Poradnik pesymisty na czas miłości. Heartsong. Tom 2

„Poradnik pesymisty na czas miłości” to drugi tom cyklu „Heartsong” od Jennifer Hartmann. Autorka to moje ostatnie odkrycie. Ma bardzo przyjemne pióro i umie pisać o skomplikowanych uczuciach. Lubi też igrać z emocjami czytelnika. Po zakończeniu „Poradnika optymistki na czas złamanego serca” miałam pokiereszowane serducho. Ale na szczęście „Poradnik pesymisty na czas miłości” okazał się idealnym plastrem na złamane serce. Dostałam tutaj idealną dawkę słodyczy, bólu i namiętności.

Lucy wróciła do życia Cala i wywróciła je do góry nogami. W końcu mężczyzna zaczął stawiać czoła swojej stracie. Lucy swoją radością i optymizmem zarażała wszystkich dookoła. Niestety dziewczyna skrywała pewną tajemnicę. Jej serce jest chore i ma „datę ważności”. A przynajmniej tak to odbiera sama Lucy. Kiedy Cal odkrywa, że dziewczyna choruje jest to dla niego kolejny powód, aby trzymać się od niej z daleka. W jego życiu śmierć zawitała już zbyt wiele razy. Mimo to trudno mu zrezygnować z Lucy. Dlatego kiedy dziewczyna podupada na zdrowiu Cal proponuje jej wspólne mieszkanie. Stawia tylko jeden warunek. Nie pozwolą sobie na zaangażowanie. Jednak nie da się kontrolować serca a emocje biorą górę i wkrótce tych dwoje zbliża się do siebie. Czas porozmawiać o przyszłości i pogodzić się z przeszłością. Czas wyjawić wszystkie sekrety. Czy Lucy i Cal uwolnią się od lęku i pozwolą sobie kochać?

„Poradnik pesymisty na czas miłości” to książka wypełniona po brzegi emocjami. Tymi trudnymi oraz pięknymi. Lektura, która jednocześnie przynosi cierpienie i daje ukojenie. Dużo tutaj skomplikowanych uczuć, ale przedstawione są one w sposób delikatny i z szacunkiem. Bohaterowie nie są idealni i przez to stają się bliżsi czytelnikowi. Lucy to promyczek radości. Mimo, że musi walczyć z chorobą to idzie przez życie z radością. Cal to bohater skomplikowany. Nie umie poukładać w swoim życiu myśli i uczuć, choć bardzo się stara. Oboje tworzą uroczy duet, któremu kibicujemy od pierwszych stron. Autorka pisze z wrażliwością i delikatnością. Umiejętnie wplata humor i spicy sceny. Wszystko jest idealnie wyważone. Książkę czyta się błyskawicznie a po jej skończeniu czytelnik będzie usatysfakcjonowany. Gorąco polecam!

Chyba na żadną inną książkę w tym półroczu nie czekałam tak bardzo jak właśnie na tą. „Poradnik optymistki na czas złamanego serca” zostawił mnie ze złamanym sercem, dosłownie. Na wczoraj potrzebowałam kontynuacji i kiedy w końcu się pojawiła niezwłocznie zabrałam się za lekturę! Czy udało jej się posklejać moje roztrzaskane na kawałki serce na nowo? Tak, oczywiście.. chociaż muszę powiedzieć, że droga do celu była długa, kręta i wyboista. I nawet nie chodzi o to, że ten tom jest słabszy od poprzedniego. On jest po prostu inny. Pełno w nim melancholii. Zabawne dialogi i taka ogólna „lekkość” zostałyzastąpione autodestrukcyjnymi zachowaniami, pojawiają się tutaj demony przeszłości, wcześniejsze traumy. Bohaterowie zaliczają wzloty i upadki (z przewagą tych drugich), a na happy end trzeba trochę poczekać. Nie zmienia to jednak faktu, że to zdecydowanie jedna z dylogii, którą warto poznać. Całościowo jestem bardzo na tak!

☀„Poradnik optymistki na czas złamanego serca” to jedna z moich ulubionych książek tego roku i nie mogłam się doczekać kontynuacji, bo zakończenie zostawiło mnie ze złamanym sercem. Gdy w końcu w moje ręce wpadł „Poradnik pesymisty na czas miłości”, zabrałam się za niego od razu – pełna nadziei i ogromnych oczekiwań. A chyba każdy wie, jak to się zazwyczaj kończy. Piszę to z bólem serca, ale… jestem rozczarowana.

🐶Już dawno nie byłam tak sfrustrowana po lekturze książki, a wszystko to przez głównego bohatera. Ależ Cal doprowadzał mnie do szału! Naprawdę próbowałam go zrozumieć, ale nie potrafiłam. Chciałam nim potrząsnąć, żeby się ogarnął, ale nic do niego nie docierało. I to chyba pierwsza książka w moim życiu, przy której płakałam podczas sceny seksu. Przysięgam! Byłam tak zła, że miałam ochotę rzucić tą książką i wrzeszczeć. Ale może właśnie o to chodzi, bo książka ma wywoływać emocje, prawda? U mnie wywołała ich całą lawinę! Płakałam ze smutku i złości.

👄Ja po prostu bardzo nie lubię Cala. Nie podoba mi się ta postać, nie zasługuje on na moją cudowną, pełną ciepła Lucy i widziałabym ją u boku kogoś zupełnie innego. Ciężko było mi kibicować ich relacji, skoro każda scena z udziałem głównego bohatera działała mi na nerwy.

😭Lucy to natomiast inna para kaloszy. Tej bohaterki nie da się nie pokochać. Jest chodzącym promyczkiem słońca i rozjaśnia każdą scenę. Przepadłam dla niej już w pierwszym tomie, a ten tylko pogłębił moją miłość do niej. Delikatna, troskliwa, wierna, oddana… choć odrobinę zbyt naiwna i dająca od siebie za dużo, nie dostając nic w zamian. Momentami było mi jej po prostu szkoda i chciałam ją przytulić. Cudowna bohaterka… Chciałabym mieć taką przyjaciółkę jak ona.

☀Mam wrażenie, że ten drugi tom w pewnym sensie stracił swój klimat. Kocham przejęzyczenia Lucy z pierwszej części – były bardzo charakterystyczne i od razu kojarzyły mi się z tą książką. A tutaj… zniknęły. Pojawiły się co prawda zabawne sceny, ale nie miały już „tego czegoś”. Sama Lucy też straciła trochę swojego charakterku i blasku.

🐶Całość nadal czyta się dobrze i błyskawicznie. Ledwo zaczęłam, a już skończyłam, bo tak wciągnęła mnie ta historia. Przez kolejne strony się płynie. Książka napisana jest lekko i przystępnie, co dla mnie zawsze jest ogromnym plusem w tego typu opowieściach.

👄Podobało mi się też, że autorka wprowadziła tutaj poważniejsze tematy. Szczególnie wątek uzależnienia wywołał we mnie wiele emocji, jednak mam wrażenie, że został on słabo rozwinięty, a postać poradziła sobie z problemem „zbyt łatwo”. Wiem, jak trudna i wyniszczająca potrafi być taka walka i chyba liczyłam, że zostanie ona przedstawiona w sposób bardziej realistyczny, a tutaj wszystko rozwinęło się w kilku scenach.

😭To nadal nie jest zła historia! Nie żałuję ani minuty spędzonej z tą dylogią i jestem pewna, że często będę do niej wracać myślami. To jednak nie zmienia faktu, że pokochałam pierwszy tom, a drugi był po prostu… okej. To bardzo emocjonalna opowieść o dwójce ludzi po przejściach, którzy próbują odnaleźć swoje miejsce w życiu i zapełnić pustkę po ogromnej stracie. Jeżeli lubicie książki, przy których chusteczki są obowiązkowe – koniecznie sięgnijcie po tę dylogię. Złamie Wam serce, ale być może uda jej się je także poskładać.