Centrum śmierci

Autor opisuje swoją pracę jako śledczy OCME w Nowym Jorku. Rozpoczyna od wspomnień z czasów, gdy uczył się zawodu, a kończy na momencie, gdy był już doświadczonym śledczym na kierowniczym stanowisku. Pierwsza połowa książki to opis jego pracy przy identyfikacji ciał oraz ciekawostki dotyczące sposobów dociekania, jak te osoby zmarły. Od połowy książki autor skupia się już wyłącznie na opisaniu tragedii WTC i swojej pracy przy identyfikacji zwłok w tamtym czasie. Dlatego polecam osobom, które interesuje to wydarzenie, ponieważ zajmuje ono sporą część książki.

Reportaże są tym rodzajem książek, po które sięgam dosyć rzadko, uprzednio wyszukując dokładnie te, które poruszają interesujący mnie temat.

„Centrum śmierci” to wyjątkowa podróż w głąb Nowego Jorku, w której autorzy krok po kroku pokazali mi obraz wszechobecnej śmierci, przeplatanej toczącym się tuż obok życiem. Książka stanowi fascynującą lekturę dla miłośników tematu śmierci, ukazując w najdrobniejszych szczegółach jej rozmaite oblicza. Olbrzymia wiedza autorów uderzała mnie niemal na każdej stronie, racząc faktami i ciekawostkami, o których nie miałem pojęcia, a które stawiały mnie w stan totalnego osłupienia.

Fascynacja autorów śmiercią, ich obchodzenie się z tematem z niezwykłym pietyzmem sprawiło w tym przypadku, że „Centrum śmierci” to pochłaniająca lektura, dla której można zarwać noc. Jedyny jej minus to w mojej opinii częste wycieczki personalne do ofiar zamachu na WTC, a ten temat zdaje się był już omawiany na każdy możliwy sposób. Cała reszta- fachowa terminologia, przyczyny śmierci ludzi, którzy swoje ostatnie tchnienie wydają w najrozmaitszych miejscach nieświadomi nadchodzącego końca, szczegółowe opisy sekcji zwłok, kategoryzowanie umarłych, pozycję tę klasyfikują moim zdaniem bardzo wysoko w swoim gatunku.

Książka ta nie jest kolejnym makabrycznym horrorem, ani też thrillerem gdzie trup ścieli się gęsto, będąc efektem spaczonych umysłów psychopatów. To pozbawiony koloryzowania obraz i ogromne kompendium wiedzy o śmierci, która czy nam się to poda czy nie, towarzyszy nam zawsze. Na zawsze…

Współpraca z wydawnictwem Filia.

Interesuje Was kryminalistyka i medycyna sądowa? Jeżeli tak, to mam dla Was kawał dobrej lektury.

Oto Nowy Jork, jakiego nie znałeś: podróż przez pełne robactwa noclegownie w ponurych dzielnicach i luksusowe apartamenty w centrum miasta, podczas której z kolejnych szaf metropolii niespodziewanie wychodzą trupy.

Bliżej metropolitarnych kostnic znajdziesz się tylko jako ofiara morderstwa.

Shiya Ribowsky przez piętnaście lat pracował jako śledczy w Biurze Naczelnego Lekarza Sądowego Nowego Jorku. Kierował jednym z największych przedsięwzięć w dziejach medycyny sądowej, identyfikując szczątki ofiar zamachu na World Trade Center z 11 września 2001 roku. Przeprowadził tysiące autopsji i odegrał kluczową rolę przy wyjaśnianiu kilku najbardziej zagadkowych zgonów w Nowym Jorku.

Autor w bardzo drobiazgowy sposób przedstawia nam tajniki autopsji, nie używa trudnych pojęć z zakresu medycyny, dzięki temu książkę czyta się naprawdę dobrze i szybko. Ogromne wrażenie zrobiły na mnie rozdziały poświęcone tragedii WTC, poszukiwanie zwłok, identyfikacja ofiar, reagowanie najbliższych o śmierci członka rodziny, to wszystko jest tak szczegółowo opisane, że momentami do oczu napływały mi łzy.

"Centrum śmierci" to bardzo emocjonujący i naprawdę dobrze skonstruowany reportaż, który wciąga już od pierwszych stron. Idealny szczególnie dla tych, którzy chcieliby poznać tajniki medycyny sądowej, choć nie tylko. Myślę, że fani kryminałów również będą usatysfakcjonowani lekturą. Podróż z Shiya Ribowskym w głąb tajników medycyny sądowej była dla mnie czymś nowym, ale i czymś niezwykle ekscytującym. Bardzo polecam.

Osiem milionów ludzi to osiem milionów sposobów na śmierć. A ile to sposobów na ustalenie przyczyny zgonu?

Książka się zaczyna od wspomnień ataku na WTC, który chyba wszyscy z nas kojarzą, bądź mają o nim większe pojęcie, ponieważ śledzili tę katastrofę.

To nasz główny bohater opowiada tę historię widziana jego oczami, które były w bliskim otoczeniu tego zdarzenia. Jego praca polegała na identyfikacji ofiar.

„Boże, mój Boże, to jakiś koszmar! Ten dźwięk, kiedy ciała uderzają o ziemię!”

Oczywiście, książka nie opiera się tylko na tej historii, ale to w niej pokazuje sukcesy i porażki, jakie odnieśli jako medycy. Przecież ta praca to nie tylko same laury, zdarzają się pomyłki i błędy, do których niełatwo się przyznać.

Ciało nie kłamie, nie manipuluje i nie zataja niczego. Tacy ludzie jak On, czytają z niego jak z otwartej księgi.

Największym z plusów tej książki jest prosty język i znikoma ilość terminologii medycznej, która dla zwykłego czytelnika, może się okazać zbyt wymagająca, aby w pełni zrozumieć fabułę.

Obrazowość słów, którymi się posługuje, sprawia, że możemy czuć się, jakbyśmy stali z boku i przyglądali się tym czynnością.

Z jakim szacunkiem traktuje ciało, każdy szczątek czy organ. Jak wiele pasji i oddania sprawia mu to zajęcie, jak docenia każdą „pozytywnie” rozwiązana tajemnicę.

To tak jakby słuchać ludzi, którzy opowiadają o swoich hobby. Robią to z taką dokładnością, „precyzja chirurga” i nie pominą żadnej informacji. Tak książka to nie tylko biografia jednego z najbardziej doświadczonych śledczych z zakresu medycyny sądowej, ale również to historia jego życia

BRUNETTE BOOKS

"Centrum śmierci" to reportaż Shiyi Ribowsky'ego, który przez piętnaście lat pracował jako śledczy lekarz sądowy w Nowym Jorku. Autor przedstawia nam wszystko, co wiąże się ze śmiercią, identyfikacją ofiar, autopsją, sekcją zwłok.

Shiya Ribowsky nakreśla nam swoje przemyślenia i anegdoty z pracy wykonywanej przez siebie.

Niesamowite jest to w jaki sposób autor pokazał jak wygląda praca śledczego oraz jak ważne jest to wszystko przy rozwiązywaniu zagadek kryminalnych, by odkryć prawdziwą przyczynę zgonu.

Autor napisał książkę łatwym i prostym językiem bez zbędnych terminów medycznych. Opowiada też o tym jak to się stało, że został śledczym. Będzie trochę prywatności z jego życia, ale to w niczym nie przeszkadza i staje się jeszcze bardziej ciekawsze podczas czytania tej książki.

Przekonacie się, że jest to praca bardzo ciężka i odpowiedzialna.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki. Nie mogłam od niej oderwać się, bo literatura o medycynie sądowej i kryminalistyce bardzo mnie interesuje. Autor doskonale połączył te dwie dziedziny i zahipnotyzował mnie na parę godzin. Autor w ciągu wielu lat swojej kariery zbadał mnóstwo zbrodni i wypadków dzięki czemu zostały rozwiązane zagadki śmierci mieszkańców Nowego Jorku.

Jeśli interesują Was dziedziny takie jak kryminalistyka i medycyna sądowa oraz lubicie czytać literaturę faktu musicie przeczytać tę książkę.

Nie będziecie nudzić się ani przez chwilę.

Polecam gorąco!

Dziękuję @filianafaktach za egzemplarz do recenzji 🥰

Ta książka jest reportażem śledczego lekarza sądowego z Nowego Jorku. Shiya Ribowsky nie jedno widział. Dzięki niemu poznajemy tajemnice autopsji oraz wielu innych zagadnień z dziedziny medycyny.

Niezwykle skrupulatnie opisał zarówno miejsce znalezienia poszczególnych zwłok, jak i przeprowadzenie samej sekcji.

Bardzo ciekawie czytało się jak krok po kroku rozwiązywane są zagadki kryminalne, które pomagają odkryć przyczynę zgonu.

Żeby nie było, że to zawód, który ma same sukcesy to zostały przedstawione również porażki.

Cieszę się, że ta książka została napisana prostym językiem. Nie ma tu zbędnej medycznej terminologii, która utrudniałaby czytanie.

Poznajemy również pewne szczegóły z życia prywatnego autora, co sprawia, że od razu jakoś tak przyjemniej się czyta.

Czytając dopiero uzmysławiamy sobie, że faktycznie każda śmierć jest całkiem inna. A lekarz medycyny sądowej to też człowiek.

Człowiek, który ma bardzo trudną i odpowiedzialną pracę.

Polecam!

Jest to opowiadanie doświadczonego śledczego z zakresu medycyny sądowej pracującego w Nowym Jorku. Opisywał jak wyglądała jego praca, a wzywany był do różnych przypadków i różnych miejsc. Kierował również działaniami dotyczącymi identyfikacji szczątków ofiar z zamachów na WTC.

Powiem szczerze, że miałam nadzieje, iż książka bardzo mnie zaciekawi. Niestety tak się nie stało. Pierwszy rozdział ciągnął się niemiłosiernie, później było trochę lepiej, ale nie tak jak miałam nadzieje.

A szkoda, bo książka zapowiadała się bardzo dobrze, po opisie miałam nadzieje, że wciśnie mnie w fotel. Książka miała potencjał, ale niestety nie zaiskrzyło. Miałam nadzieje, że wywoła u mnie dreszczyk emocji.

Najbardziej podobał mi się opis pracy przy ofiarach z ataków na WTC. Ta historia najbardziej mną wstrząsnęła. Niesamowite jest to jak dużo pracy wykonali, chociaż niestety nie wszystkie ofiary zostały zidentyfikowane. To właśnie ten moment książki szybko pochłonęłam i byłam bardzo zaciekawiona.

Niestety dla mnie ta książka była średniaczkiem. Chociaż pewnie niejedną osobę bardzo zaciekawi.

“Centrum śmierci” pokazuje jak wygląda praca śledczego medycyny sądowej. I nie jest wcale taka prosta jak przedstawiają ją w różnych serialach.

@onaczytanoca