Szczęśliwy los. W siedlisku. Tom 1

Jeśli aktualnie znudziły Ci się thrillery, romanse i tym podobne, na poprawę chumoru sięgnij po komedię kryminalną! Matkooo co ja się przy niej naśmiałam 🤭 Najlepsze były dialogi "typowych psiapsi", jakby to powiedział mój mąż: "standardowa rozmowa jeża z jabłkiem" 😅 a sołtysowa przypomina mi strażnika teksasu jakim też jest Pani kisielowa z "M jak Miłość" 🤭

Co byś zrobiła z kasą wygraną w totka? Pewnie już wiesz, ja też i czwórka bohaterek również zdecydowała na co pójdzie wygrana przez nie suma pieniędzy. Niegdyś w czasach szkoły średniej marzenie, a teraz jadą do Babiboru kupić siedlisko. Basia, Ala, Julka i Lilka docierają do pięknej wsi na Podlasiu aby dokonać transakcji. Przy okazji zakupu dostają w "prezencie" trupa, ale żeby nie było - nie tylko jednego. Przyjaciółki nieświadomie zostały wplątane w intrygę, która korzeniami sięga wieeeeelu lat wstecz.

Autorka świetnie mnie rozbawiła, ale to nie tylko komedia. Losy bohaterów były wciągające, zbrodnie także nie były w żaden sposób oczywiste. Kto zabił, kogo duch straszył i co chciał przekazać? Zabieram się za drugą część, muszę się dowiedzieć jakie jeszcze przygody czekają na dziewczyny.

Przesympatyczna komedia kryminalna tocząca się wokół lodów czterech przyjaciółek. Basia, Ala, Julka i Lilka otrzymują od losu niespodziankę. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności wygrywają w totolotka i w jego następstwie decydują się na spełnienie młodzieńczego marzenia. Cztery łodzianki postanawiają kupić siedlisko na Podlasiu. I od tego momentu uśmiech nie schodził mi z ust. Choć cała akcja toczy się w jednym domu to czytelnik nie nudzi się ani przez moment.

Te cztery fantastyczne kobiety, każda inna, i każda jest jak petarda. Największym plusem tej komedii kryminalnej jest język, którym posługują się mieszkańcy Babiboru. Cała fabuła niezwykle ciekawa, choć kręci się wokół smutnej wiadomości, jaka jest śmierć właścicielki siedliska. Kto mógł chcieć śmierci staruszki i dlaczego cztery przyjezdne są najbardziej podejrzane o dokonanie zbrodni? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w "Szczęśliwym losie". Zdecydowanie polecam

Basia, Ala, Julka i Lilka — cztery przyjaciółki, do których przybył szczęśliwy los. Lub które to szczęśliwy los wysłały (czy też jedna z nich) i za jego pomocą trafiły szóstkę w totolotka. „Kwartet składający się na milionerkę" ruszył więc do Babiboru, małej wsi na Podlasiu, by zakupić nieruchomość i spełnić swoje dawne marzenie o posiadaniu pensjonatu nad jeziorem. I tak nasze barwne bohaterki trafiły w centrum spisków, krzywych spojrzeń miejscowych i ciągłego kontaktu z wymiarem sprawiedliwości, bo — jak to zwykle bywa w kryminałach — pojawia się trup. Tak szczęśliwy los przestaje być szczęśliwy dla nich, a staje dla czytelnika, bo dostaje ON sporo zabaw słowem, lekki styl i ogrom humoru, od którego trudno się nie uśmiechać, nie prychać pod nosem czy nie śmiać w głos. W tej powieści Gosia Starosta daje nam wszystko, co najlepsze w jej komediach kryminalnych. Są rodzinne tajemnice, nieudolność organów ścigania (tym razem jednoosobowa) czy niewinna porcja absurdów typowych dla tego gatunku. Miłym dodatkiem są elementy starych wierzeń czy przesądów, które w tak spokojnych miejscach jak Babibór wciąż mają się dobrze. Mieszkańcy często traktują tam historie o wodnikach czy duchach z całą powagą. To, co pradawne łączy się z tym, co nowe, a cztery bohaterki są niczym powiew świeżego powietrza w zbyt długo niewietrzonym miejscu. I mają one tyle wdzięku, że z łatwością mogą podbić serca. Zwłaszcza kilku panów. A kwestia przypadkowości ich pojawienia się w Babiborze jest dyskusyjna.

To dopiero początek nowej serii Gosi, ale zapowiada się wybornie! I możliwe, ale tylko możliwe, że to mój aktualny numer jeden wśród jej powieści.

"Szczęśliwy los" to pierwszy tom najnowszej serii "W siedlisku", Małgorzaty Starosty.

Basia, Ala, Julka i Lilka trzymają się razem od zawsze. Dziewczęta poznały się jeszcze w liceum, a ich przyjaźń przetrwa lata. Pewnego dnia Ala wpada na pomysł, aby za wspólne zaskórniaki, które odkładała razem z dziewczętami zrobić w końcu pożytek, więc kupuje kupony totolotka, a w tym ten jeden - szczęśliwy. Tak kobiety stają się właścicielkami miliona złotych, które inwestują w kupno pensjonatu i w ten oto sposób spełniają swoje młodzieńcze marzenie wspólnego biznesu. Nie przewidziały tylko jednego, że ich marzenie wpędzi je wielkie tarapaty z morderstwem w tle...

"Szczęśliwy los" to nic innego jak kryminał komediowy, osadzony w klimatycznej wsi na Podlasiu, Babiborze Podlaskim. Pamiętajmy jednak, że w tym sielskim miejscu na pozór wcale nie jest, aż tak pięknie, bo w końcu dochodzi tam do morderstwa, gdzie głównym podejrzanym staje się nikt inny jak nasze cztery bohaterki. Oprócz zagadki kryminalnej nie zabrakło chwil grozy połączonych miejscową legendą, a to wszystko przeplatane humorem. Co warto zaznaczyć poczucie humoru w książce jest wyważone i nie przytłacza, jeśli wiecie co mam na myśli. Nie lubię humoru, który mnie nie bawi a żenuje. Tu jest w porządku. Największą trudność sprawiło mi ogarnięcie tych wszystkich barwnych postaci, bo było ich naprawdę sporo. Już na samym początku musimy się połapać, która bohaterka to Basia, Ala, Julka i Lilka. Jednak, gdy to ogarniemy to późnej jest już tylko z górki. W sumie dzięki tym wszystkim postaciom w książce naprawdę sporo się dzieje i mam dużo wątków, a co najważniejsze nie zabrakło trupów, choć ukrywam liczyłam na więcej...😋😎 Kryminał wzbudził we mnie sporo emocji, emanował pozytywną energią, a zatapiając się w tą historie pozazdrościłam naszym bohaterkom tego urokliwego miejsca, w którym zakotwiczyły, choć oczywiście samej sytuacji, w której się znalazły już nie.🤭😅 Wiecie co? Zbrodnią byłoby nie polecić tego tytułu, bo ewidentnie ma coś w sobie i warto po niego sięgnąć, więc gorąco polecam.✌

Czy marzenia mogą być głupie? Śmiem twierdzić, że nie. Przecież dzięki nim właśnie, wyjątkowymi czasem pragnieniami, mniej lub bardziej przyziemnymi, to nasze życie staje się kolorowe. Kiedy stajesz przed wyborem, gdy niemożliwe staje się możliwe, poddajesz się? Czy jednak bierzesz los w swoje ręce? Tak jak zrobiły to cztery łodzianki, Basia, Ala, Julka i Lilka. Postanowiły iść na żywioł. Szansą na zmianę dotychczasowego życia stał się bowiem los wygrany na loterii. Czy okaże się ON szczęśliwy i barwny ?

„Obawiam się jednak, że sytuacja nieco się skomplikowała i chwilę jeszcze ten cyrk potrwa”.

Te dorosłe kobiety wybierają się prawie na koniec świata. Konkretnie do Babiboru na Podlasiu. W spokojnym wyjątkowo malowniczym i tajemniczym miejscu w dorzeczu Narewki stoi uroczy dom, w którym mają zamieszkać. Niestety mało sielska atmosfera bardzo szybko zaczyna im dokuczać, jak wciąż zgrzytająca furtka, witająca kolejno przestępujących progi nieproszonych gości. Przyczyną oblężenia tej urzekającej posiadłości okazał się bowiem znaleziony trup. Kto wyląduje w babiborskim areszcie? Łodzianki, lokalsi, czy jeszcze inni uczestniczy biorący udział w amatorskim śledztwie?

„W toku sukcesywnie prowadzonego śledztwa w kierunku wykrycia sprawcy przestępstwa zagrożonego karą do dwudziestu pięciu lat pozbawienia wolności jednostka policji dokonała ustaleń, w wyniku których zebrano niepodważalne dowody świadczące o winie..”.

No jakże umiejętnie autorka owinęła mnie, czytelnika wokół palca. Jakże potrafiła słowem i tym niezwykle życiowym kwartetem kobiecym, i niejedynym duetem męskim, mniej życiowym, urozmaicić mi czas. Jakże zauroczyła stylem, filologiczną przyjemnością, fantastycznie ubierając całą historię we folklor i humor. Tak więc zasadniczo się zgadzam. Projekt Zimbardo dwa zero nadaje się na komedię kryminalną! Z przyjemnością sięgnę po kolejną historię.

Kiedy Ala, Basia, Julia i Lilka wygrywają w totka, postanawiają spełnić swoje nastoletnie marzenie i kupić dom nad pięknym jeziorem. Wydaje się że los się do nich uśmiechnął i wszystko idealnie się spełni. Niestety jak to często bywa... życie bywa przewrotne. W Babiborze Podlaskim, gdzie wszyscy wszystkich znają, gdzie nie ma tajemnic przed sąsiadami, dochodzi do morderstw, gdzie podejrzanymi są przede wszystkim nowo przybyłe łodzianki. Czy faktycznie kobiety są w jakiś sposób powiązane z morderstwami? A może to mieszkańcy wsi w ten sposób chcą wykurzyć nowoprzybyłe?

Małgorzata Starosta stworzyła piękny krajobraz wsi podlaskiej, co powoduje, że mamy wrażenie, że jesteśmy w bajkowej krainie. Główne bohaterki już od pierwszych stron kradną nam serca, co powoduje, że nie możemy się przestać uśmiechać czytając kolejne strony. Do tego ciągle prowadzone śledztwo i próba zidentyfikowania sprawcy powoduje, że nie możemy się oderwać od książki. Naprawdę uważam, że to świetna, lekka lektura, która jest idealna właśnie w takie wiosenne dni.

Serdecznie Wam polecam!

Basia, Ala, Lilka i Julka, cztery przyjaciółki mają możliwość spełnienia licealnego marzenia. Dzięki wygranej w totolotka planują kupić na Podlasiu pensjonat i rozpocząć nowe życie. Jak jednak wiadomo, życie lubi płatać figle i kobiety zostają wplątane w intrygę, a na terenie posiadłości pojawia się trup. Rozpoczyna się dochodzenie, czy uda się rozwiązać kryminalną zagadkę?

To moje pierwsze spotkanie nie tylko z Autorką, a chyba też pierwsze spotkanie z gatunkiem komedii kryminalnej. I sama nie wiem, co o tej książce myśleć. Mam mieszane uczucia.

Z jednej strony akcja poprowadzona w ciekawy i nieszablonowy sposób, napisana bardzo prostym dla czytelnika językiem. Historia zakręcona, nieoczywista i przedstawiona w przymrużeniem oka. Z drugiej trochę się jednak męczyłam podczas lektury, chwilami była nużąca i przydługa.

Ogromnym plusem tej historii są bohaterowie, tak różnorodni, że ich przygody i dialogi nie raz wywołują uśmiech na twarzy. Jest ich jednak tak wielu, że można się lekko pogubić.

Spodziewałam się książki z dużą dawką humoru, a znalazłam tylko lekki uśmiech. Być może połączenie z wątkiem kryminalnym na tym właśnie polega, być może dlatego właśnie mnie jest to chyba książka dla mnie.

Lubicie komedie kryminalne? Czytaliście już "Szczęśliwy los" lub macie w planach?

Małgosie chyba nie muszę przedstawiać? Pewnie! Kocham tę kobietę całym sercem. To, co Ona robi z moją głową to mało, kto tak potrafi. Moja przygoda zaczęła się od „Pruskich Baby”, więc jeżeli jeszcze nie słyszałeś/aś o Gosi to zachęcam do rozpoczęcia przygody, bo płakać ze śmiechu będziesz na bank. Autorka jak mało, kto potrafi dać czytelnikowi trupa i do tego nikt nie płacze! Ale wracając do książki to „Szczęśliwy los” jest pierwszą częścią nowego cyklu przygód w siedlisku we wsi na Podlasiu.

W czterech kobitach moc i przyjaźń! Mówią, że kobieta, kobiecie wilkiem, a tu obalenie tego i to na proch! 4 Kobiety/przyjaciółki, które poprzez szczęśliwy los wygrywają na loterii tym samym przeżywają przygodę swojego życia. Bohaterkami i niezłymi fajterkami są Basia, Ala, Julka i Lilka. Każda inna, każda wyjątkowa. Jak to z przyjaźnią jest najlepiej testuje się więzy przy tragicznej okoliczności, która już za chwilę weszła w życie dziewczyn z wielkimi, brudnymi buciorami!

W książce pojawia się trup, ale nie taki sobie ten trup tylko ktoś ważny dla dziewczyn tylko wybaczcie, ale nie zdradzę, z jakiego powodu, bo sama przyjemność jest w odkrywaniu, co i jak. Książka ma wielu bohaterów, ale w żaden sposób nie jest skomplikowana czy zawiła, więc dla mnie książka przejrzysta i łatwa w czytaniu, a co się uśmiejecie to wasze. Każda wioska ma swojego „Bohatera” tutaj jest nią (jak dla mnie) Sołtysowa!!! Na litość Boską jak ona mnie wnerwia to nie macie pojęcia!

Malownicza okolica, zero hałasu no i ten domek, który okaże się centrum dowodzenia nie tylko dziewczyn, ale całej wsi. Jak zawsze zakończenie jest takie, że wbija w fotel! Małgosiu, w jaki sposób znajdujesz pomysł na zakończenie książki? No takiej, historii nie słyszałam. Jest fenomenalne.

Musicie uwierzyć mi na słowo, że książkę czyta się błyskawicznie i bardzo przyjemnie! Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Vectra i autorce. Z całego serca zapraszam do lektury i czekam na wasze opinie. Gosiu jesteś wspaniała.

Znając już trzy wcześniejsze książki Małgorzaty Starosty wiedziałam, że „Szczęśliwy los” będzie „pewniakiem”. I się nie pomyliłam. Mało tego, dostałam coś tak niesamowitego, że pochłonęłam tę książkę w jeden dzień.

„Szczęśliwy los” to niezwykła opowieść o czterech przyjaciółkach i ich wyprawie na Podlasie, celem zakupu pensjonatu. Wszystko zdaje się układać pomyślnie do czasu, aż pojawia się trup. A wraz z nim oskarżenia, podejrzenia, zamieszanie i… kolejny trup. Czy szczęśliwy los przyjaciółek, który przywiał je aż na Podlasie, nadal będzie taki szczęśliwy? Pani Małgosia stworzyła niesamowity klimat w tej książce. Wszystko jest dokładnie przemyślane i dopracowane. Ciągle coś się dzieje, ale czytelnik za wszystkim nadąża. Postacie są świetnie nakreślone, i mimo, że jest ich sporo, to każdy jest tak wyraźny, że od razu go zapamiętujemy. A do tego najważniejsze – poczucie humoru, które towarzyszy nam na każdej stronie. Przez książę płynie się z niesamowitą prędkością. Strona za stroną pochłaniane są w ekspresowym tempie.

To była niezwykła podróż, przy której bawiłam się rewelacyjnie. Tego nie da się opisać, to trzeba przeczytać.

Co robią łodzianki na Podlasiu? Kupują siedlisko i… kupić nie mogą, bo zaplatały się w intrygę kryminalną. Pojawienie się Ali, Basi, Julki i Liki wywołało we wsi lawinę zdarzeń i zaskakujących sytuacji. Sympatyczne panie stały się głównymi podejrzanymi. Każda z nich jest silną i interesującą osobowością. Każda z nich inna, ale razem tworzą szalony kwartet. Ścierają się, kłócą, wytykają sobie, ale i się wspierają. Najbardziej polubiłam Baśkę, stojącą mocno na ziemi i walczącą o syna, oraz spokojną Alę o magicznym vibrato.

Dzieje się! Ciekawa fabuła od początku przykuła moją uwagę. Troszkę trwało, nim się zaczęła właściwa akcja, ale jak się już zaczęła, to ją autorka nieźle zapętliła i trupami okrasiła. Intryga kryminalna zakręcona jak ruski termos. Policja i prokurator Patrycjusz Pieprzyca mają, co robić, z naciskiem na prokuratora. Napięcie rosło, zagadek i zarzutów przybywało, plotek również, za to tropów niekoniecznie, emocje buzowały i tak aż do zakończenia. Finał tylko częściowo mnie zaskoczył, gdyż domyśliłam się pewnych faktów. Zagadka kryminalna została rozwiązana, lecz życie w siedlisku dopiero się rozkręci… w kolejnych tomach.

Autorka umiejscowiła akcję w Babiborze, urokliwej wsi na skraju Białowieży. I nie mam na myśli tylko krajobrazu, bo ten jest swojski i naturalnie piękny. Mam na myśli przede wszystkim jego mieszkańców. Lokalny koloryt społeczny – bogobojny i porządny, rozmiłowany w Mickiewiczu i plotkach. Toż to prawdziwa plejada gwiazd! Postacie bardzo dobrze wykreowane i wyraziste – pełne ekspresji, charakterystyczne i charakterne. Pojawiają się również bohaterowie ze słowiańskich wierzeń i legend.

Odnalazłam w powieści prawdziwe Podlasie, o którym autorka pisze szczerze i z sercem. Ukazuje naturalne piękno przyrody, sielskość, złożoność, wielokulturowość, historię, ludowe tradycje, legendy, dawne wierzenia i religie. Doprawiła legendami, przesądami, gusłami i podała z gwarą. Poprzekładała zaskakującymi zdarzeniami, niecodziennymi sytuacjami, zabawnymi dialogami, szeleszczącym majestatem vel wściekiem także. Prawie cały czas uśmiech gościł mi na twarzy, a co jakiś czas wybuchałam śmiechem. Pani Małgorzata ma lekkie pióro i bardzo dobry, komunikatywny styl. Bawiły mnie jej myśli zamknięte w słowach, słowne kuksańce, zaskakujące sformułowania.

„Szczęśliwy los” to pierwszy tom cyklu „W siedlisku”, w którym trupy i zabawne perypetie czterech łodzianek i babiobórzan idą w parze pod rękę po podlaskich ścieżkach w towarzystwie utopców i wodnika. Świetna książka na poprawę humoru i rozmiłowanie się w Podlasiu, którą czyta się szybko i zachłannie. Nie pozostaje mi nic innego, jak zaprosić Was do… burdygielu.

Poznajcie cztery przyjaciółki - Basię, Alę, Julię i Lilkę - które dzięki wygranej w lotto mogą spełnić swoje licealne marzenie jakim jest kupno i prowadzenie pensjonatu nad jeziorem. Jako, że kobiety są w gorącej wodzie kąpane pod wpływem chwili wyruszają na Podlasie - do miejscowości o jakże tajemniczej nazwie Babibór (czuć słowiańskość, co?). Wraz z właścicielką szybko dochodzą do porozumienia i podpisują co trzeba. By uczcić swój sukces, wraz ze starowinką robią babski wieczór zakrapiany domowymi nalewkami. Na drugi dzień odkrywają dziury w ciele byłej i nieoddychającej już właścicielce siedliska. Czy to zwiastun nadciągających czarnych chmur, które nie wróżą kobietom szczęścia? Okazuje się, że tak. Następuje areszt domowy i rozwikłanie tego tajemniczego morderstwa. Czy ma to jakiś nadprzyrodzony związek? O tym musicie przekonać się sami.

Ta książka była fenomenalna. Czytało się ją tak dobrze, że nawet nie wiedziałam kiedy ją skończyłam. Jest to jedna z lepszych komedii jakie było mi dane przeczytać. Pani Małgorzata stworzyła klimatyczną powieść z tajemnicami i humorem w tle. Możecie tutaj zaczerpnąć nieco gwary podlaskiej czy zapoznać się ze słowiańskimi wierzeniami (ludzie ze wsi często wspominają o demonach czy czarownicach). Do tego mamy bardzo ciekawą historię założycielek Babiboru, z którymi chcąc nie chcąc utożsamiane zaczynają być bohaterki książki. I wreszcie mamy tutaj zbrodnię - zbrodnię niemalże tak doskonałą jak u Lesia Chmielewskiej. I szereg podejrzanych, bo każdy mieszkaniec może nim być. Prócz ciekawej historii założycielek, mamy również ciekawą historię rodzinną, z której wyszedł niezły cyrk.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Małgorzaty Starosty i jakże udane. Autorka swoim stylem pisania przypomina mi nieco twórczość Miszczuk (seria "Kwiat Paproci") i Szarańskiej (serie "Kalina w malinach" oraz "Kronika pechowych wypadków"). Było lekko i przyjemnie. Czytało się z uśmiechem na twarzy. W tej książce fajne jest to, że każdą z bohaterek się polubi. Są to takie swojskie dziołchy, które przypominają jak ważna jest przyjaźń - dbanie o nią. Ten pierwszy tom to zadatek na naprawdę ciekawą trylogię. Wyczuwam, że Autorka jeszcze wiele ma nam do ujawnienia w związku z tą czwórką szalonych kobiet jak i samą historią Babiboru. I ja już na to czekam. Czy polecam? Pewnie, że tak. Polecam Tobie, Twojej Mamie Siostrze, Teściowej, Babci i wszystkim Ciotkom. Ta książka czyta się sama i niech się poleca, bo to kawał dobrego humoru z trupem w tle.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie

"Szczęśliwy los" to moje pierwsze spotkanie z Małgorzatą Starostą, choć powiem od razu, że od długiego czasu gdzieś tam migają mi książki tej Autorki przy okazji zapowiedzi czy premier, ale do tej pory nie było nam po drodze. Ależ ja żałuję! Ale czy żałuję, bo chciałabym pochłonąć kolejne jej powieści, czy żałuję, że w ogóle wpadła mi w ręce ta konkretna? Już opowiadam!

Jest to komedia kryminalna, które uwielbiam całym serduszkiem, choć przyznam się, że jestem wrednym czytelnikiem i nie każde doceniam. Poczucie humoru lub szydercze nabijanie się ze znanych osób czy miejsc pod przykrywką lekko przekręconych nazw i nazwisk? Nie, to dla mnie porażka, ale już ciekawe poczucie humoru, nawet czarne jak smoła potrafi być ogromnym plusem.

A więc, o czym jest ta konkretna powieść? O czterech kobietach, Basi, Ali, Julce i Lilce, którym spełnienie pewnego marzenia dosłownie pojawiło się na drodze. Pensjonat. Wieś na Podlasiu, spokój, cisza, sielsko wręcz i czego pragnąć więcej? Trupa? Nieee, a właśnie ten się dziewczynom przytrafia! Tak samo jak wygrana w totolotka, jakie jest prawdopodobieństwo ustrzelenia wygranej? Takie samo jak znalezienie nieboszczyka? Być może...

Te cztery kobiety przyjaźnią się od lat, przed maturą marzyły o pensjonacie i kiedy jedna z nich ustrzeliła w totolotku milion, zadecydowała, że przeznaczą go właśnie na spełnienie tego marzenia. To, że w gratisie trafiło się morderstwo, to przypadek? A może szczęścia, nieszczęścia chodzą parami i tyle pieniędzy wcale nie jest szczęśliwym łupem? Musicie sprawdzić co tam się wydarzyło!

Jak już mówiłam wcześniej, pierwszy raz czytam książkę spod pióra Pani Starosty, ale myślę, że z przyjemnością pochłonę wszystkie inne, które do tej pory się ukazały a są aż, lub tylko, jeszcze trzy. Bohaterki są cudowne, każda inna, ale jednak przyjaźń je ze sobą mocno trzyma i czuć, że jest to naturalnie stworzona przez Autorkę więź, a nie tworzone na siłę postacie.

Z tego co wiem, to dopiero pierwszy tom, więc czekam niecierpliwie na kolejny a Wam polecam! Można się naprawdę porządnie uśmiać, a przy tym popodziwiać oczami wyobraźni Podlasie, które Pani Starosta opisuje bardzo obrazowo i czuć wręcz jego zapach!

Książkę odebrałam z klubu recenzenta portalu [Adres usunięty] - bardzo dziękuję, to była sama przyjemność czytelnicza!

Cztery przyjaciółki na życiowym zakręcie wygrywają szóstkę w totolotka. Postanawiają spełnić młodzieńcze marzenie i kupić pensjonat. Tak trafiają do niewielkiej miejscowości na Podlasiu. Niestety zaraz po ich przybyciu dochodzi do morderstwa, a one znajdują się w kręgu podejrzanych. Jakie tajemnicy skrywała leciwa pani Kornelia? Kto jest mordercą, komu kobiety rzeczywiście mogą zaufać i czy uda im się sfinalizować transakcję? Jak na kryminał przystało, mamy morderstwo, a nawet dwa. Lokalni policjanci pod nadzorem prokuratora podejmują się śledztwa. Autorka podsuwa czytelnikowi liczne tropy i skutecznie wodzi nas za nos. Akcja pędziła jak szalona, podsycając moją ciekawość. Przyznam, że nie takiego finału się spodziewałam. Szczęśliwy los to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i muszę przyznać, że jestem oczarowana. Bardzo podobał mi się lekki styl, którym książka została napisana. Przepełnione poczuciem humoru dialogi sprawiały, że śmiałam się na głos. Cztery główne bohaterki: Basia, Lilka, Alicja i Julia to kobiety bystre, silne, bardzo wyraziste, choć każda zupełnie inna, są ze sobą mocno zżyte. Jednak drugoplanowe postaci bardziej przypadły mi do gustu, taj jak na przykład prokurator czy listonosz. Autorce udało się oddać specyficzny klimat podlaskiej wsi i mieszkańców, którzy w obliczu zagrożenia potrafią się zjednoczyć. Cudownie było czytać o legendach i zabobonach, które mimo upływu lat, wydają się wciąż bardzo żywe. Lektura Szczęśliwego losu dostarczyła mi bardzo dobrej rozrywki, pozwoliła się odprężyć. Zdążyłam się zaprzyjaźnić z wykreowanymi bohaterami, dlatego z niecierpliwością wyczekuję kolejnych tomów serii, by śledzić ich dalsze losy.

Kto z nas nie marzy o tym, by pewnego wieczoru ,,maszyna ruszyła"...wypluwając z siebie sześć cyferek, które widnieją właśnie na naszym kuponie totolotka.

No ja marzę na pewno.🤩

Nie wiem, czy marzyły o tym nasze cztery przyjaciółki, ale to właśnie one miały takiego farta.

I to ten fart spowodował, że Basia, Julka, Ala i Lilka w niedługim czasie miały zostać właścicielkami urokliwego siedliska na Podlasiu.

A że w przyrodzie COŚ musi być zawsze ZA COŚ, to od tego momentu przychodzi czas na niefart.

Czyli trupa.

Bardzo się to nie podoba mieszkańcom miasteczka, którzy od tego momentu postanawiają ( no dobra...postanawia sołtysowa czyli żona sołtysa, a reszta ma się dostosować) mieć na nasze bohaterki oko i razem z co poniektórymi nadgorliwymi przedstawicielami policji osadzić je tam, gdzie ich miejsce, czyli w więzieniu.

Niestety..na stole pojawia się piernikowa nalewka, w stawie kolejny trup i wszystko diabli wzięli.🙆

Nic już nie jest tak, jak sobie każdy myślał, a w szczególności pewien dziennikarz, który okaże się być marnym gryzipiórkiem.

I co teraz zrobią nasze drogie przyjaciółki?

Uda im się oczyścić z zarzutów?

Koniecznie przeczytajcie, a wszystkiego się dowiecie, a nawet i jeszcze więcej, bo autorka znowu przechodzi samą siebie!

Tutaj gęściej od trupa ściele się dowcip i cięta riposta, nie mówiąc o imionach niektórych bohaterów,których próba wymowy powoduje połamanie języka.😂

Jeśli wyjdziecie jednak cało z tej powykręcanej opowieści to przyjmijcie gratulacje i nie cieszcie się za szybko.

To był dopiero początek...

W piórze Małgorzaty Starosty zakochałam się rok temu, kiedy w moje ręce trafił jej literacki debiut: komedia kryminalna “Pruskie baby”, łącząca w sobie inteligentny humor ze zręcznie utkaną intrygą. Pozostałe dwa tomy trylogii również nie zawiodły, a wręcz przeciwnie - rozbudziły mój apetyt na kolejne powieści autorki. Niedawno do księgarń trafił pierwszy tom nowej serii W siedlisku - “Szczęśliwy los” i zaiste szczęśliwy był to dzień, gdy mogłam zanurzyć się w kolejną historię spod pióra Starosty.

Podobnie jak w “Pruskich…”, i tym razem w powieści wiodą prym kobiety. Cztery przyjaciółki: Alicja, Basia, Julia i Lilka, wygrywając w totolotka otrzymują szansę spełnienia swojego marzenia sprzed lat, czyli otwarcia pensjonatu nad jeziorem. Znajdują idealne miejsce w podlaskiej wsi Babibór i już są w ogródku, już witają się z gąską, ale niespodziewanie ich szyki krzyżuje trup, a one stają się głównymi podejrzanymi w sprawie. Przeklinając “szczęśliwy los”, który przywiał je właśnie w to miejsce, kobiety muszą nie tylko udowodnić swoją niewinność, ale i zjednać sobie wrogo nastawioną lokalną społeczność.

Jestem zachwycona, w jaki sposób autorka odtworzyła klimat wsi na Podlasiu, gdzie wiara katolicka i prawosławna ciągle idzie ramię w ramię z dawnymi wierzeniami i gusłami, gdzie stare legendy niewzruszenie trwają w pamięci mieszkańców, gdzie wreszcie sami mieszkańcy trzymają się razem, a każdy wie o każdym wszystko, a jeśli nie wie, wystarczy że pójdzie do sklepu albo poplotkuje z listonoszem. Przyznam szczerze, tylko proszę nie bić, że chociaż główne bohaterki stanowią istną mieszankę wybuchową i dostarczyły mi mnóstwa rozrywki, to jednak nie zapałałam do nich tak wielką sympatią, jak do postaci drugoplanowych. Pokochałam babiborską społeczność za ich jedność w obliczu kryzysu, za zebrania rady sołeckiej w obo… centrali, przywodzące na myśl zebrania mieszkańców Stars Hollow, za ich specyficzny język, za niecodzienny trend w nadawaniu imion, za różnorodność ich charakterów. Pani Małgosiu - chapeau bas, bo wyszło genialnie!

W “Pruskich babach” mieliśmy do czynienia z jak najbardziej pozytywną postacią policjanta prowadzącego śledztwo, natomiast tym razem autorka stworzyła jego kompletne przeciwieństwo - niesympatycznego, niekompetentnego, porywczego starszego aspiranta Stanisława Szelesta, który jest postacią tak rozkosznie karykaturalną, że stanowi właściwie główny element komiczny powieści. Jest tych elementów oczywiście więcej, w charakterystycznym dla autorki stylu, który wybitnie mi odpowiada. Zagadka kryminalna również była ciekawie skonstruowana i choć niektórych elementów rozwiązania można domyślić się samemu w trakcie lektury, to jednak świetny finał w stylu Agathy Christie przyniósł też pewne zaskoczenie, więc cały “trupi” wątek oceniam zdecydowanie na plus.

Jeśli miałabym wybrać, które z literackich dzieci Małgorzaty Starosty bardziej chwyciło mnie za serce, to mimo wszystko wybrałabym trylogię “Pruskie baby”, ale “Szczęśliwy los” też jest wspaniale napisaną powieścią, z genialnie wykreowanym klimatem i chwytającymi za serce bohaterami. Z niecierpliwością oczekuję na kolejne tomy i ponowne spotkanie nie tylko z Alą, Lilką, Julką i Basią, ale przede wszystkim z babiborską społecznością, bo czuję, że jeszcze nieraz mnie zaskoczą.

Komedia kryminalna to wbrew pozorom bardzo trudna sztuka. Połączenie tych dwóch dość wymagających gatunków to nie lada wyzwanie i nie każdemu się ono udaje. Ma być odrobinę straszno, a przy tym wciąż zabawnie i lekko. Za królową tego gatunku wielu uważa Joannę Chmielewską, a ja po przygodach w Siedlisku myślę, że znalazłam jej godną następczynię. Uwaga nadciąga Małgosia Starosta i jej "Szczęśliwy los".

Cztery przyjaciółki Julia, Alicja, Lilianna i Barbara już będąc w liceum marzyły o własnym pensjonacie nad jeziorem. Gdy dziesięć lat później jedna z nich wygrywa w lotto, pojawia się szansa na zrealizowanie tych zamiarów, zwłaszcza że w miejscowości Babibór, na sprzedaż wystawiono Siedlisko. Wygląda na to, że los im sprzyja, do momentu znalezienia zwłok leciwej właścicielki.

Zaczynając lekturę, nie spodziewałam się, że pochłonie mnie ona tak mocno, iż nie będę w stanie oderwać się nawet na moment. Płynność i niezwykła lekkość języka sprawiły, że wraz z bohaterkami odczuwałam ogromną ekscytację na nadchodzące wydarzenia (nie ukrywam, jarałam się jak pochodnia). Myślę, że zadziałała niezwykła magia tego miejsca oraz fakt, że Siedlisko mogłoby być marzeniem niejednej z nas. Na dodatek wszystko okraszone zostało bardzo smacznym i nienachalnym humorem. Oczywiście nie obyło się bez twista w postaci morderstwa, które do fabuły zostało wprowadzone w sposób naturalny i delikatnie zmieniło panujący nastrój. Dalej było zabawnie, ale też niebezpiecznie.

Świetna kreacja wszystkich postaci, a zwłaszcza zgranej i zwariowanej damskiej paczki.

Mała miejscowość Babibór i jej kolorowi mieszkańcy, przed którymi nic się nie ukryje. Historia powstania tego miejsca, ma w sobie dużo magii i uroku.

W punkt oddane przywary małej zamkniętej społeczności, z jej nieufnością do przyjezdnych, plotkami i wścibstwem.

Zapraszam wszystkich do Siedliska, dobra zabawa gwarantowana ✌

Panny w opałach

„Demokracja jednak nie jest taka super. Nie jest tak, zwłaszcza jeśli to my musimy uznać wolę większości, choćbyśmy mieli najlepsze kontrargumenty”.

Małgorzata Starosta w trylogii "Pruskie baby" udowodniła, że jest pisarką o ogromnym poczuciu humoru. Podbiła serca czytelników, dowcipnymi dialogami, pełnych aluzji i sarkazmu. „Szczęśliwy los”, to początek nowego cyklu, który już zachwycił czytelniczki. Autorka kolejny raz udowodniła, że kryminał nie musi być napisany w tonie śmiertelnej powagi. Czym jest w takim razie ta powieść, to przede wszystkim przednia zabawa i niezmiernie wciągająca historia napisana z niesamowitą lekkością.

Rewelacyjnie przedstawiona mała społeczność i ich wady. Autorka z całą mocą odsłania słabości i przywary mieszkańców wsi, ale robi to z przymrużeniem oka. Wieś nie lubi nowych, wieś nie lubi obcych, jak się pojawią, trzeba ich wykurzyć, zwłaszcza że zamierzają kupić piękną posiadłość, będącą od lat w rękach lokalnych właścicieli. Dobro wsi jest najważniejsze. Okoliczności sprzyjają mieszkańcom, bo nowe jeszcze nie stały się w pełni właścicielkami, a już pojawia się trup poprzedniej pani na włościach. Jedynymi podejrzanymi są oczywiście dziewczyny. Wszyscy chętnie zobaczyliby je za kratkami, a najbardziej miejscowy policjant, starszy aspirant Szelest, wietrząc w sprawie rychły awans. Dziewczyny nie spodziewały się, że realizacja marzeń o własnym pensjonacie, ściągnie na nie kłopoty i zostaną wplątane w kryminalną intrygę. Gdyby mogły, wróciłyby do swojej Łodzi, ale niestety pojawia się kolejny trup i sprawy się jeszcze bardziej komplikują. Szczęśliwy los czy pech? Kto jest sprzymierzeńcem, a kto wrogiem? Urokliwa wieś, czy siedlisko żmij?

Basia, Ala, Julka i Lidka to silne kobiety, których przyjaźń przetrwa wszystko. Główne bohaterki przypominają mi trochę, te z popularnego serialu. Inteligentne, błyskotliwe, mistrzynie ciętej riposty, skoczyłyby za sobą w ogień. Kłócą się ze sobą, wypominają wady, a wymiana uszczypliwości jest u nich na porządku dziennym, ale gdy trzeba stają w jednym szyku i nie znajdzie się taki, co zechciałby się im przeciwstawić. W tych ekstremalnych warunkach, przyjaciółki wyjawiają swoje sekrety, o których do tej pory pozostałe nie miały pojęcia.

Kiedy sądziłam, że rozwiązałam zagadkę zbrodni, następował niespodziewany zwrot akcji i układanie w całość zaczynało się na nowo. Babibór, to genialna nazwa miejscowości, która nie ma odpowiednika w rzeczywistości, a jej mieszkańcy stanowią bardzo ciekawy katalog postaci i niejednokrotnie zaskakują swoimi dziwacznymi pomysłami. Cztery przyjaciółki, które swoim pojawieniem się w spokojnej dotąd miejscowości, uruchomiło lawinę zaskakujących sytuacji, to wszystko powoduje, że książkę czyta się wyśmienicie.

Spod pióra Małgorzaty Starosty wyszła całkiem zgrabna historia, napisana szalenie zabawnym językiem i z wciągającą intrygą. W „Szczęśliwym losie” oprócz przewrotnej rozrywkowej opowieści kryminalnej znajdziemy coś więcej niż komediową prozę. Zbrodnia potraktowana z humorem, kultura, tradycja, regionalna kuchnia, wierzenia i gwara. Tak wiele się w niej dzieje, że chwilami aż dech zapiera. Wszystko na wesoło, podane w pięknym polskim języku. Cały urok tej powieści polega na tym, że nic nie jest pisane na serio. „Szczęśliwy los” to genialny sposób na relaks, wspaniała odskocznia na dzisiejsze czasy, który od początku lepiej potraktować jak komedię nie kryminał. Książka ma niepowtarzalny klimat, tryska humorem i wprawia w dobry nastrój. Niezależnie czy jest się fanem kryminałów, czy nie, warto przeczytać "Szczęśliwy los", aby pośmiać się przy lekturze.

Finalna scena, gdzie w jednym pomieszczeniu autorka zbiera wszystkie postaci dramatu, przywodzi na myśl powieści królowej kryminału Agaty Christie. Winnym zbrodni może być jedynie któraś z obecnych na miejscu osób. Podobno królowa jest tylko jedna. Podobno, ale nasza godnie ją zastępuje.

„Nie ma lepszego nauczyciela niż doświadczenie i nie ma winy bez kary. A karma zawsze wraca – czasem trzeba na to poczekać niekiedy przyjmuje dość zaskakujące formy- jednak życie nie znosi długów i nie warto tego sprawdzać na własnej skórze”.

Autor: Małgorzata Starosta Tytuł: Szczęśliwy los Wydawnictwo: Wydawnictwo Vectra Premiera: 2021-03-26 Ach, jakże byłoby pięknie, gdyby trafić szóstkę w totolotka! Mogłyby siedzieć na werandzie, łowić ryby we własnym jeziorze, a dla zabicia nudy prowadzić pensjonat. Szczęśliwy los miały w zasięgu ręki. Ośmiu rąk, dokładniej rzecz ujmując. Basia, Ala, Julka i Lilka stają przed szansą zrealizowania młodzieńczego marzenia. Urokliwa wieś na Podlasiu, własne siedlisko i

...

trup. Tego akurat w planie nie było, ale wiadomo, że plany są po to, by je modyfikować. Cztery przyjaciółki zaplątane w intrygę, w której nie bardzo wiadomo, kto jest zły, a kto dobry, co jest prawdą, a co wytworem wyobraźni, a przede wszystkim: jak to w końcu jest z tym szczęśliwym losem?! Jak zawsze do książki tej autorki podeszłam z przekonaniem, że czeka mnie dobra przygoda. Nie zawiodłam się. Po raz kolejny autorka dała mi to, czego oczekiwałam. Od samego początku poznajemy główne bohaterki o których jest książka. Niebawem dowiadujemy się co ich spotkało i śledzimy ich szczęśliwy los. Czy na pewno taki jest? Zaskoczyła je wiadomość jednej z kobiet, ponieważ maiło to mieć wpływ na resztę ich życia. Postanowiły wyjechać, by spełnić to o czym od dawna marzyły. Bardzo spodobała mi się tematyka lektury. Nie mogłam doczekać się aż ją przeczytam. Już od pierwszej strony wcieliłam się w role bohaterek. Z każdym nowym rozdziałem jeszcze bardziej wciągamy się w nią. Nie ma mowy o nudzeniu się podczas czytania. Autorka zadbała o to, by książka zawierała w sobie szokujące, ale także ciekawe fakty wychodzące na światło dzienne. Nie spodziewałam się, że czeka je taka sytuacja. Byłam zła na niektórych bohaterów, że tak negatywnie byli nastawieni do reszty. Jednak rozumiem, mała miejscowość każdy się zna, a tu nagle ktoś przeszkadza. Nie rozumiałam, dlaczego wydarzyło się takie coś. Cieszę się, że zakończyło się to w taki sposób. Czytając nie potrafiłam rozwiązać sama tej zagadki, więc zostałam wbita w fotel, gdy poznałam prawdę. Jak tak ta osoba mogła postąpić? Totalnie tego nie rozumiem. Mimo wszystko historia z jednej strony jest zabawna, a z drugiej tajemnicza. Jeżeli chce poznać losy tych kobiet, by zostać zszokowanym tak jak ja to zachęcam. ocena 8/10

Po raz pierwszy miałam przyjemność zapoznać się z twórczością autorki i żałuję, iż nie sięgnęłam po jej wcześniejszą serię. "Szczęśliwy los" to początek nowej serii. Serii, która już skradła kawałek serducha mega. Już nie mogę doczekać się kolejnych części, a przecież ta pozycja miała premierę w zeszłym tygodniu.

Ale od początku... podobał mi się pomysł na fabułę. Był ciekawie zbudowany, mimo iż początek trochę długi to doskonale budował napięcie. Czekałam na akcję i się doczekałam. Po drodze kilka razy śmiejąc się w głos, powodując lekkie zdziwienie u małżonka mego. Komedią kryminalną jest ta historia i to dokładnie tu znajdziesz. Było i napięcie i zagadka, był śmiech i zaskoczenie na końcu.

Jednej rzeczy mi zabrakło, a mianowicie rozwiązania choć jednego wątku obyczajowego, lecz mam nadzieję na ich rozwinięcie w kolejnych częściach.

Spotkałam tu różnych bohaterów, gdzie jednych polubiłam bardziej, innych mniej, ale patrząc na całość po lekturze to były bardzo dobrze wykreowane postacie. Idealnie pasowały do środowiska, w którym toczyła się akcja.

Całość napisana językiem prostym, co sprawiło, iż wspaniale i szybko się czytało. Opisy ciekawe, a dialogi jeszcze lepsze 😉

Już czekam na drugą część :)

Książkę, którą dzisiaj dla was zrecenzujemy nazwałybyśmy po prostu strzałę z dziesiątkę. Wcześniej nie czytałyśmy nic tej autorki, ale wiemy już teraz, że nie będzie to nasze ostatnie spotkanie. Przychodzimy dzisiaj do was z zabawną historią od Małgorzaty Starosty, książką, która była dla nas przyjemnością w czytaniu, czyli „Szczęśliwy los”.

Cztery przyjaciółki Ala, Basia, Lilka oraz Julka zawsze marzyły o otworzeniu własnego pensjonatu. Pewnego dnia ich marzenie się spełnia, ponieważ dziewczyny wygrywają w lotka dużą kwotę. Wspólnie postanawiają spełnić swoje młodzieńcze marzenie i decydują się na kupno pewnego siedliska w Babiborze Podlaskim. Jednak nie wszystko złoto, co się świeci i jak to w powieści kryminalnej bywa pojawia się trup, w postaci właścicielki posiadłości, pani Kornelii.

Jak zapewne wiecie jedna z nas jest fanką komedii kryminalnych i w przypadku tej historii się nie zwiodła. Książkę czytało się lekko i przyjemnie, historia sama płynęła gładko, dawkując nam informację miarowo i z ogromnym zainteresowaniem.

Z pewnością nie ma w niej czasu na nudę, akcja toczyła się bardzo szybko, w tej historii zawsze się coś dzieje, nie ma w niej odpoczynku. Każda kolejna strona to coś nowego. Fabuła również zaskakuje i przedstawia nam dosyć ciekawą historię, w której przeszłość ma znaczenie. Dodatkowo widać jak wielkie poczucie humoru ma autorka i chociaż to jest komedia kryminalna, to uśmiech na usta pozostaje do samego końca książki.

Główne bohaterki polubiłyśmy od pierwszych stron, są to kobiety, które zostały przedstawione w sposób bardzo pozytywny, który skłania czytelnika do wyobrażenie ich sobie jako normalne dziewczyny, ale nie wyobrażajcie sobie, że nie mają wad. O nie ! Mają i same sobie nawet dokuczają z tego powodu, co sprawia, że książka staje się jeszcze bardziej zabawna. Ludzie, którzy mieszkają na wsi, w której znajduje się pensjonat to zwykli mieszkańcy wsi, przedstawieni również w komediowy sposób, w którym w sklepie mówi się o wszystkich plotkach, a sołtysowa musi wszystko wiedzieć . To mała wioska, więc większość mieszkańców angażuje się w sprawę kryminalną, każdy tu zdaje się być podejrzany.

Bardzo podobały nam się również ta część fantastyczna książki, w której występują stare legendy opowiadane przez przodków i mieszkańców. Jest to coś cos sprawia, że przedstawiona w książce wieś, posiada w sobie cząstkę magiczną, którą w dzisiejszych czasach brakuje.

Musimy też wspomnieć o tym, że w książce zostało wymienione nasze ukochane Kłodzko, więc tym bardziej książka nam się podobała. Zawsze lepiej się takie książki czyta, czyż nie ?

Opowieść skierowana jest przede wszystkim dla fanów powieści komedii kryminalnych, jednak sądzimy, że poprzez to, że autorka ma oryginalny styl pisania, każdemu przypadnie do gustu, nawet osobą, które nie przepadają za tym gatunkiem.

Historia wspaniale ukazuje jaki los może być przewrotny, raz może zdarzyć się coś nieoczekiwanego, wspaniałego, gdzie za drugim razem coś tragicznego. Nigdy nie wiadomo co z tego losu wyniknie i czy ON zawsze będzie szczęśliwy.

Podsumowując, jeżeli chcecie się troszeczkę pośmiać i rozwiązać zagadkę kryminalną, to zapraszamy was do przeczytania tej książki. My dajemy pełniutką dziesiątkę.

Cztery łodzianki, zdrowo szurnięte babki, „młode, szczęśliwe i urodziwe”, dzięki zaledwie 69 zakładom Dużego Lotka, z których jeden okazał się szczęśliwy, dostały szansę, by spełnić swoje wspólne dawne marzenie, o którym idąc przez życie już niemal zdążyły zapomnieć. Kwartet składający się na milionerkę:

Alicja Adamczyk,

Barbara Bilska,

Julia Jędrzejak i

Lilianna Laskowska,

idąc za głosem serca komisyjnie postanowił wykorzystać swój szczęśliwy los.

Przyjaciółki marzące o prowadzeniu pensjonatu w spokojnym miejscu nad jeziorem, trafiły na ofertę sprzedaży idealnego siedliska na skraju Puszczy Białowieskiej, w małej wsi Babiborze Podlaskim. No i się zaczęło… Czy czeka je tu szczęście? Może tak, a może nie 😊.

„Szczęśliwy los” to soczysta i pełnowymiarowa, „zakręcona jak ruski termos” historia. Kryminał z elementami komedii. Mamy tu: zbrodnię z przymrużeniem oka, cztery osobliwe podejrzane oraz lawinę zaskakujących i zabawnych sytuacji.

Książka stanowi świetną rozrywkę. Poprawia humor i wprawia w dobry nastrój.

Polecam.

Gratulacje dla Autorki za pomysł i styl.

A nam pozostaje czekać na kolejny tom o wpadkach i wypadkach „W siedlisku”.

#szczęśliwylos to moje kolejne spotkanie z twórczością @[Adres usunięty]ka . Kolejne równie udane♥️

Pani Małgosia zabrała mnie w podróż na Podlasie, gdzie w pięknych okolicznościach przyrody, cztery przyjaciółki postanawiają spełnić swoje dziecięce marzenia i zakupić pensjonat. Ale, jak to w życiu bywa, nie wszystko jest takie proste i łatwe😊 Sprawę zakupy niweczy oczywiście trup.

Chyba po raz pierwszy w tych lekkich komediach kryminalnych nie udało mi się rozwiązać zagadki morderstwa🤭 Każda strona niosła ze sobą nową poszlakę, zagadkę czy też ploteczkę.

Jak to w książkach autorki było dużo bohaterów, a ja i dziwo nawet się nie pogubiłam. Wręcz ich bardzo polubiłam. Czuję, że jeszcze dziś mogłabym się przenieść do domu nad jeziorem w Babiborze i napić się naleweczki z mieszkańcami 😊

Książka, za sprawą lekkiego pióra autorki (które wręcz uwielbiam😍) oraz dobrego humoru będzie idealną lekturą na wiosenny wieczór ♥️🌼

Gorąco polecam♥️

Lubię komedie oraz kryminały, lecz z komedią kryminalną do tej pory się nie polubiłam. Próbowałam czytać książki, które zaliczane są do tej mieszanej kategorii, ale nie spodobały mi się na tyle, aby z wielką chęcią sięgać po ten gatunek. Postanowiłam raczej go omijać. Jednak, kiedy zobaczyłam zapowiedź najnowszej książki pani Małgorzaty Starosty, to nie potrafiłam jej pominąć. Opis sprawił, że znalazła się wysoko na mojej liście do przeczytania.

Nie będę ukrywać, że do książki pani Starosty przyciągnęło mnie to, że jej akcja rozgrywa się na Podlasiu, czyli w moich rodzinnych stronach. Byłam bardzo ciekawa, jak zostało one ukazane i jakie wydarzenia mogą się w nim rozgrywać. Na szczęście, nie zostałam rozczarowana. Te rejony zostały ukazane z humorem i trupem. Na początku było ciężko mi się przyzwyczaić, że wątek kryminalny może być prowadzony w tak lekki sposób. Jednak po czasie się przyzwyczaiłam i postanowiłam, że tej książki nie będę traktować jak kryminał tylko właśnie bardziej jak komedię.

Czy książka „Szczęśliwy los” sprawiła, że się śmiałam? Nie. Czy książka „Szczęśliwy los” sprawiła, że z zapartym tchem śledziłam sprawę morderstwa? Też nie. Czy domyśliłam się kto był zabójcą? Tak samo nie. Czy żałuję, że przeczytałam książkę „Szczęśliwy los”? Absolutnie nie. Spędziłam przy niej bardzo przyjemny i relaksujący czas. Historia mnie zaciekawiła i z chęcią śledziłam przygody czterech przyjaciółek. Czekam już na kontynuację.

Każdy z nas o czymś marzy. O miłości, domu z ogrodem, wakacjach w ciepłych krajach. Niektóre z nich się spełniają, ale czy wtedy zawsze jest idealnie?

Cztery przyjaciółki Ala, Lilka, Basia i Julka wygrywają w totolotka dużo pieniędzy. Od dawna marzyły o swoim pensjonacie w spokojnej okolicy. Gdzie będzie cicho, sielsko, anielsko. Wydaje się, że los im sprzyja. Jadą do niewielkiej wsi na Podlasiu, żeby sfinalizować umowę i kupić siedlisko. Niestety zostaje dokonana zbrodnia, a przyjaciółki będą musiał udowodnić swoją niewinność.

"Szczęśliwy los" to urocza komedia kryminalna. Cztery przyjaciółki różnią się od siebie, ale są przesympatyczne i zabawne. Bohaterowie drugoplanowi są ciekawi i wyraziści. Jest moc emocji, nutka magii i tajemniczości, duża porcja humoru i zbrodnia, którą należy wyjaśnić.

Mnie czytanie powieści Małgorzaty Starosty sprawiło dużo radości. To był przyjemnie spędzony czas. Mój nastrój w magiczny sposób został poprawiony. Uwielbiam tak dobrze napisane książki.