Doktor Anna. Uczniowie Hippokratesa. Tom 2

Poznałam tą autorkę przy czytaniu Stulecia Winnych. Jest niesamowitą pisarką. Jej sztuka pisania wciąga tak niesamowicie , że nie mozna się oderwać od kartek książki. A w tej ksiażce historia wspaniałej kobiety na początku kariery lekarskiej to mistrzostwo słowa.

Świetna kontynuacja pierwszej części Uczniów Hipokratesa. Uważam , że lepsza od poprzedniej . Polecam.

Po przeczytaniu pierwszego tomu tej serii, czyli książki pt. "Uczniowie Hippokratesa. Doktor Bogumił", byłam pewna, że muszę sięgnąć i po tę! Uwielbiam autorke, jej powieści są unikatowe i niepowtarzalne, więc z radością zanurzyłam się w jej kolejnej książce!

Tutaj przeniesiemy się polski z końca lat 70 XIX wieku! Raczkująca medycyna, początki praktyk lekarskich i nasza tytułowa dr Anna, która po ukończeniu studiów medyczych w Zurychu postanawia wrócić do kraju i otworzyć swój własny gabinet. Czy kobieta na tak odpowiedzialnym stanowisku, oby na pewno jest mile widziana? Przekonamy się szybko, że nie! W tej książce jest bardzo dużo o kobietach! Widzimy stereotypu z którymi się one spotykały i problemy z jakimi musiały się zmierzyć. Dr Anna za wszelką cene chce im pomóc, chociaż sama nie raz spotka się ze ścianą.

Jest to bardzo wartościowa książka i zdecydowanie uważam, że warto jest po nią sięgnąć! Porusza ważną i bolesną tematykę, o której często się zapomina. Nie zawiedziecie się!

Powieść prawie idealna, a już z całą pewnością doskonale w moim guście. Praktycznie rok temu zachwycałam się poprzednim tomem i feministycznym wydźwiękiem jaki ze sobą niosła. Teraz jest jeszcze silniej, ciekawiej, a losy pierwszych kobiet lekarek śledziłam z zapartym tchem.

Doktor Anna to historia młodej Polki żyjącej w latach 70. XIX wieku, która nade wszystko chciałaby badać ciekawe medyczne przypadki i na równi z mężczyznami o nich dyskutować. Niestety, żyje w czasach gdy w medycynie rządzi płeć brzydsza i dziewczyna każdego dnia musi przebijać mur niechęci i uprzedzeń. Chyba, że zajmie się ludźmi z nizin społecznych, biednymi kobietami w ciąży, które trzebi gorączka połogowa. Tymi może zajmować się nawet kobieta.

Gdybym mogła do tej książki usiąść i miała więcej czasu to przeczytałabym ją w ciągu dwóch wieczorów. Naprawdę, Ałbena Grabowska ma dar do tworzenia książek ciekawych, wciągających, mądrych, a przy tym przenoszących żywcem do miejsca i czasu, w którym toczy się akcja. O, ile w poprzednim tomie śledziliśmy powolny rozwój medycyny, o tyle teraz obserwujemy wszystko oczyma kobiet. Oprócz pasjonującej historii Anny, mamy możliwość wyobrażenia sobie jak mogły wyglądać początki pracy świeckich pielęgniarek czy życiorysy ludzi takich jak Pasteur czy chemicy pracujący w fabryce Bayer’a. Każdy rozdział został poprzedzony sfabularyzowaną historią przybliżającą nam realia tamtych czasów.

Jeśli obok intrygującej, pełnej pasji i namiętności historii szukacie też medycznych smaczków to jest to zdecydowanie książka dla was. Autorka maluje obraz pełen nędzy, cierpienia i wprowadza czytelnika wprost w świat ludzi najuboższych, dziesiątkowanych przez szerzące się zarazy. Historie wszystkich zajmujących się nimi osób zasługują na naszą pamięć i uwagę. Gdyby nie oni - ludzie poświęcający własne zdrowie celem leczenia innych z całą pewnością nie bylibyśmy w miejscu, w którym jesteśmy obecnie. Pomysł na stworzenie historii pokazujących ludzkie oblicze medyków, którzy również przeżywali i przeżywają całą paletę emocji jest według mnie strzałem w dziesiątkę. Nie znam podobnych książek, te są absolutnie wyjątkowe i dlatego każdemu je polecam.

Od początku fabuła przenosi czytelnika do XIX wieku i wciąga w medyczny świat. Na plan pierwszy wychodzi historia medycyny – działalność doktor Anny, praca medycynierek, odkrycia i badania naukowe. To obraz kobiet, które walczą z uprzedzeniami, ciemnotą i zabobonami, jako pierwsze przełamują tabu i opór społeczeństwa. W tej powieści nędza, brud, smród, ból, krew, ropa i inne wydzieliny człowieka działają na zmysły czytelnika. Autorka opisuje samo życie i nie szczędzi szczegółów. Nadaje powieści realistyczny wydźwięk, by oddać czytelnikowi powieść jak najbliższą prawdy.

Żelazny charakter, kręgosłup moralny, anielska cierpliwość, wszechstronna wiedza. Doktor Anna jest wzorem do naśladowania, także dla współczesnych kobiet. Kobieta o wielkiej sile wewnętrznej, z aspiracjami, talentem i wiedzą, oślim uporem w dążeniu do celu, z zapałem do ciężkiej pracy. Podziwiałam jej walkę o siebie z warszawskim światkiem lekarskim, urzędnikami rosyjskimi i arabskimi, realiami życia w II połowie XIX wieku.

Ałbena Grabowska jako żywo odmalowała traktowanie lekarki jak dziwoląga, osoby niegodnej zawodu lekarza. To obraz kpin, szykanowania i poniżania. Doskonale przeplata fikcję literacką z prawdą historyczną i odkryciami w medycynie. Umiejętnie połączyła różne tematy, wątki, osoby. Przywołani zostają pisarze pozytywistyczni, zasłużeni lekarze, sułtanka Akun, a w dodatkowych rozdziałach wplecionych w fabułę osoby, które miały ogromny wpływ na rozwój medycyny, [Adres usunięty]. Charles Darwin, Florence Nightingale, Louis Pasteur. Warto zwrócić uwagę na służącą Kasię.

„Doktor Anna” to powieść o Annie Tomaszewicz, pierwszej dyplomowanej lekarce praktykującej na ziemiach polskich, która zrobiła wiele dobrego dla kobiet. Książka napisana z miłością i pasją oraz ogromną wiedzą o życiu w II połowie XIX wieku, oddająca cześć niezwykłej kobiecie i znanym postaciom ze świata nauki i medycyny, nasączona uprzedzeniami, szykanami, poniżaniem oraz determinacją i uporem.

"Uczniowie Hippokratesa. Doktor Anna" pani Ałbeny Grabowskiej to fabularyzowana opowieść o pierwszej polskiej dyplomowanej lekarce Annie Tomaszewicz-Dobrskiej.

Pod koniec lat 70 XIX wieku Anna Tomaszewicz kończy studia w Zurychu i przyjeżdża do Warszawy, aby zacząć swoja praktykę lekarską. Pomimo pochlebnych opinii na temat swoich publikacji naukowych nie może nostryfikować dyplomu i praktykować ponieważ zawód lekarza według kolegów po fachu nie jest dla kobiety. Anna jest bardzo zdeterminowana aby móc leczyć i pomagać najbiedniejszym. Razem ze swoją służąca Kasią postanawia postawić wszytko na jedną kartę i wyjechać do Petersburga i tam starać się o wstawiennictwo w jej sprawie. Okazuje się jednak, że podejście do kobiet medycynierek w Rosji jest dosyć podobne jak w Warszawie...

Przez swój upór, pracowitość i determinację Annie udaje się jednak założyć własną praktykę lekarską i pomagać najbiedniejszym. Razem ze służąca Katarzyną i swoja przyjaciółką Grażyną toczą bój z zarazą, bakteriami i co chyba najtrudniejsze-mężczyznami, którzy za wszelka cenę chcą umniejszyć osiągnięciom kobiet.

Doktor Anna Tomaszewicz-Dobrska była prekursorką opieki położniczej w Polsce, jedną z najbardziej światłych postaci medycyny XIX i XX wieku. Dzięki swojemu uporowi i konsekwentnemu wprowadzaniu zasad aseptyki i antyseptyki przyczyniła się do uratowania wielu istnień. W czasach kiedy brudny fartuch był wyznacznikiem ciężkiej pracy nie tak łatwo było zmusić personel do mycia rak i prania odzieży. Jednak jej się udało!

Opowieść z życiu Anny przeplatana jest krótkimi rozdziałami o tym jak mogły wyglądać inne, przełomowe odkrycia medyczne. Mamy tu rozdział o wynalezieniu szczepionki przez Luisa Pasteura czy pracach badawczych Charlesa Darwina.

Kiedy zaczynałam czytać tę książkę trochę obawiałam się, że będzie trochę zbyt historyczno-medyczna przez co toporna w odbiorze. Okazało się, że napisana jest bardzo w przystępny sposób i czyta się ja jak wciągająca obyczajówkę z medycyna w tle. Doktor Anna mimo swojego autorytetu i pozycji jawi się nam jako ciepła i serdeczna osoba, której z całego serca kibicujemy, a jej relacja ze służąca- Kasią podkreśla to na każdej stronie.

Ałbena Grabowska napisała kolejną powieść fabularną z historiami prawdziwych postaci. Poznajemy historię końca lat 70. XIX wieku. Medycyna wówczas borykała się z problemami brudu wynikającego z nieprzestrzegania zasad higieny.

Na kartach drugiej części „Uczniowie Hippokratesa” poznajemy historię doktor Anny Tomaszewicz-Dobrskiej. W pierwszej części mogliśmy poznać historię doktora Bogumiła Korzyńskiego. Doktor Tomaszewicz ukończyła studia medyczne na Uniwersytecie w Zurychu. Wracając do Warszawy zamierza otworzyć praktykę lekarską. Grono europejskich lekarzy entuzjastycznie przyjęło jej naukowe publikacje. Pomimo przychylności w świecie medycznym, w Polsce napotkała na mur. Towarzystwo Lekarskie sceptycznie spogląda na jej osiągnięcia. Tylko dlatego, że jest kobietą.

Jednak upór doktor Anny jest ogromny. Kobieta dąży do tego, by móc pracować w zawodzie, nie tylko dla własnego rozwoju, lecz przede wszystkim dla dobra medycyny. Odważnie realizuje swój plan. Nie zważając na rzucane pod nogi kłody, krok po kroku dąży do tego, by zaistnieć w świece medycznym.

Doktor Anna Tomaszewicz-Dobrska była pierwszą w Polsce lekarką – kobietą. Była ona prekursorką „opieki położniczej w Polsce, jedną z najbardziej światłych postaci medycyny XIX i XX wieku”. Doktor Anna swym wysiłkiem dowiodła, że kobiety również mogą leczyć i co ważne, w tym zawodzie nie są gorsze od mężczyzn.

Ałbena Grabowska ukazuje nie tylko losy Anny Tomaszewskiej, lecz przybliża nam również realia, z jakimi borykali się lekarze ówczesnych czasów. Zaraz brudu była plagą wywołująca wiele chorób. Autorka doskonale zarysowała klimat tamtych lat. Dzięki tej książce możemy poznać warunki w jakich lekarze pracowali.

Ałbena Grabowska na kartach tej książki ukazuje nie tylko historię doktor Anny, lecz również ludzi, którzy swymi wynalazkami wpłynęli na rozwój medycyny XIX i XX wieku. Możemy z bliska przyjrzeć się historii Elizabeth Blackwell, Louisa Paustera, Wilhelma Rontgena, Charlesa Darwina, Felixa Hoffmanna, Florence Nightingale. A wszystko to ubrane w pięknym literackim stylu Pani Ałbeny Grabowskiej.

„Doktor Anna” to opowieść o kobiecie, która wykonała ogromny krok dla rozwoju medycyny. To historia kobiety, która udowodniła, że medycyna nie jest tylko domeną mężczyzn, lecz również kobiet – dla dobra i rozwoju tej dziedziny nauki. „Doktor Anna” to książka, którą zdecydowanie Wam polecam.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Marginesy [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Ten typ literatury niezmiennie kojarzy mi się z czasami szkolnymi i postacią Tomasza Judyma z "Ludzi bezdomnych". Mamy tu zachowany podobny klimat i tą samą tematykę, ale poza tym autorka ma nam do zaoferowania o wiele więcej!

Kobieta lekarz - teraz to normalne, ale kiedyś było nie do pomyślenia i właśnie opowieść Ałbeny Grabowskiejh przenosi nas w czasy, gdy po wielu trudach i walkach kobiety wreszcie mogły praktykować publicznie ten zawód. Autorka daje nam wspaniałą lekcję jak wyglądały początki pracy lekarza- kobiety. Bohaterowie fikcyjni przeplatają się tu z postaciami historycznymi, a na ich czele wysuwa się doktor Anna. Podobała mi się ta kobieta - prawdziwa babka z krwi i kości, niezwykle odważna i zdeterminowana. Autorka doskonale odtwarza klimat epoki zwracając uwagę na problemy zacofania, braku podstawowej higieny i wiary w postęp. To przykład porządnej prozy historycznej z ciekawą fabułą. Naprawdę nie ma się tu do czego przyczepić.

Książkę można oczywiście czytać samodzielnie, jednak powinniście mieć na względzie, że jest to kontynuacja losów bohaterów z poprzedniego tomu.

Połączenie historii i medycyny, na dodatek z elementami walki kobiet o równouprawnienie, to coś co uwielbiam w literaturze. Tego typu książki biorę w ciemno, a nazwisko autorki utwierdziło mnie w przekonaniu, że to będzie cudowna powieść. Nic mnie jednak nie przygotowało na to, jak bardzo mnie ona oczaruje - z każdą stroną zachwycałam się nią coraz bardziej i nadal nie mogę wyjść z podziwu. :)

Doktor Anna, to opowieść o pierwszej lekarce praktykującej na ziemiach polskich - Annie Dobrskiej. Poznajemy ją gdy po skończonych w Zurychu studiach przybywa do Warszawy. Towarzyszymy w żmudnym procesie walki o możliwość pracy w wyuczonym zawodzie. Razem z Anną i jej nieodłączną towarzyszką Kasią wyjeżdżamy do Petersburga, obserwujemy jej pracę w haremie sułtana, przytułku dla kobiet, ale jesteśmy też świadkami rodzącego się uczucia, które nasza bohaterka postrzega, jak na naukowca przystało, bardzo racjonalnie. Wszystko to rozgrywa się na tle żywej historii - Polski pod zaborami i polskości, która nie ma prawa istnieć i musi się ukrywać.

Główną oś fabularną Ałbena Grabowska, tak jak miało to miejsce w poprzednim tomie z cyklu Uczniowie Hipokratesa, przeplata wstawkami dotyczącymi osób, które miały znaczący wpływ na rozwój medycyny. Dzięki temu poznajemy historię pierwszej kobiety lekarki Elizabeth Blackwell, słynnego chemika Louisa Pasteura czy twórczyni praktycznych i teoretycznych podstaw pielęgniarstwa - Florence Nightingale. Te elementy świetnie uzupełniają główną opowieść, w pewien sposób ją ubogacają i umiejscawiają w historii.

Doktor Anna, to dla mnie powieść idealna i już marzę o kolejnych z tego cyklu. W tej części pojawiają się bohaterowie z poprzedniego tomu, wydarzenia także są jakby dalej na osi czasowej, ale spokojnie można ją czytać bez znajomości Doktora Bogumiła. Jestem oczarowana stylem i sposobem kreacji tej książki. Czytałam już niejedną powieść odnoszącą się w mniej lub bardziej istotny sposób do medycyny, ale Doktor Anna to perełka wśród literatury tego typu.