Zaginiony klejnot Ferrary

Zapewne czasem Stwórca, spoglądając z góry, myślał: Czy ci ludzie oszaleli? Pragną czegoś, co jest chwilowe w znaczeniu wieczności? Szukają skarbu, rozglądając się wokół siebie. Zachwycają się pozorem wielkości, jakby to miało odmienić ich życie. Nie pojmują sensu i nie dostrzegają bezsensu? Byt jest oparty miedzy innymi na dwoistości.

„Sacrum i profanum. Grzech i świętość. Światło i cień. Chrześcijaństwo i herezja.”

Nie wszystko jest tak proste jak symboliczne pionowe linie, dowolnie zwielokrotnione. Dwunastowieczni zakonnicy opierali się na prostocie, by sięgnąć jak najwyżej. Teraz wyobraźnia mężczyzn zeszła do praktycznego poziomu piękna osiągalnego. Zafascynowani rozglądamy się wokół. Nie szukamy klejnotów najwyższej próby. Jakie czasy, takie oczekiwania. Pomimo szalonego upływu czasu, dostrzegamy urodę zachowaną w symetrii. Kobiety inspirują nas do szczególnego określania prozaicznych porannych czynności.

„- Czy moja królewna zechce się napić, naparu bogów, ubrać się i udać biegusiem ze swoim królewiczem do zamku, aby tropić smoki?”

I tak po filiżance kawy i pączku jesteśmy gotowi podbijać świat. A on przygotował dla nas nie lada wyzwania. Czy można nie zareagować żywiołowo, kiedy z ruchu ust kobiety w żałobie odczytać można niejednoznaczne słowo „aiuto” – na pomoc.

„Tak jak malarz Botticelli, kiedy ujrzał piękną Simonettę Vespucci, od razu dostrzegł w niej Wenus z obrazu, który później namalował, tak i Davide przeczuwał, że te nieziemskie oczy doprowadzą go do czegoś niezwykłego”

I doprowadziły. Z różańcem z symbolicznym medalionem w ręku wyruszył w drogę fascynującą i niebezpieczną. Warto zaryzykować życie, aktywować swą wiedzę historyczną na drodze do celu. Gdzie się podział, w czyje ręce trafił legendarny kamień?

„Pamiętasz, że mówiłam ci, że gemma gemmarum potrzebuje czystej duszy, aby móc przemieniać rzeczy i ludzi”

Pan Greg Krupa wpadł na świetny pomysł, żeby zabrać czytelnika na poszukiwania „Zaginionego klejnotu Ferrary”. Z bohaterami jego powieści przeniosłem się do współczesnych Włoch, gdzie wciąż efektywnie przemieszczają się templariusze. Ciekawe jest zastosowanie dezynwoltury w tekście książki. To znak czasu, czy „luz południowca”? Nie zmienia to faktu, że kryminał tak mocno osadzony w ramach historii i sztuki porwał mnie. Konsekwencją tego będzie lektura kontynuacji tej książki, opowieści o „Przeklętej rzeźbie z Bolonii”. Gorąco zachęcam wszystkich do przeczytania tej książki. W przyjemnie spędzonym czasie przypomnicie sobie, lub poznacie, wiele bardzo istotnych ciekawostek.

Uwielbiam Włochy i wszystko co z tym krajem związane. Bardzo lubię też kryminały, thrillery których akcja związana jest z dziełami sztuki. Nic więc dziwnego, że sięgnęłam po Zaginiony klejnot z Ferrary.

Wiele oczekiwałam po tej lekturze. Dostałam trochę mniej. Nie wszystkie moje oczekiwania zostały spełnione, ale nie jest źle. Ba, momentami jest bardzo dobrze i bardzo włosko.

Krupa serwuje nam młodego dziennikarza o polskim pochodzenie. Nasz bohater bardzo angażuje się w dochodzenie, które jest prowadzone w związku ze śmiercią znanego kolekcjonera sztuki. Z pozoru zwyczajna sprawa, w końcu zgon to zgon, bardzo szybko nabiera zaskującego rozpędu i prowadzi bohatera po tajemniczych, włoskich i pełnych sekretnej historii zaułkach.

Do tego mamy niezłe tempo akcji, zagadki, które mnożą się przez cały nieomal czas, tajemniczą organizację, która jest niezwykle groźna i wpływowa, tajemnicze znaki, porwania, trupy, historia rodziny Borgiów, wspaniałe włoskie zabytki, włoski klimat, który autor świetnie oddaje i cudowne, malownicze miasteczko. Czego więcej chcieć.

Atmosfera, klimat i zabytki Ferrary oplatają nas od pierwszej strony i są osią całej historii. Bez wielowiekowej przeszłości tego miasta, skarbów historii i sztuki nie byłoby wielu sekretów, tajemnic, nie byłoby tej książki. Ferrara wypływa do nas już z pierwszych zdań tej historii i pozostaje aż do zaskakującego, bardzo ciekawie ujętego finału.

Liczę, iż kolejne książki autora będą równie włoskie i równie mocno będą aż kipieć wszystkim co z Italią związane. Dodałabym trochę więcej historii sztuki. Tak, jeszcze więcej. Gerrara aż się o to prosi.

Zachęcam was do lektury jeżeli lubicie opowieści z lekkim przymróżeniem oka, odrobinę, jakby to określić...łotrzykowskie, przepełnione wszystkim co związane z Włochami i historią, mnóstwem wspaniałej historii. I chociaż nie jest to mega kryminał, ani przeszywający grozą thriller, to jest to dobra książka, przy której można ciekawie spędzić kilka godzin. Ja jestem lekturą usatysfakcjonowana. Jak na debiut to dobra pozycja.

Wychowałam się na takich książkach jak Skarb w Srebrnym Jeziorze czy Wyspa Skarbów. Z rozdziawioną buzią i wypiekami na policzkach podziwiałam Harrisona Forda w roli mądrego, rezolutnego i dzielnego Indiana Jones. W domu rodzinnym pełno jest książek między innymi o sztuce, naturalna więc jest dla mnie ciekawość związana z książkami, które mają cokolwiek wspólnego z szeroko pojętą kulturą materialną. Tego typu fabuła w lekturze gwarantuje emocje, ponieważ dzieła sztuki, klejnoty itp. wiążą się z ogromnymi pieniędzmi, a niektórzy są w stanie dla nich zrobić dosłownie wszystko…

Dziennikarz o polskich korzeniach zostaje przydzielony do sprawy tajemniczego zgonu kolekcjonera sztuki, który na studiach był jego mentorem. Pozornie błaha sprawa nabiera rozpędu i niespotykanego rozmachu, gdy tajemniczy osobnik próbuje porwać asystentkę profesora, a jej osobą zainteresowani są również mężczyźni odziani w czarne peleryny ozdobione sławnym średniowiecznym purpurowym krzyżem. Davide nie przypuszcza nawet, że węsząc za materiałem na artykuł, trop poprowadzi go do zawiłej i niesamowitej historii miasta Ferrary, w którym żyje i pracuje, a zdarzania, w które się uwikła staną się bardzo niebezpieczne…

Na podstawie książki mógłby powstać ciekawy film. Ojej czego w niej nie ma! Są templariusze, zaginione klejnoty, średniowieczne symbole, alchemia, dziennikarskie i policyjne śledztwo, zaginione działa sztuki, tajemnice rodziny Borgiów, pościgi, trupy i tortury… słowem się dzieje! Na nudę narzekać nie można. Podobały mi się opisy miasta Ferrary, których Autor nie szczędził. Zarówno obecnie, jak i w licznych odniesieniach historycznych. Książka ma kilka wad, miała nierówne tempo, momentami wytracała impet, ale czytało się miło i dość płynnie. Sensacja połączona z kryminałem i z kulturą materialną w tle. Do tego herbata z imbirem i pigwą i recepta na udany wieczór gotowa. Mimo kilku mankamentów trzeba wziąć pod uwagę, że to debiut i można pokusić się o śledzenie dalszej kariery Autora. Szczególnie że niebawem, bo już w lutym tego roku, wyjdzie jego kolejna powieść. Ciekawe czy również będzie powiewem świeżości i oby z interesującym tłem historycznym.

Za możliwość zapoznania się treścią książki dziękuję Wydawnictwu Arkady.

,,Dziennikarz mimowolnie zaczął odpływać w rodzaj transu, jaki zdarzał mu się podczas studiów, kiedy stał przed obrazami największych mistrzów pędzla, takich jak Michał Anioł, Botticelli czy Rafael."

To naprawdę wspaniała książka. Dawno nie czytałam niczego, co by ktoś w książce porównywał urodę kobiety do sztuki. Kiedy bowiem ujrzał pewną piękność aż dech mu zaparło. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie działo się to na pogrzebie. By jeszcze dopełnić naszego zaskoczenia owa kobieta w innym języku spoglądając w jego oczy prosiła o pomoc. Późniejsze wydarzenia były jeszcze dziwniejsze, nagle ksiądz z całym orszakiem zaczął uciekać jakby ich ktoś gonił. Znając wcześniejszy moment nie było to tak zabawne jak w chwili, kiedy o tym czytałam. W ogóle jakakolwiek scena, która mogłaby być zupełnie zwyczajna, została tu zamieniona na intrygująco zaskakującą. Pełne powagi pióro nakazuje nam czytać ją w napięciu, gdyż nigdy nie wiemy co tu może się wydarzyć. Tym bardziej dziwne jest to, że żałobnicy pod pelerynami mają wyszyte herby z dawnych zakonów rycerskich. Czyżby ta organizacja czegoś poszukiwała? Im bardziej jego śledztwo zmierza do przodu, tym więcej odnajduje wskazówek pozostawionych przez średniowiecznych i renesansowych architektów, alchemików i artystów. Uświadamia sobie, że cokolwiek to oznacza i do czegokolwiek dojdzie z pewnością sprowadzi na niego tarapaty.

Jeśli lubicie thrillery ze sztuką w tle, mrocznymi średniowiecznymi tajemnicami, wskazówkami ukrytymi w najmniej spodziewanych miejscach, oraz dawną historię, to z pewnością powinniście przeczytać tą książkę. Nie da się jej rozkodować szybko. Nią się delektuje. Kto jest bardzo uważny w czytaniu będzie mógł poznać pewne symbole, które później odegrają swoją rolę. Jest to debiut, ale w ogóle na taki nie wygląda. Autor ma bardzo inteligentne pióro i dużą wiedzę w dziedzinie o której pisze. Lubi też pisać bardzo długie zdania. Bohaterzy są nieprzewidywalni, wykreowani na konkretne cechy charakteru. Naprawdę warta poznania:-)

Greg Krupa „Zaginiony klejnot Ferrary” 🖤

Dziennikarz o polskich korzeniach Davide Dobravski próbuje rozwiązać zagadkę śmierci słynnego znawcy sztuki, zaginionego obrazu oraz klejnotu. Razem z dawną miłością, policjantką Dianą, rozpoczynają śledztwo. Ich rozstanie nie było przyjazne, więc ponowne spotkanie nie należy do przyjemnych. Podejrzani ludzie otaczają ochroną asystentkę profesora Bonardiego, Olivię, a ślady prowadzą do historycznego zakonu templariuszy...

„(...) tajemnice leżą w Ferrarze pod każdym kamieniem”.

Jestem pod ogromnym wrażeniem napisania tak intrygującej i niebanalnej fabuły. W życiu nie spodziewałabym się, że to debiut, bo jest na wysokim poziomie. Autor zabiera nas w malownicze, włoskie miasteczko, jakim jest Ferrara. Byliście tam kiedykolwiek? Jeśli nie, to macie okazję razem z bohaterami przeżyć kryminalną przygodę. Kto by nie skorzystał? Ja się świetnie bawiłam.

To nie jest książka na raz. Należy się skupić, bo do zapamiętania są ciekawe wiadomości i symbole średniowieczne.

Nietuzinkowe i oryginalne charaktery, dzięki którym nie sposób się nudzić. Wątek romantyczny, który został wpleciony nie psuje efektu a dodaje świeżości. Serdecznie polecam 👌

Czy lubicie podobny motyw w literaturze? 🎭

„Zaginiony klejnot Ferrary” to książka autorstwa Grega Krupy, wydana przez Wydawnictwo LeTra.

Jest to naprawdę dobry, trzymający w napięciu thriller z historią sztuki w tle i malowniczą, włoską Ferrarą.

Zostaje zamordowany znany kolekcjoner sztuki. Młody dziennikarz Davide Dobravski zostaje przydzielony przez szefa redakcji do tego śledztwa i ma je prowadzić wraz z Dianą Leone, panią porucznik. Sprawa śmierdzi na odległość, a Montanari, szef redakcji, jest przekonany, że jeśli dobrze poprowadzi się tę sprawę i pozyska informacje, to każdy zyska coś dla siebie. Przecież tam, gdzie się coś dzieje, gdzie jest sensacja, pierwsza zawsze jest prasa. Presja jest ogromna. Sprawa komplikuje się w momencie, kiedy okazuje się, że z mieszkania ofiary znika cenny przedmiot.

Współpraca Davida i Diany od początku zapowiada się świetnie. Widać, że ta dwójka ma od dawna ze sobą na pieńku. Ich pierwsze spotkanie pokazuje, że będzie to duet napędzający akcję. Do tego dochodzi zauroczenie Davida sekretarką – Olivią, a także obecny partner Diany. Mieszanka wybuchowa.

Książka bazuje na sprawie zabójstwa i zaginionego przedmiotu. Autor urozmaica nam historię, pokazując, że nic nie jest tak łatwe, na jakie nam wygląda. Bohaterowie muszą dowiedzieć się, co tak naprawdę było przyczyną śmierci kolekcjonera sztuki, jak wiele on ukrywał. Nie jest to proste, a wręcz przeciwnie – bardzo niebezpieczne.

Davide wpada bowiem na trop szemranej organizacji, która zajmuje się poszukiwaniem cennego klejnotu. W akcję wplątani są potomkowie zakonu templariuszy i fałszywa policja. Nie wiadomo, komu można ufać. Historyczny zakon dokłada wszelkich starań, aby nikt nie dowiedział się, co było prawdziwym powodem śmierci ofiary. Członkowie zakonu, a w zasadzie osoby podające się za nich, dążą po trupach do celu.

Początkowe opisy sprawiają, że książka sprawia wrażenie, że będzie nużąca. Nic bardziej mylnego. Jesteśmy w stanie docenić to, co wykreował autor, co chciał nam pokazać. Udało mu się przenieść nas do Włoch, do Ferrary, dając namiastkę zupełnie innego „tu i teraz”.

Zresztą autorowi udało się to nie bez przyczyny. Greg Krupa zna włoskie realia od środka. Mieszka we Włoszech, zna Miasto Rowerów, jego uroki i specyfikę. Jest to bardzo ważne, aby autor opisywał coś, o czym naprawdę ma pojęcie, a nie pisał głupoty. Tutaj autor faktycznie pokazuje, że realia włoskie są jego konikiem, fascynują go.

Mam wrażenie, że Greg Krupa i jego styl pisania jest jak taki malutki robaczek, pełzający w naszym kierunku. Wiemy o jego obecności, tolerujemy, że sobie żyje i gdzieś pełznie, a w zasadzie nie zdajemy sobie sprawy, że robaczek ma na celu wpełznąć w nas i pozostać na zawsze. Może to słabe i dość paskudne porównanie, ale autor powoli, aczkolwiek sukcesywnie stara się dotrzeć do czytelnika, pokazując mu jak najlepiej to, co w nim siedzi. Umiejętność opowiadania, przedstawiania rzeczywistości, to niewątpliwa zaleta autora.

Książka jest gonitwą za klejnotem, akcją samą w sobie, zamieszczoną w spowalniających ją realiach. Wszystko to równoważy się w bardzo dobrym stopniu. Autor też wodzi nas za nos, nie podaje niczego jak na tacy. Jest pewien, że wie, co chce przekazać i robi to w przemyślany sposób. Od początku nie określa, kto jest tym „dobrym”, a kto „złym”. Każe nam cierpliwie czekać.

Do plusów książki należy dodać to, że jest to debiut autora, a jest on na wysokim poziomie. Jest to świetny pomysł połączony z dobrym warsztatem, wyobraźnią i umiejętnością zaciekawienia odbiorcy.

W książce znajdziemy zagadki, tajemnice, niebezpieczeństwa, wątek kryminalny, ale także bardzo dobrze pokazaną całą otoczkę włosko-artystyczno-zabytkowo-przyrodnicza.

Jeśli macie ochotę na bardzo dobrze zaplanowaną intrygę, pewnego rodzaju powiew świeżości, historię owianą tajemnicą, to sięgnijcie po „Zaginiony klejnot Ferrary”. Jest to swego rodzaju urokliwy, włoski przewodnik, odrywający od szarej rzeczywistości.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu LeTra.

Co powiecie na wycieczkę do przepięknych Włoch?

Właśnie dzięki tej książce, mogłam uczestniczyć w tej podróży do Ferrary.

Jest pomieszanie gatunku kryminału z historią sztuki. Jest to pierwsza taka pozycja, jaką miałam okazję czytać. Jakoś ze sztuką nie po drodze mi jest. A jednak świetnie się bawiłam.

Na początku autor serwuje nam trochę opisów z tego malowniczego miasteczka. Mamy wrażenie, jakbyśmy czytali przewodnik, a nie powieść. Jednak, gdy tylko zaczyna się dziać akcja, wszystko znika, bo dzięki tym opisom jesteśmy w stanie przenieść się i uczestniczyć w fabule. Nic tu nie jest przypadkowe.

Autor ma naprawdę dobre pióro. Potrafi w szczególny sposób, zachęcić czytelnika i sprawić, że do końca czekamy na rozwiązanie zagadki. Barwny język sprawia, że książka czyta się wręcz samodzielnie. Nie wiemy, kiedy, a kartki zostają przerzucone.

Skrupulatnie przemyślenia i wyprowadzenie nas w pole, kiedy jesteśmy krok od rozwiązania, jest świetnym zabiegiem. Ani przez chwilę nie poczujemy tutaj nudy. Nic też nie jest, aby było. Każdy wątek ma jakieś znaczenie dla fabuły.

Największym zaskoczeniem jest fakt, że książka jest debiutem @[Adres usunięty] Zawsze na takie pozycje przymykam oko i nie oczekuje nic szczególnego. Tutaj zostałam solidnie zaskoczona.

Niby fabuła jak każda inna, jednak tak świetnie napisana, że nie można przejść obok obojętnym wobec tej książki.

Czytając opis tej powieści, zauważyłem, że to thriller a do tego ma podobno mroczny klimat. Pomyślałem, że to coś w sam raz dla mnie. Takie historie to chętnie czytam. Nastawiłem się zatem na coś naprawdę interesującego. Pojawiły się też uzasadnione obawy, że może nie będzie tak ciekawie, jak się zapowiadało. Niewiele wiem o autorze, także ta książka okazała się takim strzałem w ciemno.

Moje obawy szybko rozwiały się podczas czytania. "Zaginiony klejnot Ferrary" zawiera to, czego oczekuję od tego typu powieści. Jest odpowiednia atmosfera, tajemnice, zagadki a do tego akcję umiejscowiono w fantastycznym otoczeniu. Wszystko to składa się na mającą swój niepowtarzalny charakter książkę, którą pochłonąłem bardzo szybko. Jeśli szukacie dobrego thrillera, sprawdźcie ten. Warto sięgnąć po tę niesamowitą powieść.

Polecam, kryminał na tle zabytkowego miasta we Włoszech, ciekawostki z historii sztuki i morderstwa w tle. Mroczne postaci, i dobrzy i źli carabiniero, piękne kobiety i tajemnice z nimi związane :)