Zbrodnia piętro niżej. Agentki bez licencji

Ta powieść z gatunku romans z wątkiem kryminalnym otwiera cykl zatytułowany: Agentki bez licencji. Autorka ujęła mnie nieco humorystycznym podejściem do zagadnień poruszonych w książce jak i bardzo przyjemnym i lekkim w odbiorze stylem. Po raz pierwszy zetknęłam się z piórem autorki, ale nie miałam problemów z czytaniem i odnalezieniem się w fabule, a dzieje się wiele.

Stuletnia, poznańska kamienica mieści w sobie mieszkańców, którzy od kilkudziesięciu lat mieszkają tu, ale tak naprawdę, oprócz zdawkowego uśmiechu i szybkiego dzień dobry, nic o sobie nie wiedzą, lub udają, że nie słyszeli o niczym. Jednak za zamkniętymi drzwiami toczy się życie ludzi, którzy mają wiele na sumieniu. Gośka wprowadziła się niedawno do swojego chłopaka. Marzy by porzucić pracę w gastronomii a zając się dziennikarstwem śledczym.

Nawet nie zdaje sobie sprawy, że niebawem będzie mogła przekonać się, czy nadaje się do tego zawodu.

Kto i dlaczego został zamordowany piętro niżej? Czy bohaterka sprawdzi się w roli tropiącej zbrodnie? Co przyniesie jej dociekliwe podejście do sprawy? Czy odkryte szokujące sekretynie odstraszą jej i nie spowodują, że porzuci marzenia?

Z tą pozycją nie sposób się nudzić, a niezwykle gęsty, tajemniczy klimat tworzy idealną atmosferę, która powinna towarzyszyć czytelnikowi podczas poznawania lektury. Historia zabójstwa fotografki tylko z pozoru wydawała się prosta, jednak im dłużej dziewczyna dociekała prawdy tym ohydniejsze czyny ujrzały światło dzienne.

Początkowo mnogość imion postaci z książki mogą przerazić, lecz szybko poznajemy kto jest kim i od tej pory przez lekturę się płynie w ekspresowym tempie.

Podobała mi się kreacja bohaterów. Każda osobowość znacznie różniła się od siebie, wyglądem czy charakterem, jednak przypisana im rola idealnie donicy pasowała. Te zabiegi spowodowały, że utożsamiałam się z Gośką, tak jak ona wnikliwie obserwowałam i analizowałam informacje, które wcale nie były oczywiste, a często bardzo mylące.

Lubicie takie połączenie gatunków, a powieść wydaje się pasować do waszych preferencji, to zachęcam do sięgnięcia po tą lekturę. Nie obawiajcie się lejącej krwi, brutalności. Polecam!

„Ponoć życie pisze najlepsze scenariusze.”

Gośka pracuje jako pomoc kuchenna, marzy, aby zostać dziennikarką śledczą. Jakiś czas temu przeprowadziła się do swojego chłopaka, który od zawsze mieszka w starej kamienicy, która stoi w popularnej, starej poznańskiej dzielnicy, Jeżyce. Mieszkańcy tego domu są bardzo różni, niektórzy mieszkają tu całe życie, łączy ich wiele, a dzieli jeszcze więcej, każdy z nich ma jakieś głęboko ukryte sekrety. Jedna z lokatorek – kontrowersyjna fotografka, zostaje zamordowana, Gośka nie zamierza przepuścić takiej okazji. Rozpoczyna swoje własne, prywatne śledztwo, ma nadzieję, że okaże się lepsza i skuteczniejsza od policji. Czyżby był to dla niej początek czegoś nowego? Niestety nie wszystko idzie po jej myśli, przeszkody się mnożą. Jak znaleźć winnego, skoro wszyscy kłamią i każdy ukrywa jakieś mroczne tajemnice? Komu można zaufać?

Obok intrygującej zagadki kryminalnej, mamy ukazaną zwykłą codzienność mieszkańców kamienicy. Zamknięta społeczność, zmowa milczenia, niejedno się tu wydarzyło na przestrzeni lat. A pozornie cisza, spokój, życzliwość. Wraz z rozwojem wydarzeń morderstwo wydaje się jedną z wielu złych rzeczy jakie miały tu miejsce. Tak jakby ktoś w końcu otworzył puszkę Pandory, zaczyna się robić coraz bardziej nieprzyjemnie i niebezpiecznie. Miłość i jej różne oblicza, bolesna zdrada, nienawiść, zawiść. Pedofilia, przemoc domowa, odrzucenie, samotność. Na jaw wychodzą mroczne tajemnice, grzeszne występki, niedopowiedzenia nabierają wyraźnego obrazu. Dzieje, się oj dzieje!

Wciągające, zaskakujące, klimatyczne połączenie obyczajowości, komedii i kryminału. Uśmiech często mi towarzyszył, nie ma mowy o nudzie. Za książkę dziękuje wydawnictwu Replika. Jeżeli lubicie powieści z zadziornym pazurem, serdecznie polecam. Tatiasza i jej książki :)

Książka należy do rodzaju tych przy których swobodnie można się pośmiać. Jest tu całkiem sporo bohaterów, którzy mieszkają w starej kamienicy. Poznajemy ich życie prywatne od podszewki, które wcale nie jest takie idealne jakby na pierwszy rzut oka się wydawało. Mamy również przeskoki czasowe z dość sporą odległością. Wielokrotnie przewodnią myślą postaci jest tutaj miłość, której niektórym brakuje i zdrada z której lekko się tłumaczą. Poznamy też osobę, która ma pewien plan jak zdobyć mężczyznę swoich marzeń. Zostanie wylany kubeł zimnej wody, gdyż z upływem lat nie tylko wygląd tutaj się zmienia. Wszystko opowiada nam narrator, który w inteligentny sposób wstawia synonimy, używa mądrych i rozważnych słów. Wszystko zachowane jak w serialu ,,Przyjacióki " .W pewnym momencie przygody naszych bohaterów zaczną się zacieśniać. Nic nie będzie szło po ich myśli, jednych przepełni nienawiść, inni od razu składają przyrzeczenie zemsty. Nie przypuszczałam, że nawet w małym rozumku zakwitnie to uczucie. Jednak odbierając ludziom bezpieczeństwo potrafią kierować się surowymi emocjami.

Tak naprawdę już przed sprawą morderstwa zaczynamy bardzo się niepokoić losami naszych bohaterów, gdyż uczucia jakie w nich galopują podchodzą pod planowanie zbrodni. Nie byłam pewna z której strony zostanie wyprowadzony atak. Na szczęście autorka tak kieruje fabułą, że co jakiś czas nastaje wyładowanie emocji, jakby nie zapomnieli, że książka ma nas nie tylko zaniepokoić ale i rozśmieszyć.

Ciężko będzie rozwikłać sprawę osoby zamordowanej, gdyż nasze postacie nie zawsze postępują jak zdrowe na umyśle i lubią siać tajemną atmosferę wokół swojej osoby. I głównie przez to ich zachowanie trudno jest się od tej książki oderwać. Jest jeszcze jedna autorka, która pisze w podobny sposób, jednak z uwagi na wyszukany styl pisarski, tutaj znajdziemy więcej inteligencji. Taka pozycja z klasą, której już samo czytanie sprawia, że czujemy się mądrzejsi:-)

O tym, jak wyglądają relacje z sąsiadami wie każdy, kto mieszka w bloku, czy też - mieszkając w domu - ma takowego w pobliżu. Wiele przy tym zależy od rodzaju budynku w którym mieszkamy, a choć to nieprawdopodobne, inaczej wyglądają relacje sąsiedzkie w bloku z wielkiej płyty, w ekskluzywnym osiedlu, a jeszcze inaczej – w starej kamienicy. Wszystko też zależy od stażu zamieszkiwania, jedno jednak daje się zauważyć. Mianowicie wraz z upływem lat ludzie obojętnieją na sąsiadów, przestają spędzać razem czas, a nawet zauważać się w windzie. W rezultacie nawet pożyczenie przysłowiowej szklanki cukru staje się problemem, wszyscy bowiem jesteśmy dla siebie anonimowi i nierzadko sąsiad sąsiadowi nie otworzy nawet drzwi.

Gośka, pomoc kuchenna w małej gastronomii, coraz bardziej nienawidząca swojej pracy i skrycie marząca o zostaniu dziennikarką śledczą ze zdumieniem śledzi powiązania pomiędzy lokatorami kamienicy, do której niedawno się wprowadziła. Stuletnia budowla przy ulicy Słowackiego w Jeżycach, z osobliwą Starszą Panią zbierającą czynsz i plejadą różnych indywiduów w charakterze lokatorów, to doskonałe studium przypadku i ludzkich charakterów. Tyle tylko, że Gośka nawet nie ma szans dobrze ich poznać, choć marzy o wspólnych spotkaniach z innymi lokatorami. Całe szczęście, że na piętrze, na którym mieszka wraz z Jankiem, swoim chłopakiem jest Dorota, z którą można przynajmniej poplotkować. Choć zarówno ona, jak i Janek, właściwie nie znają lokatorów. Pomijając fakt oddawania niezrozumiałych hołdów Starszej Pani, wszyscy mijając się na klatce są ujmująco grzeczni, ale nie są skorzy do nawiązywania bliższych kontaktów.

To sprawia, że kiedy sąsiadka Gośki, znana fotografka i rysowniczka, Maria Poznańska, zostaje zamordowana w brutalny sposób w swoim mieszkaniu, dziewczyna nawet nie potrafi wytypować potencjalnych morderców. Bo o tym, że był to ktoś Marii znany, jest przekonana. Czy zatem możliwe, żeby zrobił to ktoś z sąsiadów? A może sam partner Marii, emerytowany wuefista? Przekonamy się o tym dzięki wciągającej powieści pt. „Zbrodnia piętro niżej”, autorstwa Anny Kapczyńskiej. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Replika książka o kryminalnym zabarwieniu, wciągnie nie tylko miłośników gatunku, ale wszystkich lubiących barwne historie, mocno jednak urealnione. A już na pewno książkę pokochają kobiety, które doświadczają takich trudów w związku, z jakimi boryka się Gośka – partner, który w swoim konserwatyzmie (i lenistwie) zrzuca prowadzenie domu na kobietę, żądając pełnej dyspozycyjności oraz kompleksowej obsługi, począwszy na gotowaniu posiłków po sprzątanie.

Morderstwo sąsiadki otwiera przed Gośką szansę, by wreszcie mogła poprowadzić swoje śledztwo. Prowadzenie bloga zdecydowanie nie zaspokaja jej ambicji, o pracy w barze nawet nie mówiąc, zatem Gośka rozpoczyna swoje kamieniczne dochodzenie, z determinacją poszukując tropów i będąc gotową na wielkie poświęcenia, również te cielesne. Czytelnik ma przy tym mnóstwo zabawy, choć w tej kryminalnej z pozoru historii kryje się głęboka prawda o człowieku, kontaktach międzyludzkich, nieudanych związkach i … starych kamienicach. Jeśli dodamy do tego plastyczne opisy i doskonale skonstruowanych bohaterów, otrzymujemy frapującą lekturę, zaś kończąc przygodę z książką, już wyglądamy kolejnej z cyklu „Agentki bez licencji”.