Na przyszłość

☆Recenzja☆

Premiera 20.11.2025 r.

„Na przyszłość” – Mariola Lorek

Współpraca reklamowa z @autorka_mariola @wydawnictwo_miraz_virage

OMG!!! Co to była za niezwykła hokejowa historia romantyczna, która rozgrzała moje serce i duszę. Czytanie szło tak szybko, że kartka za kartką przelatywała mi przez palce. Fay to silna bohaterka, która po wielkiej stracie stara się dojść do siebie. Wyrusza na studia do wielkiego miasta, gdzie czeka na nią ukochany. Jednak od samego początku widać, że ten związek nie jest oparty na silnej i kochającej relacji. Jednak Fay walczy o każde spotkanie i każdą chwilę, tylko, że jej starania też mają swoje granice. A gdy w jej życiu pojawia się Kyler i zaczyna doczuwać zupełnie inne uczucia, to może zdarzyć się wszystko. Fay wreszcie odczuwa, że jest ważna i bezpieczna. Autorka pokazała, że przy odpowiedniej osobie wszystko staje się możliwe, a ciężary które nosimy już nie są tylko naszym problemem, ale stają się wspólne. Nie ma krzywych spojrzeń, upokorzeń, wyzwisk i niemiłych żarcików. Pryz tej jednej może być sobą, nie musimy się wstydzić łez, smutków, złości, będzie zawsze potrafiła do nas dotrzeć, gdy potrzeba obejmie i powie, „nie jesteś sama”. Nie odejdzie przy lepszym trudnym zakręcie. Stanie murem, a nie ucieknie, albo wybierze coś innego zamiast mnie.

Kyler to chłopak o dobrym sercu, który pomimo hokejowego stylu życia potrafi sprawić, że najbliżsi są najważniejsi. Nie zostawi nikogo w potrzebie, ale ma też demony, które nie dają mu spać. Jak na młodego człowieka, to również nie miał lekko w dzieciństwie i jego zachowania są jak najbardziej adekwatne. Każdy czuje coś innego, a jego sytuacja jest zgoła inna, ale też każdy inaczej reaguje. Takiego mężczyznę u boku każda kobieta chciałby mieć. Autorka nadał mu wiele dobrych cech. Zawsze słucha i potem potrafi to udowodnić. Interesuje go co się u kogoś dzieje. Jest kiedy ktoś potrzebuje bliskości. Drobnymi gestami zdobywa serce Fay, ale nie tylko jej, bo i moje. A moje serce totalnie kradło to jak najmniejszą rzeczy o Fay zamieniał w coś ważnego. Lubiła napoje z cukrem, to specjalnie kupił, pomimo, że u niego nikt nie pije. To właśnie takie gesty sprawią, że kobiety się zakochują i wiedzą, że to ten właściwy. Chcemy czuć się docenia, kochane i bezpieczne. I Kyler w piękny sposób to pokazuje. No naprawdę idzie się zakochać i to na zabój.

Uwielbiam kiedy książki mają charakternych bohaterów z przeszłością która ich ukształtowała, spokojną, ale z drugiej strony ognistą relację romantyczną oraz fabułą tak ciekawą, że przepadłam. Wszystko było niezwykłe i mocno spójne ze sobą. Fabuła nietuzinkowa i bardzo wrażliwa. Ostatnio coraz więcej pojawia się historii o takie tematyce. Jedne są średnie, ale inne wybitne. I ta należy do tych wybitnych. Opisy meczy, które kuszą od samego początku. Ciekawy przerywnik od romansu. Widać, że autorka jest w stanie poświęcić wiele czasu aby wszystko było dopracowane. Każdy element nie zwykle doi siebie pasuje, nie ma niedomówień i niedopowiedzeń. Nie miałam momentu zastanowienia, czy irytacji, chociaż inny bohater sprawiał, że miałam ochotę go mocno uderzyć w głowę. Były emocje żalu, strachu, niepokoju i złości oraz zauroczenia, radości i ciepła na sercu. Fay i Kyler to taka świetna para, która buduje swoje uczucia na stabilnej przyjaźni, chwilach przekomarzań, poczucia bezpieczeństwa i wspierania w każdych warunkach. Takie relacje dają nadzieję ,ze może każdego spotkać, tylko trzeba trafić na odpowiednią osobę.

Znalazłam również wiele pięknych cytatów, które totalnie skradło moje serce. Uwielbiam jak książki zawierają sentencje, które mogą zostać na dłużej w pamięci. Autorka ma ewidentny dar do sprawiania, że historia staje się częścią czytelnika. No ubóstwiam!!!! Musicie ją przeczytać i zatopić się w czułej historii pełnej wzlotów i upadków. Już nie mogę się doczekać kolejnego tomu i już mam podejrzenia kogo może dotyczyć.

11/10

"Miłość nie jest smutkiem, który nosisz w oczach. Nie jest łzami, które wycierasz ukradkiem, myśląc, że ich nie widzę. Nie jest też olewaniem ciebie i tego, czego potrzebujesz"

Fay i Kyler. Studentka i gwiazda hokeja. Ona ma chłopaka, a on nie jest zainteresowany poważnymi związkami, a przynajmniej do czasu. Ich pierwsze spotkanie? Z pewnością niezapomniane, bo dziewczyna traktuje go gazem pieprzowym. Szybko dochodzi co ich kolejnego spotkania. Fay w zastępstwie przyjaciółki, która jest chora ma przeprowadzić wywiad, co od razu skojarzyło mi się to trochę z Greyem, ale na szczęście tej książce daleko do tego. 

Kyler i Fay? Oboje bardzo polubiłam od samego początku, choć w przypadku bohaterki ciężko mi się czytało jak pozwala sie tak traktować się chłopakowi. Brandon? Do wora, a wór do jeziora. Najlepiej to jeszcze obciążyć kamieniami.  Okropny człowiek. Manipulant, kłamca. Postać, którą od samego początku wywołuje uczucie nienawiści. To w jaki sposób traktował swoją dziewczynę powodowało, że nieraz miałam ochotę porządnie go uderzyć. Fay przeżyła naprawdę dużą tragedię, z którą nie potrafi sobie poradzić do końca, a on? W ogóle jej nie wspiera, W ogóle. Do tego stale ją upokarza i tak naprawdę to nikt nie wie, że są parą. A okazuje się, że to dopiero początek w jego wykonaniu i jeszcze nieraz zatruje życie bohaterów.

Fay nie ma łatwo. Ma epilepsję i korzysta z pomocy psa. Bardzo mi się podobało to w jako sposób autorka przestawiała tę chorobę. Nie jest to ukazane w sposób błahy. Widać, że bohaterka ma swoje problemy i to nie tylko w związku z chorobą. Ciągnie się za nią trudna przeszłość, z którą nie potrafi sobie poradzić. Kyler to z kolei kolejny idealny książkowy mąż. Zielona chodząca flaga. Bardzo popularny, sławny, ale jest skromny i dobry. Nie miał łatwego dzieciństwa i to wszystko ciągnie się za nim do dzisiaj. Ma wyrzuty sumienia, choć nie powinien. Jest troskliwy, opiekuńczy, a przede wszystkim pokazujący na każdym kroku, że Fay zasługuje zdecydowanie na kogoś lepszego. Robi wszystko, żeby poczuła się lepiej. Robi to, czego nie robi jej chłopak. Tak naprawdę robi bardzo wiele dla obcej całkiem dla niego osoby. Na każdym kroku Kyler pokazuje jak bardzo jest dla niego ważna, nawet ważniejsza od hokeja, co powiem szczerze w pewnym momencie mi się nie podobało.  A Fay? Dostrzega go takiego jakim jest. Nie popularnym, sławnym hokeistą, ale zwykłym człowiekiem. Nie chce go wykorzystać jak inni.

Autorka idealnie pokazała rozwój ich relacji, od przyjaźni, a z czasem do czegoś więcej, ale zdecydowanie wszystko toczy się swoim własnym tempem, nic nie jest szybko. Oboje z czasem stają się dla siebie coraz bardziej ważni, ale to zdecydowanie główny bohater wpada pierwszy po uszy.

"Nie może traktować mnie, jakbym była ważna. Pragnę się tak czuć i wiem, że choćbym miała tego żałować, nie odmówię, gdy to proponuje. Jestem łasa na każdy czuły gest, spragniona atencji"

To przyjemna lektura, którą bardzo szybko się czyta. Styl jest lekki, bardzo przystępny. Wiele się tutaj dzieje i z pewnością nie ma nudno. Jest to też książka, która wywołuje dosyć dużo emocji. Frustracje, wściekłość, smutek. Historia jest tak fajnie napisana, że przekładałam kartki ciekawa tego co będzie dalej. To bardzo bardzo fajnie zapowiadająca się seria z udziałem hokeistów i z pewnością sięgnę po więcej. Bardzo polubiłam współlokatorkę Fay i do tego pozostałych hokeistów i naprawdę chcę poznać dalsze ich losy. A to co najlepsze? Że to nie jest romans sportowy tylko z nazwy. Tu hokeja jest bardzo dużo. Mecze, wyjazdy, treningi, niczego nie brakuje. Miłego.

„Na przyszłość”

Kiedy on daje jej bilety VIP na swój mecz, lecz ona...

🐢(Współpraca reklamowa z @wydawnictwo_miraz_virage @autorka_mariola )🐢IG:@[Adres usunięty]nem

Przed oczami jeden widok. To stało się przeze mnie. Wspomnienia, które nie daje o sobie zapomnieć. Mój koszmar minionego lata. Teraz czas zacząć nowe życie. Jadę do Ciebie po rozłące. Podlej mnie, bo moje korzenie są suche.

Ona pierwszy raz w życiu dostała kwiaty.

Fay Morgan przyjeżdża do Bostonu, do swojego ukochanego Brandona. Planuje zacząć nowe życie, rozwijać się i zapomnieć o dręczącej przeszłości. Miało być tak piękne, a już pierwszej nocy wszystko się zmieniło.

Bohaterowie:

Fay - dziewczyna z bliznami dawnych wydarzeń. Cierpi na *** i obwinia się, że to, co się stało, jest jej winą. Czasem zachowuje się w taki sposób, jakby miała zamknięte oczy. Zaślepiona w iluzji, która nie istnieje. Wspomnienia powracają z podwójną siłą.

Echo - piesek Fay i jednocześnie wsparcie dziewczyny. Zawsze blisko swojej Pani. Ma duży wpływ na fabułę w szczególności, w jednej kwestii.

Kyler - gwiazda hokeja, ale nie ma wybujałego ego. Traktuje Fay z należytym szacunkiem, na który w pełni zasługuje. Próbuje pomóc jej z problemami. Na swoich barkach dźwiga ciężar przeszłości.

Brandon - czarny charakter powieści. Uważa, iż świat ma się kręcić tylko i wyłącznie wobec jego osoby. Zrobi wszystko dla sławy, nawet będzie szedł po trupach do celu. Śliski typ, zdaniem Kylera, ale również moim.

Boston Bruins - drużyna, w której gra Kyler. Cenią sobie braterstwo. Wyznają zasadę jeden za wszystkich wszyscy za jednego.

___

Toksyczna relacja Fay i Brandona. Już od pierwszych stron zachowania chłopaka mnie irytowały, a z każdą kolejną stroną było jeszcze gorzej. To, w jaki sposób traktował Fay najlepiej zostawić bez komentarza. Wszystko musiało kręcić się wobec jego osoby. Nieważne, czy zrobił coś źle, bo i tak nie była jego wina, a o swoje niedoskonałości obwiniał Fay. Mimo że byli ze sobą już od jakiegoś czasu, Brandon nie dał jej kwiatów. Taki mały gest, ale jak wiele znaczy.

Relacja Fay i Kylera jest przeciwieństwem tej z Brandonem. Kyler traktuje dziewczynę w czuły, troskliwy sposób. Jest dla niej wsparciem i wszystkim, czego potrzebuje. Będzie bronił Fay za wszelką cenę. Na pewno zasługuje na miano „książkowego męża”.

Autorka w opisie nawiązała do „koszmarów” minionego lata. Oczywiście ta kwestia została przedstawiona w szczegółowy sposób, ale nie chcę się rozwinąć na ten temat ze względu na spoilery. Jedynie, co mogę powiedzieć, to przygotujcie się na wiele emocji, niekoniecznie tych pozytywnych.

Mimo że Mariola poruszyła trudne tematy, takie jak np. toksyczna relacja i blizny przeszłości, poczułem lekkość w czytaniu. Zatraciłem się w tej historii. Czułem ból Fay oraz Kylera na sobie. Kibicowałem tej dwójce w ich codziennych zmaganiach. Nie darzyłem sympatią Brandona i jego poczynań. Gdy się w czytałem tę książkę, to nie chciałem się od niej oderwać.

Wszystko było na swoim miejscu od klimatu książki do bohaterów wraz z ich przeszłością. Jedynie zabrakło mi większego rozpisania scen meczów hokejowych, w taki sposób, żebym poczuł się tak, jakbym faktycznie był na trybunach i dopingował drużynę Kylera.

„Na przyszłość” jest pierwszym tomem serii pt. „(H)okej love story”. Śmiało mogłaby to być jednotomówka, a tak nie pozostaje nic innego, jak tylko (nie) cierpliwie czekać na kontynuację tej cudownej przygody na lodzie.

Ww. tytuł zachęcił do przeczytania pozostałych książek autorstwa Marioli. Na pewno wszystkie przeczytam, ale jeszcze nie wiem, kiedy.

To była czysta przyjemność!

Moja ocena: 9⭐/10⭐.

Dziękuję @autorka_mariola @wydawnictwo_miraz_virage za zaufanie, egzemplarz do recenzji i danie mi szansy. Jest mi niezmiernie miło, że mogłem nawiązać pierwszą współpracę z Państwa Wydawnictwem 🫶.

Zapamiętam. Tak na przyszłość.