Książka rewelacyjna! Od początku angażująca czytelnika w historię. Sposób napisania wciąga w śledztwo każdego kto ją zacznie czytać. Jest pełna emocji i do końca trzyma w niepewności. Z pewnością nie jedną osobę zaskoczy zakończenie, którego dla mnie było jak wielkie BUM. Polecam.

Hmm wszyscy wkoło zachwycają się Carterem… Czy i Aga się zachwyciła? A i owszem.! :)

Jak mi się to podobało! Coś czuję, że narodzi się nowa miłość czytelnicza. To jest naprawdę świetna książka. Dostałam wszystko to, co oczekiwałam. Trupy, krew, grozę, niewiadomą, napięcie, strach i najważniejsze intrygującą zagadkę do rozwikłania. Co prawda miałam swój typ mordercy-psychopaty i okazał się trafiony, ale absolutnie nie zmieniło to pozytywnego odbioru książki. Nawet autorowi udało się mnie w pewnym momencie zaskoczyć i to całkiem nieźle.

Reasumując - książka jak najbardziej godna uwagi, ale dla takich o mocniejszych nerwach. :) Czekam z niecierpliwością, aż złapię się za kolejne części!

Polecam ogromnie! :)

Bardzo ciekawa i mega wciągająca książka. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona co do przebiegu akcji i finału :D

Tego autora zapewne przedstawiać nikomu nie muszę, bo albo każdy czytał albo przynajmniej słyszał o jego książkach. Ze względu na brutalność, na ciekawe, mocne sprawy, a przyznam, że będąc na spotkaniu autorskim zrozumiałam też, że jest świetnym człowiekiem, którego zwyczajnie życie nieco pokiereszowało, a o czym mówić niekoniecznie chciał.

Nie ukrywam, że ja Cartera powieści znam częściowo. Bo niestety, łapałam za losowe tomy, kiedy wpadały mi w ręce i tak przeczytałam trzy. Postanowiłam jednak, że teraz zrobię to jak należy i wezmę każdą po kolei na tapetę, a przy okazji chcę skompletować cały zestaw w nowej odsłonie graficznej. Dzięki wydawnictwu Sonia Draga mam już na półce "Krucyfiks", czyli pierwszy tom serii z Hunterem w roli głównej.

Zaczynamy od tomu pierwszego, więc na szczęście ryzyko spojleru dotyczy tylko tej konkretnej książki, a nie całego cyklu, bo im później w las, tym łatwiej przez przypadek komuś coś zdradzić. Jak na okładce możecie przeczytać, jest to mroczny thriller. W zasadzie to powiedziałabym, że kryminał, ale ma w sobie tak wiele cech dreszczowca, że to mieszanka gatunków. Czy to na plus?

I właśnie idąc tropem kryminału w tym przypadku również na dzień dobry dostajemy trupa. Zostaje znalezione ciało kobiety w parku narodowym Los Angeles. Przed śmiercią była okrutnie torturowana i tutaj muszę zaznaczyć, że nie każdy zniesie to, jak Carter potrafi dobitnie opisywać takie sceny. Są paskudne, okraszone detalami i potrafią czytelnikiem wstrząsnąć. Kobietę znaleziono natomiast w pozycji dziwnej, bo przywiązanej za nadgarstki do dwóch bel, a między nimi została ona umiejscowiona tak, by wyglądała jak by klęczała. Moją pierwszą myślą było, dzięki Bogu, że jej nie przybijali, serio. No ale to nie wszystko, bo na jej karku zostaje znaleziony dziwny symbol, podwójnego krzyża, jak ten na okładce książki. A żeby tego wszystkiego było mało, to okazuje się, że do podobnych zbrodni dochodziło dwa lata wcześniej i wtedy w śledztwie brał udział Hunter, który wcale nie był przekonany, czy złapano i skazano odpowiednią osobę, a ponieważ była to kara śmierci, to tym razem musiałby to być naśladowca, ale skąd znałby szczegóły dotyczące zbrodni, skoro wiedziały o nich tylko osoby biorące udział w śledztwie?

Jak już wspomniałam, Carter jest dobitnie szczegółowy w opisywaniu paskudnych zbrodni. Do tego stopnia, że wręcz można poczuć od tej książki smród śmierci i cierpienia. Jak sam autor mówi, widział już tyle zwłok, miejsc zbrodni, że mało co go może zaskoczyć, ale myślę, że czytelników jego książek wręcz przeciwnie, może zaskoczyć aż nad to. A najciekawsze jest to, że skoro pracował przy tego typu sprawach, choć nie w roli śledczego, to naprawdę ma skąd czerpać inspirację i chyba w moim przypadku to najbardziej nadal odbija mi się w głowie echem... to owszem fikcja literacka, ale jeśli takie rzeczy ludzie robią w rzeczywistości?

Jako thriller i kryminał "Krucyfiks" spełnia obie role zdecydowanie. Mamy trupa, mamy śledztwo, ale z drugiej strony ogromny niepokój, duszna, ciężka atmosfera i przechodzący po ciele dreszcz, bo skoro złapali nie tego co trzeba, to ilu takich zwyrodnialców mogło uciec i nadal zabijać?

W tym miejscu współczuję śledczym i wszystkim osobom, które musiały się zmierzyć z tą sprawą. A wierzcie mi, postacie są stworzone tak, że czułam się jak w teatrze, przed oczami miałam każdego z nich dokładnie wiedząc jak ma wyglądać. W taki sposób właśnie ich Carter wykreował. Nie wspominając o Hunterze, który dołącza do listy moich ulubionych postaci fikcyjnych ze spraną psychiką.

Czyta się szybko, książka jest świetna i trzymająca w napięciu. Nie da się przy niej nudzić i nie da się jej odłożyć nawet na chwilę, bo ciągle do niej odpływa się myślami. Choć nie polecam czytać przy jedzeniu, chyba, że ma się niewrażliwy żołądek (o ile przy tak brutalnych scenach to w ogóle możliwe).

Podsumowując, to świetny początek serii i żałuję, że wcześniej nie zaczęłam właśnie od początku. Za to teraz moja radość z tego, że pochłonę wszystkie tomy na raz... ogromna! I nie, nie pominę tych, które już czytałam, będzie reread!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Sonia Draga.

AMAZING! UNBELIEVABLE! UNIMAGINABLE! P E R F E C T😵. „Facet zna się na zabijaniu lepiej niż ktokolwiek, z kim miałem do czynienia”. A Chris Charter to mistrz thrillera. Dalej się po tej książce zbieram. To było tak dobre, że aż nie wiem jak wam to opisać. UWaGA! To bardzo mocna i drastyczna książka - nie dla widzów o słabych nerwach 😈. W trakcie czytanie lektury musiałam zerknąć co tam pisze o tym autorze w internecie. I taka ciekawostka, Chris ma tego samego wydawcę co Martina Cole ( natknął się gdzieś na jej wywiad i wyniuchał .. i na szczęście się sprzedał). O M. Cole jeszcze wam napiszę. Wracam.. autor był psychologiem policyjnym, a nic tak nie cenię jak zawód połączony z hobby❤️. Miał ochotę na pisaninę, i jak przyznał, stara się pisać krotko i treściwie (miał na myśli krótkie rozdziały, żeby czytelnik mógł mieć przerwy w czytaniu😂dobre sobie.. NIE DA SIĘ ICH MIEĆ!!!!!!). Nie miałam w ogóle pojęcia co to za gatunek, o czym pisze, dosłownie nic. Zaczęłam wczoraj, więc myślę z kilka dni poczytam. NIE! Ja to musiałam skończyć. To jest okropne, to jest złe, to jest krwawe, to co tam się dzieje jest chore. Ale to wszystko jest iluzją tak wciągającą tak cholernie dobrą, że Carter zdobył mnie jako fankę. Jeśli szukacie lektury, która dosłownie wbije was nie tylko w fotel czy kanapę ale wyniesie na wyżyny hardcore to jest to właśnie ta książka!!! Kilka tomów przede mną...

Nim udało mi się dorwać we własne ręce książkę Cartera to zdążyłam o nim wiele usłyszeć. Niestety osobiście przygodę z Chrisem zaczęłam nie po kolei, ale jak widać wszystko naprawiam. Już po pierwszej jak dla mnie książce wiedziałam, że nie odpuszczę mu żadnej. Czym mnie tak omotał? Wieloma rzeczami, a z każdą szło mu zdecydowanie coraz lepiej.

"Przeżegnaj się i módl, by umrzeć. Szybko"*

Detektyw Robert Hunter pracuje w specjalnej jednostce wydziału kryminalnego. Dwa lata temu razem z poprzednim partnerem prowadził sprawę seryjnego mordercy zwanego Krucyfiksem. Został ON złapany i stracony mimo, że sam Robert nie był przekonany o winie skazanego. Czy miał powód by tak uważać? Nie długo po zakończeniu sprawy Scott Wilson jego ówczesny partner ginie w wypadku, w którego przypadek Hunter również nie wierzy.

Pewnego poniedziałku detektyw wraz z nowym partnerem Carlosem zostaje wezwany na miejsce zbrodni znajdujące się w głębi lasu w parku narodowym LA - National Forest. Zamordowana zostaje dwudziestokilkuletnia dziewczyna. Przed śmiercią była okrutnie torturowana, ale to co najbardziej szokuje Huntera to tajemniczy symbol podwójnego krzyża. Identyczny jak ten sprzed lat zostawiany przez Krucyfiksa, ale przecież ON został złapany i stracony... Musi wprowadzić we wszystko Carlosa i wytłumaczyć mu o co chodzi z zostawianym przez mordercę znakiem.

Pisząc książkę Chris poprzez Roberta Huntera wypowiedział bardzo ciekawe i prawdziwe słowa odnoszące się do pracy policji...

"[Robert] Pomyślał w jakiej błogiej nieświadomości pozostaje większość społeczeństwa, nie zdając sobie sprawy z czyhającego za rogiem zła. Jego praca po części polega też na tym, by w tej nieświadomości pozostali." **

Ile osób zginie? Jak bardzo wymyślne metody zbrodni wymyśli morderca? Czy Hunter i Garcia złapią tym razem prawdziwego winnego? Ile będzie ich to kosztowało sił nie tylko fizycznych, ale i psychicznych?

Po przeczytaniu "Rzeźbiarza śmierci" pojawiła się u mnie myśl co Chris Carter ma w głowie, że tworzy coś takiego. Teraz po zaliczeniu innej jego książki, a przy okazji jego debiutu ta myśl się pogłębiła. A moje jedyne wytłumaczenie to to iż studiował psychologię i zaburzenia kryminalne, a jako psycholog kryminalny badał i rozmawiał z tak wieloma zbrodniarzami i seryjnymi mordercami, że chyba z wymyśleniem czegoś takiego nie mógł mieć po prostu problemu. Z drugiej strony mi daleko do takiego wykształcenia, a to co mam w głowie niewiele różni się ode tego co ma Carter...

A między nami czytelnikami! Chciała bym tę książkę polecić dosłownie każdemu - niestety nie mogę tego zrobić. Pozycja jest zbyt drastyczna, zbyt krwawa, zbyt przerażająca. Za dużo w niej bezwzględnego zła i okrucieństwa. I jeśli brak Ci mocnych nerwów to nie przebrniesz nawet kilku pierwszych stron. Jeśli jednak lubisz takie właśnie klimaty to nie waż się nawet ominąć pozycji Cartera! Nie zawiedziesz się! A tak jak i inne jego powieści zafundują nam przejażdżkę rollercoasterem i to bez trzymanki!

* -Cytat z "Krucyfiks" Chris Carter, okładka

** - Cytat z "Krucyfiks" Chris Carter, str. 159