Błyski

[RECENZJA]

BŁYSKI

Autor: Kamila Bryksy

Wydawnictwo: Kobiece

Premiera: 25.08.2021

Kamila Bryksy zadebiutowała wiosną 2021 roku książką SOWNIKI. Tytuł ten został dobrze przyjęty przez Czytelników. Teraz Autorka wraca z zupełnie nową historią. Czy BŁYSKI to książka równie dobra jak debiutancka powieść?

Z RODZINĄ NAJLEPIEJ WYCHODZI SIĘ NA ZDJĘCIACH. TA BYŁA WYJĄTKIEM…

Główna bohaterka Oliwia podczas rodzinnego spotkania dostaje od dziadka zdjęcie nieżyjącej już babci - Oktawii Łapińskiej. Na fotografii znajduje się pieczątka zakładu fotograficznego w którym zostało zrobione. Okazuje się, że Zakład Fotograficzny Dąbrowski i Syn w Białymstoku istnieje do tej pory. Teraz jedna prowadzi go Igor – wnuk dawnego właściciela i jednocześnie szkolna miłość Oliwii. Dziewczyna postanawia udać się do Białegostoku i odszukać inne zdjęcia babci. W progu zakładu spotyka pewną dziewczynę. Następnego dnia wizerunek kobiety Oliwia widzi w telewizji i prasie… . Młoda studentka Akademii Teatralnej została zamordowana. Na światło dzienne zaczną wychodzić tajemnice z przeszłości. Okazuje się bowiem, że Oktawia Łapińska nie zmarła śmiercią naturalną, ale została zamordowana. Oliwia coraz więcej czasu spędza z Igorem, czym naraża się na podejrzenia i gniew męża Wiktora. Czy zbrodnia sprzed lata jest powiązana z tym co dzieje się w Białymstoku teraz? Kto stoi za zabójstwem młodej studentki? Co ze sprawą łączy Oliwię?

BŁYSKI to moje drugie spotkanie z twórczością Autorki. Zdecydowałam się sięgnąć po nową książkę Kamili Brysky ze względu na udany debiut. Tym razem ogólny pomysł był również bardzo dobry, ale momentami książka skręcała w drogę bez przejazdu. Było mnóstwo świetnych momentów, fałszywych tropów i rzucania podejrzeń na niewłaściwe osoby, ale pojawiały się też słabe fragmenty i mocno zagmatwane wydarzenia. Jednak przyznam, że takie finału się nie spodziewałam i zdecydowani obstawiałam innego sprawcę zdarzeń. Epilog trochę bardziej przypominał mi prolog, ale wtedy już na starcie Czytelnicy wiedzieliby wszystko. Bardzo tajemniczy pozostaje dla mnie mąż głównej bohaterki – Wiktor. Małżeństwo tej pary to też dość skomplikowana relacja. Trudno ocenić i polubić bądź nie główną bohaterkę. Świetna okładka, ale w treści troszkę za mało klimatu kryminału/thrillera. Przeczytajcie i oceńcie sami.

Książka jest niedługa, w sam raz do przeczytania w weekend, czyta się ją bardzo szybko. Gatunek określiłabym raczej jako powieść obyczajową z elementami thrillera/kryminału niż „pełnokrwisty” kryminał.

O twórczości Kamili Bryksy po raz pierwszy usłyszałam w pierwszej połowie tego roku. Jej Sowniki zainteresowały mnie swoim opisem, jednak nie miałam jeszcze okazji pochylić się nad tą powieścią. Kiedy więc zobaczyłam, że nadchodzi jej kolejna książka - postanowiłam nie odpuszczać. W taki oto sposób nareszcie poznałam pióro autorki z bliska. Czy Błyski to thriller idealny? O tym w tej recenzji.

Pewnego dnia Oliwia postanawia odwiedzić zakład fotograficzny. Kiedyś prowadzony przez świetnego fotografa, teraz zarządzany przez jego wnuka Igora. Kiedy więc kobieta natyka się na niego właśnie w tym miejscu, odżywają wszystkie jej wspomnienia z czasów, gdy była w nim młodzieńczo zakochana. Gdy później w telewizji widzi informację o zabójstwie młodej studentki, zdaje sobie sprawę z tego, że widziała dziewczynę właśnie w zakładzie fotograficznym. Wkrótce ginie kolejna kobieta, a Oliwia zaczyna wątpić we wszystko, w co do tej pory wierzyła. Przypadkowo zostaje też wplątana w dziwną sprawę, za którą może przypłacić nawet życiem… Czy to możliwe, że pakt zawarty kilkadziesiąt lat temu wciąż jest aktualny?

Powiem Wam tak: kiedy zaczęłam czytanie tej książki, moim jedynym odczuciem była konsternacja. Nie za bardzo wiedziałam co, jak, gdzie i po co autorka opisuje różne zdarzenia. Wiedziałam, że mają one znaczenie dla dalszej części powieści, jednak moje poczucie zagubienia nie napawało mnie optymizmem na dalszą część historii. Jednak się nie poddałam i w sumie to dobrze.

Główna bohaterka powieści, czyli Oliwia wzbudziła moje zaciekawienie od pierwszej strony, jednak nie umiem jednoznacznie stwierdzić czy zdobyła ona też moją sympatię. Niby gdzieś tam udało mi się z nią zżyć i z napięciem śledziłam jej losy, ale nie było to takie uczucie, jakiego doświadczyłam przy innych powieściach. Autorka wykreowała tę bohaterkę dobrze, jednak przez małą liczbę stron (książka nie ma ich nawet trzystu) czułam niedosyt.

Zarysowana przez Kamilę Bryksy akcja była ciekawa, wciągnęła po mnie po kilkunastu stronach, jednak tak jak w przypadku głównej bohaterki, nie poczułam tutaj żadnej większej więzi z tą historią. Szkoda, bo naprawdę chciałam zakochać się w piórze autorki. Najciekawszym wątkiem okazał się ten dotyczący Igora i jego życia. Nie zdradzę, co takiego się tu zadziało - nie chcę Wam odbierać przyjemności z czytania.

Kamila Bryksy ma dobre pióro i potrafi pisać lekki przyjemnie. Dzięki temu udało mi się tę książkę przeczytać w blisko dwie godziny. Czy to dużo, czy mało - to już inna para kaloszy. Ważniejsze jest to, że powieść ta ma stosunkowo mało stron, przez to cała historia była szybka i jak dla mnie - za krótka. Nie oznacza to, że z miejsca będę skreślać Błyski. Mimo wszystko uważam, że ta pozycja to dobry thriller, który idealnie sprawdzi się dla tych, którzy nie lubią rozwleczonych historii i zależy im na szybszej lekturze.

Jeżeli należycie do tej grupy czytelników - zainteresujcie się Błyskami. Ja wiem też, że na pewno będę sięgać po Sowniki - jestem bardzo ciekawa tego, jak spodoba mi się poprzednia powieść autorki.

Okładka prezentuje się ciekawie. Satynowa w dotyku, z wytłuszczonymi elementami. Ciemne kolory, szarości, czerń, z dodatkiem białego i niebieskiego – świetnie się komponuje i ma związek z książką. Na samym środku widzimy rozrzuconych kilka fotografii, a na jednej dokładnie widać czyjeś nogi, bose stopy i sukienkę, co podpowiada nam, że raczej ofiarą jest kobieta…

Posiada skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie fragment książki, a na drugim kilka słów o autorce. Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka. Literówek brak, a odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane.

Mam do czynienia po raz pierwszy z pisarką. Nie wiedziałam dokładnie, czego się spodziewać, jednak po opisie czułam się zachęcona do poznania tej historii. Czyta się szybko i lekko, bez jakichkolwiek przeszkód. Myślę, że jeśli lubicie takie przyjemne pióra, to raczej powinna Wam przypaść do gustu, chociaż… Nie czułam zainteresowania podczas lektury. Coś tam się działo, ale nie na tyle, żebym nie mogła się doczekać kolejnego rozdziału, żeby się wszystko rozjaśniło w mojej głowie. Po prostu taka lektura na poczytanie, nie robiąca wrażenia, niestety.

Naszą główną bohaterką jest Oliwia. Nie zbyt przypadła mi do gustu. Często jej przemyślenia mnie przytłaczały. Było ich za dużo. We wszystkim węszy podstęp, wiecie, wszyscy źli, tylko nie ona, a co się później okazuje – sama nie jest święta, nawet jeśli chodzi o relacje z mężem. Czy patrząc po prostu na jej związek. A to jej śledztwo… Nie ciekawiło mnie, tak jak będę pisać poniżej, dlaczego.

Pojawia się również Igor, jej miłość sprzed lat, i który też jest jednym z ważniejszych bohaterów, bo dziewczyna, którą spotyka w jego zakładzie fotograficznym – zostaje zamordowana. Ale jest to kolejny dwulicowy bohater, który bardziej mnie wkurzał, niż to wszystko było warte.

Ogólnie postacie nie są wykreowane tak źle, ale też niczym szczególnym się nie wyróżniają. Pełni matactw, nie sprawiają wrażenia sympatycznych, z którymi chcielibyśmy się zaprzyjaźnić.

Brakło mi tutaj zdecydowanie budowania napięcia. Akcji – która nabierze szaleńczego tempa i ciężko będzie za bohaterami lub wydarzeniami nadążyć. Odnosiłam momentami wrażenie, że wszystko tak powoli toczy się do przodu, że skupiamy się na głównej bohaterce, jej myślach, o jej złych wspomnieniach… Wiecie, wszyscy są źli, winni, tylko ona jedna dobra. Irytowało mnie to trochę, że zamiast skupić się na faktycznej akcji, ta bohaterka była wynoszona na piedestał. Jakoś nie urzekła mnie ta książka. Spodziewałam się lepszej lektury – dostałam przeciętną, mocno przeciętną, nie wyróżniającą się niczym w tłumie nowości rynkowych.

Pomysł na fabułę był naprawdę dobry, można to było świetnie rozegrać, jednak tutaj jakoś no coś tam się działo, ale bez szału. Były tajemnice, zawirowania, kłamstwa, pewnego rodzaju podchody, groźby… Ale nie kupiłam tego niestety, ani trochę…

Reasumując uważam, że gdyby nieco zmodyfikować tę książkę, poprawić, dodać dynamiczne zwroty akcji, jakoś ją ubarwić – mogłaby być wtedy zdecydowanie lepsza i ciekawsza. Tutaj dostałam przeciętną pozycję, którą czyta się szybko i równie szybko o niej zapomina. Nie wyróżniła się na tle pozycji, które zazwyczaj czytam i trochę jest mi przykro, bo opis naprawdę był ciekawy, zapowiadała się niezła lektura… Bardziej nawet określiłabym ją jako powieść obyczajowa, z dodatkiem dreszczowca. Bo same zabójstwa są, może nawet nieźle napisane, ale nie powodują szoku czy gęsiej skórki. Nie czułam podekscytowania ani zainteresowania… Niestety, zawiodłam się.

Nie będę Wam jej polecać, bo jak dla mnie można sięgnąć po coś innego, ciekawszego. Jednak jeżeli macie ochotę wyrobić sobie sami o niej zdanie – to proszę, czytajcie. Może podzielicie się ze mną swoimi przemyśleniami na jej temat? Byłoby mi miło.

Dzień dobry! 😃

Czytaliście powieść "Sowniki" pisarki @kamilabryksy?

Tą lekturą autorka podniosła sobie bardzo wysoko poprzeczkę. Czy przy powieści "Błyski" podołała? Zapraszam niżej 😉

⭐RECENZJA⭐

Igor Dąbrowski prowadzi firmę fotograficzną od wielu już lat. Jej próg przekracza dawna miłość mężczyzny Oliwia. Kobieta spotyka tam kobietę, którą widzi na następny dzień w gazetach i telewizji. Czy to zabójstwo ma związek z tym, co wydarzyło się trzydzieści lat wcześniej i tymi wszystkimi tajemnicami?

😫

Złamane serce?

Rozczarowanie?

Wrażenie, że nie pisała to ta sama osoba co "Sowniki"?

Powiem Wam, że jest to takie ciężkie... Ciężkie, kiedy nie możesz napisać, że to była sztos powieść, ciężkie, kiedy rozczarowanie tak bardzo boli... Naprawdę jest mi przykro, że tak się stało. Jest mi przykro, że nie zostałam porwana od pierwszej strony, że ta lektura tak mnie znudziła 😒 Fabuła moim zdaniem była naciągana i pisana na siłę. Autorka @kamilabryksy chyba nie do końca przemyślała tę całą książkę. A może się mylę? Nie wiem, Kochani, tak do końca, ale jako szczera osoba w swoich recenzjach, chcę się z Wami tym podzielić. Jak wiecie, nigdy nikogo nie zniechęcam do sięgnięcia po książki, które nie przypadną mi do gustu. Uważam, że każdy musi sobie wyrobić własne zdanie o danej powieści. Jak każda lektura, tak i ta, myślę, że podzieli czytelników. Wracając do ów książki ze zdjęcia, to chcę Wam powiedzieć, że ani bohaterowie, ani ich charaktery kompletnie mnie nie powaliły, nie kupiły w żaden sposób, co skutkuje tym, że nie będę za nimi tęsknić. Uważam, że ich kreacja nie była odpowiednia, ani na poziomie. Intryga w fabule oraz jej akcje powinny mnie wciągnąć w całe to zagmatwanie, ale nie czułam kompletnie nic, ani szoku, ani niedowierzania, ani niczego innego. Jeśli chodzi o język oraz styl pisarki to lubię go, uważam, że jest lekki i przyjemny. Jednak to niestety jedyny plus tej książki. Cieszę się, że w ogóle jakiś był 🙈🙊 A może jest tutaj ktoś, kto czytał już tę lekturę i podzieliłby się ze mną swoim zdaniem? Bardzo chętnie poznam Wasze opinie i odczucia co do tej powieści. A tymczasem miłego i zaczytanego dzionka Wam życzę 😘

😫

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwo_kobiece 💚

W dniu, kiedy Oliwia przekracza próg zakładu fotograficznego, który prowadzi jej dawny znajomy, nie ma pojęcia, że ten dzień zmieni jej życie.

Tajemnicze układy, rodzinne tajemnice, morderstwa kobiet, anonimowe kartki z groźbami, kłamstwa..  Jaką rolę w tym wszystkim rozgrywa Oliwia ?

"Błyski" to moje pierwsze spotkanie z autorką. Początek zapowiadał się naprawdę dobrze, jednak im dalej tym gorzej.. Historia strasznie się ciągnęła, dopiero pod sam koniec coś się ruszyło. Odnoszę wrażenie, że wątek kryminalny został potraktowany zbyt oschle, bez większej uwagi i rozwinięcia. Niby kryminał ale miałam wrażenie, że czytam powieść obyczajową z wątkiem kryminalnym. Liczyłam na dobrą lekturę, bo nie ukrywam, pomysł na fabułę naprawdę świetny. Jednak zabrakło mi emocji, napięcia i rozwinięcia wieku wątków. No cóż..  rozczarowałam się. Potencjał jest, ale nie do końca wykorzystany.. Nie mniej jednak na pewno sięgnę po poprzednią książkę autorki, bo widzę, że zbiera dużo lepsze opinie... Nie zniechęcam, sięgnijcie po tę pozycję jeżeli Was intryguje, może akurat autorka pozytywnie Was zaskoczy ☺

"Błyski" to druga po "Sownikach" książka Kamili Bryksy wydana przez Wydawnictwo Kobiece. Premierę miała niecały miesiąc temu, zbiera przeróżne opinie, więc i ja wiedziałam, że muszę przeczytać i wyrobić sobie o niej swoje zdanie.

W pierwszej kolejności wzrok przyciąga okładka. Jest klimatyczna, ciemna, sugerująca, że w środku znajdziemy... trupy. Tak właśnie myślałam czytając również opis. A co znalazłam w środku?

Zacznijmy od tego, o czym właściwie ta książka jest. Poznajemy główną bohaterkę, Oliwię w momencie kiedy wchodzi do zakładu fotograficznego. W tym momencie muszę powiedzieć, że moja wyobraźnia od razu zaczęła snuć domysły o tym, co mogło się tam wydarzyć. W końcu miał to być kryminał/thriller! Cóż, mój mózg chciał więcej niż autorka mu dostarczyła. Oliwia w drzwiach mija śliczną blondynkę, która dopiero co miała robione zdjęcie. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że kolejnego dnia zostaje znaleziona martwa. Więc, jak na dobry kryminał przystało mamy trupa. Co z tym wspólnego ma nasza główna bohaterka? W tym momencie zaczynamy się zagłębiać w historię, która miała miejsce trzydzieści lat temu, gdy została zamordowana babcia Oliwii. Z tego powodu dziewczyna pojawiła się w zakładzie fotograficznym. I to tyle z całej intrygi, bo już od tego momentu będziemy plątać się w tajemnicach rodzinnych, w dziwnych relacjach, które nijak mają się do rzeczywistości. Tak oto prysnął kryminał, który mógł być świetny.

Mam wrażenie, że autorka wcisnęła motyw morderstw na siłę w tę książkę i powinna to być raczej obyczajówka lub ewentualnie dość lekki dreszczowiec. Dwie historie zbite w jedną, nietrzymającą się kupy. Do tego, jak na tak małą objętość, książka jest zwyczajnie nudna rzez to, że wszystko się okropnie ciągnie, do wszystkiego dochodzimy powolutku. Czyżby miał tu wyjść domestic noir? No nie wyszedł.

Jeśli chodzi o bohaterów, to każde miało dziwny problem ze sobą. Nie potrafili rozmawiać, nie potrafili rozwiązywać najmniejszych kłopotów. Pewnie miało to pokazać to, że każdy skrywa jakieś tajemnice, sekrety nawet przed najbliższymi osobami, czyli przed mężem lub żoną.

W sumie myślę, że zabrakło pomysłu, bo autorka pisze naprawdę dobrze i czyta się szybko, ale mamy tu zbitkę kryminału, thrillera psychologicznego i to nie taką pozytywną, a wręcz przeciwnie. Szybko o niej zapomnę, bo nie znalazłam w niej ani bohaterów, ani sytuacji, które byłyby warte polecenia innym czytelnikom.

Recenzja powstała we współpracy z wydawnictwem Kobiecym.

"Błyski". Początek jest intrygujący, jednak z czasem ta powieść zmienia się w nużący dramat. Zamiast motywu morderstw i tego co z nimi powiązane, najbardziej w głowie zostało mi to, jak Oliwia ściga po całymi mieście swojego byłego chłopaka, żeby udowodnić jego żonie, iż ten ją zdradza z jakąś studentką. Tak się uparła na tego Igora, że momentami zachowuje się wobec niego jak stalkerka.

Tajemniczy układ sprzed trzydziestu lat też niespecjalnie mnie zszokował. Chyba po prostu zabrakło głębszej analizy każdego z bohaterów, oni po prostu działają, nie zastanawiają się co i jak, a przynajmniej czytelnik tego nie widzi. O czymś wiedzą, coś ukrywają i ok, to tyle, akcja toczy się dalej.

Jedno na pewno jest plusem i to myślę, że dużym — wykonanie. Mimo wszystkich tych niedociągnięć to powieść nie ma drętwych dialogów, ma oś, wokół której się kręci, od niej zatacza kręgi i spina się w całość. Koniec wyjaśnia wszystkie niedomówienia, jednak czy można polecić książkę, z której podoba się właściwie tylko epilog?

Oliwia odwiedza zakład fotograficzny, który należy do jej dawnej, licealnej miłości, to nie przypadek bo zakład ma wieloletnią tradycję a kobieta chce odnaleźć jakiekolwiek zdjęcia zmarłej babci. W drzwiach mija się z młodą blondynką. Następnego dnia Olwia widzi jej twarz ponownie- tym razem we wszystkich wiadomościach- dziewczyna zostala zamordowana. Coś gna Oliwię by wyjaśnić tę sprawę, rodzinne tajemnice, zabójstwo sprzed lat, jakie będzie rozwiązanie tragicznej śmierci? I co wspólnego ma z tym Oliwia?

Bardzo udana książka, początek był taki, że pomyślałam sobie: „wow, mój klimat”. Fabuła jest przemyślana, bohaterowie są różni, mają swoje przywary i charaktery i chociaż były momenty, że nie rozumiałam postępowania głównej bohaterki, ba ! uważalam je za nieracjonalne, to po kilku rozdziałach przyjęłam opcję: „ten typ tak ma” i dałam sobie spokój ze zbędna analizą.

Trochę brakowało mi emocji, podskórnego lęku, który tak lubię czuć i specyficznego, mrowienia na czytelniczych plecach. Ten stan poczułam dopiero podczas lektury ostatnich rozdziałów, te wraz z zakończeniem spełniły swoją rolę. Bo zakończenie drodzy Państwo to jest ogień!

Podsumowując Kamila Bryksy daje czytelnikowi niezłą lekturę, po którą z pewnością warto sięgnąć. Ja mam plan przeczytać jeszcze coś spod pióra autorki, podoba mi się to w jaki sposób pisze, normalnym językiem dzięki któremu czyta się ją łatwo i szybko.

"Błyski" to druga książka autorki "Sowniki"

Pewnego dnia Oliwia zjawia się w zakładzie fotograficznym w Białymstoku. Prowadzi go wnuk założyciela i miłość Oliwii z czasów liceum. Chce zrobić niespodziankę dziadkowi i szuka jakiś zdjęć babci.

W drzwiach mija się z blondynką, która zrobiła sobie zdjęcie. Kolejnego dnia Oliwia dowiaduje się z telewizji, że została ona zamordowana.

Czy Oliwia rozwiąże sekret sprzed lat? Kto morduje? Jaki układ został zawarty trzydzieści lat temu?

Tajemnice rodzinne zawsze są intrygujące, a te sprzed lat kuszą.

Fabuła jest bardzo prosta i powiem Wam, że wciągnęła mnie chęć poznania prawdy.

Jest tu dużo urywanych wątków. Bardzo szybko toczy się akcja, niemal pędzi i ciężko się skupić. Nie poznałam do końca bohaterów, nie zostało rozwinięte tło.

Miałam wrażenie, że autorka chciała jak najszybciej rozwiązać zagadkę.

Mimo tych minusów nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Szkoda tylko, że nie została bardziej dopracowana jako poszczególne wątki.

Oliwia przyjeżdża do rodzinnego domu, by spędzić z nimi trochę czasu. Chcąc sprawić dziadkowi prezent, udaje się do zakładu fotograficznego, prowadzonego od pokoleń przez jedną rodzinę. Liczy na to, że może mają jakieś odbitki zdjęć jej zmarłej babci. Obecnie lokal prowadzi Igor, jej licealna miłość. Wchodząc mija kobietę, która właśnie stamtąd wychodziła. Następnego dnia okazuję się, że ta sama kobieta została zamordowana. Tajemnica sprzed trzydziestu lat, wreszcie powinna ujrzeć światło dzienne. Do czego to doprowadzi? Co za tym wszystkim się kryje? Kto zabija?

Stosunkowo świeży tytuł na rynku. Po przeczytaniu opisu zapowiadała się niezmiernie ciekawa lektura. Tajemnice sprzed lat, dla mnie są świetnym punktem zapalnym dla fabuły, dlatego chętnie po nią sięgnęłam. Jednak nie do końca nie jestem zadowolona z lektury, ale już wyjaśniam dlaczego.

Fabularnie zbyt wielu obiekcji nie mam. Zostałam wciągnięta w fabułę i z zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów. Intrygowały mnie te tajemnice, morderstwa i zagadka do rozwiązania. Jednak wszystko działo się bardzo szybko. Nie zdążyłam jeszcze jednego faktu przemyśleć, a znowu coś się działo i po prostu było popędzenie fabuły, by jak najszybciej dotrzeć do finału. Autorka skupiła się przede wszystkim na akcji, a nie na otoczce, poznaniu bohaterów, pogłębienia ich motywów ani możliwości bliższego poznania ich. Chociaż sama sprawa śledztwa, nie została aż tak dobrze ujęta jak mogłaby być. No i zakończenie, które kompletnie do mnie nie przemówiło. Z tego co udało mi się poznać postacie, nie jestem w stanie stwierdzić, że mogli postąpić tak, jak to zostało opisane. Dlatego no nie przemówiło to do mnie.

Bohaterowie, tak jak zaczęłam wcześniej ten temat nie zostali aż tak dobrze przedstawieni. Ogólnie z żadną postacią nie zżyłam się, jakoś szczególnie nie przypadli mi do gustu. Każdy ciągle miał o coś pretensje, był wręcz niemiły i chamski. Nie wiem czy to był celowy zabieg, czy ja to tak odebrałam. Może najbardziej zaimponowała mi matka Igora, co nie znaczy, że ją lubię. Ona miała głowę na karku, potrafiła kombinować i jestem w szoku, że rozwiązując wszystko podeszła do tej sytuacji tak, a nie inaczej. Igor to był wręcz buc, strasznie mnie drażnił swoim podejściem, zachowaniem i to jak traktował inne osoby. Oliwia zaś była dla mnie zbyt płaska, bez charakteru. Na tle całej historii bardziej pamiętam poboczne postacie, niż główną bohaterkę, jedynie na zakończeniu mnie zaskoczyła.

Stylistycznie nie było źle. Czytało się ją szybko i z zaangażowaniem. Sam pomysł był ciekawy i realizacja także. Szkoda, że nie rozciągnięto tego trochę bardziej. Gdyby dołożyć jakieś smaczki rodzinne lub dodać perspektywę Igora i jego spojrzenie na te wydarzenia, mogłaby z tego wyjść naprawdę świetna lektura. No i dodać postaciom głębi i jakiegoś charakteru, to już w ogóle by była bajka!

Dlatego podsumowując, niestety jest to historia, która ze mną nie zostanie na dłużej. Jest to całkiem niezłe czytadełko, które szybko przeczytacie, zaangażujecie się, ale po skończeniu nie będzie Wam siedziała długo w głowie. To dobry wybór dla osób, które szukają krótkiej lektury na wieczór i nie znają zbyt wielu kryminałów, którzy lubią jak w książkach jest poruszany wątek tajemnicy z przeszłości. Dla osób, które czytają dużo powieści w tym gatunku to będzie raczej powieść obyczajowa z morderstwem w tle. Zakończenie zaskakuje, choć nie jestem pewna czy w dobrym czy złym tego słowa znaczeniu. U każdego pewnie odbiór może być inny. To jest druga powieść autorki, pierwszej niestety nie znam, jednak chciałabym dać jej szansę, bo widziałam, że ona zbierała dużo dobrych opinii, więc może tam będzie lepiej?