Teraz cię rozumiem, mamo!

Nie będę wyjątkiem i napiszę, iż jedne opowiadania podobały mi się bardziej, inne mniej. Jednak każde miało inne ważne przesłanie, które pokazywało relacje matki i córki.

Przy niektórych opowiadam uśmiechałam się a jednych skończyć nie umiałam, bo tak mną wstrząsnęły i trafiły prosto do serducha.

Najbardziej spodobały mi się opowiadania dwóch autorek @ilona_golebiewska oraz @magdaknedler . Były to wyjątkowe historie, które zapamiętam na długo.

Jeśli zastanawiasz się jaką książkę wziąć na wakacje to polecam tę. Będzie odpowiednia dla każdego 😊 ja sobie dawkowałam opowiadania, ale czyta się je bardzo szybko. Każda historia inna i zarazem wyjątkowa.

🌸ℜ𝔢𝔠𝔢𝔫𝔷𝔧𝔞🌸

#bookmorning 🌼

Mam dla Was trochę spóźnioną recenzję, bo planowałam wrzucić ją razem z życzeniami dla wszystkich Mam, ale nie zdążyłam, więc dzisiaj życzę wszystkim Matkom, obecnym i przyszłym, dużo miłości, cierpliwości, siły i zdrowia dla Was i Waszych pociech! 

A także zapraszam na zapoznanie się z antologią zawierającą 8 różnych historii, które jednak łączy jedno - niesamowita więź matki z córką. 😍

Każde z tych opowiadań jest inne, pokazuje różne czasy, różne problemy i różnych ludzi, skupiając się jednak na tym samym - na matczynej miłości oraz na trudzie, jaki wkłada ona w zapewnienie potomstwu bezpieczeństwa.


Nie zawsze wszystko jest takie, jak nam się wydaje, a często niezrozumiałe zachowanie naszych bliskich może oznaczać, że jednak jest w tym jakiś powód. Kryje się za nim jakaś historia czy tajemnica.

Czasem warto drążyć temat, a innym razem lepiej zostawić wszystko losowi, a życie niech biegnie własnym rytmem.

Wszystkie historie z książki są niezwykle poruszające, ale najbardziej zapadnie mi w pamięć kilka z nich, a są to:

„Listy z przeszłości” Ilony Gołębiewskiej- ogromnie mi się podobało, bardzo smutne i wzruszające, ale z pozytywnym zakończeniem.


„Wstań, Jadźka” Magdy Knedler- całkiem inne niż wszystkie, cofające nas do czasów wojny i tragedii wielu rozdzielonych przez los rodzin. 💔

„Dom w lesie” Małgorzaty Wardy- bardzo interesujące, świetnie napisane, zaskakujące i również smutne. 😢

Pozostałe teksty również zasługują na uznanie, naprawdę dawno nie czytałam antologii, w której podobałaby mi się każda historia! 🥰

Gorąco polecam! 8/10

🚴‍♂️Agnieszka Lingas-Łoniewska „Twoja Emi”🚴‍♂️

Matka głównej bohaterki jest bardzo nadopiekuńcza, w końcu dochodzi do ujawnienia tajemnicy takiego zachowania. To pierwsze opowiadanie, które wybrałam i niestety źle trafiłam. Styl kojarzył mi się ze szkolnym wypracowaniem. Przez to cała fabuła wydała mi się przekombinowana i mało wiarygodna.

🤰Natasza Socha „Sekret”🤰

Tutaj również mamy do czynienia z tajemnicą rodzinną, ale styl jest totalnie inny i to opowiadanie wręcz zachwyca. Pisane jest w formie wspomnień/przemyśleń głównej bohaterki, więc tak trochę poetycko, pięknie a jednocześnie chwilami boleśnie. Dużo spostrzeżeń było bardzo trafionych. Czuć emocje, napięcie, autentycznie się wzruszyłam na końcu.

🌳Małgorzata Warda „Dom w lesie”🌳

Główna bohaterka spotyka się z matką, której nie widziała od lat. Matka jest chora psychicznie i ukrywa się w lesie. To było coś! Dzięki tej historii mogłam oderwać się od rzeczywistości, w napięciu czekałam na rozwiązanie. Klimat jest duszny, na pograniczu horroru, w wyobraźni aż słyszałam te wszystkie dźwięki natury. Na bazie tego pomysłu można by napisać dobrą powieść.

🎨Agnieszka Krawczyk „Kruchość”🎨

Kira, sama będąc w ciąży, nie może poradzić sobie ze swoją relacją z własną matką, nieczułą artystką. W końcu pod wpływem sugestii terapeutki, postanawia z rodzicielką szczerze porozmawiać. To opowiadanie jest wypełnione uczuciami, widać wyraźnie inspirację pewną metodą psychologiczną, o czym autorka informuje na końcu. Nie przeczę, że związek matki i córki może (a chyba nawet w większości przypadków jest) tak skomplikowany, ale coś mi nie pozwala uwierzyć, że po tylu latach przepychanek słownych, wreszcie dochodzi między bohaterkami do wyznania prawdy. Przede wszystkim charakter matki odwrócił się o 180 stopni, to było trochę niewiarygodne. Poza tym opowiadanie zostało bardzo dobrze napisane.

Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji. Jak to bywa ze zbiorami, poziom jest różny, ale ostateczną ocenę wystawiam pozytywną, warto było przeczytać ten tytuł.

"Bycie matką jest jedną z najtrudniejszych ról, jaką człowiek musi odegrać w życiu."

Natasza Socha - Sekret

@wydawnictwomuza

Ogromnie się cieszę, że mogłam przeczytać kolejną wspaniałą antologię, napisaną przez jedne z czołowych polskich pisarek. Tym razem w związku ze zbliżającym się dniem matki, są tutaj zawarte historie właśnie o mamach.

Osiem wspaniałych opowiadań, opisujących przeróżne historie. Są tutaj dramaty ludzkie, tajemnice, sekrety, niewłaściwe wybory, niezrozumienie, za duże wsparcie lub znów za małe. Tak jak w życiu. Nie ma recepty na to jak być idealną mamą, bo nie ma takich. Każda ma wady i zalety, wspiera, troszczy się, boi i stara się chronić ze wszystkich sił, lub odwrotnie trzyma się z dala bojąc się popełnić błąd. Poczatkowo się stawiamy, mamy pretensje, ale po latach kiedy na nowo przetworzymy wszytsko, spojrzymy z innej perspektywy, możemy powiedzieć teraz cię rozumiem, i wiem, że czasem nie można było inaczej.

Możemy mieć pretensje o pewne wybory, decyzje, które podjęły same. Lecz zawsze jest to poparte troską, naszym dobrem, byśmy nie powielili ich błędnych decyzji, byśmy nie musieli wybierać tak jak one, byśmy żyli bez obaw o jutro czy przeszłość. Każda mama bez wyjątku stara się nas chronić, historie tutaj spisane pozwolą nam bliżej poznać i zrozumieć. Ja ze swojej strony moge napisać, dziękuję mamo! Choć niestety nie ma Cię już przy mnie, wiem, że w życiu podjęłaś najlepszą decyzję dla nas jako swoich dzieci, uciekając z piekła. Choć nie miałaś lekko, zawsze byłaś wsparciem, obdarowałaś miłością i troską, jednocześnie pozwalając nam na to byśmy nauczyli się podejmować mądre decyzje, czasem popełniając różnież błędy, tak byśmy sami w przyszłości mogli kierować się intuicją. Wszystkie opowiadania są piękne, radosne i smutne a moje serce tym razem skradła @ilona_golebiewska. To opowiadanie bardzo mnie wzruszyło, i wylałam ogrom łez, bo skrywa po części moje własne przeżycia. Nie ważne jaką macie lub mieliście mamę, rodzoną lub przybraną, każda bez wyjątku zasługuje na zrozumienie i podziękowanie, bez nich nie było by was. Polecam.

Na okładce widzimy uspokajającą zieleń oraz dwie kobiety, starszą i młodszą. Najpewniej jest to matka z córką. Satynowa w dotyku, z wytłuszczonymi elementami. Posiada skrzydełka, które chronią ja przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytamy kilka opisów opowiadań, a na drugim dwie inne antologie wydane przez Wydawnictwo Muza, które również miałam okazję czytać i recenzować dla Was. Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca dla naszego oka. Marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Literówka gdzieś się pojawiła, ale nie przeszkadzało to w lekturze. Każda historia ma piękną wstawkę z liści, które moim zdaniem urozmaica całość.

Magdalena Witkiewicz rozpoczyna tę antologię. Ta opowieść jest banalna i nie wierzę, że nie spotkaliście się nigdzie wcześniej z takową historią, że komuś się przytrafiła. Jakże banalna, ale tak prawdziwa, realna, która cały czas ma miejsce w naszym życiu. Dla mnie nie stanowiła zaskoczenia, było ono dobre.

Kolejne kilkadziesiąt stron przejęła Agnieszka Krawczyk, która już raz mnie bardzo pozytywnie zaskoczyła. Byłam ciekawa czy i tym razem tak właśnie będzie. Nie było zachwytów szczególnych nad tym opowiadaniem, niemniej jednak pokazuje nam, jak kontakty z naszymi rodzicami potrafią wpłynąć na nas i na nasze zachowanie w przyszłości.

"Twoja Emi" Agnieszki Lingas-Łoniewskiej. Główna bohaterka ma nadopiekuńczą matkę i Kochani, to opowiadanie zrobiło na mnie wrażenie. Jednocześnie współczułam Emi takiego zachowania przez rodzicielkę, niemniej jednak czułam, że będzie to niosło ze sobą przeszłość i tajemnicę. I w końcu, gdy dowiedziałam się, skąd wzięła się ta nadopiekuńczość... No uwierzcie mi, to opowiadanie jest naprawdę bardzo dobre.

Natasza Socha również mnie zaskoczyła. Napisana przez nią opowiastka również zapisała się na dłużej w mojej głowie i przez cały dzień towarzyszyła mi. Była ze mną w pracy i po pracy. Niestety, i takie sytuacje mają miejsce w naszym życiu...

Dotarłam w końcu do mojej jednej z najulubieńszych polskich autorek. Ilona Gołębiewska. Zatytułowane kilkadziesiąt stron "Listy z przeszłości" zawiera ogrom smutku. Jednak jest na tyle to wzruszająca, że zrobiła na mnie piorunujące wrażenie i moim zdaniem jest najlepszym opowiadaniem w całym tym zbiorze. Zresztą, nie mogło być inaczej, autorka podbija moje serce z każdą kolejną powieścią...

Z Magdą Knedler nie mam zbyt często do czynienia, ale to, co zawarła w swojej historii również jest piękne, wzruszające i niezwykle trudne zważając na czasy, w jakich postawiła naszych bohaterów. Myślę, że może się ono Wam spodobać, nawet bardzo.

"Dom w lesie" Małgorzaty Wardy również jest trudną historią. Na samym początku byłam zirytowana zachowaniem mamy głównej bohaterki, bo przecież tak się nie postępuje! I spodziewam się, że Wasza reakcja może być podobna. Jest to kolejna opowieść inna od pozostałych, która zapisuje się w głowie na dłużej.

Ostatnie opowiadanie Sabiny Waszut jest specyficzne - zresztą każde opowiadanie w tej antologii jest inne i ta inność jest zdecydowanie powodem, by sięgnąć po nie. Tutaj nasza postać jest mamą, w nieco innym rozumowaniu i to również jest piękne. I warte Waszej uwagi, ale zrozumiecie to sami, sięgając po nie.

Jest to naprawdę dobry zbiór opowiadań, każde z nich łączy się z matką, ma znaczenie i zawiera prawdy pomiędzy wersami. Myślę, że spodoba się nie tylko Waszym mamom, ale i Wam. Śmiało mogę ją Wam polecić, chociaż najlepszym moim zdaniem opowiadanie jest napisane przez Ilonę Gołębiewską czy Agnieszkę Lingas-Łoniewską.

"Rodzicielstwo to olbrzymie wyzwanie, wyrzeczenie, ryzyko, odpowiedzialność. Nieustające kompromisy i przekładanie dobra dziecka nad własne."

"Twoja Emi" - Agnieszka Lingas-Łoniewska

.

26 maja - "Dzień matki" i właśnie w ten szczególny dzień chcę przedstawić Wam bardzo piękną i poruszającą książkę.

Osiem polskich autorek dołożyło po cegiełce i tak powstał zbiór opowiadań mówiących o relacjach łączących matki i córki.

Mimo że te opowiadania są krótkie to Jestem pod ogromnym wrażeniem jakie głębokie przesłanie niosą. Autorki w bardzo kompleksowy i lekki sposób przedstawiły różne życiowe sytuacje. Na kartach każdego z opowiadań zawarte jest mnóstwo miłości, nie zawsze bezpośredniej, wylewnej, która często przeplata się z żalem i głęboko skrywanym bólem. To zbiór ciepłych, życiowych i pełnych wzruszeń historii.

.

Zetkniemy się w nich z takimi problemami jak powielanie błędów matki czy brak zainteresowania i okazywania uczuć przez rodziców. W opowieści jednej z matek cofniemy się do czasów wojennych. Innym razem poznamy kobietę, która urodziła sama będąc jeszcze dzieckiem, a w kolejnym opowiadaniu zetkniemy się z dziewczynką wychowaną z dala od cywilizacji.

Dla mnie najpiękniejsze i najbardziej wzruszające okazało się jednak opowiadanie pt. "Kocyk w misie" Sabiny Waszut. Poznajemy w nim młodą lekarkę oddziału neonatologii. Dostaniemy obraz bólu, ale i nadziei jaka przepełnia szpitalne sale. Dowiemy się także jaką bolesną tajemnicę skrywa matka lekarki.

Nie umiem wskazać, które opowiadanie jest najsłabsze. Powiem wręcz, że wszystkie są na zbliżonym poziomie zarówno stylistycznym, jak i emocjonalnym.

Jutro, czyli 26.05 będziemy obchodzić dzień mamy i ta pozycja to jedna z tych, dla których warto pochylić się i przeczytać. Każdy z nas ma/miał mamę a my byliśmy jej córką bądź synem, lecz wybaczcie tym razem skupimy się na żeńskiej stronie medalu. Więź, jaka łączy matkę z córką nie podlega dyskusji, czasem są one spokojne, ułożone, ale też bywają burzliwe i zawzięte na lata. Trzeba przyznać, że jaka by nie była to każda z nas chcąc nie chcąc będzie powielała pewne stereotypy, jakie wpoiła nam nasza mama.

Od 8 lat sama jestem mamą i przyłapuje się na tym, że cytuję swoją mamę lub powielam jej metody w wychowaniu córki i to całkiem nieświadomie. Oczywiście uczę swoją Helenkę tego, co uważam za dobre, przydatne oraz co bezcenne i najważniejsze tzn miłość. Miłość to coś, czego nie kupi się w sklepie, czego nie ukradniesz ze straganu, czegoś, czego nie można nauczyć się na pamięć to coś, co przychodzi z czasem. Wraz z miłością rodzą się więzi matki z córką, które są nierozerwalne.

Oczywiście jak wcześniej napisałam ile matek i córek tyle historii do opowiedzenia i tutaj polecam książkę Wydawnictwa Muza, w której 8 cudownych pisarek podzieliło się swoimi opowiadaniami. Każde inne, każde wyjątkowe. Do dwóch mogłabym podpiąć moje doświadczenia i uczucia, ale to może zachowam sama dla siebie :p

W książce będziecie mieli przyjemność spotkać się z

Magdalena Witkiewicz,

Agnieszka Krawczyk,

Agnieszka Lingas-Łoniewska,

Natasza Socha,

Ilona Gołębiewska,

Magda Knedler,

Małgorzata Warda

Sabina Waszut.

Książka pełna emocji od tych pozytywnych po negatywne. Doświadczenia każdej kobiety pokazują, że błędy można popełniać w każdym wieku. Wsparcie i rady naszych matek często może uratować nas od błędów popełnionych w przeszłości przez Nasze rodzicielki. Polecam tę książkę każdej kobiecie w dniu ich święta. Dziękuję Wydawnictwu Muza za cudowne przeżycie.

Zbiór opowiadań napisany przez osiem znanych autorek literatury obyczajowej „Teraz Cię Rozumiem Mamo”. Tematem przewodnim w tych krótkich opowiadaniach są relacje między matką, a córką, które nie są łatwe. Mateczna miłość przybiera różne formy. Czasem zakrada się konflikt niezrozumienia, ograniczenie wolności, wygórowane oczekiwania, niewiedza. Wszystko to ukierunkowane jest dużą troską i miłością. Jako młoda dziewczyna nie rozumiałam i nawet mnie denerwowały częste pytania. O której wrócisz? Gdzie idziesz? Co będziesz robić? Itp. Teraz mając swoją córkę wiem w jakim celu one były, sama często je zadaję. Mając za sobą już bagaż doświadczeń z dorosłego życia staramy się otaczać nasze pociechy opieką jak najlepiej umiemy. Czasem przybiera ona formę doradztwa, a momentami kontroli. Spowodowane jest to bezgraniczną miłością. Historie opisane w tych krótkich opowiadaniach są bardzo wzruszające. Łzy same leciały po policzkach. Jak bym miała wybrać opowiadanie, które mi najbadziej się podobało lub najbardziej minie wzruszyło. Nie umiem ze względu na to, że każda z tych historii była inna i miała swoje ukryte przesłanie. Autorki podeszły do tego tematu w całkiem inny sposób. Podczas czytania znajdziemy w tych historiach wiele emocji wzruszenie, nostalgie, smutek. Co dało bardzo różnorodny zbiór opowiadań, dając tym samym niepowtarzalny klimat. Całość czytało się szybko, miło spędziłam czas z książką. Bohaterkami bardzo się polubiłam i razem z nimi przeżywałam rozterki, wzloty i upadki.

„Każdy ma prawo do swoich problemów. I niezależnie od tego, ile kto ma lat, te problemy są najważniejsze na świecie. Nie ma znaczenia, czy ma lat sześćdziesiąt, czy sześć.”

A najważniejszym przesłaniem tej książki jest to aby nie oceniać jeśli nie znamy wszystkich zdarzeń z przeszłości.

Polecam nie tylko dla mam.

czytam_book

Jako, że zbliża się dzien matki warto porozmawiać o relacji z mamą. To ona jest tą, która nas chroni, kocha, uczy i wspiera. Oczyścicie nie zawsze tak to wygląda, każdy człowiek jest inny i każda relacja jest inna. Miłość matki jest jednym z najcenniejszych życiowych darów, lecz przecież nie zawsze jest kolorowo. Każda z nas na pewno pamięta moment kłótni z mamą, chwile złości i smutku. Nie da się ich unikać. Relacje matek z córkami są piękne, choć tez skomplikowane, ale warto pamiętać, że nawet w ciężkich chwilach, istnieje ta wyjątkowa więź.

Popularne autorki przygotowały osiem opowiadać o relacjach matek z córkami, o tym jak trudna to sztuka jakie skomplikowane i bolesne, a jednocześnie piękne i wzruszająca mogą być te relacje. Każda historia jest inna tak samo jak każda mama jest inna.

Okładka jest naprawdę piękna, uroczą, tak samo jak cała oprawa graficzna. Myślę, że taka antologia to świetny, innowacyjny pomysł. Pośród miłości romantycznej czasem zapominamy o innych jej odnieciach, jak własnie ta miłość do mamy, a zdecydowanie warto o niej pamiętać. Ta książka to świetny prezent na dzień matki.

1. Nie wiesz wszystkiego - Magdalena Witkiewicz

To opowieść o tym, że mamy mają szósty zmysły, aby chronić dzieci, a dzieci często popełniają błędy rodziców. Zuzia nie wierzyła mamie, póki jej chłopak Jacek nie wpakował się w kłopoty hazardowe. Mama wiedziała, chciała ja ochronić, ale nie zmuszała.

2. Kruchość - Agnieszka Krawczyk

Tutaj mamy niełatwa relacje Kiry i jej mamy. Gdy kobieta sama spodziewa sie dziecka liczy na wsparcie, a nie protekcjonalny ton. Czasem bardzo ciężkie dojść do porozumienia, ale nie jest to niemożliwe.

3. Twoja Emi - Agnieszka Lingas Łoniewska

Mama Emilii jest bardzo nadopiekuńcza, co czasem irytuje dorosłą już dziewczynę, ale jak się okazuje wszystko ma swoje powody i gdy się je pozna łatwiej się nawzajem zrozumieć.

4. Sekret - Natasza Socha

Rodziny mają czasem sekrety, bolesne i mroczne, ale mama to osoba, która urodziła, która kocha i która wychwala, a ta miłość jest silniejsza niż sekrety.

5. Listy z przeszłości - Ilona Gołębiewska

Czasem miłość matki sprawia ból, ale i tak jest to miłość. Listy z przeszłości prawda i wybaczenie mogą pomóc odbudować te relacje.

6. Wstań, Jadźka - Magda Knedler

Ta książka opowiada o tym, że mama tą całą historia która towarzyszy nam przez całe życie i nigdy się nie kończy.

7. Dom w lesie - Małgorzata Warda

To opowiadanie pokazuje nam, że czasem mamy podejmują trudne, bolesne i niezrozumiale decyzję, która po czasie mogą okazać się przejawem miłości.

8. Kocyk w misie - Sabina Waszut

Piękna, choć bolesna historia o stracie i wielkiej miłości.

Mi osobiście najbardziej podobało się "Nie wiesz wszystkiego" i "Moja droga Emi", ale każda z nich jest na swój sposób wyjątkowa. Przypominają nam, jak ważna jest relacja z mamą, wzruszają, pomagają zrozumieć i dają nadzieję.

Przepiękna, cudowna książka, którą moim zdaniem każdy powinien przeczytać.

"Teraz cię rozumiem, mamo!" to zbiór opowiadań, w których znalazło się osiem wyjątkowych opowieści. Łączy je wątek relacji matek z córkami. Czy zawsze miałyście idealne stosunki ze swoimi mamami? Znacie je na wylot, rozumiecie bez słów? Czy choć raz się z czymś z nimi nie zgodziłyście, poróżniłyście? Córki niekiedy nie rozumieją zachowania swoich rodzicielek. Ale i w odwrotną stronę też tak bywa. Z tym, że dochodzi tu jeszcze ich nadopiekuńczość, próba uchronienia ich przed powielaniem błędów.

Relacje na linii matka-córka nie zawsze są łatwe. Bywają skomplikowane i zawiłe. Przekonają się o tym bohaterki tej antologii. To kobiety wywodzące się z różnych środowisk, z odmiennym doświadczeniem i spojrzeniem na życie oraz w różnym wieku. Autorki poszczególnych opowiadań udowodnią, że tylko dzięki szczerej rozmowie można naprawić i odbudować utracone więzi. Pokazują że skrywane rodzinne tajemnice, sekrety, niedomówienia, przemilczane kwestie, żale i pretensje kiedy tylko zaczną wychodzić na jaw, mogą zmienić nasz dotychczasowy uporządkowany świat, a przede wszystkim rzucić zupełnie inne światło na nasze mamy. Nasze wyobrażenie o nich zmieni się diametralnie.

Każde z opowiadań dostarcza niezapomnianych emocji, przeżyć, smutku, uśmiechu, nadziei, zaskakujących zwrotów akcji, refleksji i ciekawych wniosków. Z pewnością w niektórych z nich odnajdziecie siebie, swoje matki, córki, siostry, własne lęki, obawy i rozterki. A przede wszystkim przyznacie, iż tytuł zbioru idealnie oddaje jego przekaz.

"Nie wiesz wszystkiego" Magdalena Witkiewicz 

Ile razy przyłapałyście się na tym, że Wasze życiowe wybory wcale tak bardzo nie odbiegają od tych podjętych przez Wasze mamy? Ile razy powiedziałyście: "nigdy nie będę jak moja mama"? Opowiadanie to dobitnie podkreśla znaczenie tych słów i pokazuje, że wcale tak bardzo nie różnimy się od naszych mam. 

"Kruchość" Agnieszka Krawczyk 

To opowieść o braku zrozumienia córki przez matkę. Z kolei córka nie może wybaczyć matce, ma wobec niej wiele pretensji za to jak wyglądało jej dzieciństwo. Brak ciepła, uwagi, akceptacji, wsparcia i bezwarunkowej miłości - czy jest jeszcze szansa, że kobiety złapią nić porozumienia i odnajdą do siebie drogę? 

"Twoja Emi" Agnieszka Lingas-Łoniewska 

Tekst ten daje nam, córkom pewne wskazówki i pozwala zrozumieć, że nasze mamy też kiedyś były młode, zakochane i popełniały błędy. Rodzicielstwo zaś to wyzwanie, które popycha nas do wyrzeczeń, poświeceń, ryzyka, kompromisów, odpowiedzialności oraz przedkładania dobra dziecka nad własne.

"Sekret" Natasza Socha

Historia ta uświadamia, że nie mamy wpływu na to, jaki przebieg będzie miało nasze dzieciństwo i z czym przyjdzie się nam mierzyć. Ale za to już w dorosłym życiu to my decydujemy co zrobimy z tym, że ktoś nas oszukał lub po prostu zataił przed nami prawdę.

"Listy z przeszłości" Ilona Gołębiewska 

Opowieść ta przypomina, że nigdy nie powinniśmy zbyt długo zwlekać z rozmową z ważną dla nas osobą, bo może być za późno. Za późno na zrozumienie, wybaczenie, bliskość. Pokazuje też, jak napotkane na naszej drodze nieodpowiednie osoby mogą doprowadzić do tragedii nie tylko naszej, ale i bliskich.

"Wstań, Jadźka" Magda Knedler 

W tym miejscu muszę przyznać, iż spodziewałam się tekstu osadzonego w czasach wojennych, i taki też otrzymałam. Mamy tu marzenie o zwyczajnym domu, życiu wyzbytego z tajemnic, sekretnych misji i obsesji. Czytając zastanawiałam się, gdzie ten wątek matki i córki, ale końcowe strony sprawiły, że wszystko stało się jasne.

"Dom w lesie" Małgorzata Warda 

Mamy tu opowiadanie pełne mroku, tajemnic, a umiejscowienie akcji w lesie, w bieszczadzkich górach, jeszcze bardziej podbija tę atmosferę. To opowieść o miłości nieoczywistej. Matka nie zawsze może wychowywać dziecko w taki sposób, jaki by chciała. Co zrobi, by je chronić? Tylko czy aby w tym przypadku na pewno je chroni?

"Kocyk w misie" Sabina Waszut 

Opowiadanie to nieco różni się od pozostałych, bo ukazuje rolę mamy z trochę innej perspektywy. To obraz straty i radzenia sobią z nią w sposób, jaki każdy potrafi. Przy tym tekście włączyłam sobie mojego ulubionego Pawła Domagałę. Gdy będziecie czytać, zrozumiecie.

"Teraz cię rozumiem, mamo!" to życiowy, wzruszający, pełen emocji zbiór opowiadań o trudnych relacjach matka-córka, sile matczynej miłości, potrzebie bliskości, wsparcia i zrozumienia. Idealny prezent na Dzień Matki. Ale także dla córki i każdej kobiety.

MAMA to dla wielu z nas pierwsze wyraźnie wypowiedziane słowo. To właśnie nasze rodzicielki są z nami od zawsze- z przyczyn oczywistych przez 9 miesięcy ciąży, ale i potem- gdy z noworodka stajemy się małymi dziećmi, nastolatkami, aż w końcu osiągamy wiek dojrzały. Wiemy także doskonale, że relacja matka-córka ma w sobie coś magicznego. To matki nie muszą nas widzieć, by czuć, że coś się dzieje- raz dobrego, a raz złego. To matki znają swoje córki na wylot, doradzają, są nierzadko najlepszymi przyjaciółkami. Czy jednak zawsze jest tak magicznie, kolorowo, bajowo? Oczywiście, że nie! Świat jest o wiele bardziej skomplikowany, niż nam się wydaje, a cykl ośmiu opowiadań znanych polskich pisarek doskonale może nam ten fakt uświadomić, podkreślić i potwierdzić.

Gdy czytałam antologię pt. „Teraz Cię rozumiem, mamo”, tworzyłam sobie szereg różnych pytań, a także próbowałam nakreślić motywy, jakimi kierowały się stworzone przez pisarki postaci. Raz zauważałam, że niekiedy matki wręcz muszą ukrywać pewne niewygodne fakty przed córkami. Nie jest to ucieczka, zamiatanie problemów pod dywan. Wręcz przeciwnie- matka, która zataja coś niekoniecznie dobrego, tworzy swojej córce niejako płaszcz ochronny, odgradza ją od złego. Czy jest to dobre posunięcie? Każda sytuacja jest inna, nie można tego z góry ocenić.

Innym znowu razem mamy do czynienia z problemami genetycznymi- nie jest tak, że każda kobieta chce być matką. Brak instynktu macierzyńskiego nie może być jednak potępiany- jesteśmy wszak tylko ludźmi, na dodatek ze zmiennymi odczuciami. To, że w danej fazie życia kobieta nie pragnie urodzić dziecka, nie jest przecież stanem permanentnym.

Podczas lektury jeszcze innego opowiadania moje myśli były bardzo sprzeczne, bo co jest lepsze: zbytnia nadopiekuńczość ze strony matki, czy może totalna oziębłość, brak zainteresowania dzieckiem? Przez tak zwane zagłaskiwanie kota na śmierć często dochodzi do scysji między matką a córką, a nawet do całkowitego zerwania kontaktu. Nie doszłam do konkretnych wniosków, to bardzo trudny temat, ale o wiele potworniejsza jest chyba stuprocentowa oziębłość…

Pamiętajmy także o tym, że matka to nie tylko ta kobieta, która nas urodziła. Ważne jest bowiem, kto dał nam miłość, kto naprawdę nas kocha, zna i rozumie nasze potrzeby. Gdybym nawet dziś dowiedziała się, że ktoś inny jest moją matką biologiczną- cóż- teraz w ogóle by mnie to nie obchodziło. Sama nie jestem już dawno nastolatką, a moja mama ma zawsze piękną odpowiedź:

” dla mnie zawsze będziesz moim ukochanym dzieckiem”.

Ach, tyle myśli urodziło się w mej głowie podczas czytania tej antologii, ale nie żałuję lektury. Na specjalne wyróżnienie zasługują teksty Ilony Gołębiewskiej i Sabiny Waszut. Pomysły obu pań były wzruszające, a przy tym i wstrząsające. Każdy czytelnik zrozumie, że nie można od razu poddać kogoś oceniać, a to, co o matkach mówią osoby trzecie, bywa nieprawdziwe. Oba teksty niezwykle mną poruszyły i długo ich nie zapomnę. Pierwszej z wymienionych pisarek, Ilonie Gołębiewskiej, dziękuję dodatkowo za wprowadzenie do tekstu listów- mam ogromny sentyment do papierowych wspomnień czy listowej korespondencji, sama kolekcjonuję papeterię. Szkoda, że niemal nikt już listów nie pisze, a mail to nie to samo...

Nie chcę zdradzać treści wyróżnionych opowiadań - wolałabym, aby czytelnicy sami do nich dotarli- zapewniam, że warto to zrobić.

Konkludując- antologia jest bardzo ciekawa, każda z pisarek zaproponowała czytelnikowi inny rodzaj relacji matki z córką. Chciałabym także, aby powstał cykl opowiadań o ojcach. Oni także są ważni w życiu rodzinnym, a ich osobę nierzadko się pomija. To niesprawiedliwe. Dzień Matki, a także Dzień Ojca i Dzień Dziecka, jest tak naprawdę codziennie, pamiętajmy o tym.

„Teraz Cię rozumiem mamo!” możecie tu znaleźć osiem przejmujących historii, którymi podzieliły się z nami popularne i cenione autorki literatury obyczajowej. Są tu opowiadania, których myślą przewodnią jest coś tak oczywistego, a zarazem kruchego jak miłość pomiędzy matką i córką. Miłość bezwarunkowa, która jednocześnie potrafi zranić i spowodować, że dwie tak bliskie sobie istoty będą z każdym dniem oddalać się od siebie coraz bardziej.

Czytając różne antologie rzadko zdarza mi się, żeby wszystkie opowiedziane w nich historie w równym stopniu skradły moje serce, a tak właśnie zadziało się w przypadku tego zbioru. Znajdziemy tu historie matek, które z miłości do swoich dzieci nieustannie ranią je. Próba otoczenia swojej córki parasolem bezpieczeństwa często doprowadza do stawiania swojemu dziecku zbyt wygórowanych wymagań, doprowadza do nieporozumień, bólu i cierpienia. Jednak jak pisze Pani Natasza Socha między matką i córką „ciągle powstają jakieś tarcia, ale tarcia przecież generują ciepło”. Ciepło, które powoduje, że nawet najbardziej poranione dusze muszą się do siebie zbliżyć, spróbować zrozumieć punkt widzenia drugiej strony i kochać.

Ta książka jest dla każdej z nas, bo jeśli nawet nie wszystkie jesteśmy mamami to każda z nas jest córką i choć zdarzało się, że nasze stosunki z tą najważniejszą w naszym życiu osobą nie zawsze należały do najlepszych to doskonale wiemy, że więź jaka jest pomiędzy matką i córką jest niezniszczalna. Przecież każda z nas, niezależnie jaką rolę ma przypisaną, popełnia w życiu błędy. Ważne jest, żeby potrafić się przemóc, wyjść naprzeciw drugiej osobie i opowiadając o swoich uczuciach spróbować zrozumieć jej punkt widzenia.

Zachęcam Was żebyście przeczytały tę książkę razem ze swoimi mamami i wzajemnie przeżyły wszystkie emocje, które zrodzą się podczas lektury tego zbioru opowiadań.

Chyba każda z kobiet marzy o wyjątkowej relacji ze swoją mamą lub córką. Aby opierała się nie tylko na relacji rodzic – dziecko, ale także koleżeństwie, przyjaźni. Niestety nie zawsze jest tak kolorowo jakby się chciało. I tutaj przychodzi nam z pomocą antologia “Teraz Cię rozumiem, mamo!”.

Każde z ośmiu opowiadań przedstawia historię różnych matek i córek. Każda z tych historii jest wzruszająca, ale też pojawia się w nich ból. Córki nie potrafią zrozumieć niektórych zachowań swoich mam, często się z nimi nie zgadzają. Jednak nie mają pojęcia czemu rodzicielki podejmują takie a nie inne decyzję.

Każda z mam kierowała się dobrem dziecka, często poświęcając swoje potrzeby. Myślały przede wszystkim o córkach, chciały je chronić. Kobieta potrafi wiele wytrzymać, aby jej dziecko było szczęśliwe i bezpieczne. Ale na niektóre mamy wpłynęły wydarzenia z przeszłości, co powodowało, że za bardzo chciały ingerować w życie swoich córek.

Myślę, że te opowiadania powinny przeczytać wszystkie mamy i córki. Każde z nich jest pięknie, wyjątkowe, ale też przy nich się wzruszałam. Pokazują, że warto rozmawiać o tym co nas boli, co nam przeszkadza w danej relacji, ale także zrozumieć postępowanie drugiej strony. Moim zdaniem antologia daje również nadzieję, na poprawę niektórych relacji.

Dziękuję autorkom za stworzenie tak pięknych historii, nie umiem wybrać które najbardziej mi się podobało. Każde z nich znalazło wyjątkowe miejsce w moim sercu.

@onaczytanoxa

W którym momencie życia córka zaczyna rozumieć swoją matkę? Antologia „Teraz Cię rozumiem mamo” i zebrane w niej opowiadania najlepszych polskich autorek powieści obyczajowych próbują choć w części odpowiedzieć na to pytanie.

Autorki przygotowały osiem niezwykle emocjonalnych opowiadań, w których przedstawiły różne odcienie miłości matki do córki i odwrotnie.

Mamy tu sekrety, niedopowiedzenia, półprawdy, przemilczane fakty oraz ból, smutek, rozczarowanie, zawód i zwątpienie – czyli wiele tych negatywnych zdarzeń i uczuć które towarzyszą macierzyństwu. Jednak z wszystkich tych niełatwych relacji, na koniec dnia wyłania się odwieczna prawda o tym, że prawdziwej, matczynej miłości nic nie złamie, bohaterki opowiadań przekonują się, że to co irytowało ich w zachowaniu matek, to czego nie akceptowały, bądź na co się nie zgadzały było podyktowane jedynie troską o córkę, o jej komfort życia, bezpieczeństwo, oszczędzanie jej stresów, czy rozczarowań. Zachowania matek to miłość w czystej postaci, choć przy pierwszym podejściu można mieć zupełnie inne odczucia.

Ta książka to obowiązkowa lektura dla każdej mamy, ale i dla każdej córki, ponieważ matki przeczytają o tym co już wiedzą, a córki ( o ile nie są już matkami) będą po tej lekturze może inaczej patrzeć na zachowania swoich matek, może okażą im więcej zrozumienia i szacunku. Autorki pokazały różne odcienie macierzyństwa wykorzystując przy tym cały swój warsztat i nie zawiodły. Moje faworytki to Ilona Gołębiewska i Magda Knedler, ale każde opowiadanie jest równie wzruszające.

„Rodzicielstwo to olbrzymie wyzwanie, wyrzeczenie, ryzyko, odpowiedzialność. Nieustające kompromisy i przedkładanie dobra dziecka nad własne.”

Piękna, poruszająca antologia… Zbiór ośmiu opowiadań w wykonaniu popularnych polskich autorek. Motywem przewodnim są relacje matka - córka. Bycie matką to trudna rola na całe życie, to dar i szczęście. Jednak życie bywa bardzo przewrotne i lubi płatać figle. Relacje między matką córką bywają bardzo różne, skomplikowane, złożone. Czasami dwie kobiety kochające się nad życie, a nie mogą znaleźć wspólnego języka.

Dobrze mi było w świecie wykreowanym przez nasze autorki. Miłość matki do dziecka powinna być nieograniczona, bezwarunkowa, szczera i po prostu być. A jak to bywa w życiu, sami dobrze wiemy. Akcja tych opowiadań toczy się swoim rytmem, każde niesie emocje i ukazuje jak trudno czasami znaleźć zrozumienie wśród najbliższych. Miłość rzadko bywa idealna, autorki wyraźnie to ukazują. Opowiadania niosą coś dobrego, wzruszają, przykuwają uwagę, intrygują. Świat wykreowany przez pisarki jest bardzo różnorodny, niepowtarzalny. Pełen spontaniczności, napięcia, niezrozumienia, wzajemnych urazów, żalów, niedopowiedzeń. Każda z pisarek ma swój pełen pasji i niepowtarzalności styl. To nadaje wyjątkowości tej antologii i ogromną frajdę podczas czytania. Szczerość, prostota i zaangażowanie bije z każdego z nich.

Opowiadania przepełnione ciepłem, wzruszają, niosą emocje, bije z nich mądry przekaz. Mamy, w czym wybierać, czym się delektować. Każdy znajdzie coś dla siebie. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Książka "Teraz Cie rozumiem, mamo" to zbiór pięknych opowiadań stworzony przez cudowne, polskie autorki. Część z tych Pan znałam, część poznałam dopiero tutaj, ale powiem Wam, że wszystkie opowiadania mi się podobały 😁

Szczególnie moje serce skradły opowiadania Pani Agnieszki Lingas-Łoniewskiej oraz Pani Ilony Gołębiewskiej ❣️ moje serce się na tych dwóch historiach roztrzaskało. Płakałam że wzruszenia i z bezsilności. Pokazują nam też jak wiele jesteśmy w stanie zrobić z prawdziwej miłości nawet kosztem własnego szczęścia. Jednak chwila jest ulotna i lata, które mijają..... Co tam lata..... Minuty, które mijają już nie wrócą. Powinniśmy czerpać z życia z garściami aby na koniec każdego dnia moc sobie powiedzieć "tak, to był dobry dzień" 😁 i tego Wam wszystkim i sobie także życzę ❣️

„Teraz Cię rozumiem, mamo!” to antologia opowieści o trudach bycia matką, ale i córką. Muszę przyznać, że nie darze antologii szczególną sympatią… Wszystko przez ich specyficzny charakter, czyli szybki rozwój akcji, bądź wręcz ogromną nudę, zbyt małą ilość szczegółów i zazwyczaj fatalne zakończenia… Jednak w tym przypadku bardzo mocno się zdziwiłam. Otrzymałam kilka niezależnych od siebie historii mówiących o sile matczynej miłości oraz potrzebie odbudowania utraconych więzi. Książka przepełniona jest ogromną dawką emocji, a także szczerymi rozmowami.

Relacja matki z córką nigdy nie należały do najprostszych. Nawet pomiędzy silną więzią potrafią wywiązać się konflikty, zwłaszcza w okresie dojrzewania. Czasami występuje wzajemny brak zrozumienia i zerwanie tak pięknej nici jaka potrafi łączyć matkę i córkę. Przyznaję, że sama w pewnym momencie przez to przechodziłam i żałuję czasu, który tak naprawdę zmarnowałam z moją mamą. Jednak przyszedł czas kiedy stałyśmy się tak naprawdę najlepszymi przyjaciółkami i nie wyobrażam sobie, aby miało być inaczej.

Wśród opowiadań można wyróżnić zarówno te lepsze, jak i gorsze. Co je wszystkie łączyło? Były na prawdę wzruszające, niektóre potrafiły wycisnąć nie jedną łzę, ale i wywołać radość. Opowiadania te skłaniają do refleksji i głębokich przemyśleń.

Co mogę jeszcze powiedzieć? Przeczytajcie tę książkę i sami ją oceńcie. Ja zdecydowanie mogę Wam ją polecić. Na koniec jeszcze mała rada - jeżeli masz mamę zadzwoń do niej, podejdź, przytul i powiedź jaka jest dla Ciebie ważna. Rób to nie tylko w ich święto, ale i bez okazji. Nigdy nie wiesz kiedy więź między Wami może zostać przerwana.

"Teraz cię rozumiem, mamo" to zbiór ośmiu niezwykle ciekawych opowiadań o relacjach matek i córek, które nie zawsze są łatwe. W każdej historia bohaterki starają się zrozumieć swoje matki, ocieplić łączące je stosunki i odnaleźć drogę do siebie. Nie brakuje tu błędów z przeszłości, szczerych rozmów, żali, pretensji, skrywanych przez lat tajemnic czy przemilczenia pewnych spraw. Ale w każdej historii znajdziemy wybaczenie, zrozumienie, przyjaźń, nadzieję ale i bezwarunkową miłość. Zupełnie jak w życiu. Pokazane jest tu macierzyństwo że swoimi blaskami i cieniami ale i dużo miłości.  Inne spojrzenia na świat i pewne sprawy, inne doświadczenia, charaktery czy zwykła różnica pokoleń powoduje że relacje je łączące nie należą do łatwych. Dzięki dużej różnorodności każdy znajdzie tu historię z którą może się utożsamiać bo jest nam wyjątkowo bliska czy bardzo znajoma. To idealny prezent nie tylko na dzień matki ale tak naprawdę dla każdej kobiety gdyż te ciepłe oraz pełne wzruszeń historie poruszą każde kobiece serce niezależnie od wieku. To przede wszystkim piękne opowiadania o trudnej sztuce bycia matka i córką.

,,(...) Wiem, że nie zasłużyłam na Twoje wybaczenie. Ale chciałabym chociaż jeden jedyny raz w życiu usłyszeć słowo -,,mamo" . O tym marzę, a szczególnie w taki dzień jak dzisiaj, kiedy w Wigilię rodzina spotyka się przy jednym stole. Mnie zżera samotność. To moja kara za popełnione błędy. "

Antologia, którą stworzyły Magdalena Witkiewicz, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas Łoniewska, Natasza Socha, Ilona Gołębiewska, Magdalena Knedler, Małgorzata Warda i Sabina Waszut to chwytająca za serca książka, która ukazuje relacje matki z córką. Każde opowiadanie jest inne, każde przedstawia różne sytuacje, ale łączy je jedno: bezwarunkowa miłość.

Wszystkie historie pokochałam całym sercem, każde opowiadanie sprawiało, że czułam tę więź między kobietami, choć nie zawsze jest to oczywiste. Uczymy się na błędach i właśnie w tej książce jest bardzo dobrze to ukazane, jak czasem potrafimy być uparci i nie słuchać tego, co ma do powiedzenia osoba, która chce dla nas najlepiej!!!

Wydawać by się mogło, że mając przed sobą wielkie decyzje i to czy uda nam się podjąć te właściwą nie będzie miało znaczenia, bo matka zawsze będzie nas wspierać, zawsze pomoże i zawsze zrozumie!

Bywa również tak, że z przyczyn od nas niezależnych odsuwamy się od matki, ale czy oby tak jest na pewno? Jedna z historii znakomicie to oddaje, pokazując, że lata rozłąki, lata ciszy nie zmienia tego, co nosimy w sercu.

,, Teraz Cię rozumiem mamo!" to książka, która jest napakowana emocjami, roztopi każde zamrożone serce i pokaże, że miłość do matki jest bezwarunkowa!!! Polecam .

Matka i córka, to dwie najbardziej ukochane osoby, ale także dwie kobiety….

Czy matka potrafi zrozumieć córkę?

Przecież jak to młodzież mówi: ”mama to inne pokolenie, żyła w innych czasach...dawnych”.

Otóż każda matka potrafi kochać swoją córkę, pomimo iż ją rozumie czy nie, nawet wtedy, kiedy córka się buntuje.

Matka kocha bezwarunkowo.

Ale to także działa w drugą stronę, gdy matka skrywa jakąś tajemnicę. Jak pisze Natasza Socha: ”Każdy z nas nosi w sobie jakiś sekret. Czasem jest ON zupełnie niegroźny, czasem dramatyczny”.

Osiem przewspaniałych pisarek :Magdalena Witkiewicz, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Natasza Socha, Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Małgorzata Warda i Sabina Waszut stworzyły książkę „Teraz Cię rozumiem, mamo!”

Osiem opowiadań, ale jakże różnych. Każde zawiera inną historię. Autorki poruszyły tutaj tematy hazardu, mroczne tajemnice przeszłości, przewija się również historia z czasów II Wojny Światowej.

Każda z kobiet podeszła do swojego opowiadania bardzo profesjonalnie i z wielką powagą, bowiem trudno być w roli matki czy córki, jeśli relacje te są zaburzone, a potrzeba bliskości obu kobiet jest ogromna.

”Pierwsze lata naszego życia przypominają nieoświecone epoki w historii ludzkości. Rodzice

są jak wyrocznia. Wpatrujemy się w nich niczym w obraz, zwłaszcza córki w swoje matki. Chcą pachnieć jak one. Matki i córki przez długi czas są blisko siebie. Nawet, kiedy na siebie krzyczą, nie potrafią bez siebie żyć. Kłócą się, bo się kochają i czasem z tej wielkiej miłości popełniają masę błędów”.

Bycie matką jest jedną z najtrudniejszych ról, jaką człowiek musi odegrać w życiu. Historie opowiedziane na kartach książki - „Teraz Cię rozumiem, mamo!” są mocno wzruszające. Czytając każdą z osobna miałam łzy w oczach, bowiem siła matczynej miłości jest wielka, pomimo utraconych relacji matki i córki.

Być może historie te, tak bardzo oddziaływały na moje emocje, ponieważ sama również jestem matką dwóch córek i nie wyobrażam sobie utracić z nimi jakichkolwiek relacji.

Ale przecież która z matek nie ma matczynych uczuć?

Polecam tę książkę jako podarunek, na Dzień Matki, to świetna propozycja i niezwykła frajda dostać taki prezent. Dziękuję wszystkim autorkom, które stworzyły tę niezwykłą antologię.

”Kończy się ten niezwykły dzień. Ufam, że wszyscy zdążyliście odwiedzić swoje mamy, a jeśli nie, pamiętajcie, jutro też jest dzień, aby być razem, żeby porozmawiać przy filiżance herbaty, bo tak naprawdę Dzień Matki jest przecież codziennie” – z opowiadania Sabiny Waszut, „Kocyk w misie”.

Gorąco polecamy: Dobre Recenzje

Za co lubię zbiory opowiadań? Za ich różnorodność. Za możliwość poznania różnych punktów widzenia, w krótszej formie. Za tę krótszą formę właśnie, która umożliwia dawkowanie lektury. A ta antologia dodatkowo dostarcza ogromu emocji, pod postacią różnych barw matczynej miłości.

Relacje matki i córki, nie są często łatwe i oczywiste. Czasem zakrada się w nie wzajemne niezrozumienie, oczekiwania i uprzedzenia. Obawy ograniczające wolność drugiej strony. Niewiedza nie pozwalająca na lepszą ocenę sytuacji. Jednak wszystkie działania są tutaj podyktowane miłością i troską. Dostrzeżenie tego uczucia to często most do odbudowania relacji.

Każde, z zaprezentowanych w tym tomie, opowiadań jest inne, ale każde jest równie wzruszające. Jeśli miałabym wskazać, które ujęły mnie najbardziej - wybrałabym trzy: "Sekret" Nataszy Sochy, "Nie wiesz wszystkiego" Magdaleny Witkiewicz i "Wstań, Jadźka" Magdy Knedler.

Te trzy teksty wywołały u mnie ogrom wzruszeń i najmocniej zagrały na strunach serca. Zresztą w ogóle, bez paczki chusteczek pod ręką nie rozpoczynajcie czytania tej książki.

Jeśli więc szukacie czegoś na Dzień Matki, dla mamy lub dla siebie 😉 to zachęcam do poznania tej książki ❤

Plusem antologii jest to, że mamy w niej cały wachlarz różnych osobowości. Każda historia jest magiczna.

Oczywiście taki format rządzi się swoimi prawami. Z oczywistych przyczyn wszystko dzieje się szybko bo jest to krótkie opowiadanie, w którym autorka chce nam przekazać daną historię, tajemnice czy mądrość. Ja osobiście lubię raz za czas wziąć się za jakąś antologię ponieważ mimo swojej krótkiej treści momentami towarzyszą mi tak ogromne emocje… No i oczywiście zawsze to powtarzam, że jest to fajny przerywnik od cięższych książek.

W tej antologii mamy same znane nazwiska, styl każdej z autorek jest bardzo lekki, przyjemny. Te opowiadania czytałam naprawdę bardzo szybko i sprawnie ponieważ przez niektóre historie po prostu się płynie.

Ta antologia idealnie ukazuje relacje pomiędzy matką a córką i zabawne jest to, że dopiero „na starość” człowiek rozumie swoją rodzicielkę.

Oczywiście nie wszystkie historie przypadły mi do gustu ale całość oceniam pozytywnie. Zdecydowanie moim faworytem było opowiadanie:

💕 @lingasloniewska_writer „Twoja Emi”

💕 @ilona_golebiewska „Listy z przeszłości”

Więc jeśli zamierzacie przeczytać tę książkę to zachęcam aby zacząć od tych dwóch.

[ współpraca reklamowa ]

Rzadko sięgam po zbiory opowiadań, ponieważ rzadko kiedy przypadają mi one do gustu. Jakoś nigdy ta krótka forma nie przypadła mi do gustu pod względem czytania oraz pisania. Opowiadania dla mnie są niekiedy za szybkie, wydają się być wyrywkiem jakieś większej historii, ale nie tym razem. Tutaj wszystko było tak jak powinno. Oczywiście zdarzały się słabsze, zwłaszcza na początku książki, ale im dalej tym bardziej autorki przekonywały mnie do siebie, a bohaterowie sprawiali, że z wielką chęcią chciałabym je poznać, niezależnie od wieku. Są to opowiadania o relacji matek z córkami, niekiedy skupiające się bardziej na jednej ze stron. Nie zawsze były one proste, ale nie powinno to nikogo dziwić, ponieważ wydawały się być one z życia wzięte, a w nim nie jest tak prostu jakbyśmy tego chcieli. Wszystkie są one przepełnione jednak niezwykłym ciepłem, miłością, niekiedy wybaczeniem. Trudno jest powiedzieć coś więcej, bo wszystkie są całkowicie o czymś innym i potrzebna by była odrębna recenzja dla każdego opowiadania. Ten zbiór idealnie się sprawdzi nie tylko w Dzień Matki, ale także w każdy inny dzień. Ja osobiście polecam!