Agami

🌊🐚 Agami autorstwa Gu Byeong-Mo to opowieść, która płynie cicho jak jezioro o świcie, ale pod spokojną powierzchnią skrywa historię pełną bólu, napięcia i tęsknoty. To książka, która jednocześnie porusza i koi, a jej wyjątkowa konstrukcja łączy realizm magiczny z trudną, surową rzeczywistością społeczną. Już od pierwszych stron wiadomo, że nie będzie to łatwa podróż – ale z pewnością będzie warta odbycia.

🌊🐚 Głównym bohaterem jest Gon – chłopiec o ciele człowieka i skrzelach za uszami, cudownie ocalony z tragicznej próby morderstwa i samobójstwa. Jego życie to samotna egzystencja na granicy światów: ludzkiego, który go odrzuca, i wodnego, który nie daje pełnego azylu. Wychowany przez starego rybaka, dorasta w ukryciu, ucząc się, że miłość często idzie w parze z bólem, a bliskość to coś, co można utracić szybciej, niż się zyska.

🌊🐚 Gon nie jest jednak jedyną osobą, którą czytelniczka zapamięta na długo. Haeryu, dziewczyna uratowana przez niego od utonięcia, staje się emocjonalnym łącznikiem między światem ludzi a egzystencją bohatera. Lata po tamtym wydarzeniu próbuje odnaleźć swojego wybawcę, nie zdając sobie sprawy, że zbliża się do opowieści, która złamie jej serce – i może je też uleczy. To właśnie spotkania i rozstania między nimi są najdelikatniejszym, a zarazem najbardziej poruszającym elementem tej historii.

🌊🐚 Styl Gu Byeong-Mo to literacka perełka. Pisze poetycko, ale bez patosu. Czułość miesza się tu z brutalnością, realizm z magią, a każde zdanie zdaje się mieć swoje echo. Autorka nie boi się pokazywać przemocy, odrzucenia i samotności – ale robi to z ogromnym taktem i empatią. Jej świat nie jest bajkowy, choć przypomina baśń. To raczej opowieść, którą opowiadasz sobie w głowie w bezsenne noce, szukając odpowiedzi na pytania, których nie wypowiedziałaś na głos.

ㅤ

🌊🐚 Agami to także metafora. Gon – jako istota inna, zmieniona przez wodę – symbolizuje każdą osobę, która kiedykolwiek czuła się wykluczona, niezrozumiana, zbyt inna. To opowieść o tym, że można być kochanym mimo odmienności – albo właśnie dzięki niej. Ale też, że miłość nie zawsze daje schronienie. Czasami przynosi jeszcze więcej pytań. Czy Gon zasługuje na miejsce w świecie ludzi? Czy Haeryu odnajdzie w nim tego, kogo pamięta?

ㅤ

🌊🐚 Agami to książka, która nie prowadzi za rękę – ona raczej płynie obok, pozwalając ci samodzielnie zanurzyć się w jej głębi. To historia o granicach: ciała, serca, tożsamości. O tym, jak trudno być sobą w świecie, który wymaga dopasowania. Dla mnie to jedna z tych opowieści, które zostają długo po zamknięciu ostatniej strony – jak ślad stopy na mokrym piasku, który znika, ale jeszcze przez chwilę czujesz, że tam byłaś. Jeśli szukasz literatury pięknej w najgłębszym tego słowa znaczeniu – Agami cię poruszy. I już nie puści.

// współpraca reklamowa z @wydawnictwomova //

🅃🅈🅃🅄🄻: Agami

🄰🅄🅃🄾🅁: Gu Byeong-mo

🅆🅈🄳🄰🅆🄽🄸🄲🅃🅆🄾: @wydawnictwomova

🄾🄲🄴🄽🄰: 8/10⭐

Czy będąc samotnym ojcem, bez domu, bez pracy, z krwią pracodawcy na rękach, można żyć normalnie? Ojciec Gona nie chciał się tego dowiedzieć. Postanowił zakończyć swoje cierpienie i wraz z synem na rękach, wskoczył do jeziora. Mężczyzna ginie, jednak chłopca udaje się uratować starszemu, nieznajomemu mężczyźnie. Zauważa on jednak dziwne rany za uszami chłopca. Wbrew logicznemu myśleniu, postanawiają nie zgłaszać odnalezienia chłopca policji i tym samym, przygarniają go. Jak potoczą się losy człowieka-ryby?

Miałam okazję wcześniej czytać inną książkę tej autorki. Muszę przyznać, że obydwie te książki są na swój sposób osobliwe, a zarazem bardzo głęboko emocjonalne.

Agami jest trudną książką. Trudną literacko i trudną emocjonalnie. Sposób opowiadania historii jest bardzo dynamiczny i specyficzny, przez co momentami musiałam się zastanawiać, kto jest narratorem danego fragmentu. To jednak sprawia, że emocje w tej historii są naprawdę intensywne w odczuciu.

Mamy tutaj głównego bohatera o imieniu Gon. To na jego historii o odmienności w świecie się skupiamy. Sama woda i jego zamiłowanie do niej, jest metaforą. Metafora tego, jak na dziecko mają wpływ sytuacje z dzieciństwa, nawet jeśli ono ich nie pamięta. Jak czyny i zachowania rodziców, mają wpływ na całe życie ich dziecka.

Agami, to historia o bólu, traumach i odizolowaniu od społeczeństwa. Wbrew pozorom, bardzo głęboka i nakłaniająca do dłuższej refleksji.

Bardzo polecam po nią sięgnąć.

Są takie pozycje, jakie pozostają w pamięci już na zawsze, silnie potrząsają czytelnikiem, wywołują lawinę skrajnych emocji i skłaniają do zadumy nad ludzką egzystencją, jej ulotnością, a zarazem wyjątkowością, którą czasem ciężko dostrzec. Właśnie taką otumaniającą ucztą literacką jest powieść "Agami", jaka swobodnie wkrada się do ludzkiej duszy i sięga najmroczniejszych zakamarków, napawa smutkiem, melancholią, ale i bezwstydnie obnaża ludzką naturę, jaka często uformowana zostaje przez warunki wychowania, dzieciństwo, nie zawsze w pełni satysfakcjonujące. Byeong-mo Gu nakreśliła niezwykle piękną, przejmującą i głęboką historię o dojrzewaniu, ukrywanych traumach, przygniatających fundamentalnych tajemnicach, przyjmowanych maskach oraz śmierci, obok jakiej nikt nie będzie w stanie przejść obojętnie. Jeśli kochacie intensywne, skrupulatnie naszkicowane, melancholijne opowieści, dopieszczone nadzwyczaj autentycznymi, wyrazistymi postaciami oraz fascynującym realizmem magicznym, ta książka skradnie wasze serce i duszę!

Fundamentem tej poetyckiej historii jest główny bohater Gon, wyróżniający się swoją wyjątkowością, jaka jest zarazem cudem, jak i piętnem, które musi skrzętnie skrywać przed otoczeniem, bojącym się odmienności. W dzieciństwie uniknął śmierci poprzez utopienie, lecz to zdarzenie zostawiło po sobie ślad już na zawsze. Od teraz podwodny świat to jego druga rzeczywistość, a może nawet właśnie ta fundamentalna, dlatego tak niełatwo mu odnaleźć się na co dzień. Rozdarty między dwie natury, pragnący jedynie spokojnej egzystencji, a jednak wykazujący się zarazem ogromną empatią i odwagą. Czy odnajdzie swoje miejsce w tak skomplikowanym i ciężkim świecie? I czy uda mu się zbudować wartościową relację z „przybranym bratem”, boleśnie pokiereszowanym przez los?

„Agami. Syn wody” to przepiękna, otumaniająca, przepełniona melancholią opowieść, gdzie realizm magiczny doskonale łączy się ze zwykłą ludzką egzystencją, opartą na doświadczaniu i przemijaniu. Wyjątkowa w każdym calu, przeszywająca na wskroś, paraliżująca skrajnymi emocjami! Ta uczta literacka zafunduje wam niezapomniany wachlarz emocji! Polecam!💜

Okay, WOW! Sama nie wiem, czego się spodziewałam, ale ta historia była smutna, ciężka, duszna, przytłaczająca i to wszystko w bardzo wciągający sposób. Ten klimat to zdecydowanie jej atut, bo nie często trafiam na takie kombinacje! Sama fabuła, choć nie była skomplikowana, zaintrygowała mnie wystarczająco, aby przeczytać ją szybko, pomimo ciężkości poruszonych w niej tematów. No właśnie, ta historia poruszyła mnóstwo wątków, które obudziły we mnie tę czułą stronę. Od przemocy i uzależnienia po samotność.

Napisana została w taki sposób, żeby trzymać czytelnik w sidłach miasteczka i jego tajemnic. Ona nie pozwoli wam się oderwać! Samo miasteczko i jego słynne jezioro zostało przedstawione tak, że niejednokrotnie przechodziły mnie ciarki, a mrok czający się w ich czeluściach daje wiele do myślenia. Czemu ci ludzie tam chodzili? Co ich pchnęło do takich decyzji? Jak długo tam tkwili, na dnie, zapomniani przez świat. Nie wiecie, o czym mówię? To dobrze. Sami musicie się przekonać, kim oni są.