Lekarze od zabijania. Medyczna gwardia Hitlera

Odkładałam w czasie napisanie swojej opinii na temat tej książki. To, co zawarła w niej autorka, jest momentami naprawdę przerażające. I świadomość tego, że to wszystko wydarzyło się naprawdę, tylko potęguje emocje podczas czytania. Tytuł tak naprawdę mówi wszystko. Lekarze, czyli teoretycznie osoby, które mają pomagać, nieść ulgę i wsparcie, którym można zaufać, tutaj okazują się prawdziwymi potworami. Cała medyczna gwardia Hitlera operowała ogromną ilością sposobów i metod na to, aby przynieść śmiērć. Tam nie było troski, nie było empatii. Człowiek traktowany był niczym przedmiot, chociaż nie wiem nawet czy to określenie jest trafne. Lektura niesie ze sobą spory ładunek emocjonalny. Treść okraszona jest trudnymi i ciężkimi opisami - dla osób wrażliwych mogą być mocnym przeżyciem. Do treści dołączone są archiwalne fotografie, które zdecydowanie podbijają prawdziwość tych wydarzeń. Zdajemy sobie sprawę z tego, że oni żyli naprawdę. Że aniołowie śmiērci dopuszczali się strasznych praktyk, a ich ofiary nie mogły zrobić nic. Absolutnie nic. Pani Joanna wykonała kawał naprawdę konkretnej i rzetelnej pracy, co czuć w trakcie lektury "Lekarzy...". Mimo bardzo trudnej tematyki, nie żałuję, że przeczytałam tę książkę. Ogromna ilość informacji, wspomnień i emocji - dla tych aspektów warto było spędzić czas z lekturą. Rewelacyjny dokument ukazujący obraz prawdziwego piekła na ziemi.

Było ich trzystu...

Trzysta osób, które w momencie kiedy świat oszalał zarzuciły leczenie i ratowanie ludzi, a zajęły się ich niszczeniem, zabijaniem i torturowaniem w nieludzkich eksperymentach medycznych.

Tak naprawdę długo zastanawiałem się co mogę napisać w recenzji tej książki. Jakich słów użyć i jak pokierować tą recenzją, aby oddać wszystko to, co autorka zawarła na stronach swojej książki. Nie ma chyba wystarczających słów, aby opisać dosłownie piekło na ziemi. Bo jak po raz kolejny się okazuje najgorszymi i najbardziej przerażającymi potworami nie są wyimaginowane postaci z nawet najkrwawszych horrorów, tylko zwykli ludzie. No może nie tacy znowu zwykli. Są to ludzie, którzy zamiast wykonywać pracę, do której zostali powołani, zamiast ratować ludzkie życie postanawiają zabawić się w bogów i decydować kto i w jaki sposób umrze, kto i w jakich cierpieniach będzie powoli umierał, kogo będą torturować i jakie eksperymenty będą przeprowadzać.

Joanna Lamparska stawia przed nami szereg lekarzy, którzy stanowili medyczną armię Hitlera, którzy w obozach koncentracyjnych, do jakich zostali skierowani zdziałali dla całych zastępów ludzi jedno wielkie piekło na ziemi. Książki dotyczące okresu II wojny światowej to przeważnie literacka waga ciężka. Tym cięższa jeśli dotyczą właśnie medycyny i eksperymentów na ludziach. Autorka stawia przed nami cały szereg potworów w ludzkiej skórze i opisuje ich działania w kolejnych obozach koncentracyjnych. Razem z Joanną Lamparską trafiamy [Adres usunięty]. do KL Auschwitz, Buchenwaldu, Mauthausen-Gusen, Dachau, Majdanka oraz mniejszego i nieco różniącego się od innych obozów Gross Rosen na Dolnym Śląsku.

Autorka przedstawia nam sylwetki szeregu lekarzy. Dostajemy opis ich kolejnych poczynań od czasów przed wojną, czasów kiedy świat oszalał i trwała najbardziej przerażająca i wyniszczająca wojna w dziejach oraz czasów już po jej zakończeniu. Książka zawiera wiele zdjęć osób, o których czytamy. Są to zdjęcia z obozów, zdjęcia z młodości omawianych lekarzy, z rozpraw kiedy zostali już schwytani a nawet fotografie zrobione chwilę przed tym, jak zostali straceni.

Do tej pory przeczytałem bardzo dużo książek odnoszących się do okresu II wojny światowej. Wiele z nich było naprawdę ciężkimi lekturami. Jednak żadna nie była tak ciężka jak książka Joanny Lamparskiej. Podczas lektury "Lekarzy od zabijania" czytamy o rzeczach, które po prostu nie mieszczą się w głowie i naszym normalnym sposobie pojmowania. Czytamy o potwornościach, które nigdy nie powinny mieć miejsca! Przeczytałem kilka różnych książek poświęconych takiej samej tematyce, jednak muszę przyznać, że żadna z tych pozycji nie była aż tak ciężka jak "Lekarze od zabijania". Podczas lektury książki Pani Lamparskiej wielokrotnie musiałem zrobić sobie przerwę i na chwilę ją odłożyć. Zwyczajnie było mi już za wiele. Chwilami trafiamy na fragmenty, które po prostu zwalają czytelnika z nóg!

Przez całe swoje życie przeczytałem całe sterty horrorów i obejrzałem masę ich filmowych odpowiedników. Nawet najkrwawsze z nich, najbardziej ekstremalne nie zrobiły na mnie takiego wrażenia. Czytając książki odnoszące się do obozów koncentracyjnych, badań pseudomedycznych mamy świadomość, że nie czytamy wymyślonej przez kogoś fabuły tylko czytamy o wydarzeniach, które faktycznie miały miejsce! Czytamy o piekle na ziemi, które jedni ludzie potrafili bez mrugnięcia okiem stworzyć innym ludziom.

"Lekarze od zabijania" to zdecydowanie najcięższa książka jaką czytałem od wielu lat. To książka, którą regularnie odkładałem, bo opisywane wydarzenia przechodziły wszelkie pojęcie. Podczas lektury będziecie cały czas zadawali sobie pytanie - jak do tego doszło, jak to możliwe?! Jak autorka cytuje Sartre'a na samym wstępie - "Człowiek nie jest niczym innym jak tym, co z siebie uczyni" -trafiamy do miejsca, w którym ludzie stawiali się na równi z bogami życia i śmierci i uczynili z siebie potwory największe z możliwych. Trafiamy do piekła na ziemi.

"Lekarzy od zabijania" mogę śmiało Wam polecić. Jest to książka niezwykle ciężka, którą z pewnością podobnie jak ja wielokrotnie na chwilę odłożycie żeby złapać oddech. Książka Joanny Lamparskiej jednak wciągnie Was tak mocno, że nie odpuścicie dopóki nie dobrniecie do samego końca.