Cmentarz zagubionych dusz

Autorka zabiera nas w zupełnie nowe i obce rejony, do miejsca, w którym cmentarz nie ma murów, a dusze swobodnie chodzą po mieście. Oczywiście nie wszystkie, ale jednak to coś zupełnie innego niż dotychczas znaliśmy.

Mieszkańcy Zimowej Puszczy są skryci i bardzo nieufni wobec obcych. Max nie miał więc łatwo na początku swojej misji. Okazało się, że sprawa nie jest o wiele poważniejsza, gdyż ktoś próbuje go zabić.

Livia dziedziczka jest jeszcze o wiele bardziej tajemnicza niż wszyscy inni. Z przyjemnością odkrywałam wszelkie szczegóły jej osoby.

Co do wykreowanego świata to autorka przeszła samą siebie. Wszystkie znajdujące się dusze w Zimowej Puszczy mają swój niepowtarzalny urok. Najbardziej zapadła mi w pamięć dusza przypominająca niedźwiedzia, która w kapeluszu jeździła na rowerku cyrkowym.

A to tylko jeden przykład z wielu, koniecznie musicie poznać wszystkich bohaterów książki. Podejrzewam, że Śnieżynka skradnie niejedno serce.

Czekam z niecierpliwością na kolejny tom.

Dzień 1 listopada to chyba odpowiedni czas, by przedstawić tutaj jakże wymowny tytuł.

Pamiętam, że gdy przeczytałam Cmentarz osobliwości, miałam nadzieję na powstanie kolejnej części - mimo, że teoretycznie historia była kompletna.

No właśnie. Teoretycznie.

Bardzo się ucieszyłam, gdy tylko zobaczyłam zapowiedzi Cmentarza zagunionych dusz - czekałam na tę książkę i oto jest, teraz moim zdaniem już jestem spełnioną czytelniczką.

Chociaż myślałam, iż fabuła się skupi na naszym Maximusie to jednak patrząc po okładce i po przeczytaniu możemy śmiało stwierdzić, że nie on był tu głównym bohaterem, a Livia.

Wiecie, Livia Fuego też jest dziedziczką lecz jej cmentarz znacznie się różni od tego przy Lawendowym Dworku.

Nie dość, że jest osadzony w mroźnej scenerii puszczy, to nie znajdziecie tam płotów a dusze chodzą sobie luzem, niektóre współpracują z mieszkańcami.

Także opiekunowie dusz nazywają się inaczej, bo są sierpami a pociąg łączący puszczę z resztą świata jeździ tylko raz w tygodniu.

Cóż to była za przygoda, Max miał do wykonania misję a jednocześnie zmagał się z rozterkami wewnętrznymi, gdyż walczyły jeszcze u niego ostatki dawnego życia gangstera z tym dziedzicem, jakim się stał w poprzednim tomie.

Tak, nasz Max Opoka znacznie się zmienił na lepsze ale teraz ma też twardy orzech do zgryzienia, bowiem nie dość, że ma swoją misję to jeszcze w Puszczy ktoś zaczyna m**dować mieszkańców...

Nie powiem, Livia mnie czasami zaskakiwała i była jak oderwana od rzeczywistości a jednak przy bliższym zapoznaniu punktowała i mogłam zrozumieć jej motywy działania.

Choć była br*talna to jednak sprawiedliwa.

Co do reszty postaci, oczywiście pojawią się znani nam z pierwszego tomu mieszkańcy Lawendowego dworku ale nie tylko, wszak okazuje się, że spotkamy starego druha Maxa.

Jednak większość akcji skupia się na nowych bohaterach a ogniwem łączącym jest Max.

Co atakuje mieszkańców i Maxa?

Kto odpowiada za uaktywnienie zewu kr*wi u dusz?

Jaką tajemnicę skrywa Livia?

Co chce osiągnąć główny notariusz wysyłając Maxa na tę niemal samo**jczą misję?

Książka jest napisana lekkim stylem, z dozą humoru

Miałam tak wielką nadzieję na kontynuację "Cmentarza osobliwości" i doczekałam się 😍 Paulina Hendel stworzyła naprawdę oryginalną historię, z ciekawym światem, który przedstawia tak obrazowo, że podczas czytania totalnie się w nim zatraciłam. W drugim tomie poznajemy całkiem inny cmentarz, nowe dusze oraz intrygującą, ekscentryczną dziedziczkę. Ale spokojnie, Max wciąż jest głównym bohaterem i tradycyjnie wpakował się w nowe kłopoty 😅 Niesamowicie wciągają mnie te przygody Maxa. Świetnie się przy nich bawię! "Cmentarz zagubionych dusz" jest równie porywający jak pierwsza część. Uwielbiam lekkość tej historii, delikatny humor oraz bohaterów - szczególnie tych nie do końca żywych 😉. Jednak życie dziedzica Cmentarza Osobliwości to nie sielanka. Przygotujcie się na to, że jest krwawo i niebezpiecznie, a Max ma dodatkowo takie szczęście, że kłopoty go kochają i co chwilę ociera się o śmierć. Na pewno nie będziecie się nudzić! 😆 Na koniec muszę też wspomnieć, że system wiary w tej serii oraz życia po śmierci jest zdecydowanie jednym z ciekawszych o jakich czytałam! Znasz już Cmentarz Osobliwości Maxa Opoki i zamieszkujące go dusze? Polecam zapisać sobie tę serię, bo naprawdę warto ją poznać! 👻

Cmentarz Osobliwości / Cmentarz Zagubionych Dusz - Paulina Hendel - 4,5/5 ✨

[ współpraca recenzencka @weneedyabooks @wydajenamsie ]

Nie ukrywam, że uwielbiam pióro Pauliny Hendel. Uwielbiam to jak kreuję ona postacie i jak świetnie oddaje w swoich opisach cały klimat jaki otacza jej książki.

Maks to typowy cwaniaczek, który narozrabia a później musi mierzyć się z konsekwencjami swoich działań.

Bohaterowie poboczni również zdobyli moją sympatię. Nie mogę się do nich przyczepić bo byli oni idealnym uzupełnieniem w tej historii, a postać Livii mimo, że jest dość specyficzna to tak bardzo pasowała do klimatu tej serii, że chyba autorka nie mogłaby wykreować bardziej panującej bohaterki niż ta którą dostaliśmy.

Mimo bohaterów to właśnie Cmentarze zagarnęły całą uwagę. Pierwszy tom wydawał mi się bardziej kameralny jednak to w drugim działo się troszkę więcej i chyba nie jestem w stanie powiedzieć, który jest moim faworytem bo mimo, że jest to spójna historia to jednak miały one jakieś swoje unikatowe wątki, które tylko jeszcze bardziej spotęgowały moją sympatię do tej serii.

Jakbym miała opisać tą serię jednym słowem to będzie to Unikatowa. Ta seria i świata wykreowany jest jednocześnie lekko straszny jak i fascynujący. Jeśli kochacie jak ja Żniwiarza od tej autorki to konieczne sięgnijcie po te książki bo są rewelacyjne i wciągają tak bardzo, że się przez nie płynie.

Pierwszą część z serii „Cmentarze osobliwości” poznałam raptem dwa miesiące temu. Po jej skończeniu towarzyszyły mi same pozytywne emocje i przyznaję, że przerosła moje oczekiwania. To zdanie podzielałam z Weroniką otulonaksiazkami i Eloną @[Adres usunięty], z którymi co miesiąc wybieramy sobie książkę do wspólnego czytania. Niespodziewanie kilka dni po naszym czytaniu, autorka ogłosiła, że 9 października premierę będzie miała druga część, więc nasze wspólne czytelnicze plany uległy modyfikacji i zaplanowana książka na ten miesiąc została przeniesiona na grudzień, a październik świeżo po premierze zajął „Cmentarz zagubionych dusz”. 👻

Cieszę się z tego, że mogę napisać, iż ta decyzja okazała się świetnym wyborem, bo drugi tom według mnie sprostał oczekiwaniom. Tym razem nie było to już takie proste, skoro poprzeczka była wysoko zawieszona. Plus dołożyć trzeba do tego fakt, że autorka pierwszą część skonstruowała fabularnie w zamknięty sposób, więc musiała dalszą historię poprowadzić tak, by miało to sens i udało się.

Do znanych bohaterów dołączyli nowi na czele z Livią Fuego, którą można zobaczyć na okładce. Livia podobnie jak Max jest dziedziczką cmentarza osobliwości. Przez nieprzychylne okoliczności Max zostaje wysłany do Zimowej Puszczy, gdzie mieszka Livia. Podoba mi się to, że chociaż są nowi bohaterowie to i tak Ci znani wcześniej z Maxem na czele są nadal na pierwszym miejscu. Zdaję sobie sprawę, że kreacja Livii może niektórych czytelników irytować, ale mnie do siebie przekonała, tym bardziej, że od początku spodziewałam się, że za jej powierzchownym chłodem i szaleństwem kryje się coś więcej.

Nie wiem czy do końca się zgadzam z sugerowanym wiekiem odbiorcy z tyłu, czyli 14+, bo opisywane sytuacje momentami są naprawdę krwawe; dla mnie takie sceny na plus do całości, bo na tle świetnie wykreowanych dusz są w punkt.

Fabuła utrzymuje mnie ciągle w ciekawości, a zakończenie świetnie zbiera to co się działo i zamykając pewny rozdział, otwiera drugi... 🔥