Pomoc domowa. Sekret

Mille zostając pomocą domową Douglasa Garricka ma tylko jeden zakaz. Nie może zaglądać do sypialni chorej żony mężczyzny. Mille nie szuka kłopotów, postanawia się dostosować. Wszystko mogłoby się udać, gdyby nie płacz kobiety, której jeszcze nigdy nie widziała na oczy oraz plamy krwi na ubraniach wrzuconych do prania. Dziewczyna postanawia zapukać, ten jeden raz. To co zobaczyła po otwarciu się drzwi zmienia wszystko.

I oto mamy kolejny fantastyczny thriller psychologiczny autorstwa Freidy McFadden. Autorka zaskoczyła mnie fabułą, zwrotami akcji oraz kreacją bohaterów. Sekret, podobnie jak pierwszy tom, wciągnął mnie całkowicie. Nie mogłam doczekać się rozwiązania zagadki, zostałam pochłonięta przez świat bohaterów.

Przebieg zdarzeń śledzimy oczami Mille. Kobieta ma wiele twarzy, co dodaje całej historii kolorytu i iskry. Jej portret psychologiczny jest intrygujący. Momentami pokręcony i całkowicie niezrozumiały, by za chwilę zaskoczyć zdroworozsądkowym podejściem i przebiegłością.

„Pomoc domowa. Sekret” to drugi tom, który w 100% utrzymuje poziom serii. Muszę przyznać, że tym razem autorka całkowicie mnie zaskoczyła, nie przewidziałam zakończenia i zbierałam szczękę z podłogi. Mam nadzieję, że to nie koniec, że doczekamy się kolejnego tomu. Bardzo na to liczę.

Po raz drugi Millie wkracza do akcji i znów wychodzi jej to świetnie. Pierwsza część sprawiła, że apatyt rósł w miarę jedzenia i po tej książce spodziewałam się tego przysłowiowego wow i co? Na początku, chociaż było ciekawie, miałam wrażenie, że autorka powiela poprzedni schemat i będzie to dobra, ale już odgrzana historia. Ależ ja się myliłam! Nagle akcja się zmieniła, jak gdyby ktoś wrzucił w środek wydarzeń petardę. I od tego momentu już widziałam, że ten początek to zmyłka i uśpienie czujności czytelnika. Całość tworzy bardzo dobry kryminał z elementami thrillera, który dzięki swoim krótkim rozdziałom pochłania się w mgnieniu oka. Chociaż Millie nie do końca da się lubić w moim odczuciu, to robi tu ogromną robotę wraz ze swoim cichym pomocnikiem. Czy chciałabym kolejną część? Oczywiście!

Zwykle kojarzymy brutali, przestępców z kimś, kto jest ogolony, wytatuowany i swoim zachowaniem zraża ludzi dookoła siebie. Niestety, gdyby tak faktycznie było, zaś grupa przestępców ograniczała się tylko do tych osób, którzy na przestępców wyglądają, to tak naprawdę tej przestępczości w ogóle by nie było. Osoby takie siedziałyby bowiem prewencyjnie w więzieniach, zresztą funkcjonowaliby na marginesie społeczeństwa, każdy zaś by ich unikał, niwelując potencjalne kontakty. Niestety, bardzo często przestępca wciela się w rolę sympatycznego sąsiada, kochającego ojca dwójki dzieci, albo bogatego prezesa dużej firmy i kochającego męża. Wówczas trudno jest odkryć jego prawdziwą twarz, znajduje się on bowiem poza kręgiem podejrzanych.

O tym, jak bardzo mylące mogą być pozory i jak często kochający mężowie / kochające żony mogą zmieniać swoją twarz, wie doskonale Millie Calloway, pomoc domowa. Dziesięcioletni pobyt w więzieniu odebrał jej młodość i szansę na tradycyjną karierę. Każdy, kto tylko sprawdzi jej przeszłość urywa kontakt, dlatego jej jedyna nadzieja to ludzie, którzy nie będą próbowali grzebać w jej życiorysie, tacy, którzy na gwałt będą potrzebowali pomocy w domu. Tyle tylko, że Millie, poza umiejętnością sprzątania, ma jeden dar – przyciąga kłopoty.

Millie jest dobra z natury, dlatego nie potrafi przejść obok kogoś w potrzebie. Może dlatego, że ona doświadczyła, czym jest sięgnięcie dna, pragnie pomagać każdemu, kto tej pomocy potrzebuje. Nie może przejść obojętnie obok ludzkiej krzywdy, dlatego nieustannie znajduje się w podbramkowych sytuacjach. Teraz też z dnia na dzień znalazła się na bruku dzięki temu, że córeczka jej pracodawczyni nazwała ją mamą. A to dlatego, że jako opiekunka i pomoc domowa faktycznie spędzała z dzieckiem mnóstwo czasu. Biologiczna matka nie była bowiem tym zainteresowana, przedkładając wizyty w salonach piękności nad spędzanie czasu z córką. Urażona duma matki nie mogła tego znieść, mimo iż Millie nigdy nie przekroczyła swoich kompetencji, a niejednokrotnie zajmowała się małą nawet w czasie, który powinna poświęcać na studia. W konsekwencji została zwolniona w trybie natychmiastowym, co oznacza, że jeśli szybko nie znajdzie nowej pracy, znów grozi jej spanie na ulicy, czyli wróci do stanu sprzed kilku lat. Tymczasem chce się nareszcie odbić od dna, ukończyć studia i zostać pracownikiem socjalnym, pomagając ludziom jak dotychczas (tylko w zgodzie z literą prawa).

Poszukiwania nowej pracy kończą się pustymi obietnicami do czasu, kiedy spotyka się na rozmowie z niejakim Douglasem Garrickiem, mężczyzną bogatym i znanym w środowisku biznesowym. Mieszka wraz z żoną w penthouse przy Upper West Side, a luksusowy apartament wypełniony jest najnowocześniejszymi sprzętami, i co najważniejsze – nie ma tam niemal nic do sprzątania. Tym bardziej, że żona Douglasa, Wendy, niemal nie wychodzi z pokoju, bowiem zgodnie z oświadczeniem pana domu, jest chora. Tyle tylko, że w domu bardzo często Millie znajduje krew, zaś Wendy płacze za drzwiami. Kiedy Millie nie wytrzymuje i mimo upomnień Douglasa, by zostawiła żonę w spokoju, puka do drzwi, to co za nimi widzi, kiedy się otwierają sprawia, że znów ma misję niesienia pomocy.

Jak tym razem skończy się krucjata Millie? Czy jej osąd sprawy jest właściwy? Co się naprawdę dzieje w domu Garricków? Jak to wpłynie na jej osobiste sprawy, kiedy znajomość z Brockiem, z którym spotyka się już od pół roku, ma szansę wkroczyć na wyższy poziom? Kogo Millie wybierze – Brocka czy mężczyznę z jej przeszłości? Przekonamy się o tym dzięki lekturze znakomitej powieści pt. „Pomoc domowa. Sekret”, autorstwa Freidy McFadden. Opublikowana nakładem wydawnictwa Czwarta Strona książka to druga część historii o wyjątkowej pomocy domowej, która pomaga ludziom wydostać się z toksycznych związków. Mimo iż książki nie są ze sobą ściśle połączone i lekturę można zacząć od części drugiej, to i tak – gwarantuje – że sięgniecie po tom pierwszy. W „Pomoc domowa. Sekret” mamy bowiem wszystko, co potrzebne jest do bestsellerowej powieści. Doskonale nakreśleni bohaterowie, zaskakująca fabuła, trzymająca nas w niepewności do ostatnich stron, to główne atuty książki. Jeśli dodamy do tego świadomość, że psychopatą może być każdy w naszym otoczeniu, nawet nasz świeżo poślubiony mąż czy partner, to od książki się już nie oderwiemy. Nawet, dla naszego bezpieczeństwa!

To druga ksiazka z Mili w roli gtównej i nie moge sie juz doczekaé az siegne po kolejna. Bardzo wciagajaca historia, która sie chtonie a nie czyta.

Ale to było dobre!

Po kilku latach od zdarzeń z pierwszego tomu spotykamy Millie. Przez ten czas cały czas pomagała kobietom wyswobodzić się z rąk toksycznych mężów. Kiedy zaczęła pracę dla Douglasa Garricka od razu wiedziała, że będzie musiała pomóc jego żonie Wendy, już pierwszego dnia dostaje zakaz zaglądania do jej pokoju. Okazuje się, że jej mąż ją maltretuje a ona sama nie może wyjść z ich apartamentu. Plan uwolnienia Wendy nie był do końca przemyślany i poszło zbyt gładko aby mógł się udać. Niby Wendy uwolniła się od tyrana a Millie miała odhaczony kolejny sukces. Czy aby na pewno? Garrick jest bardzo wpływową osobą a Millie po raz kolejny grozi niebezpieczeństwo.

Oh jak w pierwszym tomie dostajemy taki zwrot akcji który pociąga za sobą lawinę kolejnych wydarzeń. Millie brnie ciągle do przodu aby ukończyć wyznaczony cel. Nie boi się niczego. Akcja wciąga od pierwszych stron, jednak dzięki temu, że poznajemy Millie w pierwszej części to nie jest ona tak zaskakująca. Śmiało można ją czytać nie znając pierwszej części ponieważ wydarzenia nie łączą się ze sobą jednak drobne szczegóły z jej życiorysu mogą utrudniać lekko odbiór jej historii. Duży ukłon dla autorki za to, że do ostatnich stron trzyma czytelnika w napięciu.

Intrygująca - to mało powiedziane! Ta historia wciąga w wir wydarzeń i nakłania do wspólnego rozwikłania tajemnicy. Napięcie jest odczuwalne od pierwszego rozdziału. Fabuła z początku wydaje się dość schematyczna i przewidywalna, jednak niejednoznaczne zachowania bohaterów mamią pozorami i mieszają w głowie do tego stopnia, że nielubiane postaci nagle zyskują w oczach i na odwrót. Zapewniam, nie brakuje plot twistów.

„Pomoc domowa. Sekret” to kolejny thriller, który przeczytałam w tym roku i który sprawił, że kapcie spadły mi z nóg. Jak się zacznie go czytać to nie można przestać. Bardzo podoba mi się tutaj styl pisania, który z jeden strony jest lekki, a z drugiej idealny dla thrillerów psychologicznych. Natomiast fenomenalne dialogi i pokręceni bohaterowie dostarczają wielu emocji.

Millie to młoda kobieta, która skrywa pewien sekret. Sekret ten wpływa na znalezienie pracy. Dlatego gdy zostaje zatrudniona jako pomoc domowa przez Douglasa Garricka robi wszystko by utrzymać te posadę. Pracodawca ma jeden warunek. Nie może do sypialni, w której przebywa jego chora żona. Jak się łatwo domyślić Millie nie mogła stać obojętnie gdy widziała plamy krwi na koszuli, a za zamkniętych drzwi dociera odgłos płaczu. To co zobaczyła odmienia wszystko.

Książka posiada mroczny klimat. Zarówno wtedy gdy główna bohaterka jest w penthousie jak również wtedy gdy jest poza godzinami pracy. Z każdą kolejną stroną napięcie rośnie. Oprócz głównego wątku bardzo podobało mi się jak autorka ukazała związek Millie z Brock.

Książka zawiera wiele zwrotów akcji. Zwłaszcza druga połowa jest pełna zaskakujących zdarzeń. A samo zakończenie wbija w fotel. Jest nieprzewidywalne i idealnie kończy tę „szaloną” historię. Bo tak bym nazwała to co się wydarzyło w tej książce – szaleństwo.

Jeśli szukacie dobrego thrillera psychologicznego, od którego nie można oderwać się to polecam „Pomoc domowa. Sekret”. Ja ten tytuł przeczytałam w jeden dzień.

Dobry thriller będzie Cię trzymał w napięciu od pierwszej do ostatniej strony.

Dobry thriller nieraz zrobi Ci wodę z mózgu, a potem jeszcze w niej zamiesza.

Dobry thriller zostawi Cię w końcu z opadem szczęki, a jedyne co będziesz w stanie wydusić z siebie to „wow”.

I po przeczytaniu najnowszej powieści Freidy McFadden „Pomoc domowa. Sekret” na nic więcej nie było mnie stać. Na szczęście od tego czasu minęło kilka dni i szczęka wróciła na swoje miejsce, a myśli zaczęły się układać i jestem w stanie napisać Wam coś więcej niż słowa radości, że już cieszę się na lekturę pierwszej części, której nie miałam okazji przeczytać.

Ale wiedzcie, że otwieracie tę książkę na własną odpowiedzialność, bo podobnie jak pomoc domowa Millie uchylając drzwi penthousu, w którym ma sprzątać, nie spodziewacie się, co Was czeka. A tam skrywa się sekret mroczniejszy niż ten, który trzyma Millie w miejscu nie pozwalając jej pójść do przodu w życiu osobistym i zawodowym. I wiele można kobiecie zarzucić oprócz tego, że w sprzątaniu jest bardzo dokładna i na krzywdę ludzką nigdy nie pozostaje obojętna.

Dokąd doprowadzi ją wrażliwość i sprzeciw wobec stosowania przemocy? Jaka tajemnica skrywa się za wiecznie zamkniętymi drzwiami penthousu, zza których czasem dobiega płacz kobiety? Czy to Millie zbagatelizuje swojego wroga, a może to on nie doceni jej?

Przebieg zdarzeń śledzimy z perspektywy Millie, która zajmująco, ironicznie i z inteligentnym humorem opowiada nam o swoim życiu osobistym i zawodowym. Czyta się błyskawicznie, kartki umykają jedna za drugą, a gdy nagle perspektywa się zmienia okazuje się, że widzieliśmy jedynie jedną stronę medalu, a nic nie jest takie, jakim się wydaje.

Autorka od początku utrzymuje atmosferę napięcia i oczekiwania na to, co niechybnie musi się wydarzyć i gdy myślimy, że właśnie to otrzymujemy zaskakuje nas totalnym zwrotem akcji, przy którym ten pierwszy etap wydaje się być usypianiem czujności czytelnika. Gdy akcja nabierała przyspieszenia moje serce dostosowywało się do jej dynamiki, gdy następował nagły jej zwrot stawało zdumione na moment. A zakończenie? Cóż, tu nadal jestem w stanie powiedzieć jedynie „wow”.

I najlepiej nie wierzcie tylko moim słowom, a sprawdźcie sami, jakie emocje obudzi w Was ten po trzykroć dobry thriller.

Millie zaczyna pracę w luksusowym domu, gdzie obowiązuje tajemniczy zakaz wstępu do jednej z sypialni. Ciekawość prowadzi ją do odkrycia mrocznego sekretu.

"Pomoc domowa. Sekret" to historia o pozorach, sekretach i napięciu, które ponownie wciągnęły mnie w świat naszej głównej bohaterki Millie. Druga część podobała mi się dokładnie w takim samym stopniu, co poprzednia i wywołała we mnie podobne uczucia. Ciekawość, lekki dreszczyk niepokoju i chęć odkrywania kolejnych tajemnic. Schemat historii był mi już co prawda częściowo znany, to jednak pojawił się wątek, który mnie naprawdę zaskoczył i dodał on świeżości fabule. Nie chcę za wiele zdradzić, ale muszę przyznać, że wprowadził on dodatkową dawkę napięcia, intrygi oraz sprawił, że wciągnęłam się w historię jeszcze bardziej. Towarzyszenie Millie w odkrywaniu sekretów i radzeniu sobie w coraz bardziej niepokojącej sytuacji było naprawdę angażujące i emocjonalne. Relację między bohaterami były tak samo ważne jak sama tajemnica, ich nieprzewidywalność nadały całej historii prawdziwej głębi. Nie wszystkie zwroty akcji były dla mnie zaskoczeniem to jednak naprawdę świetnie się przy niej bawiłam. Zakończenie mnie zaskoczyło, tego akurat się w ogóle nie spodziewałam. "Pomoc domowa. Sekret" to kontynuacja, która nie próbuje przebić pierwszej części, ale podobnie utrzymuje zainteresowanie oraz emocje. Zaczęłam czytać już ostatnią część i niestety muszę przyznać, że jak na razie podoba mi się ona najmniej, choć nadal jestem ciekawa jak zakończą się losy naszej głównej bohaterki.

Jedną z najbardziej wyczekiwanych premier tego roku, była dla mnie premiera książki „Pomoc domowa. Sekret” Freidy McFadden 🔪. Jak już wiecie czytałam pierwszą część i zrobiła na mnie duże wrażenie, dlatego z przyjemnością wzięłam się za czytanie dalszych losów naszej głównej bohaterki Millie.

❗I tutaj mała uwaga, ponieważ są to dalsze losy bohaterki z pierwszej części, ta recenzja jak i druga część może być pewnego rodzaju spoilerem. Dlatego jeśli nie czytaliście pierwszej części, a macie w planach i nie chcecie spoilerów, wróćcie tutaj po lekturze i podzielcie się wrażeniami.❗

W tej części poznajemy Millie, gdy właśnie traci swoją pracę i szuka nowej. Tak trafia do penthousu bogatego Douglasa Garricka, który zatrudnia ją jako pomoc domową, gdyż jego żona nie domaga. Po przekazaniu jej informacji dotyczącej obowiązków Garrick informuję ją, że ma zakaz przeszkadzania i wchodzenia do pokoju, gdzie przebywa pani Garrick. Jednak gdy Millie zaczyna pracę słyszy dobiegający z pokoju płacz i znajduje ślady krwi na bieliźnie. Kim są państwo Garrick? I jaka jest prawda o ich małzeństwie?🔪

Autorka po raz kolejny zaskakuje swoimi umiejętnościami budowania fabuły, tworzenia napięcia oraz zaskakiwania. Nie mogłam oderwać się od lektury dopóki nie dowiedziałam się, o co w tym wszystkim chodzi. Millie to świetnie wykreowana i niejednowymiarową postać, która budzi sympatię, a zarazem obawę. Nie wiemy, tak naprawdę do końca, co jest w stanie zrobić i czy bać się jej, czy może jednak kibicować i współczuć. Lektura książki jest przyjemna, intrygująca i nieprzewidywalna. Przyznam się, że gdy zaczynałam czytać to przez pierwsze pare rozdziałów miałam następującą myśl „nic nowego”… i tak o to Kochani, autorka zamąciła mi w głowie 😅.

„Pomoc domowa. Sekret” to błyskotliwa książka dla wszystkich fanów kryminałów oraz thrillerów psychologicznych, którzy lubią nietuzinkowe zwroty akcji, zaskoczenia oraz atmosferę niepewności 🤔😵🔪. Polecam ją wszystkim lubiącym dobrze napisane i inteligentne historie, które trzymają w napięciu do końca. Czytajcie, bądźcie czujni i nie dajcie się zwieść! ✨

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @czwartastronakryminalu (współpraca reklamowa) 🩷.

26/52/2026

"Pomoc domowa. Sekret" Freida McFadden Czwarta Strona #recenzja #bibliotekapubliczna #pomocdomowa

Ciekawość pierwszy stopień do piekła

Ten tytuł to moje drugie spotkanie z prozą Freidy McFadden. Czy udane? Po tym jak wszyscy na bookstagramie mówili o serii książek "Pomoc domowa", sama postanowiłam sięgnąć po nie i przekonać się czy naprawdę jest czym się tak zachwycać. Jest to ciekawy thriller, trzyma w napięciu, przynajmniej przez pierwszą część, w moim odczuciu wszystko psuje część druga, w której następuje zmiana narratora, a zakończenie, no cóż, na pewno nie takiego się spodziewałam, ale nie zmiotło mnie z ziemi.

Millie, bohaterka poznana w pierwszej części, powraca ponownie jako pomoc domowa, tym razem zajmuje się penthousem Douglasa Garricka, ma sprzątać, gotować, robić zakupy, ma przestrzegać także jednego zakazu, nie może otwierać drzwi do sypialni żony jej pracodawcy, która podobno jest chora, musi odpoczywać i nie wolno jej przeszkadzać. Millie zależy na tej pracy, więc trzyma się z daleka od zamkniętych drzwi. Ale płacz pani Garrick, jej wieczna nieobecność, ślady krwi znalezione na koszulach nocnych sprawiają, że Millie postanawia pomóc kobiecie, puka do drzwi, a to co zobaczy, wywróci jej życie ponownie do góry nogami.

Zaskakuje pomysł autorki by negatywną postacią była kobieta, zazwyczaj jest nią mężczyzna. Zachowanie głównej bohaterki wydaje się bardzo szlachetne, chce pomóc jak się jej zdaje, kobiecie, która tkwi w przemocowym związku, ale przez ciekawość i chęć pomocy sprowadza na siebie kłopoty. Wyczuwałam, że coś jest nie tak z Wendy Garrick, ale to jaka okazuje się wraz z biegiem książki naprawdę potrafi oburzyć czytelnika. A Millie denerwowała mnie podejściem do swojego chłopaka, Brocka, wiedząc, że z ich związku nic nie będzie, kłamie mu prosto w oczy mówiąc, że go kocha, a chwilę po rozstaniu z nim wraca do swojego byłego, Enzo, nie stawia jej to w zbyt pozytywnym świetle, na dodatek to, że na kłamstwie chciała budować swoje życie z Brockiem, nie mówiąc nic mu o swojej przeszłości, a gdy prawda wyszła na jaw, była rozczarowana, że ten postąpił jak postąpił.

Podsumowując "Pomoc domowa. Sekret" to dobrze czytający się thriller, ale bez fajerwerków. Z ciekawości sięgnę po inne tomy z tej serii, podobno pierwszy jest lepszy, zobaczymy 😉

Książka przeczytana dzięki Biblioteka Publiczna im. Marii Konopnickiej w Suwałkach.

Czy kiedy czytacie świetna książkę i wiece, że ma powstać jej kolejna cześć, nie macie obawy, że nie będzie już taka dobra? Spotkałam się z kilkoma komentarzami, że druga cześć „Pomocy domowej” nie dorównuje pierwszej. Ja absolutnie się z tym nie zgadzam!

W nowej książce Freidy McFadden przenosimy się kilka lat do przodu i jesteśmy świadkami rozwoju wydarzeń w życiu Millie. Dziewczyna spotka się z przystojnym prawnikiem, zapisała się na studia i pracuje jako pomoc domowa, aby móc je opłacić. Bogaty biznesmen, Douglasa Garrick zatrudnia ją jako pomoc domową na świetnych warunkach finansowych. Jest tylko jedna zasada, nie wolno jej wchodzić do pokoju gościnnego, w który cały czas przebywa jego schorowana żona. Nie stanowiło by to problemy gdyby nie odgłosy płaczu i lamy krwi na nocnych koszulach. Millie nie potrafi przyglądać się temu obojętnie, dlatego jest zdeterminowana, żeby pomóc tej biednej kobiecie. Jaka tajemnica kryje się za zamkniętymi drzwiami.

Po tym jak bardzo podobał mi się pierwszy tom z wielka ekscytacją sięgnęłam po kolejny. Ta kontynuacja dostarcza wrażeń jakie tylko Freida Mc Faden może zaserwować czytelnikowi, ponieważ jest to kolejny niesamowity thriller psychologiczny w jej wykonaniu, który koniecznie trzeba przeczytać!

Autokar wykonała mistrzowską robotę wciągając czytelnika w swój świat i nie wypuszczając go stamtąd ani na minutę. Akcja toczy się szybko dostarczając niesamowitego napięcia i tajemniczości, aby na sam koniec zaserwować nam niespodziewane zakończenie.

Przeprasza B.A. Paris, ale Freida Mc Fadden wyrobiła sobie markę i została moją królową thrillera psychologicznego. Historia Millie stała się moim nałogiem i całym sercem polecam tym, którzy lubią dreszczy emocji i wartką akcję.

Autorka napisał trzecia książkę z tej serii i mam nadzieje, że niedługo będzie dostępna.

Freida McFadden wraca do nas z kontynuacją przygód Millie Calloway w "Pomoc domowa. Sekret".

Millie studiuje pracę socjalną, od zawsze bowiem pragnęła pomagać ludziom, którzy znaleźli się w tarapatach. Po tym, jak z hukiem wylatuje z posady gosposi/niani, sama znajduje się w nie lada kłopotach, więc gdy po jakimś czasie dostaje posadę u obrzydliwie bogatego małżeństwa Garricków, może odetchnąć z ulgą, tyle że jeszcze nie wie, że wpadła z deszczu pod rynnę.

Dziwne zachowanie pani domu nie tylko w głowie Millie rodzi podejrzenia i związanych z nimi setki pytań. Ta dziewczyna, jak nikt inny przyciąga kłopoty, kłopoty będące wynikiem chęci niesienia pomocy, tym którzy najbardziej jej potrzebują, nawet wtedy, gdy ktoś sobie tego nie życzy. Bywają bowiem domy tak brudne, że tylko Millie jest w stanie zrobić w nich porządek. Wymieść wszystko, co zamieciono pod dywan, przewietrzyć zatęchłą atmosferę pełną kłamstw, sekretów i niedomówień, oczyścić brudne sumienia oprawców, zaprowadzić ład i porządek. I choć dobrze znamy schemat jej działania, to jednak potrafi nas jeszcze zaskoczyć.

Książka od @czwartastronakryminalu

Jest tajemniczo i intrygująco, a plot twist i zakończenie to mistrzostwo świata.

Autorka cudownie buduje napięcie i nie pozwala się nudzić.

Główna bohaterka książki, znajduje nową pracę jako pomoc domowa. Nowe miejsce pracy Millie to przepiękny i wielki penthouse. Okazuje się, że w tak pięknym miejscu Pan domu skrywa obrzydliwe sekrety...

Dziwne hałasy, zakrwawione ubrania i Pani domu, która nigdy nie pokazuje się dziewczynie na oczy. Millie szybko domyśla się, że Pani Garrick potrzebuje pomocy...

Nie myślcie sobie, że na tym się kończy.

Jaki sens byłoby zdradzać Wam wszystko co najlepsze w tej książce. Gwarantuje Wam, że będziecie zaskoczeni, że przez połowę książki będziecie się ekscytować jednym tematem, a drugie pół zupełnie innym ...

Emocje i napięcie gwarantowane.

Uwielbiam serie i łatwo przywiązuję się do bohaterów. Wyznaję jednak zasadę, że niedosyt jest lepszy niż przesyt, a niektóre historie mają bardziej wyrazisty przekaz jako niedomknięte niż przedłużane w nieskończoność bez określonego celu. Policjanci czy prawnicy zawsze mogą zająć się po prostu następną sprawą, ale w przypadku thrillerów sama idea stworzenia cyklu jest nieco naciągana. Nie znaczy to jednak, że jest to niemożliwe albo z góry skazane na niepowodzenie.

"Pomoc domowa. Sekret" to kontynuacja losów Millie. Po zakończeniu wcześniejszej powieści spodziewałam się, że Freida McFadden po prostu pociągnie historię dalej, zmieniając tylko bohaterów drugoplanowych. Na szczęście się myliłam, a autorce udało się po raz kolejny trzymać mnie w napięciu i dzięki temu spędziłam kilka godzin w pełni zaangażowana w wykreowany przez nią świat.

Zaskoczyły mnie zmiany w życiu Millie. Przynajmniej na początku, gdy poznawaliśmy pozorny ład, który udało jej się stworzyć. To nadawałoby by się raczej na powieść obyczajową niż thriller, więc dość szybko przekroczyliśmy tę fasadę i rozpoczęła się właściwa akcja.

Oczywiście fabuła jest naciągana i trudno sobie wyobrazić, by jakikolwiek jej element był możliwy w rzeczywistości, ale składa się w logiczną całość, a to dla mnie w fikcyjnych opowieściach najważniejsze. Niekończące się zwroty akcji w połowie powieści nieco mnie zirytowały. Jasne, że nie chciałabym zagłębiać się w przewidywalną historię, ale McFadden do ideału w mojej ocenie brakuje właśnie umiaru.

Lubię jednak to, że daje nam możliwość poznania dwóch zupełnie kontrastujących ze sobą perspektyw. Niezmiennie szokuje mnie to jak bardzo te same wydarzenia mogą różnić się w zależności od punktu widzenia, to wręcz dwie zupełnie inne historie. Moment, w którym obie znamy w pełni i zaczynają się łączyć, jest dla mnie szczególnie elektryzujący. Samo zakończenie było tradycyjnie jakby podwójnie przekombinowane, ale pasowało mi do całej fabuły.

"Pomoc domowa. Sekret" to kolejna świetna powieść w dorobku Freidy McFadden. To jedna z niewielu zagranicznych autorek, na których nowości czekam z niecierpliwością i to się z pewnością nie zmieni, mimo że ta kontynuacja była nieco gorsza od pierwszego tomu. Poza tym liczę na to, że w końcu napisze książkę, do której nie będę miała żadnego zarzutu.

Moje 8/10.