Katharsis

Powieść „Katharsis” to moja pierwsza styczność z piórem Jacka Ostrowskiego i zdecydowanie udana. Z pewnością nie spodziewałam się tak niecodziennej fabuły tchnącej atmosferą tajemniczości i podszytej niepokojem, a jednocześnie dającej tyle impulsów do przemyśleń.

Z jednej strony jest to historia właścicieli rodzinnego hotelu w słonecznej Toskanii, ze zdarzeniami z przeszłości, które zaczynają wybijać się ponad bieżące trudności, z drugiej przedziwna gra, którą dla pięciorga gości hotelowych zgotował tajemniczy Gabriel Trevato.

Kim jest mężczyzna, który tyle wie o ich najskrytszych tajemnicach i czemu się nimi interesuje? Dzięki niemu również Veronika, właścicielka hotelu zaczyna poznawać mroczną przeszłość swojej rodziny, którą dotychczas przed nią skrywano.

Poznajemy historię każdego z gości, którzy nie trafili tu przez przypadek. Przedstawiając nam kolejno ich przeszłość autor zwraca uwagę czytelnika na ludzkie okrucieństwo wynikające z władzy, chciwości, wynaturzenia czy fanatyzmu i argumenty jakimi próbują usprawiedliwiać swoje bestialskie czyny.

Pokazuje również, że każdy czyn ma swoje konsekwencje, a demony przeszłości w ten czy inny sposób kiedyś dościgną każdego. Nie każdy jednak będzie w stanie pojąć swoje winy, zrobić rachunek sumienia, czy dostąpić wybaczenia.

To bardzo niepokojąca i nieoczywista historia, która obnaża skomplikowaną ludzką naturę odzierając z naiwnej wiary, że zło wyrządzane przez człowieka jest przede wszystkim determinowane okolicznościami, w których się znalazł, a nie jego wewnętrznym mrokiem.

Coś co lubię: kryminał, powieść z ponurymi wątkami, nieoczywistymi historiami, podejrzanymi bohaterami.

Bardzo mnie urzekł świat przedstawiony w tej książce, aż czuło się promienie włoskiego słońca na skórze.

Czuło się też ciarki i gniew, generalnie, lektura dobrze pracowała w wyobraźni, szargała emocjami. Czasami

się zastanawiałem, jak bardzo fikcja tutaj przedstawiona, nie odbiega od kuluarów rzeczywistości. Polecam

"Khatarsis" pióra Jacka Ostrowskiego, zwłaszcza ze względu na to z jaką wprawą przedstawia różne zakamarki ludzkiej osobowości, zwłaszcza tej mrocznej, pełnej brudnych tajemnic i braku poczucia winy

Veni, vidi…

Chcę dziś opowiedzieć Wam o historii, która zrodziła się w umyśle autora dawno temu. Miejsce, jakie nadało temu zamysłowi tor, to przepiękna Toskania, gdzie Jacek Ostrowski spędził jedne ze swoich wakacji. Mnie niestety niedane było tych okolic zwiedzić, choć miałam przyjemność zobaczyć inne rejony na mapie urokliwych Włoch. Jak myślicie, czy po tej lekturze chętniej bym się tam wybrała?

Co lub kto zauroczył na tyle pisarza, by dotychczasowy, ukochany Płock, nie był główną scenerią w najnowszej powieści pt. „Katharsis”?

Czy zagłębienie się czytelnika w osobiste i wewnętrzne przeżycia kilkorga bohaterów pozwoli na zrozumienie ich dokonań w przeszłości?

Jak łatwo przewidzieć po tytule, nie będzie to tylko wycieczka przygodowa, ale przede wszystkim bardzo interesująca i intrygująca wędrówka po meandrach ludzkiego umysłu. Przyznam szczerze, na taką wyprawę z ludzkimi dramatami nie byłam przygotowana.

Skuście się na zaskakująco dobrą fabułę rozgrywającą się we włoskiej mekce rzeźbiarzy i artystów oraz nieznanych wam jeszcze zbrodniarzy..

„..ja tylko interesuje się historią tego miasteczka”.

W mało konkurencyjnym i podupadającym pensjonacie hotelu Erynia w Pietrasancie Weronika Oliveto- jego właścicielka, otrzymuje kuszącą propozycję od tajemniczego mężczyzny. Za dość sporą sumę chce ON wynająć cały pensjonat. Może i nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie wskazany przez niego termin, ilość osób mających się tam stawić oraz to, że się ..nie znają. I gdyby nie kłopoty finansowe Weroniki, która w końcu zmuszona zostaje przystać na specyficzne postawione przez przystojnego jegomościa warunki, nie poznałaby i ona pewnych rodzinnych tajemnic.

„Wymień trzy powody, dla których miałbym zmienić zdanie”.

Sagesse Mvumbi, Rene Lemner, Lucio Russo, Frederyk Vogel, Stefano Bontate stawiają się na zaproszenie Gabriela Trovato, ów zagadkowego mężczyzny. Nie mogą opuszczać okolicy. Najlepiej, gdyby milczeli, a na pewno już trzymać język za zębami musi Wiktoria. Bowiem w każdej chwili może zostać zerwana umowa zapewniająca jej niezbędne środki do życia.

Co takiego mają na sumieniu nieznajomi goście? Czy w tym malowniczym miejscu nasze postaci poddają się oczyszczeniu? Jedno jest pewne, muszą rozliczyć się z przeszłością.

Pewne jest również to, że spotkamy się jeszcze z bohaterami. Na razie namawiam Was gorąco na sięgnięcie po tę wielowątkową, przeplataną faktami (jak zwykle u autora), najnowszą powieść Jacka Ostrowskiego.

Tym razem bardzo na poważnie, w całkowicie innym, nieznanym mi dotąd stylu pisania, dałam się zamknąć, jak pensjonariusze, w przepełnionym mrokiem starym hoteliku.