Polowanie. Kroniki Jednorożca. Tom 1

„Kroniki jednorożca. Polowanie” to pierwsza część serii autorstwa Roberta J. Szmidta, która łączy elementy thrillera politycznego, science fiction i kryminału. Akcja rozgrywa się w Polsce w 2011 roku, gdzie tajna komórka wywiadu, pod przewodnictwem Lewińskiego, poszukuje osób obdarzonych zdolnościami paranormalnymi. Celem jest odnalezienie prekursora – osoby posiadającej dar przewidywania przyszłości, znanej jako „Jednorożec”.

Głównym bohaterem jest Edmund Lis, telepata współpracujący z rządem. Początkowo traktowany jako narzędzie w rękach służb specjalnych, z czasem staje się kluczową postacią w rozwoju wydarzeń. Jego relacja z bioenergoterapeutą Piotrem Koniecznym, zwanym Młodym, wprowadza do fabuły elementy humoru i ironii, równocześnie ukazując ich ewolucję w obliczu odkrywania własnych zdolności.

Fabuła książki jest dynamiczna, pełna zwrotów akcji i nieoczekiwanych wydarzeń. Szmidt zręcznie łączy wątki polityczne z elementami nadprzyrodzonymi, tworząc intrygującą i wciągającą opowieść. Choć niektóre wydarzenia mogą wydawać się mało prawdopodobne, całość utrzymuje spójność i logiczność. Przyznam, że elementy nadprzyrodzone nie do końca są moimi ulubionymi, niemniej jednak w połączeniu z innymi wątkami wyszło to autorowi naprawdę świetnie! Barwni i wyraziści bohaterowie zdecydowanie przyciągają uwagę czytelnika!

Ja zdecydowane jestem na tak, dlatego też polecam ten tytuł!

"Kluczem do boskości jest strach, nie ten zwykły, towarzyszący nam codziennie, ale zwierzęce, atawistyczne wręcz przerażenie, które ogarnia człowieka tuż przed śmiercią. Przerażenie nakazujące skoczyć w najgłębszą przepaść, jeśli istnieje choć milionową część procenta szansy ocalenia".

"Kroniki Jednorożca. Polowanie" to w moim odczuciu mieszanka gatunkowa: science fiction, elementy thrilleru i fantastyki, zabierająca czytelników w fascynującą podróż do bogatego i pełnego niebezpieczeństw świata.

W brutalnym, postapokaliptycznym świecie poznajemy historię Edmunda Lisa — telepaty pracującego dla polskiego wywiadu. Jego zadaniem jest tropienie i eliminowanie zagrożeń czających się w cieniu polityki. Lis działa metodycznie, aż jedno zlecenie wciąga go w sieć spisków i ambicji sięgających dominacji nad całą ludzkością. To starcie nie tylko o władzę, ale także o moralność, człowieczeństwo i lojalność w świecie, gdzie nawet myśli mogą być bronią.

Szmidt oferuje czytelnikowi twardą, bezkompromisową powieść, która odbiega od utartych schemów. Łączy klasyczne elementy gatunku z nowoczesnym podejściem do narracji i kreacji bohaterów. Świat przedstawiony jest brudny, surowy i nieprzewidywalny, gdzie przewijają się wątki władzy, zdrady i granicy człowieczeństwa.

Powieść sugeruje pytania o moralne wykorzystanie nadnaturalnych zdolności: czy służą one wyższemu dobru, czy są narzędziem do realizacji egoistycznych celów?

Głównu bohater, Edmund Lis, to postać wielowymiarowa — z jednej strony profesjonalista, lojalny wobec agencji, z drugiej człowiek o niejednoznacznych motywacjach, który w miarę rozwoju fabuły zmienia się pod wpływem coraz bardziej niejednoznacznych moralnie decyzji. To właśnie ten proces przemiany czyni go postacią intrygującą i autentyczną. Jestem bardzo ciekawa, jak potoczą się jego losy w kontynuacji.

„Kroniki Jednorożca. Polowanie” to powieść, która wymyka się jednoznacznej klasyfikacji gatunkowej. Mroczna, intensywna mieszanka thrillera szpiegowskiego, science fiction i fantasy. Książkę czyta się dobrze - przystępna, pełna napięcia i przemyśleń. Jedyny zarzut, jaki osobiście do niej miałam, to były chwile, gdy miałam wrażenie, że jest nieco przegadana, ale generalnie myślę, że sprawdzi się wśród czytelników szukających czegoś świeżego, z głębią i pazurem.

Kroniki Jednorożca. Polowanie” opowiadają o sekretnej jednostce, której zadaniem jest odnalezienie ludzi posiadających wyjątkowy dar czyli esperów. To niezwykli ludzie, którzy potrafią czytać w myślach, widzieć najbardziej skrywane tajemnice z przeszłość czy nawet uleczać a więc idealni kandydaci do tajnych rządowych misji.

Inicjatorem tej komórki i kierującym nią jest Lewiński, którego największym pragnieniem jest odnalezienie Jednorożca czyli osoby widzącej przyszłość. Oczywiście udaje się im odnaleźć jednorożca i wtedy dopiero zaczyna się zabawa, dostajemy istny rollercoaster.

Jak łatwo się domyślić, wszystko dzieje się wokół władzy i to nie tylko na szczeblu krajowym tu chodzi o władzę nad całym światem, bo kto dysponuje tak wielką armią, może osiągnąć praktycznie wszystko.

Główną postacią jest Edmund „Mundek” Lis, mężczyzna w średnim wieku, który jest nowym „nabytkiem” jednostki i kiedy wszytko się komplikuje to on przejmuję inicjatywę i próbuje ratować sytuację.

Lubię pióro Szmidta, jednak ta opowieść mnie nie porwała. Niekiedy zmiana wątku powodowała, że na chwilę się gubiłam i też nie zawsze łapałam tok przyczynowo- skutkowy. Ogólnie sam pomysł bardzo ciekawy i pewnością też sięgnę po kolejną cześć

Z tego, co zauważyłam to jest to trzecie wydanie tej książki. Jak zwykle styl autora jest nieco sztywny i nie posiada w sobie żadnych pozytywnych wydarzeń. Powiedziałabym nawet, że najważniejsza jest tutaj chciwość i nie tylko człowieka, ale i samych rządzących. Oczywiście historia jest dosyć współczesna, jedynie niewiele osób posługuje się dawną mową. Główna postać jest człowiekiem, który potrafi czytać w czyichś myślach. Jego osoba przestaje poruszać się samodzielnie odkąd władza dostrzega jego zdolności. Widząc wielką przyszłość, poszukują ludzi zbliżonych do człowieka z wielkim darem. Później mamy pewien przełom, gdyż natrafiają na kolejnego, który potrafi przewidzieć przyszłość. Zostaje nazwany jednorożcem z wielu powodów, które jak najbardziej do niego pasują. Mamy ukazane sytuacje, kiedy ich dary się przydają, ale i bywają bardzo niebezpieczne. W momencie zagrożenia oni sami bywali spanikowani i widać było, że wiedzą i widzą więcej aniżeli zwykły człowiek. W ogóle cała książka jest przeraźliwie szybka. Miałam wrażenie, że czytając poruszam się jedynie na kortyzolu, a ich emocje nie potrafią opadnąć. Nie było tutaj postaci bez winy, a ci najbardziej bliscy nauk kościoła mieli najwięcej za uszami. Zupełnie jakby sugerowali się tym, że pomimo ich złych uczynków, postępowanie według ich nauki sprawi, że ich winy zniknął i zostaną zbawieni. W momencie, kiedy ktoś wykrzyczał ich przewinienia czuli się niemal nadzy, tchórzliwi w swoich skorupach. Wszelkie dary, które postacie tutaj posiadały czasami bardziej im przeszkadzały aniżeli pomagały. Nie chcieli, aby ludzie o nich wiedzieli, a w momencie, kiedy wiadomość rozniosła się po kraju czuli niemal desperację przed tym, co ktoś może im zrobić. W tej książce dla wyższych celów wsadza się do więzienia ludzi, którzy w ogóle na to nie zasługiwali. Wszelkich informacji dowiecie się najwięcej z dialogów, których jest bardzo dużo. Koniec nie jest zaskoczeniem, gdyż opisano, że ciąg dalszy nastąpi, więc czekamy na kolejny tom wartkiej akcji. Tak sobie pomyślałam, że ci, którzy faktycznie mają jakiś dar, lepiej, aby wciąż pozostawali nieodkryci:-)

Jeżeli zastanawiacie się o co chodzi z jednorożcem w tytule to już wyjaśniam. 🦄😲

Historia przedstawiona w książce dzieje się w naszej rzeczywistości, ale z wątkiem paranormalnym. Głównym bohaterem jest Edmund Lis, który jest telepatą. Jego dar zostaje dostrzeżony przez władze kraju i dostaje ofertę współpracy nie do odrzucenia. Jest to początkiem założenia i szukania osób podobnych do Edmunda, które mają zabezpieczać bezpieczeństwo państwa przed innymi krajami. Szczególnie służby uaktywniają się, gdy dostają informację o tzw. jednorożcu, czyli osobie umiejącej przepowiadać przyszłość. Dlaczego jednorożec? Bo tak samo jest mityczna i nie wiadomo czy na pewno istnieje. Jednak moc władzy, którą jako państwo można by uzyskać mając w swoich kręgach taką osobę jest niezwykle kusząca i warta każdych środków.

Na samym początku tego wydania znajduje się notka od wydawcy, który pisze o rzeczach, które w mniejszym bądź większym stopniu udało się przewidzieć autorowi z naszej prawdziwej historii, bo pierwsza wersja książki wyszła w 2007 roku, więc jest co porównywać. Przez to można się zastanawiać czy to nie sam autor ma jakieś nadnaturalne moce? 😉

Zagadkowo napiszę, że wykreowana przez autora rzeczywistość wcale nie daje jednoznacznej odpowiedzi na to czy uda się bohaterom znaleźć jednorożca. Już gdzieś około 50 strony dzieje się zwrot akcji, który zmienia postrzeganie początku i jakby tego było mało za jakiś czas wydarza się kolejny przeczący poprzedniemu. Najlepsze jest to, że najpierw bardzo podobał mi się ten pierwszy zwrot, ale drugi był lepszy dla kierunku, w którym poszła historia i cieszę się, że wynikło z tego takie zakręcenie. Ciężko o tym napisać nie zdradzając fabuły, ale wydarzenia dobrze wpłynęły na umiejętności Mundka.

Poznanie tego alternatywnego świata to jedno, ale cenię sobie ogólne rozważania na temat tego jak wykorzystywane mogłyby być osoby z nadnaturalnymi umiejętnościami. Jak sama obdarzona osoba musi panować nad tym, by nie kontrolować innymi na co dzień i wyciągać wnioski, gdy zachowa się niegodziwie. Ważnym wątkiem jest też starcie się z podobnymi sobie osobami, bo naiwnie było myśleć, że inne kraje nie znajdują i nie szkolą jeszcze lepiej własnych ludzi. Na końcu widnieje: ciąg dalszy nastąpi, więc czekam. 🔥