Zły opiekun

W powieści „Zły opiekun” wydarzenia przedstawione są w dwóch ramach czasowych. Pierwsza przenosi czytelnika do lipca 2007 roku, kiedy podczas obozu nad jeziorem dochodzi do potwornej strzelaniny. Druga rozgrywa się w kwietniu 2027 roku, gdy Kornel udaje się do Wołkowyi pod pretekstem pracy nad swoją książką. W rzeczywistości chce zdobyć jak najwięcej informacji na temat opiekuna obozu, Huberta Grabca.

Marcel Moss umiejętnie poprowadził fabułę i w ciekawy sposób ukazał wydarzenia prowadzące do tragedii oraz jej następstwa.

Czytelnik stopniowo, wraz z Kornelem Malickim, odkrywa kolejne elementy tej zawiłej układanki, kierując podejrzenia na niemal każdą osobę, która mogła mieć coś wspólnego z tą tragedią.

Jeśli miałabym wskazać jedyną wadę tej książki, byłoby nią to, że przed rozpoczęciem lektury warto przypomnieć sobie pierwszy tom serii. Dzięki temu łatwiej zrozumieć przemyślenia głównego bohatera oraz liczne nawiązania do wydarzeń przedstawionych w „Porzuconym dziecku”.

Uważam, że „Zły opiekun” to świetna propozycja dla miłośników thrillerów i kryminałów.

To również dobra odskocznia od przytłaczającej codzienności, która pozwala na chwilę zanurzyć się w historii pełnej napięcia.

Hej, hej moje kochane, zaczytane Moliki.

Powiem Wam szczerze, że ostatnio życie kolejny raz mnie trochę przygniotło. Natłok myśli, problemy, trudne wybory, które niestety wiszą nad moją głową, niczym gradowe chmury zdecydowanie mnie poturbowało … i przez to wszystko zaniedbałam Was bardziej, niż bym tego naprawdę chciała. A co gorsza, straciłam również zapał do książek. Jakby ktoś połamał mi skrzydła i kazał udawać, że nadal potrafię nimi latać. Mimo tego wracam do Was, choć na chwilę, bo chcę opowiedzieć o historii, która idealnie wpasowała się w mój obecny nastrój.

Może nie wszyscy o tym wiecie, bo tu na profilu królują głównie romanse, erotyki i fantastyka, ale kiedyś zaczytywałam się w kryminałach i thrillerach. Do dziś, jeśli dzieci pozwolą dorwać mi się do telewizora, uwielbiam wszelkie seriale kryminalne, true crime story, a najbardziej te tajemnicze sprawy, które po latach w końcu udaje się w końcu rozwiązać. Ile ja się naoglądałam „Dowodów zbrodni”… spraw sprzed 5, 10, 20 lat, które nagle dostają drugie życie i nowe metody ułatwiające rozwikłania morderstw czy zniknięć. To jest mój klimat. I właśnie dlatego sięgnęłam po książkę Marcela Mossa, a to już druga historia autora, na którą się skusiłam. Pan Moss wykreował historię, która wraca po latach. Brzmi jak coś idealnie dla mnie, prawda? Ale czy spełniła ona moje oczekiwania?

Poznajemy Kornela Malickiego, autora, który na potrzeby nowej książki przyjeżdża zbierać materiały o strzelaninie na obozie sprzed 19 lat. Wtedy jeden z wychowanków otworzył ogień do swoich kolegów, a do dziś nie ustalono, skąd miał broń. Tego samego dnia zniknęła również jedna z uczestniczek obozu, a jej ciała nigdy nie odnaleziono. Na dodatek sprawca był niej bardzo zakochany. To wszystko brzmi jak klasyczny „cold case” (co ja się naszukałam tego terminu, to moje), ale autor zdecydowanie na tym nie poprzestał. Ta masakra jest tylko otoczką, bo Kornela najbardziej interesuje opiekun, który sprawował nadzór nad wychowankami właśnie w czasie tej tragedii. To właśnie jego przeszłość staje się jakby motywem do całej historii, a Kornel rozpoczyna własne śledztwo, próbując zrozumieć, co tak naprawdę wydarzyło się prawie dwie dekady temu.

Powiem Wam, że to nie jest łatwa historia. Pan Moss pokazuje, jak presja rówieśnicza, słaba psychika, manipulacje i okrucieństwo potrafią doprowadzić młodego chłopaka do ostateczności, za którą konsekwencje ponosi kilkanaście jak nie kilkadziesiąt osób. Z każdą kolejną stroną cofamy się do wydarzeń sprzed lat i odkrywamy, jak naprawdę wyglądała ta tragedia. Autor świetnie pokazuje też następstwa zbrodni, nie tylko w kontekście dla ofiar, ale dla całej społeczności. To nie jest tylko samego dramat mordercy. To również tragedia jego rodziców, którzy z dnia na dzień stali się „rodzicami mordercy” i jednocześnie stracili własne dziecko. Sami powiedzcie, to naprawdę ciężki kaliber.

A mimo wszystko książkę się pochłania. Czyta się ją bardzo dobrze, płynnie, bez zbędnych ozdobników. Styl autora jest prosty, konkretny, bez upiększaczy i to mi bardzo odpowiada. Czy spełniła moje oczekiwania? Tak. Czy spędziłam z nią dobry czas? Też tak. Czy było wielkie „wow”? No nie do końca, ale jedno muszę powiedzieć, za zakończenie tej historii autorowi należy się solidna nagana, bo tak się czytelnikowi po prostu nie robi. Wiecie to ten typ finału, który sprawia, że człowiek siedzi z książką w ręku i mówi: „Serio? SERIO?!”. Kiedy następny tom????

Podsumowując, to mocna, emocjonalna historia o zbrodni sprzed lat, o winie, o konsekwencjach, o tym, jak jedna decyzja potrafi zniszczyć życie wielu osób. Jeśli lubicie klimat cold case, powolne odkrywanie prawdy i historie, które pokazują, że zbrodnia nigdy nie kończy się w dniu, w którym została popełniona, warto po nią sięgnąć. Moje Molik, polecam ją Waszej uwadze.

To drugi tom z cyklu „Kornel Malicki”.

Podczas szkolnego obozu nad jeziorem Solińskim dochodzi do strzelaniny. Jeden z uczniów zabija kilkanaście osób i sam odbiera sobie życie. Nigdy nie ustalono skąd miał broń. Tego samego dnia znika jedna z uczennic będąca na tym obozie. Ciała dziewczyny nigdy nie odnaleziono. Wydarzenia miały miejsce w 2007 roku. Dziewiętnaście lat później do tej miejscowości, gdzie działy się te wydarzenia, przyjeżdża autor reportaży Kornel Malicki. Oficjalnie podaje, że pracuje nad książką o tych wydarzeniach. Ma ona się ukazać w dwudziestą rocznicę masakry. Próbuje dowiedzieć się o jednym z opiekunów obozu. Być może człowiek ten ma jakiś związek z mroczną historią dziennikarza. Bohater prowadzi prywatne śledztwo, które może wyjaśnić wiele z jego mrocznej przeszłości. Jego obsesja jest napędzana jego własnymi demonami. Śledztwo koncentruje się na opiekunie obozu. Odkrywa że mężczyzna może mieć klucz do rozwiązania nie tylko zbrodni, ale też jego własnych, bolesnych tajemnic z dzieciństwa. Kolejne odkrywane fakty ściągają na Kornela ogromne niebezpieczeństwo.

Książka to dwutorowy thriller psychologiczny, gdzie teraźniejszość przeplata się z przeszłością. Są w niej dwie linie czasowe. Tempo akcji jest szybkie. Autor nie skupił się na zemście, ale na tragedii sprzed lat. Pokazał jacy byli nastolatkowie przebywający na obozie. Pokazał ich bolączki i skrywane tajemnice. Odkrywamy wraz z bohaterem, czy to, co pamięta z dzieciństwa, naprawdę się wydarzyło. Książka dla fanów mrocznych historii.

Czy jeździliście latem na obozy? Przyznam, że spanie pod namiotem nie jest moim klimatem, jednak chętnie wybrałabym się na obóz z bohaterami książki Zły opiekun autorstwa Marcel Moss, wydanej przez wydawnictwo Filia.

Do małej miejscowości przyjeżdża Kornel – autor bestsellerowych książek. Oficjalnie pracuje nad powieścią, która ma ukazać się w dwudziestą rocznicę masakry na obozie młodzieżowym. Nieoficjalnie natomiast próbuje zdobyć informacje o jednym z opiekunów obozu, który jest związany z jego przeszłością.

W lipcu 2007 roku dochodzi do makabrycznych wydarzeń podczas obozu dla uczniów. Do dziś nie wiadomo, skąd pochodziła broń użyta podczas tragedii ani co stało się z Klaudią, jedną z uczestniczek obozu.

Czy Kornel odkryje prawdę?

Bardzo lubię książki autora i często po nie sięgam. Przyciągają mnie zawiła fabuła, duszna atmosfera oraz liczne zwroty akcji. Tak naprawdę nic nie jest do końca jasne, a każdy ze świadków rzuca cień podejrzeń na kogoś innego.

Powieść prowadzona jest w dwóch liniach czasowych. Dzięki temu możemy poznać zarówno wydarzenia, które rozegrały się na obozie, jak i okoliczności, które doprowadziły do tragedii. Mamy również możliwość przyjrzenia się losom świadków wiele lat po tych dramatycznych wydarzeniach.

Autor porusza w książce ważne i trudne tematy, takie jak przemoc fizyczna i psychiczna, uzależnienia, brak wsparcia oraz niezrozumienie ze strony zarówno rówieśników, jak i opiekunów.

To kolejna wciągająca historia spod pióra Marcela Mossa, którą z przyjemnością Wam polecam. 📖❤️

Czy wszystkie skrywane przez lata sekrety powinny wyjść na światło dnia?

✨✨✨✨

W tej historii autor prowadzi nas przez dwie ramy czasowe. Pierwsza z nich to rok 2007. Podczas szkolnego obozu nad Jeziorem Solińskim jeden z uczestników, Michał Kitler, zabija kilkunastu rówieśników, po czym popełnia samobójstwo.

Kilkanaście lat później dziennikarz kryminalny i pisarz Kornel Malicki postanawia odkryć prawdę i przyjeżdża na miejsce zdarzeń sprzed lat. Co tak naprawdę wydarzyło się na obozie i gdzie podziała się zaginiona Klaudia?

Marcel Moss i jego twórczość to mój stały punkt, który służy jako odskocznia od powieści fantasy. Po raz kolejny zanurzyłam się w pełen mroku i tajemnic świat thrillera psychologicznego. Razem z Kornelem próbujemy rozwikłać zagadkę masakry. Pełno tu niejasności, ukrytych pobudek i mylących tropów.

Sam główny bohater zmaga się również z własnymi traumami, co pogłębia jego motywację i być może także chęć zemsty.
Nie ma tu bohatera z czystą kartą. Każdy ma coś na sumieniu, w każdym doszukujemy się sprawcy, a zakończenie i tak potrafi zaskoczyć.

Liczne zwroty akcji, ciągłe poczucie zagrożenia, napięcie rosnące wraz z kolejnymi stronami, to zdecydowanie mocne strony tej historii. Zacna lektura.

"Pisząc rzetelny reportaż z okazji dwudziestej rocznicy [...] Wiem, że dla rodzin ofiar to nie jest temat do dyskusji przy stole. Że ich ból nie minął, że może nigdy nie minie."

Czytając "Złego opiekuna" Marcela Mossa od samego początku odczuwałam duszną i coraz gęstszą atmosferę. Miałam też poczucie, że błądzę po omacku. Rozwiązanie kryminalnej zagadki wydawało się proste, podane na tacy w pierwszych rozdziałach książki, tylko z biegiem czasu fabuła zaczęła się coraz bardziej gmatwać. Wszystko za sprawą Kornela Malickiego, głównego bohatera tej historii, który z niewiadomych powodów doszukiwał się drugiego dna wydarzeń z przeszłości.

Czy jego działania były uzasadnione?

A może mężczyzna, zupełnie niepotrzebnie, wbijał kij w mrowisko?

Wspomniany Kornel jest reportażystą, który doszukuje się prawdy w różnych wydarzeniach. Tym razem postanowił wydać książkę, mającą na celu upamiętnienie ofiar masakry nad Jeziorem Solińskim w 2007 roku. To właśnie wtedy uczestnicy wakacyjnego obozu stracili życie z rąk jednego z kolegów. Mimo upływu lat okoliczności tego wypadku nie zostały do końca wyjaśnione.

Dlaczego młody chłopak zdecydował się na tak dramatyczny krok? Co go pchnęło w tym kierunku?

Skąd w tym wszystkim wziął się pistolet, z którego nastolatek strzelał?

Niby oczywista sprawa, okazała się mieć duża bardziej skomplikowana, niż początkowo zakładałam.

Wraz z toczącym się śledztwem poznajemy wypowiedzi osób ocalałych z masakry. Niestety, nie są one spójne ze sobą. Każdy wydaje się przejęty tą historią, jednak cała narracja razem kompletnie nie ma sensu. Tytuł "Zły opiekun" wskazuje, że odpowiedzialnością powinniśmy obciążyć jednego z opiekunów, jednak Ci sprawiają wrażenie krystalicznie czystych.

Do czasu.

W miarę rozwoju akcji na jaw wychodzą coraz większe sekrety, a bohaterowie stopniowo pokazują swoją prawdziwą twarz.

Nawet Kornel Malicki.

"Zły opiekun" to mocno angażująca powieść, która zabiera nas w mroczne zakamarki umysłu. Przyznam, że momentami miałam opory przed lekturą, z uwagi na jej ciężki ładunek emocjonalny. Choć nie znajdujemy tu opisów brutalnych scen, to jednak niektóre wydarzenia wzbudzały mój sprzeciw. Sprawiały, że włos jeżył się na głowie. Pocieszała mnie myśl, że ta historia to fikcja.

Czytałam tę powieść z zapartym tchem. Nie mogłam się oderwać, chcąc jak najszybciej poznać rozwiązanie zagadki. Jakież było moje zaskoczenie, gdy nie ujrzałam go na kartach tej książki! Zostajemy z niczym w samym środku historii, pełni sprzecznych uczuć. Odczuwam ogromny niedosyt i pragnienie natychmiastowego poznania kontynuacji tej opowieści. Mam nadzieję, że nie trzeba będzie długo na nią czekać.

Moja ocena 8/10.

Kornel Malicki nie spodziewa się, że już niebawem pojawi się przed nim kolejny problem do rozwiązania. Czy i tym razem uda mu się wygrać z czasem?

Nie ma nic przyjemniejszego od oddania się nowej lekturze ulubionego autora. Szczególnie gdy ten nie zwalnia tempa i po raz kolejny zaskakuje nieprzeciętnym umysłem oraz plastycznym stylem. Marcel Moss nie pierwszy raz pokazał mi jak dobrze czuje się w świecie thrillera, tworząc zawiłą opowieść pełną pułapek oraz mylnych tropów. Brawurowo rozegrał banalny na pierwszy rzut oka pomysł, grając przede wszystkim na emocjach czytelnika oraz jego fantazji. Barwne opisy, mroczny klimat, zagadki wiszące w powietrzu oraz przejmujące napięcie zbudowały historię od której trudno było mi się oderwać.

W lipcu 2007 roku nad Jeziorem Solińskim zorganizowano obóz, który dla uczniów zakończył się tragedią. Jeden z nich otworzył ogień strzelając do rówieśników a z kolei inna obozowiczka przepadła bez wieści. W tej sytuacji zrodziło się więcej pytań niż odpowiedzi. Wiele lat później Kornel Malicki przyjeżdża do Wołkowyi zbierając materiał do swojej książki. Nie spodziewa się, że rozdrapując stare rany sprowadzi na siebie prawdziwe niebezpieczeństwo.

Fabuła biegnie na dwóch przestrzeniach czasowych. To jeden z moich ulubionych zabiegów, dzięki któremu mogę nie tylko lepiej wczuć się w rozgrywane wydarzenia, ale i doszukiwać się tego co ukryte pod powierzchnią. Pozornie niezwiązane ze sobą wydarzenia zaczynają łączyć się w spójną całość, ale nim do tego dojdzie, po drodze czeka nas cała masa pomysłowych perturbacji. W pełni przemyślana, dynamiczna oraz angażująca akcja przygląda się z bliska wszystkim bohaterom, pokazuje ich destrukcyjną tendencję oraz udowadnia, że wielu wie więcej niż raczy wyjawić. Wszechobecne niebezpieczeństwo mocno zaciska swoje sidła, kontrolowany przez autora chaos zaczyna nabierać kształtów, gdy zagadka decyduje się odkrywać pewne fakty a prywatne problemy głównego bohatera dodadzą całości odpowiedniej wiarygodności. Powoli, po nitce do kłębka, podążamy wyboistą drogą i nie potrafimy zdecydować na czym bardziej skupić naszą uwagę: na głębokiej, psychologicznej analizie postaci czy na samym epickim klimacie.

Doskonale wiemy, że niebawem wydarzy się coś naprawdę złego a jednak i tak czujemy się mile zaskoczeni. "Zły opiekun" to barwna gra pozorów bazująca na podszeptach i niedopowiedzeniach, które ze strony na stronę nabierają rozpędu. Marcel Moss doskonale wie jak bawić się z czytelnikiem, żonglować emocjami, stosować odpowiednie napięcie, dzięki czemu otrzymujemy powieść kompletną, spójną oraz inteligentną, nie tylko trzymającą poziom poprzedniczki, ale i delikatnie podnoszącą poprzeczkę. Zarezerwujcie dla tej książki kilka wolnych godzin, ponieważ zapewniam, że nie będziecie mieli ochoty szybko jej odłożyć.

Kolejny thriller psychologiczny autora za mną. "Zły opiekun" to drugi tom historii Kornela Malickiego, którego mieliśmy okazję poznać w "Porzuconym dziecku". I tak, wiem.... przy pisaniu recenzji jedynki, powiedziałam, że kontynuację sobie zdecydowanie odpuszczę, bo niestety historia okazała się dla mnie za bardzo oderwana od rzeczywistości i do tego była tak brutalna, że aż momentami niesmaczna. A jakim cudem przeczytałam "Złego opiekuna"? A takim, że nie przeczytałam opisu i myślałam, że to pojedyncza, osobna książka Marcela Mossa.. Ale wiecie co? W sumie to nawet nie żałuje, bo druga część bardziej przypadła mi do gustu. Jakim cudem? A pewnie takim, że tym razem autor nie opisuje tragicznego dzieciństwa głównego bohatera i bardziej skupia się na odkryciu prawdy z roku 2007, kiedy to na zwykłym obozie dla nastolatków, dochodzi do masowego zabójstwa, którego głównym sprawcą jest jeden z jego uczestników. Nie ma tu brutalnego zachowania rodziców względem dziecka, a chyba to najbardziej "dotykało" mnie w "Porzuconym dziecku". "Zły opiekun" ma w sobie jednak pierwiastek tych początkowych książek autora, które swego czasu ogromnie mi się podobały!

Jak już wspomniałam powyżej, jednym z głównych wątków książki jest zabójstwo uczestników szkolnego obozu. I jak to w zwyczaju autora bywa w ten właśnie sposób rozpoczyna się ta cała historia - od końca 😅 Najpierw główny smaczek, a potem w trakcie dowiadujemy się tego, co tak naprawdę się wydarzyło...Te tragiczne wydarzenia z 2007 roku, będą stanowić tak jakby powroty do przeszłości. Obecnie, główny bohater Kornel Malicki - autor bestselerowych reportaży, postanawia zagłębić się w owe wydarzenia sprzed lat, po to aby wyciągnąć z nich jak najwięcej informacji, podświadomie licząc, że uda mu się dowiedzieć więcej niż do tej pory o tej sprawie było wiadomo. A że minęło od tego czasu 20 lat, książka o tej "obozowej masakrze", może okazać się kolejnym bestsellerem, także takiej okazji nie sposób sobie odmówić. Jednakże! Nie tylko pod tym kątem, Kornel postanawia zająć się tą sprawą. Nieoficjalnie w głowie ma jednego z opiekunów obozu - mężczyznę, który może mieć związek z jego przeszłością. A wierzcie mi, jeśli nie czytaliście "Porzuconego dziecka", to to co się w jego życiu działo, było naprawdę popie**** i szalenie niezrozumiałe dla przeciętnego, normalnego człowieka... A zatem, jesteście gotowi na thriller, od którego ciężko się oderwać?

"Zły opiekun" jak większość książek autora, porusza trudne tematy. Pokazuje [Adres usunięty]. ból, niezrozumienie, smutek, samotność, wyśmiewanie, alienację i powolny rozkład psychiki człowieka. I to czasami naprawdę dobitnie. Szczególnie jest to widoczne, gdy bohaterami książki są nastolatki. Dlatego tak ważne jest, aby w realnym życiu nie bagatelizować choćby najmniejszych, niepokojących odchyleń u dzieci. Bo przykro mi to mówić, ale młodzież w dzisiejszych czasach, potrafi być naprawdę paskudna. Autor przedstawia to na przykładzie nastolatków, którzy mieli spędzić fajny czas na obozie... obozie, który dla części z nich skończył się tragicznie. A to za sprawą Michała Kitlera, który rozstrzelał ich bez mrugnięcia okiem podczas kolacji na stołówce, popełniając później samobójstwo. Co go do tego podkusiło?? Michał był taki spokojny, poukładany i miły. No przecież naraz nie użądliła go żadna pszczoła i nie zmieniła mu klepek w mózgu - coś musiało mieć wpływ na to, że dopuścił się on tak masakrycznych czynów.

Autor w umiejętny sposób przeplata wydarzenia obecne z retrospekcjami z przeszłości, pozwalając nam powolutku poznawać psychikę głównego bohatera oraz to jak zmieniała się ona pod wpływem różnych wydarzeń. I powiem szczerze, niektóre z nich, były za mocne, nawet i dla mnie. Nie wiem czy sama bym ich wszystkich nie rozstrzelała, za to jak się zachowywali 😂 - nie no oczywiście żartuje, ale po prawdzie - niektórym przydałoby się porządne przetrzepanie tyłka! Ogółem lubię w książkach motywy śledztwa i odkrywania różnych tajemnic. I tu pod tym względem się nie zawiodłam, bo głównym zajęciem Kornela z początku są przesłuchiwania osób, które przeżyły, jak i osób mających powiązania z osobami zmarłymi. I to, czego się dowiadujemy z tych ich wypowiedzi, jest tak pomieszane, że ciężko samemu zorientować się, kto tak naprawdę mówi prawdę, a kto kryje własne cztery litery! Lubię być wyprowadzana w pole, co tu dużo mówić - im więcej niejasności i nietrafionych przemyśleń, tym lepsza jest dla mnie książka. Uwielbiam nieprzewidywalność w tego typu historiach. Zawsze czekam na jakieś mega wielkie zaskoczenie, które wyrwie mnie z butów. Czy tutaj tak było? Myślę, że trochę tak! Bo do samego końca nie wiedziałam jaki będzie dalszy bieg wydarzeń. Kłębiło mi się więcej pytań, niż odpowiedzi. Niestety w niektórych momentach brakowało mi z leksza logiki zachowań określonych nastolatków, czy głębszych wyjaśnień poszczególnych kwestii, ale już przyzwyczaiłam się do tych "niedociągnięć" tworzonych przez autora. Może gdyby wrzucić w historię rozdziały, pisane z perspektywy innych bohaterów, to historia byłaby bardziej klarowna i niektóre zachowania byłyby bardziej zrozumiałe? Pisarzem nie jestem, jednakże tego mi tu zabrakło. Zapowiada się kolejna część także jestem ciekawa jak autor postanowi poprowadzić dalej historię Kornela - czy dowie on się w końcu prawdy i czy uda mu się rozprawić raz na zawsze ze swoją przeszłością? I choć wątek pisania reportaży i grzebania w starych "masakrach" jest fajny, to wątek goniącego za prawdą Kornela może się szybko przejeść, jeśli będzie się ciągnął przez nie wiadomo ile tomów...

Jeśli zatem szukacie dobrze czytającego się thrillera, który wprowadzi wasze myśli w niemałe zagmatwanie, to "Zły opiekun" będzie do tego odpowiedni - można go czytać bez znajomosci pierwszej części, choć jak dla mnie - lepiej mieć ogląd całej sytuacji, żeby móc choć po części zrozumieć postępowanie Kornela Malickiego...

"Zły opiekun" to kolejna odsłona cyklu z reportażystą Kornelem Malickim autorstwa Marcela Mossa.

Akcja powieści rozgrywa się w niewielkiej miejscowości położonej nad Jeziorem Solińskim. Kornel przybywa tam w dwudziestą rocznicę masakry, podczas której jeden z uczestników obozu szkolnego zastrzelił kilkanaście osób. Do dziś nie wiadomo, co skłoniło go do tej zbrodni. Niewyjaśnione pozostaje również zaginięcie jednej z uczennic, która tego samego dnia zniknęła bez śladu. Dodatkowo okazuje się, że jeden z opiekunów obozu może mieć związek z mroczną przeszłością Malickiego.

Kornel nie jest postacią jednoznaczną, jednak doświadczenia, które go ukształtowały, sprawiają, że trudno oczekiwać od niego zwyczajnej normalności. Jego nadrzędnym celem pozostaje rozprawienie się z demonami przeszłości. Również wokół sprawcy masakry przez lata narosło wiele legend i niedomówień - każdy z rozmówców przedstawia własną wersję wydarzeń, a zadaniem Kornela staje się oddzielenie prawdy od kłamstw oraz faktów od plotek.

Powieść prowadzona jest dwutorowo - śledzimy zarówno współczesne dziennikarskie śledztwo, jak i wydarzenia poprzedzające strzelaninę. Obie linie czasowe są równie intrygujące, skutecznie budują napięcie i wyróżniają się silnym ładunkiem emocjonalnym. Autor nie unika trudnych tematów i pokazuje jak ciężko znieść samotność i odrzucenie.

"Zły opiekun" to thriller pełen napięcia, niepokoju i dusznej atmosfery. Moss po raz kolejny prowadzi czytelnika przez świat, która szokuje, angażuje emocjonalnie i pozostawia z wieloma gorzkimi refleksjami.

Punktem wyjścia opowieści jest tragiczny obóz z 2007 roku, podczas którego życie straciło wiele młodych osób. Co tak naprawdę się wtedy wydarzyło? Czy za tragedią stała nieszczęśliwa miłość, depresja, przemoc rówieśnicza, brak akceptacji, a może coś jeszcze? Im bardziej zagłębiamy się w tę historię, tym wyraźniej widać, że praktycznie każdy coś ukrywa. Każdy przedstawia wydarzenia inaczej, każdy próbuje zrzucić winę na kogoś innego, a prawda wydaje się starannie ukrywana przez wszystkich uczestników tamtych wydarzeń.

Jakie mam odczucia po lekturze? Mieszane. Z jednej strony Marcel Moss pisze tak, że przez tę historię po prostu się płynie. Fabuła jest bardzo dobrze skonstruowana i opiera się na dwóch liniach czasowych, w których wszystko jest jasno nakreślone. Rozdziały znikają błyskawicznie, napięcie jest stale wyczuwalne, trudno odciąć się od emocji i pozostać obojętnym na przedstawione wydarzenia.

Z drugiej jednak strony zastanawiam się, dlaczego autor tak mocno doświadcza swoich bohaterów. W jego historiach nastolatki mierzą się z ogromnym cierpieniem, samotnością, odrzuceniem i okrucieństwem innych ludzi. I tutaj również nie brakuje trudnych tematów. Po takich książkach jestem mocno przytłoczona ogromem zła i przemocy, jakie goszczą na kartach jego książek, ale problemem dla mnie nie jest sama tematyka. Większy kłopot mam z kreacją bohaterów. Osobiście lubię postacie niejednoznaczne - takie, które nie są idealne, nie są ani dobre, ani złe. Nawet jeśli czasem postępują niewłaściwie, lubię szukać w ich zachowaniu jakiejś motywacji, wewnętrznego konfliktu czy przyczyny, która do takiego czynu ich doprowadziła. Tutaj trochę mi tego zabrakło. Postacie wydawały mi się po prostu zepsute do szpiku kości i kierujące się wyłącznie negatywnymi pobudkami, a przez to momentami mniej wiarygodne. Brakuje mi jakiegokolwiek pozytywnego aspektu, relacji.

Mimo tych zastrzeżeń zakończenie zostawiło mnie z takimi emocjami, że aż jestem zła, że teraz trzeba czekać na kolejny tom. 😜 Nawet jeśli nie jest to moja ulubiona książka autora i nie do końca spełniła moje oczekiwania, to i tak jestem bardzo ciekawa, co wydarzy się dalej.

Czy naprawdę można uciec od przeszłości, jeśli ta od lat czeka tylko na moment, by uderzyć ze zdwojoną siłą?

„Zły opiekun” Marcela Moss to historia, która od pierwszych stron wbija się pod skórę i nie pozwala o sobie zapomnieć. Czytając ją miałam wrażenie, że nie tylko poznaję fabułę, ale wręcz wchodzę w nią razem z bohaterami. Czułam duszną atmosferę, napięcie wiszące w powietrzu i ten trudny do opisania niepokój, który narastał z każdą kolejną stroną.

Cofamy się do wydarzeń z 2007 roku, a dokładniej do tragedii nad Jeziorem Solińskim. Strzelanina, śmierć, chaos… i zaginięcie, które nigdy nie zostało wyjaśnione. I już tutaj wiedziałam, że nie będzie to „tylko” kryminał czy thriller. Czułam, że może to być historia o ranach, które zostają w człowieku na zawsze. Czy miałam rację? Zdecydowanie tak!

Kiedy przenosimy się do 2026 roku i poznajemy Kornela Malickiego, napięcie wcale nie słabnie - wręcz przeciwnie. Od początku czuć, że jego motywacje są głębsze niż tylko napisanie książki. I to właśnie ten osobisty wymiar historii sprawił, że wszystko stało się jeszcze bardziej intensywne.

Najmocniejszą stroną tej powieści jest jej klimat. Mała miejscowość, ludzie, którzy wiedzą więcej, niż chcą powiedzieć, i tajemnica, która przez lata była skrzętnie ukrywana. Czytając, miałam wrażenie, że każdy bohater coś przede mną ukrywa. I czułam coś co naprawdę nie dawało mi spokoju.

Bardzo podobało mi się też prowadzenie fabuły - przeplatanie przeszłości z teraźniejszością. Dzięki temu historia nie jest podana na tacy. Musimy ją składać kawałek po kawałku, czasem zmieniając swoje podejrzenia, czasem łapiąc się na tym, że jednak nic nie jest takie, jak nam się wydaje.

Na uwagę zasługuje także fakt, że ta książka potrafi przygnieść emocjonalnie. Moss nie boi się trudnych tematów: przemocy, traumy, zemsty. I robi to w sposób bardzo bezpośredni. Były momenty, w których musiałam na chwilę odłożyć książkę, żeby poukładać sobie w głowie to, co właśnie przeczytałam. Ale jednocześnie… nie mogłam przestać czytać i chciałam poznać zakończenie jak najszybciej.

Zakończenie? Bez spoilerów - ale jeśli lubisz momenty, kiedy książka zostawia Cię z opadniętą szczęką i tysiącem myśli w głowie, to tutaj zdecydowanie to dostaniesz.

Ocena: 9/10 - „Zły opiekun” to thriller, który nie tylko trzyma w napięciu, ale też zmusza do refleksji. O tym, jak bardzo przeszłość potrafi zniszczyć teraźniejszość. I o tym, że czasem prawda… wcale nie przynosi ulgi. To ten typ historii, który wciąga bez reszty. Taki, gdzie mówisz sobie „jeszcze jeden rozdział”, a nagle okazuje się, że jest środek nocy i nie chcesz jej odkładać.

Kornela Malickiego poznaliśmy w książce „Porzucone dziecko” i trzeba przyznać, że działo się tam sporo – śmiertelnie chora żona, nastoletnia córka, traumatyczna przeszłość i obezwładniająca chęć zemsty. Więc co tym razem kieruje Kornelem? To samo – chęć zemsty i poznanie kolejnego kawałka swojej przeszłości. Dlatego bohater pojawia się w miejscu, gdzie dwie dekady wcześniej wydarzyła się wielka tragedia, by dzięki niej dotrzeć do człowieka, którego pragnie zniszczyć. My możemy poznawać równolegle obie historie i rozdział po rozdziale odkrywać co wydarzyło się na pamiętnym obozie. I osobiście mam mieszane uczucia, bo z jednej strony nic nie tłumaczy tej masakry, a z drugiej sprawca wzbudził we mnie współczucie. To się gryzie w mojej głowie. Ale! Przejdziemy do czasów współczesnych. Tu też się dzieje. Odkrywamy razem z Kornelem kolejne części układanki z jego przeszłości, po drodze wyjaśniając tajemnice sprzed lat. Ale nie wszystko, co byśmy chcieli wiedzieć, dostajemy w tej części. Autor zadbał o to, byśmy wyczekiwali kolejnego tomu z serii, więc pozostaje cierpliwie czekać.

W jednym z wywiadów/podcastów Marcel Moss wyznał szczerze, że nie pisze swoich książek dla zdobycia prestiżowych nagród literackich. Dla pisarza uwielbiającego mieszankę gatunkową sensacja/kryminał/thriller najważniejsze jest, by podać swoim odbiorcom to, co sam lubi czytać. Jego teksty muszą zawsze opierać się też o warstwę psychologiczną- Marcel Moss nie boi się przyznać, że sam, jako dziecko, doświadczył wiele złego. Być może, na kartach swych książek, ma teraz okazję zemścić się na swoich oprawcach. Jeśli tak właśnie jest- doskonale go rozumiem, choć bardzo proszę każdego czytelnika, by książki NIGDY nie stały się inspiracją do złych, makabrycznych i nieodwracalnych czynów. Nie tędy droga!

Ten, kto doskonale zna już twórczość Marcela Mossa wie, że autor, w sposób dosadny, porusza trudne, smutne i wciąż ukrywane problemy, jakimi są choćby uzależnienia, hejt w sieci czy przemoc fizyczna oraz psychiczna. Teksty pisarza warto więc czytać, ale czy przez szokujące rozdziały przebrną ludzie wrażliwi, delikatni, o słabych nerwach? Wyrokować nie mogę i też nie chcę, ale dla wielu może być to swego rodzaju wyzwanie czytelnicze.

Co jeszcze bardziej istotne, najnowsza historia, czyli „Zły opiekun”, to kontynuacja, druga część historii Kornela Malickiego, sławnego pisarza, reportażysty. Czytanie cyklu w sposób chronologiczny jest dobrą opcją, ale nie niezbędną. Od samego początku akcja jest nakierowana tak, byśmy mogli o wszystkim sobie przypomnieć i z wypiekami na twarzy śledzić następujące po sobie wydarzenia. Odniesienia do wydarzeń sprzed lat mają swój konkretny cel, ale jaki? Warto samemu się o tym przekonać.

Jak podkreślił Marcel Moss, „są rany, które nigdy się nie zabliźniają i zemsta, która domaga się finału”. Zapewne zemstę na osobie trzeciej często odbiera się negatywnie i jest uznawana za nieprzynoszącą ukojenia, lecz postawa Kornela Malickiego jest w pełni uzasadniona. Lipiec 2007-kwiecień 2026 to daty bardzo od siebie odległe, ale autor często oscyluje między tym, co było i co ma miejsce teraz. Dzięki temu zabiegowi literackiemu zdajemy sobie sprawę, jak mocno przeszłość potrafi wpłynąć na postawę dorosłego człowieka. Nie inaczej dzieje się, jeśli chodzi o pierwszoplanową postać Kornela Malickiego. Będąc u szczytu literackiej sławy ciągle myśli on o ranach zadanych wcześniej. Co jednak zrobić, gdy planowanie zemsty nie idzie według ściśle założonego planu, a kłopoty zaczynają się mnożyć? Czytelnikom obiecać można jedno: autor tak zaplanował fabułę swojej książki, byśmy odczuwali wiele emocji pasujących do mroczej opowieści. Jeśli napiszę coś więcej- zdradzę zbyt wiele. Dlatego bez grama skrępowania mogę polecić zarówno pierwszą, jak i drugą część cyklu. Wszystkie elementy powieści znakomicie ze sobą korespondują, a czytelników warto zostawić w niepewności i nie odkrywać wszystkich kart. Dodam jedynie, że odwaga Marcel Mossa jako pisarza jest tu chwilami niewyobrażalna- za to właśnie cenię go najbardziej.

Policjanci czasem narzekają na rutynę w pracy i brak wrażeń niczym z filmu sensacyjnego. Nie w przypadku Marcela Mossa, który w „Złym opiekunie” od razu stawia na elementy mogące pasować nawet i do horroru. Mnie samej niemal natychmiast przypomniał się prawdziwy dramat z 2011, którego autorem był obywatel Norwegii, Andres Breivik. Autor idealnie podkreślił, że nawet w wykreowanej przez siebie fikcji literackiej światem może rządzić zło, a ludzie, niekoniecznie dorośli, są zdolni do największych okrucieństw. Zgodzisz się z tym, Drogi Czytelniku? Czy naprawdę czasem wystarczy jedno słowo, by rozdrapać stare rany? Jestem przekonana, że niektóre wspomnienia są niczym wulkan- długo pozostają uśpione, by nagle wybuchnąć.

Na uwagę zasługuje też osoba Patrycji, córki Kornela, która nie wierzy w zmianę zachowania ojca. Ale czy osoba zraniona jako dziecko i przechodząca żałobę w czasie dorosłym może jeszcze być szczęśliwa? Oto jest pytanie.

Autor solidnie udowadnia nam też, że nikt nigdy nie musi wyglądać jak zabójca. Skrót fabuły ujęty na okładce prowadzi czytelników do makabrycznego zdarzenia, ale dlaczego nastolatek, Michał Kitler, pozbawił życia niewinne osoby, by potem samemu popełnić samobójstwo? Cóż, niczego zdradzać nie mogę i też nie chcę, lecz bywa tak, że na wyrządzone zło składają się wbijane latami szpilki. Jeśli ktoś chce poznać szczegóły- zapraszam do lektury.

Umyślnie nie podaję wszystkich wątków, a także imion bohaterów. Opowieści Marcela Mossa są zawsze tak skonstruowane, że trzeba je czytać do ostatniego słowa i tym samym nie dzielić skóry na niedźwiedziu. Jeśli więc już nam się wydaje, że złapaliśmy winnego, poczekajmy z piciem szampana do końca. Cykl ten to też nie dylogia- końcowe słowa CIĄG DALSZY NASTĄPI są na to wystarczającym dowodem. Co jeszcze czeka Kornela Malickiego? Zobaczymy- Marcel Moss w swej kreatywności jest zdolny do wszystkiego.