Kairos. Grecka trylogia. Tom 3

Maciej Siembieda napisał sagą historyczno-sensacyjną zwaną polsko-grecką, w której skład wchodzą: “Katharsis”, “Nemezis” i “Kairos”. Mimo tego po każdy tom bez problemu można sięgnąć jak po powieść osobną, historię zamkniętą. Historia „Kairos” toczy się na przestrzeni czterdziestu lat poczynając od roku 1937. Przenosi nas na tereny Górnego Śląska i poznaje z rodziną Pyków - dwóch braci poróżnionych zostało przez kwestie narodowościowe, jednak ich dzieci coś łączy. Jest to piłka nożna. I tak na historii politycznych wydarzeń świata dostajemy historię polskiego futbolu, jednak jest ona przedstawiona tak, że zaciekawi nie tylko fanów tego sportu - sam autor przyznaje, że się do nich nie zalicza. Bo tak naprawdę jest to opowieść o pasji, o marzeniach, o dążeniu do celu, czasem i za wszelką cenę. Ale czy takie decyzje są właściwe? Bo i sam fakt podejmowania decyzji jest w tej historii znaczący - odnosi się do niego nawet sam tytuł: Kairos to bóstwo sprzyjającej chwili lub utraconej szansy. A czy nie każda decyzja taka jest? Szczególnie, gdy w tle szaleje II wojna światowa, a później PRL-u i komunizm? Losy kuzynów Pyków są porywające i przejmujące - ich wybory nieraz wzbudzają oburzenie, ale są takie ludzkie. Obserwujemy jak ich życia się przeplatają, jak charaktery raz dopełniają, a raz odpychają. Dodatkowo ich losy stykają się z innymi - czasami tymi, których znamy z poprzednich tomów serii, jednak jest to napisane tak dyskretnie, że ci, co wiedzą kogo szukać, będą połączeniem zaskoczeni, a potem zachwyceni, a ci, co nie, w ogóle tego nie odczują. Jestem pod wrażeniem tego, jak autor po raz kolejny genialne połączył historię prawdziwą z fikcją literacką w taki sposób, że nie da odróżnić się jednego od drugiego i jak doskonale oddał realia życia na Śląsku, skomplikowaną historię tego rejonu. Doskonała opowieść, jestem pod ogromnym wrażeniem, czuję, że będę ją przeżywać jeszcze wiele dni, a i od razu wrzucam ją półkę moich najulubieńszych z ulubionych powieści tego autora!

Nawet krew nie połączy tych, których rozdziela życie.

,,Kairos" Macieja Siembiedy to książka upajająca tragizmem.

Połączenie wątków sensacyjnych i historycznych daje czytelnikowi możliwość zanurzenia się w opowieści, która nie daje się odłożyć.

Walter i Bernard Pykowie grali niegdyś w jednej drużynie. Z czasem jednak okrutna rzeczywistość postawiła ich po przeciwnych stronach znacznie ważniejszych rozgrywek niż te piłkarskie.

Połączeni stryjeczną krwią i zamiłowaniem do sportu Górnoślązacy zostają rzuceni w wir wojennych i politycznych konfliktów. Koleje losu nie okazały się dla tej dwójki łaskawe, chociaż każdy z nich w swoim życiu wyczekiwał spotkania upragnionego Kairosa.

Maciej Siembieda podjął się nie lada wyzwania kreując historie zawiłe, poplątane, tragiczne, niewygodne. Siatka zdarzeń, powiązań i tajemnic groziła widmem książki nie do końca przemyślanej. Autor jednak wygrał te walkę.

,,Kairos" to opowieść o wielu wymiarach. Porusza temat zdrady, honoru, braterstwa, ciężkich wyborów, ucieczek i powrotów oraz trudnej tożsamości.

Szczególnie ten ostatni element mocno wybrzmiewa w śląskich realiach historycznych, co było niezwykle ciekawą podróżą.

Bohaterowie tej książki są niezwykle wyraziści, dzięki czemu szybko angażujemy się w ich relacje. Nie można powiedzieć, że od razu zyskują naszą sympatię, ale z pewnością od pierwszych wzmianek intrygują. Autor potrafi wprowadzać nowe wątki i postacie z wyczuciem, kontrolując tym samym rosnące uczucie niedosytu.

,,Kairos" nie jest lekką książką, bo nie opowiada lekkiej historii. Wymaga od czytelnika tego zaangażowania. Ale daje znacznie więcej. Satysfakcję, realne przeżycia, niezapomnianą opowieść, wzruszenia, intrygi, ideały. Wymieniać można dużo.

Pisać o ,,Kairosie" także mogłabym jeszcze wiele. Zdecyduje się jednak na krótkie podsumowanie - jeśli oczekujecie książki wciągającej jak film, a tragicznej jak życie - przeczytajcie.

Tytaniczna praca autora. Świetny pomysł na trylogię, idealne łączenie wielu wątków, czasów, bohaterów, charakterów. Doskonała znajomość realiów danych czasów, ale też historii, mitów. Szkoda, że to już koniec.

„Kairos” Macieja Siembiedy to trzecia część greckiej trylogii. Wciąga, fascynuje i nie wypuszcza ze swoich szponów od początku do ostatniej strony. Historia zagmatwana, skomplikowana, jak dzieje Górnego Śląska i ludzi, którzy tam mieszkali i mieszkają. Pokręcone losy, które jeszcze gmatwa wojna i tułaczka po świecie. Co w tamtych czasach znaczyło męstwo, honor, zdrada, zemsta? Nawet członkowie rodzin stawali przeciwko sobie.

Czterdzieści lat życia Waltera i Bernarda, a także ludzi, których spotykają na swojej drodze. Od przedwojennego Lwowa, przez wojenną Grecję, do powojennego Bytamia. Nie nastawiajcie się na nic, bo jest to książka nieprzewidywalna. Kryminał, lektura drogi, historyczna, psychologiczna, obyczajowa, miłosna… Jest w niej wszystko, co jest potrzebne, by wciągnąć czytelnika po uszy.

Który z bohaterów jest dobry, a który zły, który ma rację, a który nie? Czy ważniejsza jest ich prywatna wojenka, czy może jednak walec historii, który przechodzi przez Europę? I mit o Kairosie, który przychodzi i można wejść na drogę szczęście. Tylko raz i nie można go przegapić. Czy Bernard i Walter zobaczyli Kairosa i złapali go za rękaw? To już musicie przeczytać sami. A najlepiej całą trylogię, choć osobno też spokojnie można.

Nie jestem znawczynią prozy tego autora, bo za mało jeszcze przeczytałam, ale lubię Macieja Siembiedę, bo ufam mu. Wiem, że każdy szczegół sprawdza, że się nie pogubię, nie będę miała zafałszowanego obrazu, że nie będą mnie denerwować błędy, pomyłki, przekłamania

„Kairos” to już trzeci tom greckiego cyklu spod pióra Pana Macieja Siembiedy, równie doskonały jak dwa poprzednie. Autor czarując słowem, niczym najlepszy gawędziarz, snuje opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, trudnych wyborach, utraconej nadziei, zdradzie i obezwładniającej chęci zemsty. W dodatku całość doprawia wątkiem romantycznym, który sporo namiesza w tej historii. Tę opowieść smakujemy niczym najbardziej wykwintne danie w najlepszej restauracji. Delektujemy się każdym słowem, chłoniemy każdy detal. Proza Pana Macieja zdecydowanie należy do tych wyjątkowych!

Autor po raz kolejny w fenomenalny sposób, z niebywałą dbałością o szczegóły, łączy fikcję literacką z historyczną prawdą serwując nam zupełnie nieoczywistą i totalnie angażującą powieść okraszoną politycznymi zawirowaniami, w dodatku z piłką nożną w tle. Opowiada o historycznych faktach w tak rzetelny, autentyczny sposób, że czytelnik odnosi wręcz wrażenie, iż jest świadkiem podsuwanych przez wyobraźnię scen. Nakreślone wydarzenia, dramaty ludzkie dotykają najczulszych strun i niepostrzeżenie zakotwiczają się w pamięci odbiorcy.

„Kairos” to znakomita i fascynująca mieszanka sensacji, przygody i historii podana w idealnych proporcjach. Jestem przeszczęśliwa, że po raz kolejny u boku autora udałam się w niezapomnianą, nasączoną emocjami i pełną brawury podróż w czasie odwiedzając tym razem przedwojenny Lwów, wojenną Grecję i powojenny Bytom. Serdecznie Wam ten tytuł polecam!

Nie jestem entuzjastką ani piłki nożnej, ani historii, ale sposób w jaki autor wplata wątki historyczne do swoich powieści jest naprawdę wyjątkowy! Stanowią one doskonałe tło toczącej się akcji, urozmaicają fabułę, ale nie dominują i nie przyćmiewają tego, co w przedstawionej historii najważniejsze.

Kairos jest książką wyjątkowa, niebanalną, zapadającą w pamięć. Autor wprawnie łączy trudne relacje narodowościowe, historię podzielonego Śląska z okresu II wojny światowej, wątki obyczajowe i rodzinne zawiłości. Miłość, nienawiść, zdrada, zemsta, ambicje, duma, męstwo, utracone nadzieje, żal. To wszystko serwowane jest nam w tak wspaniałym wydaniu, że każde odłożenie książki skutkuje nieustannym myśleniem o niedokończonej historii. Dwóch skłóconych braci, ich synowie, których łączy pasja do piłki i śląskie pochodzenie, ale dzieli tak wiele, że stają się śmiertelnymi wrogami. Kawał świetnie dopracowanej i wielowątkowej historii.

Jestem całkowicie zauroczona tą pozycją i z całego serca Wam ją polecam!