Ciemność żyje w nas. Detektyw Norbert Krzyż. Tom 2

Ostatnio uparcie walczyłam z klątwą drugiej książki i chyba przez to ją na siebie ściągnęłam. Każda passa kiedyś się kończy, ale akurat w tym przypadku byłam przekonana, że po raz drugi będę zachwycona. I pewnie bym była, gdyby nie to, że debiut był jednak znacznie lepszy. Wyczekiwałam niecierpliwie kontynuacji i nastawiłam się na prawdziwe fajerwerki, a trafiła mi się petarda, która robi dużo huku, ale nie błyszczy.

"Ciemność żyje w nas" to drugi tom serii z Norbertem Krzyżem. Michał Zgajewski kupił mnie totalnie swoim stylem, intrygą i właśnie głównym bohaterem, któremu daleko do przebojowego macho. Pan detektyw jest do bólu ludzki i mierzy się z problemami, jakie dotykają też zwykłych szaraczków, a walczy z nimi nieco nieporadnie, ale na szczęście nie przy pomocy tak oklepanych w kryminałach używek.

Zawsze z ciekawością czytam o zaginięciach, dlatego cieszę się, że autor koncentruje się na tej tematyce. Choć tym razem motywy mnie nie porwały tak, jak przy pierwszej książce, to i tak nie mogłam oderwać się od lektury. Jest coś takiego w sposobie pisania Michała Zgajewskiego, co mnie angażuje i pochłania bez reszty od początku do końca.

Intryga jest ciekawa, może nie tak skomplikowana jak w debiucie autora, ale także ma swoje mocne strony. Nie opiera się jednak za bardzo na przeszłości, a koncentrowała się wokół aktualnych wydarzeń. Mogę jedynie zdradzić, że chodzi tu o motyw, za którym nie przepadam, a resztę musicie odkryć sami. Gdy zorientowałam się, że to będzie główny wątek, zaczęłam się bardziej interesować prywatnym życiem Norberta. Można odnieść wrażenie, że w tej części doszło w nim do pewnego przełomu i jestem bardzo ciekawa, jak potoczy się to dalej.

"Ciemność żyje w nas" to solidne rozwinięcie serii. Jest widoczne, że Michał Zgajewski ma na nią sprecyzowany plan i konsekwentnie go realizuje. I choć ten tom nie przypadł mi tematycznie do gustu, to i tak doceniam jego jakość. Mam nadzieję, że kolejny będzie bardziej przypominał ten pierwszy. I prawdę mówiąc, już nie mogę się go doczekać.

Moje 8/10.

„Ciemność żyje w nas” to drugi tom debiutanckiej serii kryminalnej Michała Zgajewskiego z prywatnym detektywem Norbertem Krzyżem, który stanowi osobną zagadkę kryminalną, a zatem da się go też czytać bez zachowania kolejności chronologicznej. Historia rozgrywa się głównie na początku maja 2018 roku. Norbert, mimo że nie uśmiecha mu się wikłać w sprawy trudniejsze niż zdrada małżeńska, za namową ulega - podejmuje się zbadania tematu brutalnej śmierci drobnego dilera, brata pięknej kobiety. Na szczęście za jednym razem detektyw może zbadać też drugi temat - sprawę zaginięcia dziewczyny zmarłego, więc ma dobrą przykrywkę do usprawiedliwień przed policją. Nie spodziewa się jednak, że sprawa zaprowadzi go w rejony, gdzie mrok we wnętrzu człowieka miesza się z tym, czemu daje obraz na zewnątrz… Okultyzm, sekty, demony zdają się raz po raz przez fabułę przewijać nadając lekturze klimatu nasuwającego na myśl kryminały noir, jednak to nie jedyne nawiązanie do tego nurtu: to też sposób narracji, cechy charakterystyczne postaci spotykanych przez głównego bohatera. Norbert jest narratorem powieści, przez co historia naznaczona jest jego cechami charakteru - lekkim sarkazmem w podejściu do życia, jak i tym, co dobrze znamy - założeniu, że dobrze wiemy, jak postępować w teorii, jednak, gdy przychodzi co do czego, to do głosu dochodzą instynkty… I dzięki temu Norbert jest naprawdę fajną kreacją, jest bardzo ludzki, bardzo nam bliski, zwyczajny. A równocześnie przez to się przywiązujemy i chcemy poznać jego dalsze losy :) Cała intryga zbudowana jest solidnie, autor sprytnie w niej mąci i stosuje zabiegi, dzięki którym dobrze utrzymuje naszą ciekawość. To dobry kawał współczesnego kryminału osadzonego w nurcie noir, a ja już zdecydowanie czekam na więcej - jestem bardzo ciekawa, co Norbert nabroi w tomie trzecim ;)

Na początku tego roku przeczytałam fenomenalny kryminał, „Strażnik jeziora”. Moje serce skradł Norbert Krzyż, główny bohater. Nie była to współpraca, jednak książka tak mi się spodobała, że kiedy tylko zobaczyłam kolejną część, wiedziałam, że muszę ją poznać.

Kupiło mnie tutaj jedno zdanie w opisie. „Krzyż będzie musiał stawić czoła tajemnicom z przeszłości i ludziom, którzy nie cofną się przed niczym, żeby ich sekrety nie wyszły na jaw.”. Już zostałam zaciekawiona, więc kiedy tylko znalazłam wolną chwilkę, zasiadłam do lektury i zaczęłam ją czytać. Ta część spodobała mi się jeszcze bardziej niż poprzednia. Zaczyna się mocno. Prywatny detektyw lekceważy sprawę tajemniczego Elfa. Chłopak niestety zostaje zamordowany w brutalny sposób. Jego serce zostaje wyrwane, reszty brutalności nie opiszę. Na domiar złego znika jego dziewczyna. Chłopakowi nie można już pomóc, ale dla dziwczyny jest ciągle nadzieja. Norbert rozpoczyna śledztwo.

Ta książka bardzo mi się podobała. Z zapartym tchem śledziłam Norberta, szłam jego tropem. Były narkotyki, była sekta, zniknięcia, zabójstwa, samobójstwo (?) i wiele innych. Czyli sami widzicie, dzieje się wiele, mamy sporo zwrotów akcji, a także zakończenie, które zaskakuje. Zazwyczaj jestem w stanie przewidzieć co się stało, jednak nie tym razem. Nie nudziłam się nawet na moment. Zdarzyło się też, że miejscami nawet uśmiechnęłam się pod nosem. Ta historia przypadła mi bardzo do gustu.

@[Adres usunięty]z ma niezwykle lekkie pióro, chociaż pisze o okropieństwach. Potrafi on zaciekawić czytelnika, jego opisy zbrodni są brutalne i nie nadają się dla wrażliwego czytelnika. Na szczęście dla Was, całość prezentuje się dosyć łagodnie, a te brutalności nie są masowe.

Polecam z całego serca książkę. Myślę, że można czytać je osobno, chociaż wiadomo, że lepiej jest zacząć od początku, żeby wiedzieć dlaczego nasz Norbert jest, jaki jest. Oczywiście pewne sprawy są przypomniane, jednak zawsze zachęcam do sięgania po poprzednie części.

Ps. Mam nadzieję, że w kolejnej części tego cyklu bliżej poznamy pewną uroczą dziewczynkę imieniem Jessika. Malutka mnie rozczuliła.

Norbert Krzyż z powodzeniem prowadzi swoją detektywistyczną działalność w Żywcu. Można powiedzieć, że cały czas odcina kupony po sprawie odnalezienia chłopca w górach, na której „wypłynął”.

Pewnego dnia do jego biura przychodzi młody chłopak – lokalny drobny diler narkotykowy, który uważa, że ma dla Krzyża informacje, które wstrząsną okolicą. Prosi go o pomoc. Krótko po wizycie u Krzyża chłopak zostaje brutalnie zamordowany, a detektyw zostaje z wieloma pytaniami, na które nie zna odpowiedzi nawet siostra zamordowanego, która z kolei prosi go o wyjaśnienie zabójstwa brata.

Sprawa nie jest łatwa, dotyka obszarów, których nawet Norbert nie chce dotykać. Sam jest na zakręcie życia i musi zmagać się z własnymi demonami, które nawiedzają go od dawna i nie odpuszczają.

„Ciemność żyje w nas” to bardzo udana kontynuacja „Strażnika jeziora”. Wyraźnie widać, że w tej powieści autor trochę bardziej skupił się na sylwetce głównego bohatera. Poznajemy bardziej jego przeszłość, która nie była łatwa i cały czas daje o sobie znać.

Muszę przyznać, że polubiłem głównego bohatera. Jest byłym policjantem i genialnym detektywem, który jak chwyci trop to nie odpuści dopóki nie dopadnie „zwierzyny”. Pomimo niechęci ze strony stróżów prawa oraz czyhającego na każdym kroku niebezpieczeństwa twardo idzie przed siebie.

Sprawdźcie czy tym razem uda mu się zrealizować kolejne zlecenie.

Ten kryminał jest naprawdę godny polecenia.

Otworzyłam tą książkę, żeby przejrzeć kilka pierwszych stron i … przepadłam. Nie potrafiłam jej odłożyć. Wszystkie inne książki poszły w kąt, a ja rzuciłam się w wir śledztwa prowadzonego przez Norberta Krzyża.

Elf – diler narkotykowy - chce zlecić prywatnemu detektywowi Norbertowi Krzyżowi śledztwo dotyczące morderstw dokonywanych w Czarnym Domu. Ten jednak go ignoruje, a po parunastu godzinach odnajduje jego wybebeszone ciało z wykrojonym sercem. Siostra ofiary zleca Krzyżowi odnalezienie sprawcy. Im głębiej w śledztwo tym więcej mrocznych tajemnic się pojawia. Co ukryte jest w chacie na stoku Pilska?

„Ciemność żyje w nas” to klasyczny kryminał z niezwykle satysfakcjonującą zagadką, z mnóstwem zwrotów akcji oraz nietuzinkowym głównym bohaterem. Norbert Krzyż to osobnik charakterny, uparty, trochę sarkastyczny (również względem siebie) z tajemniczą przeszłością. Czerpałam dziwną satysfakcję z tego jak doprowadzał do białej gorączki Rudego i robił taką kipisz policji, że o matko.

W kryminale najważniejsze jest jednak śledztwo. Mocno zmagałam się z zagadką kryminalną zaserwowaną przez @[Adres usunięty]wski_pisarz. Miałam kilku podejrzanych, jednak pomimo moich usilnych starań autor mnie zwiódł i zaserwowała taki finał, że długo nie mogłam dojść do siebie ze zdziwienia.

Podążając tropami powieści zapomina się o bożym świecie i jedne co nas interesuje to odkrycie sprawcy i przyczyny. Za tak bestialskimi morderstwami musi przecież stać coś niezwykle mocnego.

Będąc uczciwą przyznam, że w dwóch miejscach fabuły lekko mi zgrzytnęło, ale ja lubię się czepiać gdy coś jest dobre, żeby następnym razem było jeszcze lepsze.

Zdrowa na ciele i umyślę mogę napisać, że Michał Zgajewski skradł moje czytelnicze serce po zaledwie paru stronach powieści. Niecierpliwe czekam na kontynuację serii. Zgajewski to mocny gracz na kryminalny rynku😊