swoje potrzeby często kosztem innych, po drodze raniąc ich prawdziwe i szczere uczucia.

Powieść od pierwszej strony wciąga nas w tę tajemniczą grę, grę pełną emocji i zaskakujących zwrotów akcji. Nic w tej „zabawie” nie jest oczywiste i pewne. Wszystkiego można się spodziewać. Tam, gdzie nie ma miejsce dla prawdy, każda sytuacja może mieć miejsce, nie wszystko jest przewidywalne. Autorka trzyma nas w napięciu, i delikatnie uchyla rąbka tajemnicy. Nie pozwala, abyśmy wszystkiego dowiedzieli się od razu. Nic z tych rzeczy, musimy swoje emocje trzymać na wodzy i cierpliwie delektować i zadowalać się tym, co jest nam dozowane w odpowiednich dawkach. Nasza cierpliwość jest wystawiona na życiową próbę. Czy zasługujemy, aby dowiedzieć się więcej? Wytrwali zapewne dotrą do końca i będą się borykać z wiadomościami, które otrzymają w finalnym momencie lektury.

Akcja toczy się błyskawicznie, nawet nie wiadomo kiedy, a przygoda dobiegła końca. Autorka tak nami manewrowała, że już w pewnym momencie nie wiedziałam, kto może być ewentualnym sprawcą. Mógł być każdy lub nikt. Zero pewności. Wielka niewiadoma. A finał, zaskakujący i nieoczekiwany. I zdecydowanie zagadkowy.

Powieść czyta się płynnie, jest ciekawa i pochłania nas bez opamiętania. Jenny Blackhurst ma wielki dar zjednywania sobie czytelników, każda jej powieść jest pełna zagadek i niedopowiedzeń. Bardzo cenię takie historie, które wzbudzają w czytelniku moc emocji i nerwowe oczekiwanie na dalsze koleje losu. Nie nie jest w stanie walczyć z takimi wrażeniami …

Polecam, tajemnicza i pełna napięcia, wzbudza ciekawość i chęć przeżycia niecodziennych wrażeń. Warta spędzenia z nią miłego popołudnia przy delikatnie sączącym się, przyciemnionym świetle. Na pewno nie wiesz, czy ktoś tu kłamie, więc bardzo szybko możesz zaspokoić swoją ciekawość …

Zamożne osiedle, idealni mieszkańcy malutkiego miasteczka, nadal są wstrząśnięci po tragicznym wypadku, który miał miejsce rok temu. Erica Spencer- lokalna bohaterka- ginie na przyjęciu. Każdy był przekonany, że kobieta po prostu za dużo wypiła i to było skutkiem jej upadku z domku na drzewie, który spowodował śmierć. Do czasu, kiedy w sieci pojawia się podcast, który ma zamiar powiedzieć co naprawdę się stało z Ericą na halloweenowym przyjęciu, na którym kobieta... Została zamordowana Było to moje pierwsze spotkanie z autorką, także naprawdę nie wiedziałem czego się spodziewać. Czy książka mnie zawiodła? Absolutnie nie! Fabuła, zwroty akcji, świetni wykreowani bohaterowie, sprawili, że przeczytałem tą powieść w parę godzin. Czyta się ją błyskawiczne, i nie sposób się od niej oderwać!.Silne, charyzmatyczne kobiece postacie dały niesamowitego charakteru tej intrygującej powieści. Uwielbiam główne bohaterki, które były naprawdę dobrze wykreowane, były różnorodne, a ich cięte riposty sprawiały że uśmiech na mojej twarzy. Również bardzo podobał mi się pomysł z tym podcastem, na którego wyczekiwałem z niecierpliwością, aby dowiedzieć się kto zabił Ericę. Właśnie, nasza wspaniała Erica. Znacie taki typ przyjaciółki, którą się kocha, ale jednocześnie nienawidzi? Taka była Erica... Muszę powiedzieć, że ta powieść kojarzyła mi się z serialem "Wielkie Kłamstewka" , także jeśli pokochaliście ten serial, to pokochacie tą książkę! Uważam, że to był naprawdę dobry thriller i świetnie poprowadzona fabuła. Przez książkę się dosłownie płynie i nie można się od niej oderwać. Także wszystkim ją wam serdecznie polecam, jestem pewny, że się nie zawiedziecie :)

Bardzo dziękuje @wydawnictwoalbatros za egzemplarz recenzencki❤️

Idylliczny klimat luksusowego zamkniętego osiedla zaburza śmierć lokalnej aktywistki, Eriki Spencer. Gdy jej zgon zostaje uznany za wypadek sąsiedzi oddychają z ulgą. Jednak ich spokój zostaje ponownie zakłócony, gdy po niemalże roku w tajemniczym podcaście ktoś oznajmia, że zna prawdę na temat śmierci Eriki, a podejrzeniem obarcza sześć osób obecnych na feralnym przyjęciu halloweenowym.

Na mieszkańców osiedla Severn Oakes pada blady strach. Czy rzeczywiście któreś z nich jest odpowiedzialne za śmierć Eriki? Czy może każde z nich przyłożyło swoją cegiełkę do jej śmierci? W każdym razie zła reklama im nie służy. Ich pozycja w miasteczku spada równie drastycznie, jak ich poczucie bezpieczeństwa.

Autorka idealnie oddała atmosferę osiedla nowobogackich snobów, w którym nie ma miejsca na prawdziwą przyjaźń i szczerość, szerzy się natomiast obłuda, interesowność i powierzchowność. Czy mają prawo nazywać się przyjaciółmi? Nigdy nie zadali sobie trudu, by się tak naprawdę poznać. Żadne z nich nie pokazało swojego prawdziwego oblicza, a grę pozorów opanowali do perfekcji. Co ujrzymy, gdy ich maski zostaną zdarte?

Książkę czytałam błyskawicznie dzięki utrzymującemu się od pierwszych stron napięciu i krótkim rozdziałom. Nie mogłam się powstrzymać przed snuciem domysłów, ale i tak nie zbliżyłam się do prawdy. Czy Wam uda się odgadnąć kto tu kłamie? Dajcie znać. W każdym razie opowieść ta jest dowodem na to, że kłamstwo nie popłaca. „Bądźcie szczerzy”.

Severn Oaks to zamknięte osiedle, na którym mieszkają tylko bogaci mieszkańcy. Mała społeczność, która trzyma się tylko w swoim gronie, w którym wspólnie spędzają czas, organizując przyjęcia czy spotykając się na kawie. Wydawałoby się, że wszyscy mogą czuć się bezpiecznie i spokojnie. Do czasu, gdy pewnego dnia do sieci trafia seria podcastów zatytułowanych Prawda o Erice. Kobieta przed rokiem zginęła jak wszyscy twierdzili w wyniku nieszczęśliwego wypadku. Jednak ktoś ma na ten temat odmiennie zdanie i wraz z pojawiającymi się odcinkami zamierza przybliżyć prawdę odnośnie tego, co tak naprawdę wydarzyło się na halloweenowym przyjęciu, podczas którego Erica została zamordowana. Jest sześcioro podejrzanych, którzy w napięciu czekają na to co ujawni autor podcastów. Każde z nich się obawia, gdyż prawda jest taka, że wszyscy skrywają jakąś tajemnicę. Dodatkowo na osiedlu zaczynają znikać kolejne osoby. Kto stoi za tym wszystkim? Co naprawdę wydarzyło się przed rokiem?

"Ktoś tu kłamie" to moje kolejne spotkanie z piórem autorki. Może nie jest to w moim odczuciu jej najlepsza książka, jednak jest to historia, którą warto przeczytać. Intrygująca, tajemnicza, zagadkowa lektura, która wciągnęła mnie od początku. Miałam tylko mały problem z połapaniem się w bohaterach, gdyż jest ich kilku, a informacje o każdym z nich ciągle się przewijają. Nie zmienia to jednak faktu, że jak już doszłam o kim mowa z przyjemnością przewracałam kolejne strony. Książkę czytania się naprawdę szybko. Każda kolejna strona to coraz więcej pytań, na które odpowiedzi poznamy dopiero pod koniec. Mała społeczność, mieszkająca na zamożnym osiedlu i wypadek, która okazał się zbrodnią. Wydawałoby się, że wszyscy są ze sobą zżyci i znają się na tyle dobrze, że wiedzą czego mogą się spodziewać po innych osobach. Jednak jak przychodzi co do czego to każdy patrzy tylko na siebie i o siebie się martwi. Historia, która pokazuje, że prawda zawsze wyjdzie na jaw. Niezależnie od tego ile minie czasu, zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie gotów ujawnić tajemnice, gotowe pogrążyć innych. Bardzo dobra książka, którą polecam.

"Kilka tygodni temu myślała, że Severn Oaks jest bezpieczną przystanią, niedostępną dla ludzi z zewnątrz, zapewniającą ochronę. Jak łatwo było zrobić wyłom w poczuciu bezpieczeństwa."

Generalnie dobra przygoda czytelnicza, lecz oprócz plusów wkradają się też minusy. Jeny Blackhurst rewelacyjnie zarządza tajemnicami, sekretami, kłamstwami, wszystkim tym, co bohaterowie usilnie skrywają i chronią przed ujawnieniem. Uaktywnia drobne przewinienia wobec szczerości, ale również poważne zamachy na prawdę. O ile błahe łgarstwa wydają się niewinne, odruchowe i bez znaczenia, tak fundamentalne oszustwa przywołują krzywdę, doskonalą manipulację i zastawiają śmiertelną pułapkę. Albo wszystko frapująco przybiera odwrotny kierunek. Pisarka fenomenalnie żongluje fałszem, rozsiewa go na wielu bohaterów, wprowadza pożądany zamęt i zamieszanie. Mistrzowsko kumuluje wady i ułomności człowieka, równocześnie czyni z nich spoiwo grupowych relacji. Pojedyncze tajemnice znajdują odbicie w innych, pomnożone przez ilość właścicieli dominują nad ludzkimi losami. Im głębiej wchodzimy w historię, tym lepiej smakuje rozwiązywanie szarady niewiadomych, niedopowiedzeń, dwuznaczności, zwłaszcza finalna odsłona satysfakcjonująco wciąga. Pochwalić należy lekki i przyjemny styl narracji, swobodnie mknie się po stronach, nie ma pęknięć w scenariuszu i przelotów w rozwijaniu akcji.

Natomiast nie przekonują portrety postaci, ani osobowościowo, ani zachowaniami. Dorosłe osoby, a sprawiają wrażenie niedojrzałych emocjonalnie. Rozumiem, że trzeba wpasować bohaterów w określony typ społeczności, jednak nie wydaje mi się, że wymaga to mocnego przejaskrawienia. A może to celowy zabieg, ostra karykatura, prześmiewczy rys, obraz cech charakterystycznych dla mieszkańców hermetycznego osiedla snobów i pozerów. Bo właśnie sztuczność, szpanerstwo i aktorstwo wybijają rytm pierwszego planu parodii małych grup, nienaturalnie skonfigurowanych, osób złudnie okazujących zrozumienie i przyjaźń, a faktycznie nastawionych na podkreślenie własnej szczególności i ekskluzywności. Męczące i nudne musi być życie pod publikę, pod kloszem iluzji, za kurtyną realności. Właśnie w takie środowisko ze śmiałością i bezwzględnością wkracza mechanizm podsycanej i nakręcającej się plotki, błyskawicznie powielanych zmyśleń, skupisk niezdrowych podejrzeń i tanich konspiracyjnych chwytów. Wówczas nie ma już mowy o monotonii, zaczyna się wiele dziać, a wiele spraw dynamicznie wymyka się spod kontroli.

Uwidacznia się to zwłaszcza po śmierci, w osobliwych okolicznościach, jednej z mieszkanek. W osiedlu, niczym w zaatakowanym ulu, zaczyna wrzeć ludzka ciekawość, złośliwość, zjadliwość, cyniczność, chęć wybicia się ponad innych. Jednocześnie, zatrważająco wybrzmiewająca audycja podcastingowa, zdradzająca zbyt wiele prawdy, ujawniająca obłudę kryjącą się pod powierzchnią życzliwości, wzmacnia negatywne odczucia, niepokojące sygnały strachu, pragnienia ucieczki od konfrontacji z tym, o czym chce się zapomnieć. Jaką wiedzą dysponuje prezenter z fałszywą tożsamością, do jakich brudów dokopuje się, dlaczego wysuwa oskarżenia wobec wytypowanej szóstki osób? I najważniejsze pytanie, co tak naprawdę przytrafiło się ofierze, lokalnej bohaterce, aktywistce społecznej, cenionej filantropce, podczas halloweenowego przyjęcia? Tragiczny wypadek czy zaplanowane morderstwo?

[Adres usunięty]

Lubię czytać książki, w których coś się dzieje, a w "Ktoś tu kłamie" dzieje się sporo. :) Jest bardzo tajemniczo, ciekawie i intrygująco. Miałam pewne podejrzenia co do finału książki, ale autorce udało się nawet mnie kilka razy zaskoczyć.

Jest pewna rzecz, która mi trochę przeszkadzała. Chodzi mi tu mianowicie o oddzielanie od siebie wątków "głównych" postaci, których bagatela było chyba pięciu. Każda osoba mi się zlewała i musiałam się chwila zastanowić o kim aktualnie mowa. Poza tym jednym minusem jestem zadowolona i usatysfakcjonowana po przeczytaniu powieści. Wciągnęła mnie już od początku, zapewniła fajne emocje i do tego jest napisana tak lekko, że chwila moment i jesteśmy już na końcu historii. Jak najbardziej zachęcam do przeczytania tego tytułu. :)

Najnowsza książka Jenny Blackhurst, w ogólnej ocenie pozytywnie mnie zaskoczyła. Wciągnęła mnie od pierwszych stron, a zakończenie w pełni usatysfakcjonowało. Ostatnim czasem, naprawdę nie lubię marnować czasu na kiepską książkę, a thrillerów czytam jak na lekarstwo, więc dokładnie wybieram lekturę na wieczór. Na szczęście ,,Ktoś tu kłamie" mnie nie zawiodła, choć miała małe mankamenty.

Lubię kiedy jako czytelnik mogę przenieść się w zupełnie inne miejsce, tym razem miałam dostęp do bogatego osiedla Severn Oaks, gdzie w codzienność mieszkańców, wkradł się nieszczęśliwy wypadek. Podobno czas leczy rany, wspomnienia blakną, jednak pewne wydarzenia po roku wracają za sprawą publikacji tajemniczych podcastów. Życie bohaterów staje na głowie i nagle nic już nie jest takie jakie było. Skrywane sekrety wychodzą na jaw, zaczynają się intrygi, kłamstwa.

,,Ktoś tu kłamie" nie była dla mnie lekturą wymagającą, dobrze mi się ją czytało, skutecznie oderwała moje myśli. Jednak mimo, że pomysł na fabułę był dla mnie w porządku tak już większość bohaterów mnie irytowała, swoim egoizmem i dziwnym tokiem postępowania.

Podsumowując, szukacie lekkiej lektury z dreszczykiem to jest to propozycja dla Was.

Prawie rok po śmierci Eriki Spencer, twórca anonimowego podcastu sugeruje, że to nie był wypadek. Jego zdaniem kobieta została zamordowana, a ON chętnie wyjaśni, kto za tym stoi. Co wydarzyło się tamtej nocy? Co mają na sumieniu mieszkańcy Severn Oaks?

Jenny Blackhurst należy do tych autorek, po których książki sięgam już w ciemno, bez chwili zastanowienia. Kilkakrotnie przekonałam się bowiem, że pisarkę cechują fantastyczna wyobraźnia, duża pomysłowość i świetny styl, które przekładają się na tworzenie interesujących i zaskakujących thrillerów. „Ktoś tu kłamie” to najnowsza powieść autorki, moim zdaniem najlepsza spośród tych, jakie pojawiły się do tej pory.

Gdyby ktoś zapytał mnie o najbardziej charakterystyczny element twórczości tej pisarki, to odpowiedziałabym, że to klimatyczne i pełne napięcia wykorzystanie sekretów przedstawianych w książce bohaterów. Uwielbiam wszystkie tajemnice, niedopowiedzenia i przemilczenia, dlatego dla mnie sposób budowania fabuły w oparciu o takie środki wspaniale się sprawdza. „Ktoś tu kłamie” to powieść wypełniona sekretami od pierwszej do ostatniej strony. Każdy z bohaterów ma coś do ukrycia, co prowadzi do sytuacji, w której wszyscy wydają się podejrzani.

Warto dodać, że w operowaniu cudzymi sekretami Blackhurst zasłużyła na miano mistrzyni. Autorka bowiem nie tylko potrafi tymi kwestiami zainteresować i dzięki nim pogłębić czytelnicze zainteresowanie. Ona także z prawdziwą finezją wodzi nas za nos, raz za razem udowadniając, że pewność siebie zostawia nas w tyle. Pisarka przynajmniej dwukrotnie mnie zmyliła, sugerując, że bohaterzy mają do ukrycia coś zupełnie innego niż w rzeczywistości i śmiało podkreślając, że nie wszystkie niewłaściwe relacje i błędy przeszłości muszą bazować na romansach, co zawsze narzuca się nam jako oczywista oczywistość i pierwsza myśl.

Bardzo podoba mi się, w jaki sposób autorka poprowadziła akcję powieści, która z każdym kolejnym rozdziałem stawała się dla mnie bardziej interesująca. Próbowałam rozwikłać zagadkę i znaleźć jej rozwiązanie na własną rękę, ale to wcale nie było łatwe zadanie. Blackhurst stworzyła dość skomplikowaną, ale nieprzekombinowaną fabułę, w której naprawdę łatwo się zatracić. Książka jest pełna napięcia opartego na tajemnicach, których przybywa w zaskakującym tempie. Próba ich zrozumienia prowadzi ostatecznie do finału, a zakończenie również wywołuje wiele emocji.

Ta powieść nie byłaby z pewnością tak dobra, gdyby jej akcja rozegrała się w innym miejscu. Podpatrujemy mieszkańców małej społeczności, którzy na pierwszy rzut oka pozostają w przyjacielskich relacjach i wszystko o sobie wiedzą. Tylko czy na pewno? Czy niewielka odległość między poszczególnymi domami pozwala sądzić, że nic się przed nikim nie ukryje? Niekoniecznie. Czy grają w jednej drużynie czy wśród nich jednak jest zdrajca? Przekonajcie się sami.

Autorka zachwyciła mnie także świetnym, dopracowanym i dojrzałym stylem. Dzięki temu jej książki czyta się przyjemnie i szybko. Nie nużą i nie męczą, lekki styl odciąża mocną fabułę. Wspaniała narracja mobilizuje czytelnika, by nie rozstawać się w powieścią.

Tak, jak wspomniałam, każdy z bohaterów wydaje się podejrzany. Dzięki temu ich charakterystyki nabierają mrocznego charakteru, a skrywane sekrety dodają im głębi. Nawet najmilsza osoba spośród nich ma coś na sumieniu. Bardzo podobała mi się ta niepokojąca grupa.

„Ktoś tu kłamie” to moim zdaniem najlepsza książka tej autorki. To poruszająca lektura, która uświadamia czytelnikom, że nawet najgorsza prawda jest lepsza od kłamstwa. Jak zalecano w powieści „Bądźcie szczerzy”…

Jenny Blackhurst zachwyciła mnie swoim debiutem, jednak mam wrażenie, że im dalej, tym kolejne książki mają coraz mniej napięcia.

Ericka Spencer zginęła przed rokiem. Policja uznała to za nieszczęśliwy wypadek, jednak jest ktoś, kto uważa, że to było morderstwo. Obecnie ukazują się podcasty, w których anonimowy autor ma ujawnić, kto zabił Erickę i czy tak faktycznie było.

Tak, jak napisałam, mam odczucie, że każda kolejna książka autorki coraz mniej trzyma w napięciu. Teraz było bardzo poprawnie, ale zabrakło mi większych emocji. Bohaterami są mieszkańcy elitarnego osiedla, na którym każdy ma jakieś swoje tajemnice.

,,Ktoś tu kłamie" Jenny Blackhurst to książka, w której tajemniczy twórca ma ujawnić, czy Ericka spadła sama, czy ktoś jej pomógł. Między kolejnymi podcastami mieszkańcy osiedla zaczynają coraz bardziej się niepokoić.