Dziecko lekarza

Muszę przyznać, że każda kolejna książka z tej serii, jest dla mnie zaskoczeniem. Nie tylko pod względem fabuły, ale również tego, że pojawia się kolejny tom. Tym razem wydaje mi się (po raz czwarty), że jest to zakończenie całej historii. W tej części prym przejmuje nowe pokolenie – córka lekarza oraz córka poszukiwanej żony lekarza. To nie ujmuje książce tego czegoś, co miały poprzednie, a wręcz dodaje jej uroku i świeżego spojrzenia na wydarzenia sprzed lat. Dziewczyny dążą do prawdy i sprawiedliwości. Autor potrafi budować napięcie, więc momentami wstrzymywałam oddech w oczekiwaniu na kulminacyjny moment fabuły. I patrząc na zakończenie tej części, myślę, że wszystko zostało wyjaśnione (no może nie odkryto jednego trupa), ale gdyby jednak okazało się, że to nie koniec, będę pierwsza w kolejne po książkę.

Cykl Żona lekarza powraca, by ponownie intrygować nas swoją treścią. Działa mocno psychologiczne i zaskakuje mrocznymi zakamarkami ludzkiej duszy.

Jeśli lubicie podobne historie, zachęcam Was do zachowania chronologii. Powyższy tytuł jest dopełnieniem wcześniejszych wydarzeń i najbardziej posmakuje, gdy poznacie cały ciąg przyczynowo-skutkowy. Nie pożałujecie wyboru jeśli lubicie lektury z silnym motywem analizy ludzkich zachowań, ponieważ właśnie ten temat jest domeną Hursta - zmiany zachodzące w bohaterach, konsekwencje ich decyzji oraz wszechobecne kłamstwa prowadzące do nieuchronnej katastrofy. Autor nie skupia się na samej istocie thrillera a po prostu buduje gęsty klimat niepewności i tym samym igra sobie z naszą wyobraźnią.

Fern, Alice, Evelyn i Cecilia. To one zdominują fabułę w ostatecznym zamknięciu przejmującego dramatu powiązanych ze sobą osób. Obserwować będziemy je z dystansu, dostrzeżemy niepewne decyzje, poszukiwanie własnego miejsca w świecie a także próbę zerwania z przeszłością. Będziemy trzymać kciuki za ostateczne odnalezienie prawdy, podążymy ścieżką złagodzenia wieloletniego dystansu. Jak to wszystko się potoczy? O tym musicie przekonać się sami.

Fabuła wydaje się prosta, zmierzająca ku rozwiązaniu intrygi zawiązanej już na pierwszych stronach. Jednak to tylko pozory, którymi Hurst zasłania nam oczy. Bardzo szybko okazuje się bowiem, że tuż pod powierzchnią kryje się wiele zaskoczeń, ślepych zaułków oraz wyzwań czyhających na bohaterów, które całkowicie zmienią bieg wydarzeń. Na zaledwie trzystu stronach autor poprowadził akcję opartą na zrozumiałych działaniach, oparł opowieść na wartościach prozy życia i zmącił to silnymi emocjami, które zaprosiły nasze szare komórki do głębszej analizy. Nic nie było bowiem takie, jakie wydawało się na pierwszy rzut oka i ta ekscytacja z poznawania nowych faktów wydawała się najlepszym aspektem książki. Muszę jednak przyznać, że całość trzymając poziom swoich poprzedniczek mogła się pochwalić dobrze skonstruowaną treścią, która może niekoniecznie przywoływała szok czy niedowierzanie, ale budziła subtelny lęk zapewniający odpowiedni napływ wrażeń.

"Dziecko lekarza" to odwołanie do ludzkich instynktów, które z każdą kolejno przerzuconą stroną udowadniać będą złożoność człowieka. Napisana z pomysłem, wykorzystująca swój potencjał, kontrolująca wszechobecny chaos. To jednak lżejsza wersja thrillerowych rozgrywek, idealna do przeczytania po ciężkim dniu, w duecie z kubkiem gorącej herbaty - oderwie myśli, wciągnie w opowieść skomplikowany relacji pomiędzy postaciami.

„Dziecko lekarza” to już 4 część o Fern, Alice i ich córkach: Evelyn i Cecilii.

Tym razem autor przenosi nas o prawie 20 lat do przodu od wydarzeń, które miały miejsce w poprzednich trzech częściach. A działo się nich wiele. Tym razem oprócz dwóch matek, mamy narracje prowadzoną z perspektywy ich córek, które skończyły 18 lat i planują żyć po swojemu.

Główną bohaterką jest Evelyn. Córka zamordowanego lekarza, która całe dzieciństwo przezywała tym kim jest. Chce odnaleźć tę, którą zabiła jego ojca.

Fern i Alice przez lata starały o sobie zapomnieć, ale za sprawą swoich córek znowu staną oko w oko.

Książka trzyma nadal poziom poprzednich części. Czytając czuje się to specyficzne napięcie. Cała fabuła kręci się w około mrocznej przeszłości i tajemnicy, która nigdy nie wyszła na światło dzienne.

Autor świetnie tutaj pokazał relacje pomiędzy matkami i córkami. Relację pełne bólu i żalu, ale również troski i miłości.

Osobiście bardzo podobała mi się ta seria. Fabuła każdego tomów kręci się w około zdrady i kolejnych morderstw. W około tajemnic z tym związanych. A jednak każdy z nich wciąga bez reszty. Czyta się go z zapartym tchem.

Jeśli chcecie dowiedzieć się, czy prawda wyjdzie na jaw koniecznie sięgnijcie po finałowy tom „Córka lekarza”.

Tym razem jest inaczej. Nie jestem pewna, czy nadal potrafiłabym odebrać komuś życie, by chronić własne. A może mam po prostu nadzieję, że z wiekiem przyjdzie spokój, który powstrzyma mnie przed zabijaniem. Ale kto tak naprawdę może to wiedzieć, dopóki nie zostanę ponownie wystawiono na próbę?

Romans może mieć wiele konsekwencji.

Popełniłam błędy. Nie jestem doskonała. Moja przyszłość jest teraz równie spowita mgłą, jak moja przeszłość.

Jak to jest być dzieckiem, które nigdy nie powinno przyjść na świat?

To pytanie może sobie zadać osiemnastoletnia Evelyn- córka słynnego ojca, doktora Drew Devlina i jego kochanki Alice.

Matka od zawsze starała się chronić dziecko przed plotkami i nieprzychylnymi spojrzeniami, lecz gdy dziewczyna wkracza w dorosłość powoli odkrywa ,że to co brała za pewnik jest jedynie iluzją.

A kobieta odpowiedzialna za tragedię nadal nie poniosła konsekwencji..

Czas jednak to zmienić.

Fern Devlin vel Teresa Brown ma na koncie znacznie więcej niż jedno odebrane życie.

Przyszedł czas rozliczeń i zemsty.

Evelyn bowiem nie zamierza już dłużej milczeć.

To co zostało pogrzebane musi zostać ujawnione.

Bardzo lubię sięgać po książki Pana Daniela - moja przygoda z twórczością autora zaczęła się od przeczytania książki Zemsta rodziców i dosłownie przepadłam.

Również powieść Dziecko lekarza zrobiła na mnie ogromne wrażenie- tym razem prócz Fern i Alice głos zabierają ich dzieci - Evelyn i Cecila.

Fabuła jest mocna , duszna i przede wszystkim pełna napięcia oraz zwrotów akcji.

Książka stanowi idealną klamrę zamykającą serię zaś jej finał jest po prostu genialny i na długo zostaje w głowie.

Minęło kilkanaście lat. Zarówno żona lekarza, jak i kochanka mają dorastające córki. Nie widziały się od czasu dramatycznych wydarzeń, które sprawiły, że Alice odpuściła Fern, a Fern uciekła. Ich drogi niestety znów się przecięły, za sprawą ich córek. Jakim cudem wpadły na siebie i nieświadomie się zaprzyjaźniły? Czy prawda wyjdzie na jaw? Czy Fern w końcu odpowie za swoje czyny?

Była już żona, wdowa i kochanka, teraz czas na dziecko lekarza i chyba na tym zakończy się seria, gdyż wszystko zostało już powiedziane. Tym razem narrację mamy wzbogaconą o dwie kolejne postacie: Evelyn oraz Cecilię, które nie znają prawdy, ani o sobie, ani o tym, co działo się w przeszłości w życiu ich matek. Jak to jednak bywa, kłamstwo ma krótkie nogi i prędzej, czy później wyjdzie na jaw.

Żałuję, że tej serii nie zaczęłam od początku. Wpadł mi w ręce trzeci oraz czwarty tom i weszłam w tę historię od środka. Całe szczęście dzięki retrospekcjom udało mi się połapać w zawiłościach fabuły. Wam jednak polecam zacząć od początku, by wczuć się w sytuacje oraz wydarzenia, które miały miejsce w pierwszym tomie.

W zasadzie polubiłam wszystkie cztery bohaterki. Nawet Fern, która jakby nie patrzeć, jest kryminalistką, jednak jest w niej coś, za co czytelnik może ją darzyć sympatią. Ta kobieta robi wszystko, by chronić swoją córkę. Jest gotowa dla niej zrobić każdą rzecz i nie cofanie się przed niczym, nawet jeśli wiąże się to z porzuceniem jej dotychczasowego życia. Alice przez lata złagodniała i liczy się dla niej spokojne życie oraz zamknięcie za sobą drzwi do przeszłości. Odcina się grubą kreską od tego, co było i nawet nie zależy jej na tym, by Fern odpowiedziała za wszystko, czego dokonała. Ich córki natomiast są typowymi nastolatkami, chcą zwiedzać, bawić się, czerpać z młodości ile się da i nawet nie wiedzą, jak wiele mają ze sobą wspólnego.

Polubiłam twórczość Daniela Hursta i po cichu liczę na to, że stworzy kolejną, równie wciągającą serię. Autor po raz kolejny udowodnił, że potrafi wciągnąć czytelnika od pierwszych stron. Narracja, prowadzona naprzemiennie z perspektywy kilku postaci, pozwala lepiej zrozumieć motywacje każdej z nich i spojrzeć na wydarzenia z różnych stron. Hurst świetnie buduje napięcie, podsuwa tropy, a potem nieoczekiwanie nimi żongluje, dzięki czemu książkę trudno odłożyć.

„Dziecko lekarza” to nie tylko historia o kłamstwach i tajemnicach sprzed lat, ale też opowieść o tym, jak silne są więzi rodzinne i jak bardzo decyzje rodziców wpływają na życie ich dzieci. To także refleksja nad tym, że prawda, choć bolesna, bywa oczyszczająca. Polecam zarówno tę powieść, jak i wszystkie poprzednie tomy tym, którzy lubią thrillery psychologiczne z mocnym tłem obyczajowym. Dla mnie to była fascynująca lektura i doskonałe domknięcie całej serii