Piekielny drań

„Piekielny Drań” to przykład książki, której nie powinno się oceniać po okładce. No bo proszę was, okładki z gołymi klatkami powinny być zakazane! 🤣 O ile pierwsza książka od autorki czytana przeze mnie była po prostu poprawna, tak ta, mimo pewnych niedociągnięć, wypada naprawdę świetnie.

Mimo bardzo przewidywalnej fabuły (ona ucieka od męża, trafia na rancho; jest słoneczkiem, a on gburem, którego nikt nie lubi), autorka całość ujęła w taki sposób, że nie sposób się oderwać od tej pozycji. Chciałam ją przeczytać na raz. Marzyłam o tym, by jak najszybciej dotrzeć do momentu, w którym główny bohater dostrzeże, że siostra Meredith przedstawiła mu nieprawdziwą wersję kobiety. Czekałam, aż Jack kolokwialnie mówiąc, wyciągnie głowę z czterech liter i dostrzeże wewnętrzne piękno tej kobiety.

A Meretith? Co to była za babka! Rodzina uważała jej małżeństwo za przykładne. Wyszła za mąż młodo, za bogatego mężczyznę, który nosił ją na rękach. Ale czy napewno? Niestety rzeczywistość kobiety była inna, niż wszystkim się wydawało, a jej początkowo idealny mąż nieustanie ranił, może nie ciało, ale samoocenę, duszę i poczucie własnej wartości Meredith.

Kocham to, jak kobieta wyrzucona z „bańki szczęścia” odnalazła się na ranchu. Z dnia na dzień jej życie zmieniło się o 180 stopni, nagle jej pracą było wykonywanie rzeczy, które wcześniej mogła zlecać pracownikom.

Nie dopatrujcie się w „Piekielnym Drań” rozwleczonego motywu enemies to lovers, czy slowburnu. Autorka skompresowała tą książkę, ale szczerze mówiąc tkwi w tym jej urok. Strony lecą szybko, bohaterka błyskawicznie odnajduje się w nowej rzeczywistości, a bohater zmienia zdanie jak chorągiew na wietrze. Ja polecam, to prosta historia o tym, jak mylący może być obraz, który mamy o innych, a pozornie idealne życie może być przepełnione nieszczęściem i krzywdą.

P. Babcia i pies to bohaterowie idealni!

Jak ja uwielbiam takie książki

Jak ja uwielbiam takie klimaty

Niebo i piekło

Woda i ogień

Miłość i nienawiść

Przyciąganie i odpychanie

Od takich powieści nie sposób się oderwać.

Takie powieści chce się czytać.

Takie powieści wręcz się pochłania.

Dla takich powieści warto zarwać noc.

Właśnie do takich powieści należy "Piekielny drań" R. S. Grey. To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i z przyjemnością sięgnę po każdą kolejną jej książkę.

Chociaż fabuła z reguły wydaje się być tą "oklepaną" to jednak lekkie pióro autorki sprawia, że nie sposób oderwać się od lektury.

A w niej poruszane są różne tematy.

Te trudne, które wywołują mnóstwo emocji i te lekkie, wzbudzające uśmiech na twarzy.

Nowy początek zawsze oznacza zmiany.

Czasami są one jak skok na głęboką wodę.

Tak też było w przypadku Meredith.

Ona postanowiła odciąć się od dotychczasowego życia.

Odciąć się od apodyktycznego męża i luksusów, jakimi się do tej pory otaczała.

Odciąć się od mieszkania w Filadelfii i wyruszyć w podróż do Teksasu, gdzie ma nadzieję podjąć pracę i powoli zacząć stawać na nogi.

Jest zdeterminowana.

I odważna.

Jednak jej nowy Jack szef ma na jej temat nieco inne zdanie.

Jest przekonany, że dama z wielkiego miasta, szybko opuści teksańskie ranczo. Że jej chwilowa fanaberia minie równie szybko jak się pojawiła.

Że nieprzyzwyczajona do pracy księżniczka wróci tam, skąd przyszła...

A jednak na samą tę myśl, coś go ściska w środku.

I im bardziej Meredith udowadnia mu, że myli się co jej osoby, tym bardziej on zaczyna udawać, że wcale tego nie widzi.

Lecz z każdym kolejnym dniem przekonuje się, że kobieta nie jest mu obojętna.

Ale jest jeden mały problem - wciąż jest mężatką, o którą mąż nieustannie walczy...

"Piekielny drań" to książka, która potrafi uzależnić. Wciąga od pierwszych stron. Bawi. Wzrusza. Zaskakuje.

Bohaterowie są idealnie wykreowani.

Z licznymi ranami na sercach i duszy, a mimo to idący przez życie z podniesionymi głowami.

Każde z nich zostało boleśnie doświadczone przez los.

A jednak uparcie dążą do celu, nie bacząc na trudy i wciąż rzucane im pod nogi kłody.

Każdy początek jest trudny, ale warto zrobić ten pierwszy krok.

Krok do upragnionego szczęścia.

Polecam całym sercem 🩷

@ksiazki_moim_swiatem

🌄 Piekielny Drań // R.S. Grey

[ współpraca reklamowa wydawnictwo papierowe serca]

Kiedy sięgamy po książkę z tak zadziornym tytułem, spodziewamy się głównie iskier, ciętego języka i klasycznego motywu enemies-to-lovers. I choć „Piekielny drań” dostarcza tego w nadmiarze, to właśnie warstwa emocjonalna sprawia, że ta historia mnie urzekła i przyciągnęła. To opowieść o tym, że czasem trzeba zamieszkać w rozpadającej się chacie z myszami, by w końcu poczuć się jak u siebie.

Kiedy Meredith Avery wysiada z samochodu na Blue Stone Ranch, nie przywozi ze sobą walizek - przywozi lata milczenia, tłumionych emocji i ucieczkę przed przeszłością, która niemal ją złamała. Meredith przez lata uczyła się być niewidzialna i cicha. Jej przyjazd do Teksasu to akt desperacji, który przeradza się w akt odwagi. Fascynujące jest obserwowanie, jak zderzenie z Jackiem McNightem - „diabłem” z Blue Stone, staje się dla niej katalizatorem. To paradoks: gburowatość Jacka zmusza ją do tego, by w końcu przestała milczeć i zaczęła walczyć o swoje miejsce. Strach przed Alfredem (uroczym golden retrieverem!) dodaje historii lekkości, ale też symbolizuje barierę, którą Meredith musi pokonać, by znów zacząć ufać komukolwiek.

Jack to postać, którą łatwo ocenić powierzchownie. Jest arogancki, szorstki i nie chce zmian na swoim ranczu. Jednak w relacji z Meredith widać, że jego opór nie wynika z czystej złości, ale z faktu, że ta kobieta burzy jego starannie poukładany, samotny świat. To nie Jack ratuje Meredith. On jedynie stwarza warunki (często ekstremalne!), w których ona musi uratować samą siebie. To zdecydowanie odświeżające podejście w romansie.

Ta historia przyciąga lekkością i emocjami, których nie da się powstrzymać! Polubiłam się z tą dwójką, jednak muszę przyznać, że to główna bohaterka wzbudziła we mnie największe emocje.

To był najlepszy wstęp do książek o ranczu i kowbojach, może niedługo nawet wleci kilka recenzji...

Polecam.

Z.

🤠Usiadłam wieczorem na fotelu i stwierdziłam: „Przeczytam sobie pierwszy rozdział tej książki, żeby sprawdzić, jak jest napisana”, ale nim się obejrzałam, była północ, a ja kończyłam właśnie epilog. Zupełnie nie spodziewałam się, że ta historia tak mnie pochłonie i że zupełnie stracę rachubę czasu. Jest to jedna z tych historii, które ja osobiście lubię najbardziej i muszę przyznać, że dobrze spędziłam z nią czas.

🐶Styl autorki jest przyjemny i dość szybko wciągnęłam się w historię, którą nam przedstawia. Dobrze mi się czytało, jednak nastawcie się na to, że nie znajdziecie tutaj pięknych cytatów czy wyniosłego języka. Jest to książka napisana prostym, przystępnym stylem i nie ma w niej wielu przemyśleń czy budowania wielowymiarowych bohaterów. Sama fabuła też jest prosta i przewidywalna, więc jeżeli liczycie na coś więcej, możecie się trochę zawieźć. Moim zdaniem to historia idealna, żeby się rozerwać i zrelaksować, ale nic ponad to.

💵Polubiłam główne postacie. Jack to ten typ bohatera, którego w romansach lubię najbardziej. Mruk, który troszczy się tylko o swoich bliskich, a dla innych jest dość… nieprzyjemny, przez co wszyscy się go boją. Zbudował wokół siebie mur, który ciężko przeskoczyć. Oczywiście na początku nie podobało mi się jego zachowanie i momentami miałam ochotę go udusić, ale potrafiłam go też zrozumieć. Mer to natomiast chodzący promień słońca. Sporo przeszła, życie jej nie oszczędzało, jednak próbuje wszędzie szukać pozytywów. Czułam się bezsilna, obserwując jej początki na ranczu. Czytelnik zna prawdę, ale Jack nie, przez co wszystkie wydarzenia są mocno frustrujące i aż miałam momentami ochotę krzyczeć.

👠Ogólnie relacja Meredith i Jacka jest fajnie przedstawiona. Od pierwszego spotkania za sobą nie przepadają i to czuć. Aż pomiędzy nimi iskrzy! Krążą wokół siebie, robią sobie na złość, sprawiają przykrość, ale jednocześnie czułam niesamowitą chemię między nimi. Super było też to, że autorka nie przyspieszała nic na siłę i ich relacja rozwijała się powoli. Musieli mieć trochę czasu, żeby uporać się ze swoimi problemami i traumami. To było potrzebne, choć nie ukrywam, że czasami rwałam włosy z głowy, że to wszystko tak długo trwało.

🤠Kocham w tej historii motyw found family. Meredith trafia na ranczo z pokiereszowanym sercem i duszą, ale Cedar Creek przyjmuje ją jak swoją - oczywiście nie wszyscy mieszkańcy, ale większość - i pozwalają jej po prostu być sobą. Przepadłam dla psa Alfreda, babci Edith i całej reszty postaci drugoplanowych. Sprawiali oni, że miałam ochotę ciągle robić „aww” i ich wszystkich wyściskać.

🐶Nie jest to historia wymagająca czy pełna akcji. Wszystko dzieje się tutaj swoim tempem i bardzo mi to odpowiadało, bo główna bohaterka miała sporo czasu, żeby uporać się ze swoją traumą i przeszłością. Nikt jej nie popędzał ani do niczego nie zmuszał. Obserwowanie, jak odnajduje się w nowej rzeczywistości, sprawiło mi masę przyjemności i muszę przyznać, że kilka razy uroniłam przez nią łzę.

💵Niesamowicie podobało mi się także to, że nie jest to książka przepełniona scenami erotycznymi. Pomiędzy bohaterami czuć napięcie, krążą wokół siebie, jednak seks nie jest tutaj najważniejszy. Najważniejsza jest ich relacja i stopniowe budowanie zaufania. Tak, sceny łóżkowe tutaj są, ale zaledwie dwie i nie przyćmiły one całej fabuły, za co jestem autorce naprawdę wdzięczna, bo mam wrażenie, że ta historia właśnie tego potrzebowała, żeby wywołać w czytelniku tyle emocji.

👠Mój jedyny problem, jeżeli chodzi o tę książkę, jest taki, że odrobinę za szybko potoczyła się końcówka i ciężko było mi uwierzyć, że po tylu miesiącach przepychanek i kłótni między Jackiem a Mer nagle zapanowała wielka miłość. Oni ciągle się sprzeczali, a tu nagle - ni z tego, ni z owego - zaczęli budować przyszłość. Trochę mi to nie zagrało. Ale cała reszta naprawdę mi się podobała.

🔥Jest to dość lekka, czasami odrobinę głupiutka, ale przy tym naprawdę zabawna historia, która jednocześnie porusza trudne tematy i skłania do myślenia. Uśmiechałam się i wzruszałam na zmianę, choć jednocześnie nie jest to książka oryginalna czy zaskakująco wyjątkowa. Mam wrażenie, że podobnych historii czytałam już wiele, jednak nie zmienia to faktu, że naprawdę dobrze spędziłam z nią czas i wywołała we mnie sporo emocji. Lekka, przyjemna historia, z którą warto się zapoznać, bo naprawdę można się przy niej zrelaksować i oderwać od rzeczywistości.