Do trzech razy miłość

*współpraca reklamowa*

Kolejne spotkanie z twórczością autorki, powiem szczerze, że jej pióro robi się mi coraz bliższe, a ta powieść była świetną, złożoną i szeroko rozbudowaną historią, która jest początkiem nowej serii. Uwierzcie na słowo jest ciekawie i tuż po zakończeniu ma się ochotę sięgnąć po kontynuację, bo tu jeszcze tyle rzeczy jest do odkrycia i do dopowiedzenia, dlatego mam nadzieję, że pojawi się ona szybko.

W rodzinnym domu mieszkają trzy pokolenia kobiet, które pomimo ciasnej rodzinnej więzi zaczyna dotykać samotność. Każda z nich marzy o miłości, choć dla niektórych z nich wydawać by się mogło, że to już za późno. Wdowa, rozwódka i panna, każda z nich niemal w tym samym czasie natyka się na mężczyznę, który może się okazać dla nich szansą na pierwszą czy kolejną miłość, jednak w małej miejscowości, w której przyszło im mieszkać, wszyscy wiedzą o sobie wszystko, a plotki potrafią przeszkadzać w rozwijaniu się uczuć, czy skrywaniu tajemnic.

Szczerze powiem, że troszkę się obawiałam, czy przy tylu wątkach, historia nie stanie się za bardzo ogólna, ale na szczęście tak się nie stało. Każda z bohaterek ma poświęconą podobną ilość czasu, przez co każdą z nich można dobrze poznać oraz połapać się w jej problemach, marzeniach czy odczuciach. Ze względu też na tą sporą ilość wątków akcja powieści jest dynamiczna i dość szybka, brakuje mi tutaj uczucia napięcia, jednak w natłoku wydarzeń, afer, niedomówień, kłamstw i kłamstewek nie można się tego za bardzo czepiać.

Autorka stworzyła dynamiczną i złożoną powieść, z małomiasteczkowym i rodzinnym klimatem, zgrabnie wplątała do powieści trudne i kontrowersyjne tematy, pokazała różnice pokoleniowe, oraz zastosowała tutaj to słynne i każdemu znane "co ludzie powiedzą". Autorka w świetny sposób ukazała też jak działają małe kłamstewka i do czego prowadzi brak rozmowy, i jaki wpływ może ona mieć na bieg wydarzeń.

To moim zdaniem idealna lektura na jesień, bo można ją przeczytać w jeden długi wieczór. Powieść nastrojowa, życiowa, klimatyczna, o emocjach, uczuciach i rodzinie. Polecam

*olilovesbooks2*

(...) Klara, to młoda kobieta, która wraz mamą Anią i babcią Łucją mieszka w małej miejscowości Bobrówka. Tutaj każdy o każdym wszystko wie, a jeśli czegoś nie wie, to sobie dopowie. Pomiędzy kobietami nie było nigdy tajemnic, zawsze mogły na siebie liczyć, wspierać się, a ich codzienność była wręcz przewidywalna. Jednak coś zaczęło się zmieniać, gdy każda z nich poznaje mężczyznę. Tajemnice wiszą w powietrzu, ale kobiety nie potrafią się przed sobą otworzyć, to powoduje serię komplikacji, gdy prawda wychodzi na jaw. Bo każdy z mężczyzn okazuje się być nie do końca tym, za kogo się podaje..

"Do trzech razy miłość" to wciągająca opowieść o uśpionych pragnieniach, o miłości, na którą nigdy nie jest za późno. Trzy kobiety, które różni wiek, doświadczenie życiowe, ale łączy jedno. Potrzeba bliskości. I nawet jeśli nie zdawały sobie z tego sprawy, to szansa jaką dało im życie, poruszyła w sercu uśpione uczucia. Jednak wtedy najłatwiej jest się wystawić na zranienie, gdy ufnie oddaje się komuś czas, zainteresowanie, otwiera się przed nim serce.

Historia jaką nam zaserwowała autorka, nie pozwala się odłożyć na później. Małomiasteczkowy klimat, czyli to, co lubię najbardziej, postacie, które odrazu zdobywają naszą sympatię i tak jak zawsze, w przypadku pani Krystyny Mirek, lekkość pióra, dzięki czemu czytanie jest samą przyjemnością. Autorka zwraca uwagę czytelnika na ciężki dla wielu problem przejmowania się ludzką opinią, oceniania innych przez pryzmat pewnych zachowań, czy utarte przekonania, które często nie pozwalają nam ruszyć z miejsca i zamykają drogę szczęściu. Cudowna opowieść, momentami nawet wywołała uśmiech na mojej twarzy, a szczególna w tym zasługa Andrzeja i jego reakcji na rodzinne zawirowania Ani, dzięki którym odzyskał wenę. Ale nie będę niczego zdradzać... Książkę musicie przeczytać sami, do czego gorąco zachęcam, a gwarantuję, że nie pożałujecie. Idealna na jesienne wieczory.

„Do trzech razy miłość” to powieść o uczuciach, które potrafią przyjść wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy, i o kobietach, które – choć różne – łączy jedno: pragnienie bliskości i szczęścia.

Akcja toczy się w malowniczej Bobrówce, małej miejscowości, gdzie życie płynie swoim rytmem, a plotki roznoszą się szybciej niż echo w dolinie. W jednym domu mieszkają trzy kobiety z różnych pokoleń i z różnym bagażem doświadczeń: Klara, marzycielska studentka, Ania, szanowana nauczycielka, oraz Łucja, kobieta twardo stąpająca po ziemi, która nie wierzy już w romantyczne uniesienia. Każda z nich staje przed szansą na nowy początek – choć żadna nie przypuszcza, że miłość zapuka do drzwi właśnie teraz.

Mirek w swoim stylu łączy lekkość obyczajowej opowieści z głębią emocjonalną. Z pozoru to ciepła, kobieca książka o uczuciach, ale pod powierzchnią kryje się opowieść o odwadze, przebaczeniu i zaufaniu, bez których nie ma prawdziwej miłości. Autorka subtelnie pokazuje, że uczucie nie zna wieku – potrafi rozkwitnąć zarówno w sercu młodej dziewczyny, jak i dojrzałej kobiety, która już dawno przestała wierzyć w bajki.

Wielką siłą książki są bohaterki – realistyczne, z krwi i kości, zmagające się z własnymi lękami i nadziejami. Każda z nich mogłaby być kimś, kogo znamy – sąsiadką, przyjaciółką, kimś z rodziny. Dzięki temu czytelnik łatwo się z nimi utożsamia, śmieje się i wzrusza razem z nimi.

„Do trzech razy miłość” to pełna uroku opowieść o tym, że nawet po rozczarowaniach warto zaryzykować, bo serce zawsze wie, czego pragnie.

Trzy kobiety, trzy pokolenia - babcia, mama i wnuczka. Łucja, Anna i Klara żyją razem w Bobrówce, w małej miejscowości, gdzie wszyscy o wszystkich wszystko wiedzą. Łączy je wyjątkowa więź, wspólne rozmowy przy herbacie i poczucie bezpieczeństwa, które daje dom pełen kobiecej energii. Do czasu, gdy w ich życiu pojawiają się... oni - trzej mężczyźni, którzy wywracają ten spokój do góry nogami.

Każda z kobiet marzy o bliskości, o tym, by znów poczuć motyle w brzuchu - ale też każda z nich boi się opinii innych. Bo czy wdowa ma jeszcze prawo do miłości? Czy nauczycielka może spotykać się z pisarzem poznanym w aplikacji randkowej? Czy wnuczka powinna zadawać się z chłopakiem, który przyjechał do miasteczka za karę?

📖 „Do trzech razy miłość” to historia o czułości i wstydzie, o pragnieniach, które tłumimy, i o sile, jaką dają sobie kobiety, gdy świat próbuje je oceniać.

Autorka pokazuje, jak łatwo wpaść w sidła „co ludzie powiedzą”, i jak pięknie można z nich wyjść, gdy w końcu postawi się na siebie.

To powieść o odwadze, by znów pokochać - siebie, życie i drugiego człowieka.

Ciepła, pełna emocji i refleksji o tym, że nigdy nie jest za późno na miłość.

W małej miejscowości Bobrówka nieopodal pięknych Tatr mieszkają razem trzy pokolenia kobiet. Babcia, matka i studentka. Każda z nich ma różne doświadczenia, najmłodsza, Klara pdopiero wkracza w świat miłości, jej mama Ania,ma za sobą związek, w którym została zdradzona, a najstarsza pożegnała swojego męża już jakiś czas temu. Teraz los stawia przed nimi trzech mężczyzn. Tylko czy każda odnajdzie miłość i czy na nią już nie jest zbyt późno...bo co ludzie powiedzą? Tajemnice zawładnęły ich domem i wszystkie próbują swojego szczęścia w miłości.

Miłość, ach miłość. Każda inna, młodzieńcza, pierwsza, jedyna na zawsze, dojrzała i ta mimo opinii innych. Autorka jak zwykle tworzy historie, które pisze samo życie. Także i tutaj możecie liczyć na naturalność i rzeczywistość przedstawionych sytuacji. Jest intrygująco, czasem można się wkurzyć na pewnych bohaterów. Emocji nie braknie i nie każdemu akurat w tym momencie dana jest miłość. Niektórzy mogą się zawieść. W powieści przewija się pytanie czy nie jest już na nią za późno. Według mnie nigdy nie jest ani za późno ani za wcześnie, ważne aby w dobrym momencie się na nią "natknąć". Książkę oczywiście polecam bo to kolejna dobra propozycja powieści obyczajowej.