Czas na miłość

"Bo są w życiu kwestie, o które warto walczyć do samego końca. Miłość jest jedną z nich. W sumie najważniejszą..."

"Czas na miłość" to kolejna książka Pani Ilony Gołębiewskiej po którą sięgnęłam. Bardzo się z tego powodu cieszę, bo mogłam się przy niej zrelaksować, pouśmiechać i pomyśleć;)

Miłość...

Czy miłość jest tylko dla nastolatków i młodych?

Czy starsza osoba nie ma prawa się zakochać?

Czy skrzywdzona osoba nie ma prawa do kochania i bycia kochanym?

Czym dla Was jest miłość?

Może z początku każdej znajomości każdy liczy na motylki w brzuszku, które będą w nim do końca życia, ale przecież doskonale wiemy że tak nie jest. Miłość to chodzenie na kompromisy, wspólne spędzanie czasu, picie razem herbaty, chodzenie po górach, kłótnie, przepraszanie, bycie ze sobą w lepszych i gorszych chwilach, milczenie... mogłabym tak wymieniać i wymieniać...

A dla Was?

Czym jest miłość?

W tej pozycji mamy 3 kobiety - matkę, córkę i babcię. Każda z nich jest inna, mają inne podejście do życia i totalnie odmienne zdanie na temat miłości.

Wanda - babcia Poli, a matka Marty w młodości była szaleńczo zakochana... jednak miłość jest życia był dla niej związanym owocem.. jej serce ciągle oddane jest Cezaremu... tylko co się z nim stało?

Marta - matka Poli. Została skrzywdzona przez poprzedniego partnera. Postanawia, że już nigdy nie zaufać żadnemu mężczyźnie... Kiedy w jej rodzinnej restauracji pojawia się Krzysztof jej życia zaczęło nabierać barw. Czy da szansę miłości?

Pola - córka Marty, wnuczka Wandy. Nie wierzy w miłość. Uważa, że wokół niej krążą same nieszczęśliwe pary...Nie chce się zakochać. Kiedy zaczyna staż w wydawnictwie ma napisać artykuł o związkach. Zaczyna się spotykać na sankach przez Internet... aż trafia na Mikołaja... Czy chłopak będzie potrafił roztopić serducho Marty?

Jeżeli chcecie poznać odpowiedzi na powyższe pytania to zapraszam do lektury:)

W rodzinnej restauracji u Wajsów dzieją się prawdziwe cuda!

W Warszawie w jednej ze starych kamienic mieszkają Panny Wajs, choć dzielą je pokolenia kobiety świetnie się ze sobą dogadują. Seniorka rodu Pani Wanda w młodości pokochała wyjątkowego mężczyznę, jednak ślad po nim zaginął. Kobieta bardzo cierpiała, nie wiedząc, co się z nim stało i choć ułożyła sobie życie, to Cezary na zawsze zagościł w jej sercu.

Marta córka Wandy, nie ma szczęścia w miłości, kobieta postanowiła, że już nigdy nie zaufa żadnemu mężczyźnie. Wanda prowadzi rodziną restaurację, która lata swojej świetności ma już za sobą. Dodatkowo niejaki Kogut Domowy napisała w gazecie artykuł i dał do zrozumienia czytelnikom, że lokal oraz jego kuchnia pozostawia wiele do życzenia i choć widzi tam potencjał to przydałby się jakiś cuda, aby to miejsce zaczęło tętnić życiem.

Pola najmłodsza z rodu Wajsów, pomaga w restauracji, ale marzy jej się kariera dziennikarki. Obecnie odbywa staż w jednej z gazet. Dziewczyna wpada na genialny pomysł, aby złożyć sobie konto na portalach randkowych i opisywać randki. Ten pomysł bardzo podoba się naczelnej, jednak Pola nie spodziewa się, że sama wpadnie w sidła miłości.

Jak potoczą się losy kobiet z rodziny Wajsów? Czy uda się uratować rodzinny biznes?

Kochani to moje koleje spotkanie z twórczością autorki, bardzo lubię jej książki a historia tych pięknych i wspaniałych kobiet pozwala wierzyć w miłość. Każda z nich jest inna, wszystkie musza zmierzyć się z wyzwaniami, jakie stawia przed nimi życie. Pani Wanda cały czas myśli o utraconej przed laty miłości, Marta zraniona przez ojca Poli nie umie się odnaleźć w relacjach z mężczyznami a każdy jej kolejny związek to coraz większa katastrofa. Pola nie wierzy w głębokie uczucie, skupia się na pracy i haruje ponad swoje siły, kiedy na horyzoncie pojawia się miłość przez kłamstwa może ją stracić na zawsze.

Autorka pokazała jak bardzo każda kobieta pragnie uczucia, wsparcia i zrozumienia, choć udajemy silne to jednak fajnie mieć obok siebie mężczyznę, na którego zawsze będziemy mogły liczyć.

„Bo życie takie właśnie jest - każdego dnia częstuje nas nowymi doświadczeniami.”

Warszawa, jedna z wielu kamienic w tym pięknym mieście. Jej zwykli i niezwykli mieszkańcy. Trzy zupełnie różne kobiety, trzy pokolenia, każda z innymi życiowymi doświadczeniami, ich trudne losy. Rodzinna restauracja Gościna u Wajsów, w której goście znajdują smaki z dzieciństwa.

Wanda, jest seniorką rodu, kiedyś była szaleńczo zakochana, ta miłość była niczym zakazany owoc. Do dziś nie wie, dlaczego jej ukochany nagle zniknął. Mijają lata, o ona nigdy nie zapomniała, nie pogodziła się z przeszłością. Czy po latach dane jej będzie ponownie spotkać Cezarego? Jej córka Marta pod płaszczykiem pewności siebie i siły ukrywa wrażliwą pokiereszowaną duszę. Nie uznaje kompromisów w żadnej dziedzinie życia, twardo prze do przodu. Skrzywdzona przez ojca swojego dziecka, wie, że nigdy nie będzie w stanie zaufać żadnemu mężczyźnie. Najmłodsza Pola ma bardzo radykalne poglądy dotyczące mężczyzn, wszystkich uważa za zło konieczne, bawi się nimi. Miłość to dla niej puste słowo.

Każdy z nas chce kochać i być kochanym. Każdy z nas zasługuje na miłość. Wielowątkowa, a przy tym bardzo spójna, dopracowana w każdym szczególe opowieść. Akcja toczy się dynamicznie i intryguje. Czuć szczerość, realizm i wnikliwość. Wanda, Marta i Pola – babcia, mama, córka - polubiłam je, potrafiłam zrozumieć. To inteligentne, pracowite, niezależne, uparte kobiety. Mają swoje marzenia, pragnienia, z całego serca im kibicowałam. Miałam ogromną nadzieję, że w końcu znajdą swoje szczęście.

Magiczny przedświąteczny czas. Strach przed miłością, porażką, zranieniem. Tajemnice i niedopowiedzenia robią swoje, podejrzliwość i nieufność walczą z chęcią otwarcia się na szczęście. Złe życiowe doświadczenia, kładą się cieniem na teraźniejszości. Jedna decyzja pociąga za sobą kolejne i odmienia bieg życia. Zimowa, cudna sceneria, aromaty pysznego jedzenia unoszące się z rodzinnej restauracji.

Urokliwa, klimatyczna, przepełniona emocjami powieść obyczajowa. Życiowa, prawdziwa, chwilami bolesna i zabawna. Przyjemnie spędziłam przy niej czas. Daje do myślenia, ukazuje, że zawsze, bez względu na wszystko warto mieć nadzieję. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Któż z nas nie zna Pani Ilony Gołębiewskiej? Wspaniałej autorki, wśród czytelników okrzykniętej "prawdziwą mistrzynią emocji”. Każda napisana przez nią książka natychmiast stawała się bestsellerem. Przypomnę tylko kilka: „Pragnienia”, „Zmysły”, „Dotyk”, „Zaczekaj na miłość” czy „Kochaj coraz mocniej”.

„Czas na miłość” to historia trzech kobiet, trzech pokoleń rodziny Wajsów –babci Wandy, jej córki Marty i wnuczki Poli. Kobiety niezwykle charakterne, które swoją upartością oraz niezależnością osiągają wszystko o czym kiedykolwiek marzyły. Trzy muszkieterki – tak siebie nazywały. Były różne, ale łączyły je wzajemna miłość, szacunek i wiara w to, że każda z nich wreszcie odnajdzie to, za czym tak bardzo goni przez całe życie. Choć skrycie każda z nich tęskniła za miłością.

Jednak marzenia o płomiennym uczuciu szybko zeszły na bok w obliczu kłopotów, jakich doczekała się rodzinna restauracja. To właśnie ten budynek scalał trzy pokolenia kobiet, trzymał je razem ze sobą. W przeszłości Gościniec u Wajsów był bardzo oblegany, zapomniane smaki z dzieciństwa cieszyły podniebienia najsroższych kuchennych krytyków.

Dziś natomiast szefową jest Marta, obok niej stoi nestorka rodu, babcia Wanda, ponad 70-letnia emerytka. Bardzo piękna kobieta, która nadal pomimo swojego wieku trzyma wysoko głowę i dumnie kroczy po rodzinnej restauracji. Przez ponad czterdzieści lat była przykładną żoną Edwarda Wajsa, człowieka niezwykle zamożnego, który należał do śmietanki towarzyskiej, lecz Wanda kochała innego. Marta, córka Wandy to 45-letnia kobieta, szalenie atrakcyjna, z wielką pasją do życia i głową pełną pomysłów. Jednak od zawsze brakowało jej szczęścia do mężczyzn….

„Czas na miłość” to zbiór opowieści o trzech kobietach, o przeciwnościach losu, a także o szukaniu miłości w życiu. Historie niby tak niepozorne szybko złapią za serce czytelniczki, w szczególności, kiedy książka czytana jest w okresie przedświątecznym. Czas, kiedy wszystko powoli zwalnia, aby ze spokojnością uchylić kapelusza przyszłości to idealny moment na ciepłą historię z miłością w roli głównej.

Gorąco polecamy: Dobre Recenzje

Trzy pokolenia, trzy kobiety, trzy historie miłosne i finał godny wielbicielek romantyzmu, tak najkrócej mogłabym opisać tę powieść. Jednak nie będę taka skromna w słowach, i trochę bardziej odsłonię, co znajdziecie na kartach "Czasu na miłość."

Wanda, to najstarsza z bohaterek, chociaż wiek ma tutaj najmniejsze znaczenie. To wciąż piękna, silna, radosna kobieta, matka, babcia, niegdysiejsza szefowa znakomitej, rodzinnej restauracji, obecnie ciesząca się życiem. Jedyne, co tak naprawdę spędza jej sen z powiek, to nieznajomość losów dawnej, wielkiej miłości.

Marta jest szefową Gościny u Wajsów. Nie ma szczęścia w miłości, lata temu została samotną matką, do dziś nie może trafić na mężczyznę godnego zaufania. Kiedy trafia się wyjątkowy kandydat, znów nie wszystko idzie tak, jak powinno.

Pola, najmłodsza przedstawicielka rodu Wajsów próbuje znaleźć swoje miejsce w dziennikarskim światku. Po godzinach z przyjemnością pomaga w rodzinnym biznesie, wspierając działania matki i babci, z którą ma wyjątkowe relacje. Co ciekawe, mimo młodego wieku, nie wierzy w istnienie prawdziwej miłości. Kiedy wpada na pomysł napisania o miłości w sieci, staje się uczestniczką wielu, szalonych i zaskakujących randek. Czy te bohaterki mają szansę na prawdziwe uczucie?

To moje, już kilkunaste spotkanie z twórczością Ilony Gołębiewskiej. Byłam bardzo ciekawa, jaki finalny kształt przybrała ta powieść, bo widziałam na stronie autorskiej "smaczki" dotyczące tego tytułu. I wiecie co? Wyszło naprawdę nieźle! Co prawda, jak dla mnie, mogłoby być więcej anegdot z randkowania w sieci, a mniej perypetii językowych Kamila (to już było w innej powieści, i mnie szczerze wkurzało), ale wynagradza mi to klimat tej historii.

Miejscem, gdzie toczy się zdecydowana większość akcji, jest rodzinna restauracja, przez co jest niezwykle smakowicie, a czytając, daję słowo, byłam co chwilę głodna! Cudowne są relacje między trzema pokoleniami kobiet, ich bliskość, wzajemne wsparcie, nieocenianie po pozorach, i łączenie sił, by pomóc losowi.

Fajnym pomysłem było wplecenie tutaj wątku pewnego kulinarnego blogera, to mi nieco przypomniało dziennikarza z innej powieści autorki, fanki na bank wiedzą o kogo chodzi. Dodało to tajemniczości i takiego pazura. Postaci drugoplanowe są świetnie zobrazowane, i kiedy trzeba, wiodą prym.

Kolejna rzecz, która mnie osobiście bardzo ujmuje w tej historii, to pokazanie, jak w dzisiejszych czasach tworzą się związki. Ileż par znam, które poznały się przez internet. Ja sama, swojego męża poznałam w ten właśnie sposób, chociaż nie na portalu randkowym.

Lekka, romantyczna, i jak już wcześniej zaznaczałam, bardzo w stylu Ilony Gołębiewskiej powieść, gdzie tradycyjnie znajdziecie tajemnicę z przeszłości, silne kobiece postaci, mocne więzy rodzinne okraszona szczyptą humoru. Po cichu liczę na coś nieco obiegającego od dotychczasowych historii, ale wciąż polecam jako lekturę na te chłodne, długie wieczory.

Po książki pani Ilony sięgam w ciemno. To nie jest nasze pierwsze spotkanie. Mam też ogromną nadzieję, że i nie ostatnie. Autorka doskonale wie, jak tworzyć historie, które otulą nas, niczym kocykiem i pozwolą na spokojny wieczór z książką. Podoba mi się, jak pani Gołębiewska stawia na emocje, spokojny rozwój zdarzeń i historię, która nie ucieknie z naszej głowy za szybko.

Poznajemy trzy kobiety – Wandę, Martę i Polę. Każda po swojemu zadecydowała o tym, by nie było mężczyzny w jej życiu. Największą umiejętnością naszej Autorki jest fakt, że tworzy bohaterów, których nie sposób nie polubić. Fabuła, mimo że może wydawać się prosta, jest świetnie skonstruowana, szczególnie że mamy tutaj trzy pokolenia jednej rodziny. Mogłabym zaszafować tezą, że bohaterki nie widzą tego, co mają w zasięgu swojego wzroku. Jednakże… uważam, że to zwykła obawa przed zranieniem, przed przechodzeniem przykrości po raz kolejny.

Powieść porusza, bawi i pozwala na odrobinę zapomnienia. Tajemnic nie brakuje, niedopowiedzenia sieją się jak grzyby po deszczu, a my liczymy, że Pisarka za szybko nie wyjaśni niczego. Całość oczywiście przyprawiona szansą na uczucie, zagadką zostaje czy nasze babeczki zaryzykują po raz kolejny? Czy będą nadal okrywać się szalem obaw? Myślę, że najlepiej przekonać się samemu. Uwielbiam styl pani Ilony, jej książki mają specjalne miejsce w moim sercu, ale i również na regale. Idealnie wykreowane relacje rodzinne, gdzie kobiety wspierają się wzajemnie, niżeli ciosać kołki na głowie z racji wieku czy doświadczenia i przeżyć.

Sumując – doskonała książka nie tylko na jesienny wieczór, ale na każdą chwilę, w której obyczajowa powieść o przeszkodach losu, zagadkach i nienawiści do mężczyzn (choć to może zbyt mocne słowo) poprawi nam humor o 100 %. Los jest zawrotny, stawia nam na drodze różnych ludzi, różne przypadki popycha do wydarzeń, na które nie mamy żadnego, najmniejszego wpływu. Taka jest ta powieść – rewelacyjna w swoim rodzaju 🙂 Mogę jedynie namawiać, by dać sobie trochę radości i sięgnąć po ten tytuł, bo jestem pewna, że Was nie zawiedzie!

Po długiej serii kryminałów i thrillerów przyszedł czas na dobrą książkę obyczajową. Nawet nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo brakowało mi czegoś ciepłego, romantycznego i mało krwawego. Trzy kobiety z jednej rodziny, listopadowo-grudniowa Warszawa i miłość. Dokładnie tego potrzebowałam.

Wanda jest nestorką rodu i założycielką rodzinnej restauracji - Gościny u Wajsów. Przed kilkoma laty przeszła na emeryturę i stery restauracji oddała swojej jedynej córce Marcie. Sama w wolnym czasie zajmuje się próbami w amatorskim teatrze. Teatr był jej odskocznią od życia codziennego. Właśnie w nim poznała miłość swego życia i to nie był ojciec jej dziecka.

Marta z większym lub mniejszym powodzeniem próbuje zarządzać restauracją. Przed laty skrzywdzona przez mężczyznę obiecuje sobie iż więcej nie zaufa żadnemu z nich. W rodzinnym biznesie wspiera ją w córka Pola, która właśnie ukończyła studia i próbuje wywalczyć etat w redakcji czasopisma.

Najmłodsza z rodziny zupełnie nie wierzy w miłość. Wokół siebie widzi same nieszczęśliwe pary. Pisze cykl artykułów o szukaniu potencjalnej miłości w sieci. Bawią ją przypadkowe randki, które opisuje w swoich artykułach. Czy można igrać z miłością?

Wszystkie trzy kobiety mieszkające w tej samej kamienicy, mające siebie nawzajem są samotne. Zbliża się grudzień, magiczny czas. Warszawa ozdobiona w lampki i świąteczne dekoracje, ogrzewa samotne serca. Czy Wanda, Marta i Pola odnajdą swoje drugie połowy? Ci…. to tajemnica.

Ilona Gołębiewska jak nikt pokazuje że, z pozoru błaha decyzja może odmienić życie. A każdy dzień w świątecznej Warszawie, jest szansą na odnalezienie swojego szczęścia. Czy te trzy wrażliwe kobiety będą w stanie zawalczyć o swoje marzenia? Tego dowiecie się czytając Czas na miłość. To idealna pozycja na listopadowy wieczór.

Z pełną odpowiedzialnością polecam wzruszającą i łapiącą za serce powieść o kobietach z rodziny Wajsów. Zapraszam na stronę Wydawnictwa: [Adres usunięty]

Wydawnictwo: Muza SA

Ilość stron: 416

Data premiery: 27 października 2021

Czy po miłosnej porażce lub stracie warto zamykać się na nowe znajomości, na miłość? Czy raz utracone zaufanie da się odbudować? Wanda (babcia), Marta (mama), Pola (córka) to trzy pokolenia kobiet, którym nie dane było nacieszyć się miłością. Ilona Gołębiewska każdą z bohaterek wrzuciła w inny rodzaj miłości. Miłość niespełniona, samotne macierzyństwo, utracona wiara w miłość - bo ilu ludzi, tyle możliwości, prawda? Dzięki temu przedstawiona na kartach powieści historia nie jest w żaden sposób nudna, a dostarcza co chwila nowych wrażeń i spostrzeżeń na temat relacji damsko-męskich.

Bohaterowie z miejsca dają się polubić. Nasze trzy kobiece postacie są silne, uparte, niezależne i pracowite. Różni je wiele, ale równie dużo łączy. Wzajemna miłość, szacunek i wiara, że odnajdą to, czego tak poszukują i potrzebują. Towarzyszymy im w ich codziennych sprawach, obserwujemy jak się zachowują, jakie podejmują decyzje oraz jak skrajne emocje nimi targają. 

Historia pokazuje, że zwykle nie dostrzegamy tego, co mamy na wyciągnięcie ręki. Czasem warto otworzyć serce i dać sobie szansę na szczęście, miłość i zawalczyć o to! Bo jak nie teraz, to kiedy? Później możemy tylko żałować, że nic nie zrobiliśmy. Kolejny raz mamy również przykład tego jak przeszłość wpływa na teraźniejszość oraz że uczuciami nie można się bawić.

Do gustu przypadł mi wątek rewolucji kuchennych rodzinnej restauracji Gościna. Zawsze, gdy czytam fragmenty dotyczące popisów kulinarnych, jakie roztacza przede mną autorka, mam nieodpartą chęć, aby coś skosztować.

Niezwykle zabawny, ale i dający wiele do myślenia okazał się wątek z portalem randkowym. Dowiadujemy się jak wyglądają randki w XIX wieku. I jak to mówi jedna z barwniejszych postaci książki Kamil - szok AND szoł.

W książce nie mogło zabraknąć tajemnic, dramatów, zwrotów akcji, które wprowadzają odrobinę intrygi na to, co może wydarzyć się dalej. Ale jest też romantycznie, nostalgicznie i tak po prostu swojsko. Czyta się z czystą przyjemnością.

"Czas na miłość" to wzruszająca, pełna humoru, wielopokoleniowa powieść o kobietach, dla których los w sferze uczuć nie był łaskawy. Czy wszystkie znajdą to, za czym tęsknią i pragną? Sprawdźcie! Mnie było bardzo miło gościć u Wajsów.

Jesienną czy zimową porą uczucia wcale nie czekają na cieplejszą porę by dać o sobie znać. Wprost przeciwnie zakwitają również gdy liści na drzewach coraz mniej drzew, temperatura spada, słońca coraz mniej i pojawiają się śnieżne zaspy. Nie liczy się pogoda, a ludzie, którzy może nie od razu dają szansę temu, co niespodziewanie pojawia się w ich życiu, lecz w końcu ją dostrzegają.

Na miłości raczej dobrze człowiek nie wychodzi. Trzy pokolenia pań Wajs mogłoby rozwinąć na swój sposób to zdanie. Nestorka rodu, jej córka oraz wnuczka radzą sobie bez niej, a codzienność dostarcza im jedynie dowodów, że i bez niej mają dużo na głowie. Rodzinna restauracja wymaga uwagi, bo nawet najlepsza renoma nie jest wyrobiona raz na zawsze, a w dobie konkurencji wystarczy chwila by ją utracić lub zszargać. Do tego Wandzie coraz częściej przypomina się ktoś z odległej przeszłości, Marta najchętniej zapomniałaby o tym, co wydarzyło się niedawno, a najmłodsza z rodu Pola w celach zawodowych bierze pod lupę uczucie, w jakie nie wierzy. Jak więc w takim entourage`u ma dać o sobie znać miłość? Łatwo nie będzie, zwłaszcza, że listopad nie jest miesiącem sprzyjającym jej, a przedświąteczna gorączka, następująca po nim także jakoś przesuwa ją w daleko w kolejce zainteresowania. Tyle, że ona nie pyta się czy zostanie zaproszona, dostrzeżona czy w ogóle jest brana pod uwagę, po prostu zaznacza swoją obecność, a to dopiero początek. Jaki będzie miała finał? Niewiara, niedopowiedzenia i sekrety jakoś zawsze szkodziły, jak będzie tym razem? Panie Wajs są trudnymi przeciwniczkami i niełatwo je będzie oczarować.

Co wyróżnia książki Ilony Gołębiewskiej? Moim zdaniem to nieuchwytna atmosfera, która raz poznana będzie o sobie przypominać za każdym razem gdy zobaczymy książkę pisarki. Czym zapada w pamięć? Mieszanką ciepła, humoru, dialogów i lekkością poruszania tematów nie zawsze prostych oraz trafianiem w ich istotę. W „Czasie na miłość” również ją dostajemy i to nie na chwilę, ale na całą lekturę, od jakiej nie oderwiemy się do samego końca. Jesienno-zimowym warszawskim krajobrazie poznajemy rodzinną historię, prawdziwą sagę, gdzie przeszłość nie jest tylko zbiorem słodko-gorzkich wspomnień z tajemnicami w tle, lecz wciąż jest obecna w teraźniejszości. Nie brakuje problemów do rozwiązania, wątpliwości, ale i rodzinnych więzi, zapewniający oparcie w trudnych chwilach. Niewątpliwym plusem jest pokazanie wielopokoleniowości, w żadnym razie jako monumentalnego obrazu, lecz postaci barwnego portretu trzech kobiet, różniących się i bardzo podobnych. Jak wskazuje sam tytuł poznajemy je w momencie kiedy powinna pojawić się w ich życiu miłość, lecz przy tak silnych osobowościach, mających własne zdania, plany i przede wszystkim poglądy na nią. Te ostatnie zaś stanowią jeden z wielowątkowej opowieści, o tym, co ważne, jak istotną rolę odgrywa rodzinna tradycja oraz buduje się przyszłość, o jakiej się głośno nie marzyło. Podczas czytania „Czasu miłości” niejednokrotnie będziemy się śmiać, wraz bohaterami spoglądać na to, co było, próbować ogarniać zaskakujący rozwój wydarzeń, który miał mieć ciut lub więcej inny przebieg, a zwłaszcza zastanawiać się czy dać szansę czemuś, w co tak do końca się wierzy. Ilona Gołębiewska doskonale wie w jakich miejscach przyśpieszyć fabułę, gdzie zwolnić, jak zarysować tło, by dopełniało akcję i podkreśliło ją oraz jak stopniowo odsłaniać sekrety, ukazywać ich fragmenty z różnych perspektyw. Najnowsza książka autorki wciąga już od samego opisu i tak pozostaje do samego zakończenia, które doskonale podsumowuje całość i pozostawia po sobie apetyt na kolejną książkę autorki.

Wanda, Marta i Pola – Babcia, mama i wnuczka trzy kobiety, które łączy dużo więcej niż tylko więzy rodzinne. Mieszkania w jednej kamienicy, rodzinna restauracja, którą obecnie prowadzi Marta, jednak Pola regularnie pomaga, a kiedy tylko trzeba, również Wada spieszy pomocą. Trzy pokolenia, trzy odważne i uparte kobiety, trzy historie miłosne, a każda zupełnie inna.

Wanda została wdową i chociaż mąż nie był miłością jej życia, na swój sposób go pokochała, była przy nim szczęśliwa, a wspólne życie wspomina z uśmiechem na twarzy. Jednak głęboko skrywa szkatułkę, a tam kilka pamiątek po miłości życia, po którego mężczyźnie kochała ponad wszystko, z którym planowała wspólne życia. Kim był? Co się stało, że ich drogi się rozeszły? Czy Wanda pozwoli Poli wziąć sprawy w swoje ręce i odkryć tajemnice z przeszłości?

Marta nie ma szczęścia w miłości, jednak stara się nie poddawać. Niestety każdy kolejny związek kończy się dla niej bolesnym upadkiem. Kobieta zaczyna mieć tego dość. Na dodatek w rodzinnej restauracji zaczyna się źle dziać i potrzeba wiele zmian, aby nie upadła, a pewien „kogut domowy” pisze o nich niezbyt przychylnie. Marta zaczyna od zwolnienia głównego kucharza, który zdecydowanie za dużo sobie pozwala. Jednak znalezienie nowego okazuje się nie takie łatwe. Czy jej się uda? Kim jest tajemniczy „kogut domowy”? Czy Marta zaufa po raz kolejny mężczyźnie? Czy uda jej się odnaleźć prawdziwą miłość?

Pola nie wierzy w miłość, za dużo widzi nieszczęśliwych związków. Młoda kobieta pomaga w rodzinnej restauracji, a jednocześnie jest stażystką w wydawnictwie. Liczy, że będzie mogła zostać tam na etacie, dlatego stara się wykazać. Jej pomysł na artykuły o randkach z sieci podoba się szefowej, więc Pola zaczyna działać. Jakie okażą się randki z sieci? Czy uda się spotkać tam kogoś wartościowego? Czy Pola zmieni zdanie odnośnie do miłości?

W książce znajdziemy trzy historię, trzech kobiet i według mnie zdecydowanie plusem jest fakt, że dzieje się w jednym czasie, autorka płynnie przeprowadza nas między nimi. To historia o silnej więzi rodzinnej, o rodzinnej restauracji, z którą nie jest najlepiej, o miłości w trzech różnych odsłonach. Mnie osobiście książka się podobała, była ciekawa i wciągająca.

Bohaterkami są trzy kobiety. Każda inna, jednocześnie są bardzo podobne do siebie i nie tylko dlatego, że wiążą je więzy krwi, są tak samo uparte, twarde, potrafią sobie poradzić w wielu sytuacjach. Książkę czytamy zamiennie z perspektywy Wandy, Marty i Poli. Moim zdaniem są bohaterkami ciekawymi, dobrze wykreowanymi, dającymi się lubić.

„Czas na miłość” to książka, która zdecydowanie mi się podobała i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Z całego roku kalendarzowego i czytelniczego najbardziej lubię ten okres kiedy wydawnictwa wypuszczają na rynek zimowo- świąteczne historie. Z taką historią mamy do czynienia właśnie tutaj za sprawą @ilona_golebiewska i jej "Czasu na miłość" to piękna, wzruszająca a zarazem pełna humoru i ponadczasowych wartości historia która rozgrzeje serce w chłodne i długie jesienno zimowe wieczory. Trzy historie, trzech par z których każda jest na innym etapie swojej życiowej drogi a łączy je wszystkie prawdziwa miłość.Zima oprószyła śniegiem ulice stolicy, w tym również dach starej kamienicy gdzie żyją nasi bohaterowie. Może dzielą ich przeżyte lata, doświadczenia życiowe, lecz w gruncie rzeczy każda z bohaterek bez względu na swój wiek pragnie kochać i być kochaną. Babcia Wanda wciąż z rozrzewnieniem wspomina swoją wielką miłość sprzed lat. Zakazane uczucie nie wygasło. Marta , druga z kobiet przez swoje doświadczenia z mężczyznami zamknęła swoje serce na sile miłości. Cały swój czas i zapał poświęciła rodzinnemu biznesowi byle tylko nie dać się już więcej zranić żadnemu mężczyźnie. Jest też trzecia, najmłodsza bohaterka imieniem Pola która mimo młodego wieku nie wierzy w prawdziwą miłość bo napatrzyła się na nieszczęśliwe losy dwóch najbliższych jej kobiet. Jak tutaj dać się ponieść sile uczucia kiedy im się przed laty nie udało?

Trzy kobiety, trzy piękne, pełne emocji i wzruszeń historie, i magia jaka ma miejsce na kartach "Czasu na miłość" Autorka pokazuje, że nie ma złego, nieodpowiedniego czasu na zakochanie i na miłość. Że co się odwlecze to nie uciecze i gdzieś tam na każdego czeka ktoś. Być może to stara miłość która nie rdzewieje.A może to ktoś kto trafi przez żołądek do serca. Albo ktoś poznany w wirtualnej rzeczywistości. Tak naprawdę na miłość zawsze jest czas.