Signal

Świetny debiut!🔥

O czym jest?

Pod kołami pociągu ginie były ksiądz. Samobójstwo? Tak by wyglądało. Ale dlaczego w takim razie w jego organizmie wykryto śmiertelną truciznę?

Kandydatów na mordercę okazuje się być wielu. Żony, kochanki, politycy... A każdy z nich skrywa swoje sekrety. Mnóstwoooo sekretów 😈

Historia ta wciągnęła mnie od samego początku. Od pierwszych stron miałam również swojego mordercę w głowie. Ale gdzie tam. Moja pewność co do tego, kto zabił za kilka chwil minęła. Nie zliczę ile razy zmieniałam swój typ! Tyle się tu działo!🔥 Autor nie zwalniał ani na moment. Bardzo wielu bohaterów, ich historie przeplatały się za sobą dokładając nam kolejnych informacji potrzebnych do rozwiązania zagadki. Wiele wątków składających się ostatecznie w kompletną całość. No mózg musiał działać na pełnych obrotach cały czas. Przyznaje z ręką na sercu, że zarwałam dla tej książki noc🙈 tak bardzo chciałam się dowiedzieć jak się to skończy!

Wątek Małgorzaty i Ryszarda - o m g!🔥 nie mogłam się doczekać rozdziałów o nich! I czuje ogromny niedosyt, jeśli chodzi o tę dwójkę!

Muszę również wspomnieć, że zanim zaczęłam czytać, przeraziła mnie lekko wspomniana w opisie polityka. Nie cierpię i nie lubię o niej czytać. Więc podchodziłam z dystansem i nie oczekiwałam wiele. O jakże się miło zaskoczyłam! Chyba po raz pierwszy ktoś napisał książkę z wątkiem politycznym, która mnie wciągnęła! Nie lada wyczyn! Do tego pióro autora, jak i sarkastyczna żarty, jak najbardziej w moim guście.

Podsumowując - POLECAM 🔥 Daję jej ⭐️10/10, bo na prawde dobrze się na niej bawiłam, no i w końcu niewiele jest takich książek, przez które zarywa się noc. Biorę w ciemno następną książkę od pana Wojciecha! ❤️

Signal autorstwa Wojciecha Adalberto wydana przez Wydawnictwo Novae Res

#współpracabarterowa

W Dąbrowie Górniczej pod kołami pociągu ginie były ksiądz, a w jego organizmie wykryto śmiertelną dawkę trucizny. Ale to dopiero początek - dochodzi jeszcze do dwóch morderstw. Sprawą zajmuje się Sebastian Proca. Z czasem dowiadujemy się, że morderstwa są dziwnie związane z wpływowymi ludźmi w regionie - prokurator i sędzie chcący znaleźć swoje miejsce w sejmie.

Signal to zaskakująca lektura, która bardzo szybko wciągnęła mimo naprawdę wielu wątków i perspektyw. Każda zajmuje średnio po 1-2 strony i akcja szybko skaczę z postaci na postać a mimo to ani przez chwilę nie byłem zagubiony w fabule. Wątki śledziłem z zapartym tchem z syndromem "jeszcze jednego rozdziału" przez co fabuła mi czmychnęła niczym dobry serial wciągnięty za jednym posiedzeniem.

Debiutant Wojciech Adalberto ma lekki i angażujący styl, z którego nie bije brak profesjonalizmu - wręcz przeciwnie, musiałem dwa razy sprawdzić czy to na pewno debiutancka powieść autora. Może to bardzo płytkie z mojej strony, ale nie spodziewałem się tak wysokiej jakości debiutu przy malarzu.

Postacie są wielowymiarowe i rzeczywiste. Każdy ma swoją drugą naturę, swoje sekrety i grzechy za uszami. Nie ma tutaj krystalicznie czystych bohaterów. Adalberto przypomina, że ludzie to jednak tylko ludzie, nie roboty, nie krowy ani bezmyślne owce. Pomimo bycia gatunkiem stadnym każdy sobie rzepkę kroi. W dodatku to zakończenie - prawie idealnie słodko-gorzkie. Ktoś inny mógłby zarzucić nie wyjaśnienia wszystkich wątków lub nie wymierzenie sprawiedliwości pewnym osobom. Ale takie jest życie - nie wszystko da się zrozumieć, wyjaśnić czy domknąć. Dlatego sam nie wiem co mam myśleć o zakończeniu, czuję zarówno niedosyt jak i satysfakcję.

Signal to książka naprawdę dobra i wciągająca. Nawet wątek polityczny został zaprezentowany nam w sposób wyważony przez co nie męczy, a ekscytuje. Nie wiem, czy Signal zapamiętam na długo (może gdyby była nieco dłuższa, bo ma ledwo 300 stron), ale jestem pewny, że świetnie się bawiłem i będę z niecierpliwością oczekiwał kolejnych książek autora. Czyta je się po prostu bardzo dobrze. Moja ocena to 8/10.

PS. Nadal nie rozumiem co mają wspólnego karty z fabułą. Chyba to ma raczej znaczenie symboliczne niemniej nie oczekujcie tu jakiegoś wątku hazardowego czy karcianego.

"SIGNAL" Wojciecha Adalberto to kryminał z mocnym politycznym tłem, który wbija w fotel od pierwszych stron.

Pod kołami Pendolino ginie mężczyzna - były ksiądz, mąż Eli i kochanek Zuzy. Początkowo wszystko wygląda na wypadek... aż sekcja zwłok ujawnia truciznę w organiźmie. Sprawę prowadzi Sebastian Proca - policjant, który niegdyś był zakochany w Zuzie. Szybko okazuje się, że to dopiero początek - giną kolejne osoby związane ze sprawą, a ci, którzy próbują dociekać prawdy tracą pracę, twarz, a czasem... życie.

Śledztwo prowadzi nas do świata, gdzie rządzi układ: wpływowi politycy, sędziowie, prokuratorzy. Gdzie manipulacja, hipokryzja i korupcja to chleb powszedni. Znajdziecie tu wszystko, co niewygodne: przemoc domową, grzechy kościoła, nadużycia władzy. I żadnych nudnych bohaterów. Tutaj każdy ma swoje cienie i swoje maski. Tu nie ma ludzi całkiem dobrych ani zupełnie złych, są tylko ludzie z wyborami, często trudnymi.

Książka wciąga, prowokuje, zostaje w głowie. Ma tempo, ma napięcie, ma coś do powiedzenia. Jedyne, czego mi zabrakło to finał. Niby wszystko się spina, ale... chciałoby się jeszcze więcej. Więcej odpowiedzi. Mocniejszego domknięcia.

Jeśli lubicie kryminały, które nie boją się pokazywać brudnej strony rzeczywistości - sięgnijcie po tę pozycję!

Lubicie, gdy w książkach poruszany jest temat polityki? Pokazanej od tej najbardziej odrażającej strony? Układy, układziki, brudne interesy, korupcja i szantaże, które zwykłemu człowiekowi nie mieszczą się w głowie? Ja lubię takie książki, ale chciałabym wierzyć, że to tylko literacka fikcja a nie rzeczywistość, ale z tyłu głowy krąży myśl, że sporo w tym wszystkim prawdy.

„Signal” to kryminał/thriller społeczno-polityczny gdzie pierwsze skrzypce gra władza, zemsta, egozim, zazdrość i zwyczajna ludzka podłość. Skorumpowani sędziowie, prokuratorzy, duchowni dla których nie ma granic w dążeniu do osiągnięcia swojego celu. Autor w swoim debiucie posługuje się mocnym, dosadnym językiem, wciąga nas w ten odrażający świat od pierwszych stron i robi to znakomicie. Do tego nutka ironii, cynizmu, inteligentnego humoru i to wystarczy żeby stworzyć naprawdę dobrą książkę od której trudno się oderwać.

Pod kołami pociągu ginie Konrad – były ksiądz, mąż, ojczym i kochanek. Sporo tego jak na jednego człowieka. Szybko okazuje się, że nie był to zwykły wypadek. Komuś bardzo zależy, aby prawda o jego śmierci nie ujrzała światła dziennego i giną kolejne osoby, które zaczęły drążyć temat. Powiązania pomiędzy bohaterami, które po kawałku odsłania przed nami autor mrożą krew w żyłach, nie do końca wiadomo, kto ma tu czyste sumienie a kto jedynie zakłada maskę.

Z jednej strony brutalna, chwilami odrażająca, pełna dewiacji, zepsucia opisująca świat polityki (i nie tylko) z jego najgorszej strony. Z drugiej rewelacyjna, świetnie napisana, wciągająca, trzymająca w napięciu z genialnym zakończeniem, takim jakie najbardziej lubię. Polecam Wam bardzo, debiut na najwyższym poziomie.

*współpraca reklamowa*

Dobremu kryminałowi nie jestem w stanie odmówić, a tutaj wszytko wskazywało właśnie na taki kryminał, co więcej to debiut, a ja je bardzo lubię. Ostatecznie lektura spełniła większość moich oczekiwań odnośnie tego gatunku, ale i pojawiły się zgrzyty.

W Dąbrowie Górniczej pod kołami Pendolino ginie mężczyzna. Jak się następnie okazało ofiara to były ksiądz, a co najciekawsze w jego organizmie wykryto truciznę. Policjant Proca wszczyna śledztwo, które bardzo szybko pokazuje że zmarły mężczyzna miał wiele tajemnic i brudnych sekretów. Śledztwo wchodzi na nowe tory, które prowadzą między innymi do żony, pasierbicy jak i do osób wpływowych w tym, kochanki denata. Niedługo później dochodzi do kolejnych morderstw, a policjant zaczyna podejrzewać, że zbrodnie są ze sobą połączone.

Największym atutem według mnie jest sam pomysł, jest on ciekawy i dość oryginalny, zahaczający nieco o prawdziwe realia panujące w kraju, nad którymi trzeba się porządnie zastanowić, czy to aby na pewno fikcja literacka. Druga sprawa to świetna sprawa kryminalna, tropów jest wiele, tak samo jak podejrzanych, a cała zagadka nie jest tak oczywista jakby się mogło wydawać. Kolejna rzecz to poruszona w powieści tematyka, pojawiają się wątki kryminalne, romantyczne, kościelne, polityczne i nawet takie rodem z filmów akcji. Podobał mi się też styl pisania autora, nie boi się on brutalnych opisów, genialnie mąci w fabule, lawirując pomiędzy faktami, spekulacjami, poszlakami, bohaterami czy perspektywami.

Jeśli chodzi o to co mi się nie podobało, to po pierwsze i najważniejsze brak rozdziałów. Nie ma tutaj też podziału na perspektywy, przez co akcja co chwilę przeskakuje z miejsca na miejsce, z perspektywy na perspektywę, przez co jak dla mnie tworzy się lekki chaos, w szczególności na samym początku. Dla mnie też osobiście było tutaj za dużo tematów związanych z polityką.

Książka ciekawa i nieszablonowa, pokazana jest tutaj świetna gra pozorów, siła manipulacji, niecne zamiary i intrygi, podparta ironią i sarkazmem, zmuszająca do myślenia.

*olilovesbooks2*