Paranoja

"Paranoja" to thriller, który wciągnął mnie od pierwszych stron i zdecydowanie jest to bardzo dobra książka! Podobało mi się to, że wszystko dzieje się w małej i hermetycznej społeczności, gdzie dawne wydarzenia nigdy nie zostają zapomniane. Do tego książka naprawdę zaskakuje swoim zakończeniem! Ja nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy i zrobiło to na mnie wrażenie. Zdecydowanie po przeczytaniu tej książki, chętnie sięgnęłabym po kolejne powieści autorki. Bardzo podoba mi się jej styl pisania! 

Powieść w stylu zlepka gatunkowego. Połączenie kryminału, thrillera psychologicznego, z mocnym wątkiem obyczajowym, a wszystko to utrzymane w dusznym klimacie. I pomysł, który do samego końca został świetnie prowadzony.

Historia osnuta jest niedopowiedzeniami, tajemnicą, trudnymi relacjami. Klimat budowany niespiesznie, wręcz odniechcenia, a powieść wręcz czyta się sama. Mimo gabarytu, bo książka do cienkich nie należy, przeczytałam ją błyskawicznie. Jednak największym plusem była ta atmosfera małego miasteczka. Bohaterowie może byli trochę sterotypowi i momentami przewidywalni, ale to nie odebrało mi przyjemności z czytania. Bogato rozbudowany wątek społeczny to też coś, co trochę ugładza ten kryminalny, dlatego jeśli na codzień unikacie krwawych powieści, to ta może wam przypaść do gustu.

Podsumowując, "Paranoja" to taka powieść, która idealnie wpasuje się w jesienny klimat i dostarczy rozrywki w długie wieczory. Ciekawa, angażująca i trzymająca w napięciu historia, od której ciężko się będzie oderwać.

Ostatnio, dzięki uprzejmości i współpracy z @skarpawarszawska przeczytałam bardzo dobrą książkę.

Byłą nią ,,Paranoja’’ @readlisajackson

Początkowo miałam problem. Jakoś nie mogłam się odnaleźć. Nie wiem czy to była wina mojego nastroju, czy też dużych wymagań co do tej lektury ale na całe szczęście z każdą kolejną stroną było coraz lepiej i och! Rozwiązanie tej zagadki, no cóż, nie było dość przewidywalne. Ale! Nie chodzi mi jedynie o finał historii, mianowicie w trakcie odkrywamy również prawdę dotyczącą feralnego zdarzenia i tej nieszczęsnej imprezy która wydarzyła się dużo, dużo wcześniej. Mimo 500 stron nie odczułam jej objętości. Bardzo dopracowana, przemyślana fabuła, całość spójna i dobra w odbiorze. Wciąga, intryguje, stopniowo podnosi napięcie. Podobała mi się, dlatego zachęcam do sięgnięcia po nią 😉

Morderczyni. Przez dwadzieścia lat Rachel zmaga się z poczuciem winy, z plotkami, spekulacjami i mianem tej, która zabiła własnego bata. Z łatką, która do niej przylgnęła i każdego dnia, a zwłaszcza w rocznicę śmierci musi się mierzyć.

Jej życie nie potoczyło się tak jak planowała. Mimo wszystko, stara się żyć i przezwyciężyć swoje koszmary i strach. Obsesyjne poczucie zapewnienia bezpieczeństwa sobie i swoim dzieciom, kontrola, systematyczne, kilkurazowe sprawdzanie alarmu, okien i zamków i poczucie, że ktoś ją obserwuje, cały czas, bez przerwy. Kiedy jednak śmierć dotyka jej znajomych, koszmar staje się rzeczywistością, a połączenie osób, prowadzi do nocy, z którą Rachel zmaga się od dwudziestu lat

"Paranoja" Lisa Jackson

Wiek nastoletni wiąże się z tym, że młodzi ludzie wpadają na spontaniczne pomysły, które niestety nie zawsze są rozważne i bezpieczne. Oni sami często nie myślą o tym, jak poważne konsekwencje mogą mieć podejmowane przez nich działania. Wtedy priorytetem dla nich staje się tylko dobra zabawa i to, aby niepostrzeżenie wymknąć się spod czujnych oczu rodziców. Nierzadko później chcieliby cofnąć czas i nigdy nie dopuścić do tego, co zrobili, ale zazwyczaj wówczas poznają bardzo bolesną życiową prawdę. W życiu nie funkcjonuje „gumka”, którą możemy wymazać z niego wszystko to, czego żałujemy, co chcielibyśmy zmienić i naprawić. Co więcej, nasze czyny jeszcze jako młodych ludzi, mogą odcisnąć swoje piętno na przyszłości naszej i wielu innych osób.

Przekonała się o tym grupa przyjaciół, których poznajemy w powieści „Paranoja” Lisy Jackson.

Przystępując do lektury książki, przenosimy się do małego miasteczka Edgwater, którego mieszkańcami są dorośli teraz bohaterowie, którzy kiedyś uczęszczali do jednej klasy liceum. Są zupełne różnymi osobowościami, ale łączy ich wspomnienie strasznej tragedii, której byli świadkami. Otóż właśnie mija dokładnie dwadzieścia lat od pamiętnej nocy, w której w wyniku jak się wtedy wszystkim wydawało niewinnej zabawy, zginął przyrodni brat Rachel Gaston – Luke. Kobieta chciałaby zamknąć ten straszny okres swojego życia, ale trawiące ją poczucie winy już chyba nigdy jej na to nie pozwoli, bowiem to właśnie ją oskarżono o zastrzelenie chłopaka. Wydawać by się mogło, że nawet jeśli czas w takiej sytuacji nie leczy ran, to powinien, chociaż pomóc je zabliźnić. Niestety Rachel nie potrafi poradzić sobie z tym, co się wydarzyło, a jak się przekonacie, czytając książkę, wszystko wskazuje na to, że ta mała społeczność mimo minionych wielu lat, nadal nie wybaczyła jej tego, co zrobiła. A to dlatego, że nigdy nie została ukarana. Uniknęła odpowiedzialności z powodu niewystarczających dowodów jej winy.

Życie płynie dalej, ale naszą bohaterkę trawią codzienne koszmary, jest strzępkiem nerwów. Jedna ze szkolnych koleżanek organizuje właśnie zjazd szkolny, który dodatkowo wyniszcza ją nerwowo. Czuje się obserwowana. Nie jest pewna, co jest prawdą, a co tylko wytworem jej umęczonego umysłu. Strach przybiera na sile, kiedy dochodzi do kolejnej zbrodni. Czy ktokolwiek może czuć się tu jeszcze bezpieczny i czy to, co się teraz dzieje może mieć związek ze śmiercią w starej przetwórni konserw? Czas przyjrzeć się całej sprawie jeszcze raz. Rachel musi wreszcie stawić czoła przeszłości, przed którą nie da się uciec.

Jeśli sięgniecie po „Paranoję”, do czego gorąco was zachęcam, otrzymacie pełen sekretów i tajemnic thriller psychologiczny, który wywołuje w czytelniku poczucie napięcia i niepokoju. Autorka bardzo mocno skomplikowała wzajemne powiązania pomiędzy wszystkimi bohaterami swojej książki, przez co ani przez chwile w obliczu dziejących się na jej kartach wydarzeń, nic nie jest oczywiste. My czytelnicy staramy się odkryć prawdę, ale nie jest to łatwe, gdyż Lisa Jackson doskonale wodzi nas za nos. Wielokrotnie budzi w nas przekonanie, że jesteśmy już blisko jej odkrycia, by za chwilę tak pokierować fabułą, aby nasze przypuszczenia legły w gruzach. Ponadto każda z kreacji bohaterów została poprowadzona tak, aby być potencjalnie tą, która chce uprzykrzyć życie Rachel i wymierzyć sprawiedliwość. Manipuluje jej emocjami przez co, my sami w pewnym momencie nie wiemy, w co możemy wierzyć.

To wszystko sprawia, że książkę czyta się z niezwykłym zaangażowaniem, nie mogąc się od niej oderwać. Lektura wciąga czytelnika bez reszty. Niejednokrotnie jesteśmy mocno zaskakiwani, a finalne odkrycie prawdy z pewnością jest nieprzewidywalne.

To, o czym warto wspomnieć i co również stanowi znaczną i bardzo istotną płaszczyznę utworu to relacje Rachel z dziećmi. Jest matką dwójki nastolatków i obserwując to, jak wygląda ich wspólne życie, widzimy, że trudna przeszłość matki, a także to, co dzieje się teraz w Edgewater odbija się na tym, jak kobieta traktuje dorastającą córkę i syna. Kocha ich bardzo, ale ciągły strach i obawy, które czuje, sprawiają, że staje się dla nich nadopiekuńcza. Skutkuje to tym, że dzieci oddalają się od niej. Mają swoje sekrety, do których jej nie dopuszczają. Czy matka Harper i Dylana jest paranoiczką, a może rzeczywiście jej obawy o siebie i rodzinę są słuszne? Koniecznie sięgnijcie po "Paranoję" i sprawdźcie to sami.

Ta książka to dowód na to, że jedno kłamstwo może pociągnąć za sobą lawinę nieszczęść.

Mam nadzieję, że po przeczytaniu mojej recenzji nie muszę już nikogo, kto ją przeczyta zachęcać do sięgnięcia po ten tytuł, a wy sami zyskaliście pewność, że warto po nią sięgnąć. Ja uwielbiam thrillery psychologiczne, a wzbogacenie go o wątek dramatu rodzinnego jest idealnym uzupełnieniem. Uważam, że mimo iż całość opisanej fabuły jest fikcją literacką, to jednak książka skłoni was do refleksji i przemyśleń, a mamy nastolatków z pewnością w pewien sposób utożsamią się z troskami Rachel o swoje dzieci.

Ja jestem bardzo usatysfakcjonowana lekturą tej książki i zapewniam was, że wy też będziecie. Było to moje pierwsze spotkanie czytelnicze z twórczością Lisy Jackson, ale zdecydowanie chcę więcej, więc na pewno już niebawem sięgnę po kolejną jej książkę.

"Paranoja" to bardzo wciągająca historia!

Dwadzieścia lat temu w miasteczku Edgewater doszło do rodzinnej tragedii. W czasie zabawy nastolatków zginął chłopak - Luke, przypadkowo postrzelony, ale czy na pewno? Przecież to miała być zabawa tylko z bezpiecznymi wiatrówkami. Czy ktoś celowo podmienił naboje? Wszystko wskazuje, że to siostra zamordowała przyrodniego brata. Ludzie w miasteczku uważają, że nie poniosła odpowiedzialności za ten czyn. Co naprawdę się wtedy wydarzyło? Sprawa ponownie budzi zaciekawienie w miasteczku, gdy zbliża się szkolny zjazd po dwudziestu latach od tragedii. Na jaw wychodzą nowe fakty. Jak to wpłynie na rodzinę Luka?

Zdecydowanie polecam lekturę. Czytając, miałam kilka wersji na rozwiązanie tej zagadki. Finał jednak okazał się bardzo zaskakujący, nie do przewidzenia! Książka trzyma czytelnika cały czas w napięciu. Dowiedzcie się, kto był sprawcą tego niewyjaśnionego morderstwa!

„Paranoja” Lisy Jackson, to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Ten tytuł to bardzo dobry thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron.

Niewinna zabawa nastolatków, która skończyła się dramatem.

Noc, która zmieniła wszystko w życiu dorastających młodych ludzi.

Tragedia, która dotknęła całe miasteczko i która po 20 latach od strasznych wydarzeń upomina się o prawdę.

Prawdę, która może być tylko jedna.

Prawdę, która może okazać się przerażająca.

Prawdę, która nie każdemu może dać ukojenie.

Morderstwa, które mają związek z przeszłością.

Wydarzenia, które nie dają o sobie zapomnieć.

I wszechobecne uczucie paranoi.

Fabuła tej książki jest mocno skupiona na emocjach i przeżyciach bohaterów powieści, którzy byli uczestnikami straszliwych wydarzeń w starej fabryce, gdzie został zastrzelony nastolatek. Teraz po latach muszą się zmierzyć ze swoim własnym strachem, który zagnieździł się w ich umysłach i pokierował życiowymi wyborami. Pomimo tego, iż akcja nie jest dynamiczna, to książkę się dosłownie chłonie, chcąc dociec prawdy, która jest nieoczywista, w której błądzimy, jak dzieci we mgle, wraz z bohaterami, zagłębiając się w zakamarki ich myśli, poznając ich najskrytsze sekrety.

Autorka stworzyła świetny, paranoiczny klimat małego miasteczka, gdzie każdy zna każdego i gdzie łatwo wydaje się osądy. Uwielbiam w książkach taką duszną, hermetyczną atmosferę, gdzie prawda nie zawsze ma największe znaczenie, a znacznie ważniejsze jest to, jak jest się postrzeganym przez innych.

Tajemnice z przeszłości, sekrety rodzinne, intrygi i zabójstwa, które mają związek z tym, co wydarzyło się w przeszłości, budują niepowtarzalny klimat i napięcie, zapewniając nam ogrom czytelniczych emocji i wrażeń.

No i zakończenie! Ileż tam się działo, ile kart odkryła przed nami autorka, wow! Byłam dalej od prawdy, niż mi się wydawało, umiejętnie zwiedziona przez pisarkę, dałam się zaskoczyć.

Polecam Wam zatem ten tytuł, dajcie się porwać wszechogarniającej paranoi.

Dziękuję Wydawnictwu Skarpa Warszawska za egzemplarz recenzencki.

Dwadzieścia lat wcześniej Rachel Gaston podczas głupiej, młodzieżowej zabawy przypadkiem zamordowała swojego przyrodniego brata. Nie została jednak skazana, dowody nie były wystarczające. Do dziś senne koszmary prześladują dorosłą już kobietę, a gdy zaczyna zbliżać się szkolny zjazd ma wrażenie, że traci rozum, w powietrzu czuje dobrze jej znany zapach perfum, ktoś śledził jej auto i obserwował dom... Robi się coraz groźniej gdy ginie jej szkolna koleżanka, wtedy Rachel uzmysławia sobie, że nie uda jej się uciec od przeszłości, kobieta będzie musiała jej stawić czoło.

Jest w tym thrillerze coś co bardzo mi się podobało- atmosfera małego, dusznego wręcz miasteczka. Wszyscy się znają, każdy coś ukrywa, każdy ma coś na sumieniu- LUBIĘ TO! Poza tym fabuła płynie sprawnie, bohaterowie są jacyś i mają swoje określone przez autorkę charaktery.

Podskórnie da się odczuć delikatne napięcie i przede wszystkim ciekawość w jaki sposób pęknie ten nabrzmiały balon nadmuchany tajemnicą i otóż pęka w sposób spektakularny bo pewnych twistów nie spodziewałam się zupełnie, byłam bardzo miło zaskoczona. Jedyny minusem tej książki są dzieci głównej bohaterki, jeżu w żołędziach jak ta dwójka mnie irytowała! Serio, brak posłuszeństwa to jedno, kto chociaż raz nie zrobił czegoś wbrew rodzicom niech pierwszy rzuci kamieniem, ale ta skrajna głupota jaką pokazywali w każdym rozdziale?! No nie, to było zbyt wiele.

Cała reszta to kawał naprawdę zacnego thrillera, który z pewnością może wam podnieść ciśnienie w te długie jesienne wieczory.

Nastolatkowie z Edgewater urządzili sobie zabawę w stzelanki, która zakończyła się śmiercią Luke'a Hollandera. Ktoś użył prawdziwej broni... O śmierć przyrodniego brata została oskarżona Rachel. Co prawda sędzia oczyścił ją z zarzutów lecz mieszkańcy miasteczka mieli na ten temat własne zdanie.

Od tych tragicznych wydarzeń minęło dwadzieścia lat i zaplanowano zjazd szkolny, na który tak naprawdę mało kto ma ochotę. Lokalna dziennikarka publikuje serię artykułów o śmierci Luke'a wzbudzając na nowo w Rachel i mieszkańcach Edgewater przykre wspomnienia. Dochodzi do zabójstw osób, które brały udział w fatalnej zabawie sprzed dwudziestu lat. Policja na nowo otwiera akta sprawy, a na świat dzienny wychodzą nowe fakty.

Czy policji uda się ustalić kto tak naprawdę zabił Luke'a Hollandera?

Czy aktualne zabójstwa to dzieło tego samego człowieka?

"Paranaja" to bardzo dobry thriller, który niesamowicie zaskakuje swoim zakończeniem, a to lubię najbardziej w tego typu książkach. To niezły grubasek liczący ponad 500 stron, ale nie odczułam tego jako coś męczącego. J

Przed dwudziestoma laty Rachel została uniewinniona z zarzucanej jej winy zabójstwa swego przyrodniego brata. To miała być tylko niewinna zabawa. Ciemność, wrzaski nastolatków, petardy i jeden śmiertelny wystrzał, w wyniku którego zginął Luke. Mimo upływu lat Rachel nie może pogodzić się z tym zdarzeniem, ma koszmary i wpada w panikę z nawet najbardziej błahych powodów. Teraz w rocznicę śmierci brata wszystko wraca. Jej obecna na miejscu dawnej zbrodni koleżanka zostaje zamordowana, a ona sama czuje, że ktoś czyha również na życie jej i jej dzieci.

Mam pewien problem z tą książką. Sama historia mi się podobała, ale uważam, że została w dużej mierze przegadana, na siłę przeciągana. O ile pierwszą połowę czytało m się szybko, o tyle druga dłużyła mi się niemiłosiernie i nie mogłam się doczekać, kiedy nareszcie ją skończę. Według mnie było tu za mało akcji, a za dużo gdybań, rozmyślania, a także kwestii prywatnych, które niewiele wnosiły do tej historii. Summa summarum dla mnie było tu za mało thrillera w thrillerze.

Mam wielką ochotę nazwać główną bohaterkę histeryczką, paranoiczką, lecz powstrzymuje mnie od tego przeżyta przez nią trauma, w końcu ciężko żyć normalnie, kiedy ma się świadomość, że własny brat zginął w tracznych okolicznościach, a obecnie ktoś napada na osoby mające z nim związek, chyba sama w takiej sytuacji zachowywałabym się podobnie, nie mogę jednak zrozumieć zachowania jej dzieci. Gdzieś w okolicy czyha morderca, a one jak gdyby nigdy nic wymykają się, demontują alarmy i niesłuchaną zaleceń rodziców, by nie wychodzić z domu.

Na plus uważam zakończenie, ponieważ zupełnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Lubię bawić się w „czytelnika – detektywa” i odgadywać, jak potoczą się losy bohaterów. Tym razem autorce udało się mnie przechytrzyć. No i co najważniejsze finisz był mocny i efektowny. Szkoda tylko, że jedynie na sam koniec można było poczuć dreszczy emocji.

Czy poleciłabym Wam tę książkę? Tak, jeśli lubicie pozycje obyczajowe, z thrillerem toczącym się w tle. Jeśli nie przeszkadza Wam, że główne skrzypce przejmują tutaj wątki rodzinne, zwłaszcza relacje matki z dorastającymi dziećmi w trudnym, nastoletnim wieku, to myślę, że Wam się ona spodoba. Jeśli jednak oczekujecie wartkiej akcji, mocnych wrażeń, dreszczyku emocji, to raczej nie znajdziecie tego w tej pozycji.

"Paranoja" autorstwa Lisy Jackson to takie połączenie thrillera z kryminałem, dodatkowo zawiera mocno rozbudowaną warstwę obyczajową z wątkiem romantycznym. Czyli to co tygryski (no dobrze, ja) lubią najbardziej.

Do tytułu podeszłam z czystą głową. Nie czytałam recenzji, nie przeglądałam ocen, z prostej przyczyny. Po to by nie pobudzać moich oczekiwań. Z perspektywy czasu myślę, że to była doskonała decyzja. Na wpół przesłuchana, na wpół przeczytana lektura zapewniła mi doskonałą rozrywkę na dwa długie wieczory.

Niestety nie od początku tak było. W mojej ocenie "Paranoja" jeszcze bardziej zyskałaby w moich oczach gdyby akcja ruszyła z kopyta od samego początku i utrzymała tę tendencję. Bo choć naprawdę wiele się dzieje, to momentami książka jest bardzo nierówna. Akcja przypomina nierówną drogę. Raz pędzi, trzyma w napięciu powodując dreszczyk emocji, by gwałtownie zwolnić i przez kilkadziesiąt stron poruszać się w ślimaczym tempie.

Bardzo podobał mi się zabieg skomplikowanych powiązań rodzinnych, podobnie jak warstwa obyczajowa, która kupiła mnie w całości. A rozwiązanie zagadki? Miód na moje serce. Przede wszystkim dlatego, że za nic w świecie nie przewidziałam zakończenia, które okazało się banalnie proste, ale za to doskonale dopracowane i spójne.

Koniecznie sięgnijcie po "Paranoję" jeśli tylko szukacie rasowego thrillera, który dodatkowo zawiera w sobie stonowaną warstwę obyczajowo-romantyczną.

Dwadzieścia lat temu niewinna zabawa przerodziła się w tragedię. Do dziś wszyscy w miasteczku Edgewater uważają, że to Rachel dopuściła się zbrodni i nie została ukarana. Te dwie dekady temu ktoś podmienił naboje w broni... Zginął brat Rachel. Mimo, że minęło tyle lat to kobieta wciąż czuję ciężar psychiczny. Zwłaszcza teraz, gdy zbliża się zjazd szkolny. Do tego czuję, że ktoś ją obserwuje...

Czy tak jest? A może to tylko tytułowa paranoja?

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Jestem miło zaskoczona tą książką. Nie spodziewałam się niczego specjalnego a tu proszę. Historia niezwykle wciągająca z dreszczykiem niepewności i strachu. Podobno książki tej autorki są naprawdę interesujące, a więc z chęcią to sprawdzę.

Jest to dosyć spokojna historia, jednak niech to was nie zwiedzie. Kryje w sobie wartką akcję, która momentami wciąga tak bardzo, że nie odłożysz książki na bok. Po prostu się nie da tego zrobić dopóki nie dowiesz się co będzie dalej, jak dany wątek się wyjaśni.

Jak się okazuje, prawda nie zawsze jest tak oczywista, jak się wydaje.

Autorka dokładnie przedstawiła całe tło historii. Dość mocny thriller, który możnaby było śmiało przenieść na ekrany.

Zdaje się, że każdy szczegół tej historii został dość dokładnie przedstawiony i wyjaśnione. Jest trochę opisów ale zapewniam, że warto przez nie przebrnąć bo dużo wyjaśniają i pozwalają przyjrzeć się bliżej sprawie.

Czytając wierzymy w jedno i jesteśmy pewni, że to dobry trop. Jednak już po kilku stronach okazuje się, że byliśmy w błędzie bo prawda leży zupełnie gdzie indziej.

Ja tej książce mówię tak i z pewnością będę ją polecała znajomym!

Autor: Lisa Jackson

Tytuł: Paranoja

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Książka zaczęła się w taki sposób, że od razu się w nią wciągnęłam. Trochę nie rozumiałam tej zabawy dzieci, jednak czułam, że wiąże się z tym długa historia.

Bardzo podobało mi się rozegranie tej fabuły. Cały czas byłam zaangażowana w nią i nie chciałam jej odkładać. Nie spodziewałam się kilku elementów, ponieważ nie było o nich wcześniej wzmianki. Mnóstwo emocji, a przede wszystkim niepewność, która mnie nie opuszczała sprawiały, że się przy niej bardzo dobrze bawiłam.

Chciałam sama odkryć prawdę, jednak nie do końca mi się to udało. Nie mogłam połączyć pewnych faktów. Cieszę się, że to nie udało, bo zakończenie zrobiło na mnie jeszcze większe wrażenie. Kiedy dowiedziałam się kto za wszystkim stoi, to po prostu nie dowierzałam.

Ostrzegam pewne elementy w niej nie są dla wrażliwych osób. Autorka postarała się o to, abyśmy się przy niej nie nudzili, dlatego znalazły się w niej bardzo dobrze opisane sceny. Dodało to plusa tej pozycji.

Ocena 4/5

Lisa Jackson specjalnie dla nas stworzyła wstrząsający thriller "Paranoja". Tutaj nic nie jest takie, na jakie wygląda. Niewinnie wyglądająca zabawa nastolatków zakończyła się ogromną tragedią i życiowym dramatem Rachel Gaston. Dziewczyna przez całe życie nie potrafiła pogodzić się ze śmiercią przyrodniego brata. Luke został zamordowany przez Rachel. Na jej nieszczęście społeczeństwo nigdy nie zapomina. Dziewczyna nigdy nie została oskarżona o to morderstwo. Czy zbrodnia uszła jej na sucho? Czy faktycznie zabiła swojego przyrodniego brata? Czy może prawda jest zupełnie inna? Minęło dwadzieścia lat od tego tragicznego wypadku, a nasza bohaterka do tej pory nie poradziła sobie z traumą po stracie brata. Do dzisiaj ma senne koszmary. Do tego wszystkiego dochodzi silna paranoja. Ma wrażenie, że ktoś ją śledzi i obserwuje jej dom. Ktoś wie, co tak naprawdę wydarzyło się tego feralnego dnia. Czy przeszłość ją dopadnie? Czy faktycznie Rachel ma stalkera, czy to tylko jej paranoja? Kto zna prawdę i dlaczego tyle lat to ukrywał? Czy życie całej rodziny Rachel będzie zagrożone? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam was do książki "Paranoja".

Bardzo wciągający i mroczny thriller z bardzo zaskakującym zakończeniem. Takiego obrotu sprawy to ja się nie spodziewałam. Wczułam się w ból naszej bohaterki. Razem z nią przeżywałam jej paranoje. Byłam bardzo przerażona. Poznając zakończenie, byłam w głębokim szoku. Mam żal do jednej osoby i nie rozumiem, dlaczego tak postąpiła. To mi się w głowie nie mieści. Oczywiście nie napiszę wam, o kogo chodzi, ale pod koniec książki sami się domyślicie. Warto dotrwać do końca.

Podsumowując:

Biorąc do ręki "Paranoję" otrzymacie niezwykłą fabułę, doskonałą akcję, oryginalnych bohaterów i tajemnicze morderstwa, a do tego wszystkiego niebanalne zakończenie. Zainteresowani?

"Paranoja" jest idealna dla wszystkich fanów mocnych i mrocznych thrillerów.

Niewątpliwie tajemnicza kryminalna sprawa... Poza tym nierozwiązana do końca. Niewątpliwie też wzbudzająca emocje. W kalejdoskopie bolesnych obrazów pewnej pamiętnej nocy w małej amerykańskiej społeczności- ta niewinnie wyglądająca zabawa nastolatków niesie tragiczne skutki. Mogłoby się wydawać, że zagłębiając się nią - wpadniemy w emocjonalną dziurę. Dlaczego więc czuję się tak, jakbym przebiegła maraton?

.

Warstwa kryminalna ma w sobie ogromny potencjał. To ona przyciągała mnie do tej książki i niczym hak rybacki holowała mnie w jej kierunku bym mogła poznać jej finał. Miała luki i "poszarpane krawędzie", dużo faktów nie mogło ułożyć się w głowie, ale ciekawość za każdym razem zwyciężała. Intrygujący początek, kłamstwa, tajemnice- teoretycznie idealnie. Ale...

.

Autorka bardzo obrazowo wykreowała obraz małej społeczności. Tutaj każdy żyje pod "maską kłamstwa", przywdziewaną całymi latami. Tutaj największą siłą jest PLOTKA oraz RELACJE. Jednocześnie sieć powiązań między bohaterami (bardzo zawiłych) odebrała wiarygodność tej historii. Miałam początkowo problem, żeby zrozumieć - kto, z kim, dla kogo i dlaczego...

.

Nie pomaga styl Autorki. Niby prosty i lekki, ale naszpikowany szczegółami, szczególnie w warstwie obyczajowej. Ta drobiazgowość w ujęciu niektórych wątków nie wnosi nic do fabuły i sprawia, że szybko przychodzi uczucie znużenia. Kiedy dotarłam do finału (dynamiczny, efektowny, widowiskowy)- byłam już tak zmęczona objętością i drobiazgowością warstwy obyczajowej, że nie byłam w stanie należycie go docenić.

.

Specyficzna stylistyka narracji sprawiła również, że warstwa psychologiczna do mnie nie przemówiła. Zamiast szaleństwa i paranoi głównej bohaterki - czułam coś, co można nazwać namiastką emocji- wyblakłe i zamazane.

.

Jest to dobry, lekki thriller, głównie jeśli chodzi o kryminalną intrygę. Może zapewnić kilka godzin dobrej rozrywki. Ja jednak szukam czegoś więcej. Tutaj warstwa obyczajowa mnie trochę znużyła, a psychologiczna jednak zawiodła. Czuję niedosyt. Za dużo nic nie wnoszącej do treści drobiazgowości, a za mało w tym wszystkim emocji. Warto jednak przeczytać, żeby wyrobić własne zdanie.

Uwielbiam powieści Lisy Jackson i uważam, że autorka jest w Polsce za mało doceniania. Z tym większą przyjemnością sięgnęłam po jej najnowsze dzieło w nadziei, że "Paranoja" udowodni niedowiarkom jaki talent drzemie w rękach autorki a sama treść książki porwie wszystkich fanów kryminału na tyle, że od razu pozują apetyt na więcej. Sama bawiłam się wybornie podczas czytania a spora liczba stron zapewniła mi przygodę od której nie mogłam się oderwać.

To spokojna historia, która stawia w równym stopniu na dynamiczną akcję co skupienie się na wybranych szczegółach, by lepiej zarysować obraz sytuacji i pokazać czytelnikowi wszelkie potencjalne drogi ratunku. Wkraczamy bowiem do małego miasteczka, w którym społeczność zamknięta jest na przyjezdnych i tylko między sobą chętnie wymienia wszelkie uwagi oraz plotki. Uważa się bowiem, że wiele lat popełniono morderstwo a sprawczyni po dziś dzień nie została ukarana. Tylko czy prawda jest na pewno tak oczywista jak się wszystkim wydaje? Lisa Jackson skutecznie prowadzi nas przez wydarzenia, które klimatem przypominają mocny thrillera a w opisach skupiają się na jak najdokładniejszym przedstawieniu tła obyczajowego, więc śmiało mogę zapewnić, że wszystko zostało tutaj w pełni dopracowane.

Rachel Gaston dwadzieścia lat temu miała dopuścić się okrutnej zbrodni. Nikt jednak nie potrafi przedstawić konkretnego biegu wydarzeń tych tragicznych chwil i wydaje się, że niewinna zabawa nastolatków przerodziła się w tragedię zbiegiem okoliczności. Jednak dziś przeszłość upomina się o uwagę i pojawiają się subtelne sygnały o nierozwiązanej zagadce. Ktoś śledzi Rachel a w powietrzu można wyczuć charakterystyczną woń perfum. Czy to przypadek, że tajemnica sprzed lat powraca w momencie, gdy zbliża się szkolny zjazd?

Jak się szybko okazuje, nic nie jest takie, jakie wydaje się na pierwszy rzut oka. Autorka skutecznie podrzuca nam różne tropy, pozwala uwierzyć w jedno, by za moment zaskoczyć czymś innym a my z zachwytem obserwujemy przebieg wydarzeń mając nadzieję, że uda nam się rozwiązać zagadkę jeszcze przed ostatecznym finałem. Bardzo polubiłam Rachel, ponieważ została wykreowana w wiarygodny i świadomy sposób, więc towarzyszenie jej w tej nierównej walce o odkrycie prawdy, było dla mnie priorytetem. Wkroczyłam do świata znanego z innych książek, ale i z ponurej codzienności, bo każdy z nas zna miasteczko, w którym społeczność skazała przynajmniej jedną osobę na niesłuszne piętnowanie, więc tym mocniej weszłam w fabułę i tym intensywniej odczuwałam wszystko na własnej skórze.

"Paranoja" to historia, która mocno wpływa na wyobraźnię, bo przemawia na jej korzyść wszystko: od prowadzonej akcji po liczne emocje, które potęgują się wraz z próbą rozwiązania zagadki. Motyw przewodni jest dla Rachel bardzo osobisty, więc i my miejscami czujemy łzy wzruszenia a sama fabuła pochwalić się może psychologicznych dopracowaniem. Wszystko w tej książce okazało się być na najwyższym poziomie a Lisa Jackson pokazała się z najlepszej strony, więc nie ma co marudzić, tylko trzeba koniecznie dać jej szansę!

„Teraz w końcu naprawdę zabiła człowieka.”

Edgewater to niewielkie miasteczko, w którym przed dwudziestu laty niewinna zabawa nastolatków skończyła się tragicznie. W opuszczonej fabryce zginął młody człowiek, Rachel strzeliła w ciemności, kula dosięgła jej przyrodniego brata – Luke. Wydaje się, że ktoś podmienił naboje w broni. Ludzie przez lata snuli domysły i oskarżali ją, jednak nikt nie zna prawdy. Przez lata Rachel nie uwolniła się od poczucia winy, regularnie nawiedzają ją koszmary senne. Teraz ma odbyć się zjazd szkolny, kobieta jest przerażona. Ma niepokojące wrażenie, że jest śledzona, że ktoś z ukrycia obserwuje jej dom. Rachel doskonale wie, że nie uda jej się uciec przed przeszłością. Niespodziewanie na jaw wychodzą nowe fakty dotyczące dramatycznych wydarzeń sprzed lat…

Czy prawda ujrzy w końcu światło dzienne? Czy można uciec od przeszłości? Wielowątkowa akcja powieści toczy się swoim rytmem, intryguje i niesie sprzeczne emocje. Fabuła ciekawie poprowadzona, zabiera nas w małomiasteczkową społeczność, a głęboko ukryte tajemnice stopniowo wychodzą na jaw. Przeszłość idealnie współgra z teraźniejszością. Niepokój i duszna, gęstniejąca atmosfera nasila się wraz z przerzucanymi stronami. Narracja toczy się z kilku perspektyw co daje nam szersze, wnikliwsze spojrzenie na rozwój wydarzeń. Do Rachel miałam mieszane odczucia, były chwile, że mocno mnie irytowała. Od lat kobieta żyje w ciągłym strachu, poczuciu winy. Została oczyszczona z zarzutów, jednak nigdy nie przestano jej prześladować. Mieszkańcy miasteczka w swoim poczuciu nieomylności wiedzieli swoje. Strach, który nosi w sobie od lat narasta.

Intrygująca zagadka kryminalna, niepokojące tajemnice z przeszłości. Małomiasteczkowa, specyficzna społeczność. Problemy rodzinne, kłamstwa, duszące poczucie winy, ogromna chęć zemsty. Autorka umiejętnie wodzi nas za nos, podsyłając czytelnikowi mylne tropy. Motywy podejrzanego, jak i on sam były dla mnie sporym zaskoczeniem. W pewnym monecie mroczna układanka nabiera realnych, niepokojących kształtów, wszystko wskakuje na swoje miejsce. Niepokojący klimat, silne wręcz namacalne uczucie paranoi.

Wciągający, niepokojący, intrygujący, pokręcony thriller psychologiczny, ze sporą dawką obyczajowości. Czyta się szybko z narastającym dreszczykiem niepokoju. Zakończenie dość mocno mnie zaskoczyło. Było to moje pierwsze spotkanie z Autorką, jestem pewna, że nie ostatnie. Serdecznie polecam. Tatiasza i jej książki :)

Rachel, główna bohaterka została 20 lat temu oskarżona o zabójstwo swojego brata. Uniewinniono ją, ale w miasteczku aż huczało od plotek. Sama podejrzana zaakceptowała fakt, że dokonała zbrodni, ale nigdy się z nim nie pogodziła, czego skutkiem są lęki i koszmary nocne. Po upływie tak długiego czasu zbrodnia przypomina o sobie. Zbliża się zjazd szkolny, a bohaterka zaczyna tracić głowę. Słyszy głosy, ma wrażenie, że ktoś ją śledzi, jednak w pobliżu nie ma nikogo, jest zupełnie sama. Czy to tylko wyobraźnia płata jej figle? Czy ktoś próbuje ją zastraszyć?

‘’Paranoja’’ to wielowątkowa opowieść o kłamstwach, tajemnicach, skomplikowanych realacjach rodzinnych i lękach. Mroczna zagadka z przeszłości zostaje rewelacyjnie wpleciona w teraźniejszość i do końca historii wzajemnie się przeplatają. W książce znajdziecie duszny klimat starej wytwórni z namacalną aurą niepokoju. Wielowątkowość akcji buduje napięcie, jednak z drugiej strony powoduje, że są momenty, gdy czytelnik czuje się lekko zagubiony. W mojej ocenie było zbyt dużo powtórzeń, przez co książka przestawała być miejscami tak pociągająca. Natomiast sama końcówka to niewyobrażalny rollercoster. I dla tego zakończenia, całkowicie niespodziewanego warto sięgnąć po tą książkę. Mimo, że nie ma w tej pozycji nic odkrywczego, nowatorskiego i wiele schematów powtarza się, to summa summarum nie był to nudny thriller i warto poświęcić mu chwilę.

Ostatnio trafiam na same dobre książki. Tym razem też tak było. Historia idealnie wpasowała się w mój gust. Było wszystko, co lubię. Od intrygującej zagadki skrywającej wiele tajemnic z przeszłości, przez dobrze wykreowanych bohaterów, których losy co chwilę zaskakują, aż po zakończenie takie, że zadziwi niejednego czytelnika. Sama w trakcie czytania przewidziałam jeden z aspektów finału, ale tylko jeden. Reszta była totalną niespodzianką.

Pomimo obszerności książki, ponad 500 stron, przemknelam przez nią piorunem. Ciekawość o tym, co wydarzyło się dwadzieścia lat temu i kto stoi za aktualnymi zbrodniami, nie dała mi odłożyć książki na dłużej. Czytałam w każdej wolnej chwili.

"Paranoja" to bardzo dobry thriller.

Jedno tylko nie daje mi spokoju: co stało się z xanaxem? 🤔

Polecam bardzo!

Za możliwość przeczytania dziękuję @skarpawarszawska

Dawno nie czytałam nic z gatunku kryminał/thriller. Dlatego z przyjemnością sięgnęłam po lekturę „Paranoi”, choć powiem szczerze początki były dość trudne. Nie mogłam wsiąknąć w mroczny klimat książki i zajęło mi chwile, aby rozgościć się w miasteczku Edgewater. Jednak im więcej kartek przeczytałam tym głębiej wsiąkałam w historię Rachel Gaston. A historia ta jest dość skomplikowana, mroczna, niepokojąca. I splamiona krwią.

Rachel Gaston uważana jest za morderczynię. Dwadzieścia lat temu podczas jednej z zabaw nastolatków dochodzi do nieszczęśliwego wypadku. Ktoś podmienia w broni naboje na prawdziwe. Nieświadoma niczego Rachel strzela i zabija swojego przyrodniego brata – Luke. Dochodzenie policji niczego nie wykazuje i kobieta zostaje uniewinniona. Niestety ludzie z miasteczka już ją skazali i napiętnowali. Rachel dorasta, zakłada rodzinę, lata mijają, ale każdy dzień przypomina jej o tragedii. Teraz jeszcze bardziej wspomnienia ożyją, ponieważ nieubłaganie zbliża się zjazd szkolny. Im bliżej tego wydarzenie tym Rachel powoli zaczyna wpadać w paranoje. Czuje się prześladowana i śledzona. A kiedy zaczyna wyczuwać w powietrzu tylko jej znany zapach perfum, powoli traci zmysły. Demony przeszłości powracają i wywrócą jej życie do góry nogami.

„Paranoja” to świetnie napisana historia, która trzyma w napięciu i powoli dawkuje czytelnikowi emocje. Lisa Jackson stworzyła książkę z niesamowitym klimatem, wręcz namacalną aurą niepokoju. Autorka posługuje się prostym i barwnym językiem. Wyraziście maluje słowem tak, że przed oczami miałam rozgrywające się sceny. Bohaterowie na pozór prości z każdym rozdziałem stają się bardziej intrygujący i skomplikowani. Jakkolwiek to zabrzmi przy tego typu książce to dobrze się przy niej bawiłam. Serdecznie polecam czytelnikom, którzy szukają mocnych wrażeń.

Przypadkowy strzał z broni. Ona się bała, a broń wystrzeliła sama..

Życie z przekonaniem o popełnieniu przestępstwa nie jest łatwe. Śmierć w wyniku oddanego strzału który był przypadkowy, powoduje że Rachel przez dwadzieścia lat żyje z piętnem zabójstwa swojego przyrodniego brata. Ale przecież ta broń nie miała prawa wystrzelić! Ktoś podmienił naboje ! Czy to wszystko było ukartowane ?

Parę dni temu przeczytałam właśnie tą książkę - Paranoja. Muszę przyznać że na początku się zastanawiałam dlaczego właśnie taki tytuł, ale wraz z rozpoczęciem czytania, znalazłam na to pytanie odpowiedź.

Przede mną wyłonił się obraz dorosłej kobiety, żyjącej z piętnem zabójstwa, dotąd tak naprawdę niewyjaśnienionego. Tutaj warto pochylić się nad profilem psychologicznym głównej bohaterki. Jest on dość ciekawie skonstruowany gdyż z jednej strony patrzymy na ofiarę systemu, ale i na osobę która swoimi poczynaniami jak i myślami potrafi wyprowadzić czytelnika z równowagi. W moim odczuciu była to kobieta dość pretensjonalna, ale i co było bardzo widoczne - zniszczona przez życie, pozbawiona przyjaciół, empatii i prawdy.

Zbyt dużo tajemnic, manipulacji i zbiegów okoliczności powodowało że nie potrafiłam zaufać Rachel w stu procentach i przez cały czas myślałam że mimo wszystko to ona stała za tym co się stało i że to wcale nie było takie niewinne.

Fabuła która się wyłania, została napisana w bardzo ciężkim klimacie. Czuć tutaj niepewność, zlowrogość ale i w pewnym sensie dysfunkcje - ( jakie musicie je sami znaleźć :)) .

Jak na thriller psychologiczny, akcja rozwija się dość szybko. Pomimo tego że książka jest sporych rozmiarów czytało mi się ją bardzo szybko.

Została napisana w bardzo obrazowy sposób, ale także autorka zrezygnowała z długich nudnych opisów. Bardzo podobało mi się pomieszanie wydarzeń z przeszłości z teraźniejszymi, głównie chodzi mi tutaj o spotkanie po latach oraz całą otoczką związana z tym spotkaniem. To właśnie w tych momentach można było odczuć najwięcej grozy Faktycznie w tych momentach bałam się o Rachel ale może nie jako o jej osobę a raczej o jej stan psychiczny. Myślę że autorka celowo tak stworzyła postać aby można było ją odbierać w dwojaki sposób. Paranoja wkoncu nie bierze się z niczego ! Przyznaję że książkę czytało mi się bardzo dobrze. Jest dobrze napisana ale i przemyślana. Trzeba przy niej troszkę pomyśleć aby móc zauważyć to co autorka chciała zawrzeć pomiędzy wersami a uwierzcie mi można to dostrzec! Bardzo dobra książka :) polecam !:)

"To wszystko było takie głupie. Ale nie dało się tego zmienić". Tego nie da się naprawić. Ból ściskający w klatce - po tym kiedy stało się coś złego. Tak bardzo chce się zmienić to co się wydarzyło. Cofnąć czas. Niestety, tak się nie da i Rachel też nie mogła TEGO zmienić... Może się wydawać, że kobieta prowadzi normalne życie. Towarzyszą jej problemy z nastoletnimi dziećmi, z brakiem pracy. Męczą ją myśli o byłym mężu. Jednak tak naprawdę cały czas wraca do niej przeszłość, nawiedza ją w koszmarach. Podczas głupiej zabawy zabiła przyrodniego brata i ta tragedia cały czas w niej tkwi. "Paranoja" intryguje i wciąga od początku. Nastrój thrillera łączy się w tej powieści z wątkami obyczajowymi. W książce poznajemy Rachel i innych mieszkańców Edgewater, których łączą skomplikowane relacje. Kiedy zabite zostają przyjaciółki Rachel z dawnych lat, a ona otrzymuje tajemniczą wiadomość, w ich życie wkracza strach. Mimo, że nie zaliczę tej powieści do swoich ulubionych, to był dobrze spędzony czas. Jeżeli lubicie powieści z dreszczykiem, które wymagają nieco skupienia to "Paranoja" jest dla Was. Dobra książka na długie jesienne wieczory.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Lisy Jackson, ale zdecydowanie nie ostatnie. Już dawno w moje ręce nie trafił taki dobry thriller.

Rachel Gaston wciąż po dwudziestu latach jest oskarżana o morderstwo swojego przyrodniego brata Luka.

Wtedy, dwadzieścia lat temu niewinna zabawa nastolatków zamieniła się w tragedię i zmieniła życie wielu ludzi.

Zbliża się szkoły zjazd, a Rachel czuje, że powoli wpada w paranoję. Ma ciągłe wrażenie, że ktoś ją śledzi i obserwuje, a w dodatku w powietrzu unosi się znajomy jej zapach perfum.

Co więcej, na światło dzienne wychodzą nowe fakty w sprawie zabójstwa sprzed lat, a osoby, które były tamtego pamiętnego dnia z Rachel zaczynają ginąć.

Na początek przyznam wielki plus za nierozwiązanie przeze mnie zagadki. Uważam się za thrillerowego Sherlocka Holmesa i prawie zawsze wiem kto i jak zabił 😃 Tutaj na to nie wpadłam i bawiłam się świetnie.

Emocje towarzyszyły mi do samego końca, niemal do ostatniej strony, czytałam z zapartym tchem, a gdy się w końcu wszystkiego dowiedziałam, nie mogłam uwierzyć, że to prawda.

Niesamowity klimat, intrygująca fabuła, napięcie od pierwszej do ostatniej strony, wiele zwrotów akcji, zaskoczeń, zagadek, tajemnic. Mnóstwo pytań, które zadajemy sobie wraz z główną bohaterką i tak samo, jak ona mamy totalny mętlik w głowie.

Rachel klimat małomiasteczkowego braku anonimowości zna doskonale. Od dwudziestu lat żyje bowiem z milczącym piętnem morderczyni. Mimo oczyszczenia z zarzutów, mieszkańcy pamiętają, wiedząc lepiej.

Ich zdaniem kobieta jest winna zastrzelenia swojego przyrodniego brata, podczas zabawy w strzelaninę, w opuszczonej fabryce.

Ryzykownej grze, w której z niewiadomych przyczyn, zamiast śrutu, w pistolecie Rachel znalazła się ostra amunicja.

Kobieta żyje z własnymi demonami. Ogarniająca ją paranoja jest tym większa, kiedy po latach ktoś zaczyna wymierzać sprawiedliwość, wobec uczestników feralnej zabawy.

Ta książka równoważy gatunek thrillera i powieści obyczajowej. Jedne wątki uspokajają czytelnika, usypiając nieco czujność, by zaraz potem zafundować istny rollercoaster napięć. Duszny, niepokojący, paranoiczny wręcz klimat wzrasta wraz z zaawansowaniem lektury. Wciąż też czujemy nieznajomy oddech na plecach.

Tak, ta książka należy do tych, od których się nie oderwiecie. Zdecydowanie polecam.

"We­szli przez drzwi do przed­sion­ka. Z jed­nej stro­ny ołta­rza wi­dać było świa­tło, jego sno­py wpa­da­ły przez otwar­te drzwi. Idąc za świa­tłem la­tar­ki Voss, prze­szli ostro­żnie wzdłuż nawy i skrę­ci­li u pod­sta­wy wie­ży dzwon­ni­czej, gdzie na podło­dze le­ża­ła ko­bie­ta. Prze­ci­ęta lina wci­ąż za­ci­ska­ła się na jej ko­st­ce. Gło­wę ota­czał wa­chlarz z wło­sów, oczy mia­ła szkli­ste i nie­ru­cho­me, do skó­ry wo­kół nich przy­lgnę­ła ja­kaś lep­ka sub­stan­cja."

▪︎▪︎

Ponad 500 stron pochłonęłam w dwa dni.

"Paranoja" to klasyczny thriller psychologiczny z wciągającą zagadką i naprawdę dobrze wykreowanymi bohaterami.

Lekki styl autorki i krótkie rozdziały, które coraz bardziej zagęszczają fabułę, sprawiają, że ta historia czyta się praktycznie sama. Intrygę odkrywamy kawałek po kawałku razem z bohaterami, więc może wydawać się, że nie będzie dużego zaskoczenia na końcu, ale nie bądźcie tego tacy pewni...

Nie zapominajmy też o klimatycznym, posępnym miasteczku Edgewater w stanie Portland, które dodatkowo podkręca niepokojącą atmosferę książki.

Kwitensencja powiedzenia "jeszcze jeden rozdział i idę spać", no bo co tu dużo mówić, nie pójdziecie przed końcem🤗

Są w miasteczku Edgewater ludzie, którzy uważają, że dwadzieścia lat wcześniej Rachel Gaston popełniła morderstwo i nie została ukarana.

Jednak do dziś nikt nie zna całej prawdy. Niewinna zabawa nastolatków przerodziła się w tragedię. Ktoś podmienił naboje w broni. Gdy nagle z ciemności wyłoniła się nieznana postać, Rachel wystrzeliła, by dopiero po chwili odkryć, że to jej przyrodni brat – Luke.

Makabryczne sny do dziś paraliżują Rachel. A teraz, gdy zbliża się szkolny zjazd, kobieta czuje, że traci rozum. W powietrzu czuje znany tylko jej zapach perfum, ktoś śledzi jej auto i ktoś obserwuje jej dom...

Ma prawo się bać, a gdy na jaw wychodzą nowe fakty na temat wypadku sprzed lat, Rachel uzmysławia sobie, że nie ucieknie przed przeszłością.

A prawda może okazać się o wiele mroczniejsza niż najgorsze lęki...

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, nie ukrywam, że do sięgnięcia po "Paranoję" najbardziej skusił mnie ogromnie intrygujący opis oraz liczba sprzedanych egzemplarzy. Styl i język jakim posługuje się autorka jest bardzo przyjemny w odbiorze, co sprawiało, że książkę pochłonęłam w jeden wieczór, a w zasadzie wieczór i kawałek nocy, ponieważ skończyłam około 2. To historia z gatunku tych, które zaczynasz czytać i po prostu przepadasz, nie mogą się oderwać póki nie rozwikłasz zagadki i nie przeczytasz ostatnich słów. Fabuła została w bardzo ciekawy, realny sposób nakreślona, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie jakich wykreowała autorka są bardzo na wskroś prawdziwi, targają nimi przeróżne emocje, nie są krystaliczni i dlatego tak łatwo się z nimi w niektórych kwestiach utożsamić. Historia ta przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Myślę, że w tym przypadku był to fajny zabieg, ponieważ tym sposobem każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji. Autorka od początku wprowadza tutaj mroczny, ciężki klimat, pobudzając wyobraźnię i świetnie budując napięcie. Głównym wątkiem w książce jest oczywiście ten kryminalny dotyczący wydarzeń sprzed dwudziestu lat oraz tego co obecnie się dzieje w życiu bohaterki, jednak autorka również w interesujący sposób ukazała temat traumy, trudne relacje międzyludzkie, szczególnie te na stopie dziecko - rodzic oraz udowadnia, że wydarzenia i traumy z przeszłości znacząco wpływają na resztę życia. Tajemnice, które stopniowo zaczynają wychodzić na światło dzienne naprawdę mocno szokują, wywołują natłok skrajnych emocji i kiedy w mojej głowie wszystkie elementy układanki wskoczyły na swoje miejsce autorka poraz kolejny dawała mi pstryczka w nos i sprawiała, że ciężko było przewidzieć co dalej się wydarzy. Zakończenia jakie zaserwowała autorka moim zdaniem nie sposób było przewidzieć, naprawdę! "Paranoja" to wciągający, emocjonujący, poruszający thriller psychologiczny. Naprawdę świetnie spędziłam czas z tą książką i chętnie sięgnę po inne powieści autorki. Polecam! Moja ocena 8/10.

W miasteczku Edgewater są ludzie, którzy uważają, że dwadzieścia lat wcześniej Rachel Gaston popełniła morderstwo i nie została ukarana. Jednak tak naprawdę do dziś nikt nie zna całej prawdy… Niewinna zabawa nastolatków przerodziła się w tragedię, a teraz Rachel czuje znany tylko jej zapach perfum, a ktoś śledzi jej auto i obserwuje jej dom... Jaka jest prawda na temat wypadku sprzed lat? Czy jest o wiele mroczniejsza niż najgorsze lęki?

„Paranoja” to naprawdę świetny thriller z rozbudowanymi wątkami kryminalnymi oraz obyczajowymi! Wszystko jest bardzo dobrze wyważone i tworzy ze sobą spójną, niepokojącą całość. Od samego początku czuć dość duszną atmosferę, nasze zmysły są pobudzone, a ciekawość sięga zenitu. Fabuła została bardzo dobrze przemyślana, a akcja jest tak poprowadzona, że strona za stroną czujemy się coraz bardziej zaintrygowani jak wszystko się potoczy. W pewnym momencie poczułam się uzależniona od powieści i nie chciałam się z nią rozstawać, a jej zakończenie przyszło zbyt szybko. No właśnie, zakończenie! To taka wisienka na torcie, gdzie kompletnie nic nie było do przewidzenia. Nawet jeżeli w naszej głowie kiełkował jakiś możliwy scenariusz to pewnie w 99% przypadków będzie on błędny… także zakończenie to cudo!

Na szczególne wyróżnienie zasługuje także fakt przedstawienia rodziny po przejściach. Ukazuje jak nieprzepracowane traumy wpływają na resztę życia i dorastanie.

„Paranoja” to świetna i paraliżująca powieść, która kupi sobą niejednego czytelnika. Uczucie paranoi jest namacalne i obezwładnia do ostaniej strony. Zdecydowanie polecam!

20 lat- to dużo czy stosunkowo mało? Wystarczająco, by zapomnieć i pozbyć się demonów przeszłości i zacząć żyć na nowo? A może za mało? Bo przecież zbrodnia się nie przedawnia i zawsze ktoś będzie pamiętał…

20 lat. Tyle minęło od tragicznych wydarzeń jakie miały miejsce w miasteczku Edgewaer. Nie ma osoby, która by nie słyszała o tym co się stało przed laty. Niewinna zabawa nastolatków, pod osłoną nocy, w tajemnicy przed rodzicami, w opuszczonej fabryce i broń. Miała być bezpieczna, z fałszywymi nabojami, a kiedy wystrzeliła, jej pocisk stał się śmiertelny. Rachel zabiła swojego przyrodniego brata. Nie została jednak ukarana i oczyszczono ją z zarzutów. W tej historii zbyt wiele było niewiadomych i nieścisłości w zeznaniach innych osób. Mimo wszystko nikt o tym zdarzeniu nie zapomniał, a Rachel już na zawsze stała się „tą, która zabiła brata, i nie poszła siedzieć.”.

Zbrodnia w której nic nie jest takie jakie się wydaje na pierwszy rzut oka. Bohaterowie zwykli, prości, mają swoje biznesy, przyjaciół i rodzinę, a mimo to każdy skrywa w sobie tajemnicę. Wszyscy są idealni i nieskazitelni, bez winy, przecież osąd wydali już dawno temu, nie ważne, że może wcale nie było tak jak przedstawiają to akta sprawy.

Życie Rachel w momencie, kiedy ginie jej brat zamienia się w piekło, nie trafia do więzienia ale przeżywa traumę, popada w coraz to większą paranoję. Na każdym kroku widzi zagrożenie jak się okazuje nie bezpodstawnie. Po tylu latach pojawia się ktoś, kto chce, żeby odpowiedziała za popełnione błędy i poniosła za nie konsekwencje. A co jeśli to nie ona tak naprawdę zabiła ?

„Paranoja” to książka, przez którą dosłownie z nerwów obgryzłam paznokcie, nie mogłam spać, i ciągle myślałam co może się jeszcze wydarzyć. Z każdą kolejną stroną miałam coraz większe ciarki na ciele. Każdy mój trop i strona, którą sobie obrałam, że tak potoczy się akcja rozsypywała się w drobny mak. Nic tutaj nie było do przewidzenia, a zakończenie mnie zamurowało. Napięcie, strach, niepokój i obsesja.

To wszystko sprawi, że nie będziecie w stanie przejść obojętnie obok tej książki!

Dwadzieścia lat temu, w małym miasteczku Edgewater wydarzyło się coś, co do dzisiaj jest na językach ludzi. Reachel nigdy nie pogodziła się z tym, że jako nastolatka zabiła swojego przyrodniego brata. Koszmary senne, lęki, paranoja - wszystko, co przez te dwadzieścia lat jej towarzyszyło. W rocznicę śmierci brata dostaje wiadomość, którą traktuje jak pomyłkę, ale kiedy dochodzą inne, dziwne i przeraźliwe wydarzenia, zaczyna się bać coraz bardziej o życie swoje i bliskich. Zjazd klasowy, artykuł w gazecie, wszystko z przeszłości zostaje "rozgrzebane". Nowe fakty, nowe przeraźliwe wydarzenia zbliżają ją do poznania prawdy.

Czy faktycznie ta - wtedy dla nastolatków - fajna zabawa skończyła się śmiercią brata przez nią?

---------

Pierwsze spotkanie z autorką i mogę stwierdzić, że całkiem udane. Co prawda pierwsze strony nie porywały jakoś bardzo. Wymagały ode mnie większego przyłożenia się, ale z każdą kartką, gdy akcja nabierała tempa, historia pochłaniała i odcinała od rzeczywistości. Prosty język, dużo emocji, wspomnień, brutalnych faktów i chora obsesja, to idealny wkład w dobrą książkę. Mogę wam jeszcze zdradzić, że akcja nie jest przewidywalna, a nawet mocno zaskakuje, nie raz rozwalając na kawałki moje przemyślenia.

Duszny, niepokojący thriller, z dobrze zarysowanym wątkiem obyczajowym to zawsze smaczny czytelniczy kąsek. Rzadko jednak zdarza się, żeby wypośrodkować te składowe idealnie i stworzyć powieść genialną. Lisie Jackson udało się to z nawiązką, a ten paraliżujący thriller pobudza wszystkie zmysły.

Rzecz dzieje się w miasteczku Edgewater, w którym to dwadzieścia lat wcześniej doszło do nieprawdopodobnej tragedii. Młodzież szkolna, w opuszczonej fabryce konserw, urządza sobie strzelankę. Broń to przede wszystkim wiatrówki, ale któryś z uczestników zabiera ze sobą ostrą amunicję. Kula trafia w jednego z nastolatków. Chłopak ginie na miejscu. O zabójstwo zostaje oskarżona jego siostra. Po niemal dwóch dekadach od tej okropnej tragedii Rachel nadal nie może poradzić sobie z traumą, a w dodatku zaczynają ginąć osoby biorące niegdyś udział w tej zabawie i kobieta zaczyna obawiać się o swoje zdrowie psychiczne i o życie.

Lisa potrafi budować napięcie. I choć już od początku wiadomo, że oto w dłoniach dzierżymy dreszczowiec, to jednak autorka najpierw wycisza czytelnika, uspokaja jego oddech, opowiada o zwykłym, prosty życiu, początkowo jedynie zaznaczając pewne wątki. Dopiero potem rozpędza fabułę i ta karuzela zdarzeń kręci się tak intensywnie, że trudno zaczerpnąć tchu.

Genialnie też przedstawia obraz amerykańskiej rodziny po przejściach. Zaznacza proces dorastania u dzieci, nastoletniego buntu i kłopotów rodzicielskich. Pokazuje też pewne autodestrukcyjne zachowania, które są wynikiem nieprzepracowanych traum. Wszystko to komponuje razem z ociekającymi krwią zdarzeniami i tworzy coś w rodzaju przerażającej opowieści, którą przyjemnie czytałoby się tuż przed Halloween.

To była wspaniała i paraliżująca powieść, która miesza w głowie i powoduje, że uczucie wszechogarniającej paranoi przechodzi na czytelnika i obezwładnia go niemal natychmiastowo. Ta książka to obietnica spędzenia kilku godzin w ciszy, ale w głowie będzie się dzialo tyle, że trzeba będzie ją na chwilę odłożyć by zaczerpnąć tchu. Polecam!

DZIŚ PREMIERA KSIĄŻKI :)

"PARANOJA" LISA JACKSON

#SKARPAWARSZAWSKA #PARANOJALISAJACKSON

Zaskakująca, pełna emocji i tajemnicza, wciąga w wir kłamstw i niedomówień. Czytałam każdą kartkę zachłannie, bo byłam ciekawa zakończenia. Akcja porywa, każdy wątek wprowadza coś innego do książki. Rachel wprowadzi Was w swój świat, który jest pełen lęku, żalu i nerwicy natręctw.

Rachel Gaston próbuje zapomnieć i wybaczyć sobie, że wiele lat temu doszło do tragedii, niewinna zabawa pozbawiła życia jej przyrodniego brata Luke. Ma wyrzuty sumienia, a tamten dzień widzi przez mgłę, niektórzy uważają, że to ona jest winna. Kobieta przez te zdarzenie nie umie się pozbierać, miewa koszmary, jest nadopiekuńczą matką, rozmawia sama ze sobą i ma nerwicę natręctw.

Gdy 20 lat później po feralnej nocy koleżanka z klasy Rachel postanawia zorganizować zjazd absolwentów, nagle wszystko znowu zaczynać się burzyć. Ktoś chce zrobić wywiad i przedstawić z różnych perspektyw jak wyglądała noc w której zginął młodych chłopak Luke. Giną osoby, które brały udział w zabawie, a Rachel czuje, że jest obserwowana i dostaje dziwne sms-y.

Dodatkowo pociągnięty jest wątek dorastających dzieci żyjących pod kloszem mamy, która o wszystko się obawia. Popadają w kłopoty szkolne, zakochują się, popadają w mały bunt. Czy w obliczu zagrożenia staną po stronie mamy? Czy będą podporą dla Rachel?

Myślę, że książka Was mile zaskoczy. Wątki, które na początku będą Wam się wydawać za zbyteczne jednak w końcu się zazębiają i stworzą jedną spójną całość. Jest wiele intryg i kłamstw. Najbardziej mi żal głównej bohaterki, bo cała społeczność oskarża ją o popełnienie morderstwa, a ona musi żyć z tym brzemieniem. Czy prawda wyjdzie na jaw?

PARANOJA.

Jakże trafny jest to tytuł.

Jak dobitnie obrazuje szaleństwo i obłęd, nastrój bezbrzeżnego niepokoju, od których aż kipi ta powieść.

Ta historia jest tak obsesyjnie (myślę, że to odpowiednie słowo) wciągająca, tak nieprzewidywalna i pozbawiająca tchu, że aż zacieram ręce na myśl, że jej lektura przed Wami i doświadczycie podobnych emocji.

Lisa Jackson to autorka bestsellerowych thrillerów, znana z budowania niepowtarzalnego klimatu niepokoju, z obdarowywania swoich bohaterów niezwykle trudnymi doświadczeniami. Cóż, ewidentnie ich nie oszczędza. Nic więc dziwnego, że jej twórczość pokochali czytelnicy na całym świecie, nie sposób bowiem nie uzależnić się od tych intensywnych, przepełnionych akcją i szaleństwem książek.

„Paranoja” mnie obezwładniła. Zafascynowała jej główna bohaterka Rachel, kobieta pokutująca za jedną nierozważną decyzję z przeszłości, która doprowadziła do niewyobrażalnej tragedii. Kobieta z traumą, walcząca z chorobliwym lękiem, natręctwami, pełna żalu.

Gdy bolesne wydarzenie sprzed 20 lat, z którym usilnie stara się pogodzić, nagle dobitnie o sobie przypomina, Rachel, choć już zdruzgotana, przygnieciona strachem, nie ma najmniejszego pojęcia, że to dopiero przedsionek piekła…

Fascynująca powieść!

Bez opamiętania angażująca czytelnika. Jestem pewna, że wyjmie z Waszego życia niejeden jesienny wieczór.

To zdecydowanie najlepsza z powieści autorki.

Szalona, nieokiełznana.

Dajcie się jej porwać.

Paranoja.

Zaburzenie psychiczne charakteryzujące się obecnością urojeń o absurdalnej treści…

Kiedy zapada zmrok w pustym domu, a każdy dźwięk, który dobiega do naszych uszu, każe nam wierzyć, że oto grozi nam niebezpieczeństwo, wszystkie zmysły są napięte do granic możliwości. Racjonalnie rzecz ujmując, mamy świadomość, że nic nie ma prawa się zdarzyć, że usłyszane trzaśnięcie to tylko nieszczelne okno. Że na pewno zamknęliśmy drzwi na klucz, więc nikogo poza nami nie ma w pomieszczeniu. A jednak… Wyobraźnia zaczyna pracować, karmiona traumatycznymi wspomnieniami z przeszłości. Przeszłości, która niczym nieproszony gość postanawia nagle wtargnąć do naszego życia, aby obudzić wszelkie lęki skrywane przez lata głęboko w naszej podświadomości…

Lisa Jackson zabiera czytelnika do małego miasteczka, które pozornie wydaje się zwyczajne. Kreśli równolegle obrazy dotyczące wydarzeń, które miały miejsce dwadzieścia lat temu, kiedy to grupa nastolatków postanowiła dostarczyć sobie nieco rozrywki i udała się do opuszczonej wytwórni konserw. Jednak niewinna zabawa z bronią zamieniła się w piekło na ziemi, zwłaszcza dla Rachel, która przypadkiem strzeliła do… swojego przyrodniego brata, raniąc go śmiertelnie. Jak to się stało, że naboje były prawdziwe? Dlaczego dziewczyna miałaby chcieć kogoś zabić i to kogoś z najbliższej rodziny? Okoliczności tego zdarzenia są bardzo niejasne, niemniej Rachel zostaje uniewinniona. Mijają lata, a ona nadal nie potrafi zapomnieć i wymazać z pamięci dramatycznych kadrów. Ma prawo się bać, zwłaszcza że zaczynają wokół się dziać przerażające rzeczy, a na światło dzienne wychodzą nowe fakty…

W powieści „Paranoja” autorka świetnie oddała małomiasteczkowy klimat. Tutaj nikt nie zapomina, tutaj każdy temat jest dobry do plotek, nawet jeśli powrót do wydarzeń sprzed lat może być dla kogoś traumatycznym przeżyciem. Każdy zna każdego, potrafi skomentować na swój sposób życie i zachowanie innych. Obserwuje, ale nie reaguje. Wszak swoje brudy należy prać za zamkniętymi drzwiami, prawda? Lepka od tajemnic i niedomówień atmosfera zaczyna się zagęszczać z każdą przewracaną stroną. Zupełnie tak, jak macki paranoi, które zdają się zaciskać na szyi Rachel, wywołując coraz większy strach i wzmagając obsesję, że oto przeszłość niczym upiorna kostucha przyszła upomnieć się o swoje, ukarać za grzechy, które zostały popełnione lata temu. Pytanie tylko, czy winnym jest ten, którego każdy wskazuje palcem…?

„Paranoja” to połączenie trzymającego w napięciu thrillera psychologicznego, kryminału oraz powieści z rozbudowanym tłem obyczajowym. Autorka, poza utkaniem pełnej zagadek fabuły, skupiła się także na pokazaniu relacji. Relacji, które przetrwały lata, ale i tych, które nie przeszły próby czasu. Czytając, zaglądamy niejako przez okno do domu rodziny Rachel, której więzi są zbudowane (niestety) na fundamencie tych tragicznych wydarzeń z przeszłości, a które to zdają się niszczyć ją od środka…

Podsumowując:

„Paranoja” to powieść, której lektura wzmaga uczucie niepokoju z każdą przewracaną stroną. Udziela nam się wywołująca strach atmosfera i zaczynamy się zastanawiać, co tak naprawdę wydarzyło się dwadzieścia lat temu? Lisa Jackson nie daje nam jednak jednoznacznej odpowiedzi, wodząc za nos, ba – nawet sprowadzając nas na manowce, do końca bowiem nie jesteśmy pewni, czy słusznie odczytaliśmy podrzucone przez nią poszlaki. Zakończenie to ciekawy plot twist, który dodaje smaczku kluczowej zagadce, a który stanowi przysłowiową kropkę nad i. To powieść, która zadowoli zarówno miłośników pełnych tajemnic książek z gatunku thriller/kryminał, jak również – i tu uwaga – powieści obyczajowych. Jako fance jednych i drugich pozostaje mi tylko gorąco Wam ją polecić.

Paranoja jest idealną pozycją na jeden wieczór. Autorka utworzyła dla nas świat do którego weszłam z wielką werwą. Zagłębiłam się w poznawanie historii bohaterów, ich relacji rodzinnych, obaw, trosk i marzeń. Poznałam nie tylko ich największe pragnienia ale przede wszystkim koszmary z którymi mierzą się każdego dnia. Im więcej stron było za mną tym mocniej czułam się z nimi związana. Chciałam poznać w jaki sposób śmierć z przed dwudziestu lat, brata, przyjaciela, chłopaka mogła zmienić ich życie nie do poznania. Główna podejrzana, Rachel została oczyszczona z zarzutów, mimo to koszmary senne, paranoiczna obawa o bliskich nie pozwalają jej żyć spokojnie. Cały czas ogląda się za siebie doprowadzającym tym do wielu stresujących sytuacji. Morderstwo koleżanki, która zginęła w noc śmierci jej brata, dokładnie dwadzieścia lat później. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie podejrzenia iż nie była ona przypadkowa.

Przyznaję się, wciągnęła mnie ta książka. Czytając miałam wrażenie, ze wiem jak to się skończy. Rozwiązanie mogłoby być tak banalnie proste? Autorka zagrała mi na nosie i zrobiła to w wielkim stylu. Takiego zakończenia się nie spodziewałam.

Dlatego jeśli szukacie dobrego thrillera na jesienne wieczory, znaleźliście właśnie idealny!