Balladyna

Gdy usłyszałam o tej książce mówiłam "muszę ją mieć".

Mam.

I żałuję wydanych pieniędzy.

Stwierdzam, że polscy pisarze nie potrafią pisać krótko i zwięźle. Sens miały dwie, może trzy historie. Większość z nich pisana jest na siłe, bez składu i ładu.

Faktycznie da się jednak w każdym z opowiadań zauważyć pewne podobieństwa do tytułowej Balladyny, chociaż w jednym przypadku będzie to łatwiejsze, w innym nieco trudniejsze. Wydaje mi się, że wiele tak naprawdę zależy od samej interpretacji, a ta czasami może biec bardzo daleko i nawet wychodzić poza to, co miał na myśli autor. W sumie to jest nawet dosyć urzekające – że każdy ma prawo do własnego odbioru danej historii i może w niej dostrzec coś swojego.

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Jak podsumować „Balladynę”? Na pewno nie jako całość, bo to zbyt różnorodne style, by nawet próbować wrzucić je do jednego worka. Powiązania z oryginałem również są bardzo indywidualne — raz to postać, czasem cechy charakteru przekazane bohaterowi, innym razem inspiracją całością. Na pewno jest to zbiór bardzo uniwersalny i większość czytelników odnajdzie w nim opowiadanie pod siebie, a komuś, kto dopiero rozpoczyna przygodę z kryminałem, pozwala zapoznać się z danym nazwiskiem i być może zechce więcej?

Ja Wam ją polecam, choć skłamałabym, gdybym powiedziała, że wszystkie opowiadania podobały mi się tak samo. Nie, ale na pewno każde w nich w oryginalny sposób wykorzystuje motyw Balladyny. Czy chciałbym więcej? Tak, mam jedno opowiadanie, które wywołało dreszcz na plecach i jego koniec mógłby być intrygującym początkiem powieści.

Jest to zbiór 8 opowiadań, które mają pokazywać Balladynę w dzisiejszym świecie. Zapowiedź była tak interesująca, że musiałam sięgnąć po tą pozycję. Jakie było moje rozczarowanie jak wyobrażenia były większe niż rzeczywistość. Co do całości mam mieszane uczucia, więc może troszkę ocenie każde z opowiadań.

1. Po tym autorze spodziewałam się czegoś "wow", ale tak nie było. Rozlew krwi i tym podobne wgl nie robią na mnie wrażenia. Przeczytane, ale bez emocji. Nie zdradzając za dużo - opowiadanie jest o sędzi i jego siostrze.

2. Zwykła historia rodem z gazet. Nie było nic z kryminału, nie było elementu zaskoczenia, ale przyjemnie się czytało. Po części miałam wrażenie, że książka trochę nawiązuje do Ani Przybylskiej (w sumie chyba tak jest, bo to jej jest dedykowana ta opowieść)

3. Tutaj już mafijne klimaty i mimo, że myślałam, że będzie to kiczowate to było dobre. Fajne wartkie momenty akcji, interesujące wydarzenia i sama "Balladyna'.

4. Tutaj opowiadanie bardziej Sci-fiction. No nie dla mnie. Przyjemnie się czytało i szybko, ale uważam, że nie jest to nic ciekawego. Przypomina to tanie Gwiezdne Wojny.

5. Fajna historia kryminalna z której mógłby powstać fajny kryminał pełnowartościowy. Opowieść o architekcie i jego pracownicy (później żonie), która po trupach do celu.

6. Zagmatwana akcja, ale fajnie się ją czytało i zmuszała czytelnika do jakiegoś myślenia. Opowieść o policjantach, który jeden z nich jest wkręcany i aplikacji, która kryje drugie dno. Nie idzie się domyślić do samego końca o kogo chodzi, a sam koniec jest otwarty (Nie ma zakończenia, możemy sobie dopowiedzieć co tam mogło dalej się wydarzyć.)

7. To już wgl była petarda! Można było czytać tak, jak autor pisał, albo chronologicznie, ponieważ opowieść zaczynała się od 7 rozdziału. Ja nie bawiłam się w szukanie rozdziałów, tylko czytałam tak, jak autor pisał i dzięki temu miałam przeskoki akcji i mogłam zaangażować się w możliwości fabuły. Świetna opowieść!

8. Tutaj mamy chyba już na zakończenie jak najbardziej prawdziwą Balladynę. Opowieść o aktorce, która jak tylko spotka przeszkody na drodze to nagle w tajemniczych okolicznościach one znikają. Jak dowiadujemy się na sam koniec - Balladyna nie działała sama.

Podobało mi się 5/8 opowiadań

W ostatnim czasie lubię zapoznawać się z kryminalnymi zbiorami opowiadań, dlatego też skusiłam się na współczesną ,,Balladynę" z wydawnictwa Filia.

Zbiór składa się z ośmiu opowiadań, w których z całą pewnością ktoś ginie lub zostaje okaleczony. Nie wszystkie kończą się jednoznacznie, w niektórych przypadkach należy samemu sobie dopowiedzieć zakończenie. Nie wszystkie historie fabularnie były dla mnie zrozumiałe i przypadły mi do gustu.

Na pewno fabularnie bardzo podobały mi się opowiadania, które napisali Max Czornyj, Małgorzata Rogala i Marcel Woźniak. Na uwagę zasługuje także krótka forma, stworzona przez Marka Stelara. Cały zbiór okazał się być na tyle ciekawy, że zapoznałam się z nim w jeden dzień.

,,Balladyna" Praca zbiorowa to dość obszerna i momentami nie do końca realna publikacja. Nie żałuję jednak, że postanowiłam się z nią zapoznać.