Pamiętnik lokatorki

Wartka akcja, nietuzinkowe, znakomicie nakreślone postacie, doskonale poprowadzony motyw mrocznych demonów przeszłości oraz tajemniczego morderstwa i nieprzenikniony, naszpikowany niebezpieczeństwem, pełen napięcia klimat, to wszystko czyni z powieści Marcela Mossa porywającą lekturę, którą pochłania się z wypiekami na twarzy i szybszym biciem serca.

Akcja powieści początkowo toczy się subtelnie, pisarz prowadzi z czytelnikiem wyrachowaną grę pozorów i złudzeń, kolejno przedstawia niebanalne postacie, rozbudza niepokój i brak zaufania, wplątuje go w skomplikowaną sieć kłamstw i niedomówień. Zdawać się może, że każdy ma coś na sumieniu, nosi starannie wypielęgnowaną maskę. Historia pomału zaciska swe macki na jeszcze nieświadomym czytelniku i z każdą kolejną stroną uzależnia go jeszcze silniej. Te mistrzowskie stopniowanie napięcia, rosnąca z każdą stroną podejrzliwość, a wreszcie gęsty, mglisty klimat, tworzą razem lekturę idealną, której chciałoby się nie kończyć!

Nieprzewidywalność to bezsprzecznie największa zaleta tej książki, wszelkie sekrety odkrywane są stopniowo, dodatkowo, ze względu na niepokojące zachowanie bohaterów, nie sposób dokładnie określić, co jest prawdą. Im dalej się zanurzamy, tym więcej w nas podejrzliwości i dystansu, a jednak zdolności manipulacyjne pisarza są tak ogromne, iż nie sposób samodzielnie odnaleźć rozwiązanie zagadki. I choć czytający jest absolutnie świadomy swej zguby, kroczenie tą mroczną drogą ku finałowi, przyprawia go zarazem o szybsze bicie serca, jak i wszechogarniającą fascynację.

„Pamiętnik lokatorki” jest mistrzowsko nakreślonym, wciągającym, nieobliczalnym thrillerem, dopieszczonym niepokojącym, klaustrofobicznym, przeszywającym klimatem. Fenomenalnie naszkicowane portrety psychologiczne, stale rosnące napięcie, odurzające, skrajne emocje i lawina mrocznych sekretów, a wszystko to nakreślone niesłychanie przyjemnym, sugestywnym piórem. Jeśli kochacie hipnotyzujące, przyprawiające o ciarki thrillery, będziecie w pełni usatysfakcjonowani lekturą. Polecam całym sercem!

„Jeśli umrę, mój duch nie pozwoli ci nigdy zaznać spokoju.” – ten złowieszczy cytat z pamiętnika Vanessy staje się motywem przewodnim powieści, która łączy thriller psychologiczny z elementami dramatu i napięcia rodem z najlepszego kryminału.

„Pamiętnik lokatorki” to książka, która od pierwszych stron wciąga w mroczny świat tajemnic, manipulacji i konsekwencji źle podjętych decyzji.

Główna bohaterka, Julia, to postać, z którą wielu czytelników może się utożsamić – młoda kobieta uciekająca przed bolesną przeszłością i szukająca nowego początku. Przeprowadzka do starej kamienicy okazuje się początkiem koszmaru. Relacja z Vanessą, tajemniczą współlokatorką, wprowadza do historii duszną, niepokojącą atmosferę, która narasta z każdą stroną.

Gdy dochodzi do brutalnego morderstwa Vanessy, napięcie sięga zenitu. Prawdziwa gra zaczyna się jednak dopiero wtedy, gdy Julia odnajduje jej pamiętnik. W tym momencie fabuła przyspiesza, a czytelnik razem z bohaterką zostaje wrzucony w spiralę sekretów, paranoi i nieustannego zagrożenia.

Moss sprawnie buduje intrygę – prowadzi nas przez fałszywe tropy, pozwala wierzyć w jedno rozwiązanie, tylko po to, by za chwilę wszystko wywrócić do góry nogami.

„Pamiętnik lokatorki” to nie tylko opowieść o morderstwie, ale też historia o samotności, zaufaniu i cienkiej granicy między ucieczką a pułapką.

Julia, próbując zacząć życie od nowa po bolesnym rozstaniu, wynajmuje pokój w starej kamienicy. Tam poznaje Vanessę – tajemniczą współlokatorkę, z którą powoli nawiązuje nić porozumienia. Kiedy Vanessa zostaje brutalnie zamordowana, Julia znajduje w piwnicy w swoich rzeczach pamiętnik jakiejś dziewczyny, a wraz z nim – ślad prowadzący do szokującej prawdy. Dziewczyna podejrzewa, że jest to pamiętnik zamordowanej współlokatorki. Słowa zapisane tuż przed śmiercią są wstrząsające dla Julii. Teraz musi za wszelką cenę dopaść zabójcę Vanessy, zanim on dopadnie ją. Tym samym sprowadza na siebie niebezpieczeństwo i sama staje się celem.

Czy Julii uda się odnaleźć zabójcę Vanessy? Jakie tajemnice skrywa pamiętnik? I do kogo tak naprawdę należy?

„Pamiętnik lokatorki” to wciągający thriller psychologiczny, w którym Marcel Moss udowadnia, że potrafi łączyć dynamiczną fabułę z ważnymi społecznymi tematami. Autor konstruuje opowieść pełną napięcia, niepewności i mroku, ale jednocześnie nie ucieka od psychologicznej głębi. Porusza problemy przemocy emocjonalnej, toksycznych relacji i samotności, które osadza w wiarygodnym kontekście życia młodych kobiet w wielkim mieście.

Atutem książki są bohaterki – złożone, ludzkie, obarczone przeszłością. Julia i Vanessa nie są jednowymiarowe – ich relacja rozwija się naturalnie, a poznawanie losów Vanessy przez pryzmat pamiętnika stopniowo odkrywa kolejne warstwy napięcia. Struktura narracyjna oparta na krótkich rozdziałach, retrospekcjach i zmianie perspektyw sprawia, że książkę czyta się szybko, ale z rosnącym niepokojem. Fabuła skutecznie myli tropy, a zakończenie – zaskakujące i dobrze przemyślane – domyka historię bez łatwych odpowiedzi.

To kolejna mocna i dojrzała pozycja w dorobku Marcela Mossa. „Pamiętnik lokatorki” nie tylko trzyma w napięciu, ale i zmusza do refleksji nad tym, jak mało wiemy o ludziach, z którymi dzielimy codzienność. Zdecydowanie warto przeczytać – zarówno dla emocji, jak i dla treści.

[#współpracarecenzencka @filiamrocznastrona @wydawnictwofilia]

Główna bohaterka, Julia, to postać, z którą łatwo się utożsamić. Jest to młoda kobieta z wielkimi marzeniami i jeszcze większą nadzieją na nowe życie. Jej historia to emocjonalna podróż, która prowadzi czytelnika przez kolejne etapy traumy, odzyskiwania siebie i walki o prawdę. Po dramatycznym rozstaniu z mężczyzną, który obiecywał jej wszystko, Julia próbuje odnaleźć spokój w nowym miejscu – starej kamienicy, gdzie wynajmuje pokój. Tam poznaje Vanessę, tajemniczą współlokatorkę, która z pozoru wydaje się zwyczajna, lecz skrywa mroczne sekrety. Początkowo wydaje się, że wszysto bedzie ok. Ale to tylko pozory. Zamiast bajki, Julia ląduje w emocjonalnym piekle.

Pewnego dnia dochodzi do morderstwa Vanessy. To wydarzenie wstrząsa Julią i zmienia jej życie w koszmar. A to dopiero początek wydarzeń. Moss bardzo umiejętnie dawkuje napięcie, wplatając w narrację fragmenty zapisków dziennika Vanessy. Buduje to klimat niepokoju. Z każdą kolejną stroną czytelnik czuje, że niebezpieczeństwo jest coraz bliżej.

To, co wyróżnia tę powieść na tle innych thrillerów, to świetnie skonstruowana psychologia postaci i narracja, która nie podaje wszystkiego na tacy. Każda postać ma drugie, a czasem i trzecie dno. Moss bawi się niedopowiedzeniami, podsuwa tropy, które prowadzą do zaskakującego finału. Autor mistrzowsko manipuluje emocjami – od niepewności, przez przerażenie, aż po determinację, która napędza Julię do działania. Każdy rozdział kończy się czymś niepokojącym, a każda kolejna strona wciąga coraz głębiej.

Moss pokazuje, że przemoc nie zawsze zostawia siniaki, czasem rozgrywa się po cichu, gdzieś głęboko, a jej skutki mogą być równie niszczące. Jak i dlaczego tak się w tej książce dzieje? Tego nie zdradzę. Zachęcam za to do lektury. Warto.

Pamiętnik lokatorki to książka nie tylko dla fanów thrillerów, ale też dla tych, którzy cenią sobie dobrze napisaną, pełną emocji historię z drugim dnem. To opowieść o kobiecej sile, o traumach, które kształtują nas na nowo, i o tym, że czasem poznanie prawdy może być najniebezpieczniejszym krokiem w naszym życiu. Zaskakująca, trzymająca w napięciu i emocjonalnie poruszająca. W tej książce otrzymujemy esencję tego, co w thrillerze najlepsze. Polecam.

Bohaterowie: Julia Orłowicz, Vanessa, Łukasz Brodnicki, Oskar, Sylwia, Piotr Borowski, Ryszard Borowski, aspirant Wojciech Rydz, prokurator Roman Kordela

Miejsce: Warszawa, Łódź

Tematy: bieda i bogactwo, wykorzystywanie seksualne, pedofilia, małżeństwo z dużo starszym partnerem, wydziedziczenie, zorganizowana grupa przestępcza, radzenie sobie ze stratą bliskiej osoby, trauma

W powieści czas teraźniejszy miesza się z retrospekcjami. Przypatrujemy się głównej bohaterce Julii i jej pracy w kawiarni żeby w pewnym momencie cofnąć się do czasu jej pracy w sanatorium, gdzie poznała Ryszarda, swojego późniejszego męża. Również widzimy Vanesse w momencie gdy jest współlokatorką Julii ale wracamy także do jej trudnych przeżyć związanych głównie z ojcem i partnerem Łukaszem.

Jedną część książki autor poświęcił właśnie na przeżycia obecne oraz wcześniejsze zarówno Julii jak i Vanessy. Kolejna część odnosi się już do samego śledztwa w sprawie zabójstwa dziewczyny zarówno prowadzonego przez policję jak i przez Julię, która zagłębia się w przeszłość ofiary. Pomocny w tym okazuje się pamiętnik, który przypadkiem wpadł w posiadanie głównej bohaterki.

Mimo, że trwa śledztwo to nie przypatrujemy się losom samego śledztwa, postępom policji czy prokuratury lecz autor skupia się na szukaniu prawdy na własną rękę przez innych bohaterów.

Książkę czytało mi się dobrze, wciągnęłam się w samą historię. Akcja była wartka, a liczne wątki nie nadmiernie rozwleczone. W samej powieści mamy kilka postaci jednak nie jest ich na tyle dużo żeby było to przytłaczające. Nie brakuje w niej przemocy, sekretów, manipulacji i traumatycznych wspomnień. Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem lecz na pewno nie ostatnie.

„Mówią, że życie bez miłości nie jest kompletne. Może to i prawda, ale przynajmniej człowiek nie musi aż tak cierpieć.”

Czy można wplątać się w coś niebezpiecznego, nawet o tym nie wiedząc i w zasadzanie nic nie robiąc? Otóż można, o czym przekonała się Julia. Wydaje mi się, że im bardziej pragnie się spokoju, poukładania spraw i zwyczajnego życia, tym więcej niespodzianek i kłód rzuca nam od nogi los. I gdy już mamy wrażenie, że znaleźliśmy drzwi do szczęścia, one nagle rozpadają się w pył. I właśnie ta książka świetnie to pokazuje. Czytałam z zainteresowaniem, chociaż muszę ostrzec, że cała akcja, którą opisuje notka z okładki, rozpoczyna się niemal w połowie książki, więc proszę się nie zrażać, że to wszystko nie dzieje się od razu na pierwszej stronie. Z początku poznajemy Julię i jej historię i to, co sprawiło, że znalazła się w wynajętym pokoju w starej kamienicy i nową lokatorką za ścianą. I to też jest ciekawa historia. Dalsza część fabuły to zawiłość kilku wątków, które stopniowo zaczynają odsłaniać prawdę o dokonanej zbrodni, pociągając za sobą pochowane dotąd trupy w szafie. Lubię książki autora, bo czyta się je fajnie, beż zbędnych długich opisów i nudnych wstawek, za to z ekscytacją „co wydarzy się dalej” i chęcią rozwiązania postawionej nam zagadki.

Jako wierna fanka twórczości autora, rzuciłam wszystko w kąt, by móc przedpremierowo przeczytać i zrecenzować tę historię. 🔥 Uwielbiam jego bezpośredni, hipnotyzujący i boleśnie prawdziwy styl. Mam wrażenie, że każde jego słowo trafia dokładnie tam, gdzie powinno. @[Adres usunięty] po mistrzowsku łączy psychologiczne napięcie z wciągającą narracją i ważnymi społecznie wątkami. Jeśli jeszcze go nie znacie, to może czas to zmienić? 😍 Premiera już jutro! 🎊

•

Marzeniem Julii jest wyrwanie się z małej wsi, na której nie widzi żadnych perspektyw. Jako osiemnastolatka zatrudnia się w sanatorium. Poznaje tam obrzydliwie bogatego starszego pana, który wykorzystując jej brak doświadczenia i młodziutki wiek, nakłania ją do małżeństwa. Rodzina męża dba o cały majątek i wyklucza dziewczynę z testamentu. Po śmierci Ryszarda, Julia znowu zostaje z niczym. Postanawia zacząć od początku. Znajduje mieszkanie w starej warszawskiej kamienicy i pracę w kawiarnio-księgarni. Ma też wsparcie Piotra, swojego ukochanego oraz współlokatorkę, która coraz bardziej się przed nią otwiera. Vanessa ma za sobą trudne dzieciństwo i mroczną przeszłość. Ale kto mógł chcieć śmierci tej młodej, ślicznej dziewczyny? Julia jest w szoku. Chce zapomnieć widok zmasakrowanego ciała koleżanki. Kiedy jednak odkrywa pamiętnik Vanessy, czuje, że ta sprawa wiąże się także i z nią.

•

Wciągnęłam się bez reszty i przeczytałam w jeden dzień. 😊 Autor umiejętnie zagłębia się w psychikę postaci, przybliżając nam ich wewnętrzne rozterki, dylematy oraz traumy. Jest mrocznie, brutalnie i intensywnie - tak jak lubię. 😃 Polecam! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia . ❤️

[RECENZJA PREMIEROWA]

PAMIĘTNIK LOKATORKI

Autor: Marcel Moss

Wydawnictwo: Filia Mroczna Strona

Premiera: 23.04.2025

CZASEM NAJWIĘKSZE ZAGROŻENIE CZYHA NA NAS ZA ŚCIANĄ…

Marcel Moss wyjątkowo dba o swoich czytelników, bo w tym roku proponuje nam już trzecią nowość swojego autorstwa. Była GROTA i PRZEPRASZAM, a teraz kwietniowy PAMIĘTNIK LOKATORKI, a w maju możemy spodziewać się kolejnej premiery. Jest to jednotomowy thriller, nie powiązany z innymi tytułami, więc jeśli ktoś chciałby rozpocząć przygodę z książkami Autora to dobra okazja by zacząć właśnie od tej. Będzie jak zawsze mrocznie, niebezpiecznie, szokująco…

„JEŚLI UMRĘ, MÓJ DUCH NIE POZWOLI CI NIGDY ZAZNAĆ SPOKOJU”.

Fabuła skupia się na historii dwóch dziewczyn, które pochodzą z różnych regionów Polski, a łączy je wspólne mieszkanie w Warszawie. Julia i Vanessa – dwie bardzo młode dziewczyny, ale z ogromnym bagażem doświadczeń życiowych, a do tego tych negatywnych, a wręcz takich które odciskają piętno na całym życiu. W książce pojawi się też całkiem sporo mężczyzn: bogaci biznesmeni, gangsterzy, poeta… - Komu będzie można zaufać? A kto będzie stanowił śmiertelne zagrożenie?

Historia z każdą kolejną stroną coraz bardziej nabierała tempa, nie obyło się bez tajemnic i kłamstw, a także rozlewu krwi. Po brutalnym zabójstwie Vanessy trudno wskazać sprawcę. Julia w obawie o własne życie zaczyna prywatne dochodzenie. Chce za wszelką cenę odnaleźć sprawcę. Czy jej się to uda i jaką cenę będzie musiała za to zapłacić?

Kiedy w końcu wszystkie puzzle układanki wskoczą na właściwe miejsce czytelnik jest mocno zszokowany. Ja byłam zwłaszcza tym jak bardzo nie znamy osób ze swojego otoczenia. Myślimy, że zło czai się gdzieś w podziemiu, a okazuje się, że jest tuż obok nas za ścianą. A druga szokująca rzecz, że bardzo często całkiem przypadkiem stajemy na czyjejś drodze i okazuje się, że było to znalezienie się w nieodpowiednim miejscu i czasu, a konsekwencji nie da się już cofnąć. Dobrze spędzony czas z książką, przeczytałam w dwa dni. Myślę, że wierni fani będą usatysfakcjonowani, a nowym osobom spodoba się klimat książek Marcela Mossa.

Ostatnia nowa książka Marcela Mossa miała swoją premierę 13 marca, a autor już serwuje nam kolejny mocny tekst. Czyżby był on geniuszem w swoim fachu? Czyżby pomysły na fabułę mogły naprawdę wysypywać się z rękawa lub wyskakiwać z głowy niczym królik z kapelusza? Z pełną odpowiedzialnością można tak twierdzić, gdyż napisanie książki to nie wszystko. Można je bowiem tworzyć choćby i co tydzień, lecz najważniejszym składnikiem całego procesu wydawniczego jest zainteresowanie czytelników. Marcel Moss nie musi jednak martwić się o brak pochwał czy też o zanik wysokich not na portalach książkowych- jeśli już, to wszelkie formy gratulacji otrzymuje bardzo sprawiedliwie. To my, czytelnicy, mu je zapewniamy i wierzymy, że będziemy mogli to robić w sposób permanentny. Zresztą, podczas tegorocznych Targów Książki w Poznaniu pisarz sam przyznał, że nadal będzie oddawał się swojej pasji. Oby tak dalej, nie tylko ja na to liczę!

Osoby, które tylko słyszały o twórczości Marcela Mossa, lecz teorii nie zamieniły jeszcze w działanie praktyczne, muszą poznać jedną żelazną zasadę i absolutnie nigdy jej nie łamać. Historii kryminalnych kreowanych przez autora NIE WOLNO wcześniej wertować i skupiać się na końcowych dialogach. Jak twierdzi sam autor- jego opowieści są zbudowane właśnie na zakończeniu i to końcowa część tekstu ma nas najbardziej szokować, wbijać w fotel, zupełnie zniszczyć nasze dotychczasowe domysły. Nikt oczywiście nie mówi, że wstęp i rozwinięcie są potraktowane po macoszemu. Nic bardziej mylnego- każda historia stworzona przez Marcela Mossa ma mocny wydźwięk emocjonalny i nawiązuje do konkretnego problemu społecznego- na przykład do uzależnień, hejtu, przemocy czy bardzo niebezpiecznej formy miłości. Nie inaczej jest w przypadku „Pamiętnika lokatorki”- najnowszej książki pisarza. Jeśli ktoś sądzi, że nowy tekst to tylko błahe odniesienie do starej formy zwierzeń- musi natychmiast porzucić taką myśl. W książce dzieje się dużo, dużo więcej. A może nawet nieco zbyt wiele, czego wynikiem był totalny zawrót głowy. Jeśli jednak taki był zamysł autora, bym poczuła się jak na intensywnie bujającej się huśtawce- wszystko udało się w stu procentach. Raczej szybko nie zapomnę przedstawionej mi historii. Bądź więc cierpliwy, Czytelniku, a wszystkie karty zaczynaj odkrywać powoli, schematycznie. To trudne, lecz bardzo opłacalne!

Muszę przyznać, że od kilku lat sama namiętnie prowadzę pamiętnik. Trzymam się zasady, że papier wszystko ścierpi, że mogę niejako wyrzucić z siebie wszystkie frustracje i złe myśli. „Pamiętnik lokatorki” przekonywał mnie do siebie już samym tytułem i bardzo odpowiednią okładką. Nie trzeba czytać nawet opisu fabuły by wiedzieć, że tytułowy pamiętnik będzie zawierał bardzo mroczne opisy. Nie chcę ich ujawniać w sposób szczegółowy, ale jedno jest pewne: każdy czytelnik z osobna niemal od razu utka swoją wersję wydarzeń, lecz czy będzie ona zgodna z zamiarami pisarza? Warto się o tym przekonać, a jedyny sposób to skrupulatne zapoznanie się z lekturą. Jak widać, autor nawet z formy intymnych zwierzeń stworzył coś, o czym trudno będzie nam zapomnieć. Bo czy jedna decyzja może zapoczątkować ciąg wydarzeń, które kończą się tragedią? Okazuje się, że aby to zweryfikować, do dyspozycji mamy 331 stron tekstu i drobiazgowy podział na 4 części. Każda jedna część ma swoją moc, choć ja najmocniej oceniam część pierwszą.

Pierwszoplanową postacią jest Julia- młoda kobieta pracująca w kawiarnio-księgarni. Każdego dnia lokal odwiedzają klienci głodni słowa pisanego, co bardzo mnie ucieszyło, gdyż sama kocham takie miejsca. Życie Julii nie było jednak usłane różami, a wszystko to za sprawą bardzo charakterystycznego związku. Nie mogę i nie chcę podać żadnych szczegółów, gdyż mają one niebagatelny wpływ na dalszy rozwój wydarzeń. To, co zapewnił mi pisarz, to przede wszystkim niekończąca się bitwa myśli: bo czy pieniądze w życiu są naprawdę ważne i dają nam szczęście? Warto się nad tym zastanowić, gdyż życie Julii, jej wybory, nie mogą odpędzić nas od takich właśnie rozważań.

Inną istotną postacią jest Vanessa- kobieta podaje się za makijażystkę i dzieli mieszkanie z Julią. W jej przypadku szokujące jest dosłownie wszystko- przeszłości rodzinna, relacja miłosna i tajemnicza śmierć. Zadziwiają też notatki pozostawione przez kobietę, a z ich treścią zapozna się Julia… Czy pomogą one poskładać tę tajemniczą historię w logiczną całość? Marcel Moss zadbał o to, by nie było łatwo czy przewidywalnie, a tego pragniemy w gatunkach typu sensacja/kryminał/ thriller.

Osoba Vanessy i jej problemy mogą podziałać na czytelnika bardzo mocno. Choć akcja została przedstawiona bardzo tajemniczo, mam nadzieję, że szczególnie czytelniczki zauważą wspaniały przekaz dla osób noszących różowe okulary, na dodatek w odcieniu neonowym. Czasem naprawdę warto je zdjąć i widzieć także to, co złe, brutalne i tajemnicze. Nie każdy dramat można też zamieść pod dywan czy zaspokoić czymś ekskluzywnym. O co tak naprawdę chodzi? Zapraszam do lektury, która szokuje z każdym kolejnym rozdziałem.

Konkludując, kolejna jednotomowa opowieść autora zainteresuje wielu odbiorców. Umyślnie nie podaję wszystkich wątków, a także imion bohaterów. Nie chcę, by wszystkie ważne informacje zbyt szybko ujrzały światło dzienne. Czytajcie więc, a wszystko zrozumiecie.

Czy zacząłeś/zaczęłaś kiedyś od nowa, wierząc, że każde drgnienie losu poprowadzi Cię ku spełnieniu marzeń? ✨ Tak właśnie zaczyna Julia – młoda kobieta, która opuszcza małe miasteczko i przenosi się do wielkiego miasta, by napisać nowy rozdział życia. Szuka tu spokoju i miejsca do rozwoju, ale… trafia do starej kamienicy, gdzie życie miesza się z cieniem tajemnicy.

Równocześnie zbudowana relacja z współlokatorką, Vanessą, staje się osią całej intrygi. Vanessa, z pozoru stonowana, nagle jawi się jako skrywająca mroczną historię, którą ujawnia Julii w akcie głębokiego zaufania. I wtedy… tragedia – morderstwo we własnym łóżku. Znaleziony pamiętnik okazuje się nie tylko kluczem do tajemnicy, ale i pułapką, która ściąga na Julię niebezpieczeństwo.

Książka trzyma w napięciu od pierwszych stron – fabuła, w którą łatwo się zanurzyć, balansuje między kryminałem a thrillerem psychologicznym. Dynamiczne zwroty akcji, fragmenty pamiętnika Vanessy i budowanie napięcia to prawdziwy popis autora – każde otwartego rozdziału chce się przeczytać jednym tchem. Emocje aż pulsują – niepokój, strach, determinacja Julii… Moss cierpliwie prowadzi nas przez meandry mroku i zaufania.

Mocną stroną powieści jest psychologia postaci. Julia – zraniona i podatna na toksyczne związki – wzbudza sympatię i zrozumienie. Vanessa z kolei intryguje, przeraża, pozostaje niejednoznaczna. Autor nie narzuca czytelnikowi prawdy – każda kolejna strona odsłania kolejne warstwy, a finał zaskakuje i nie pozostawia obojętnym.

Lekki styl, krótkie rozdziały i wartka akcja sprawiają, że trudno książkę odłożyć. To opowieść o kobiecej sile, traumie i granicy, po przekroczeniu której życie zamienia się w koszmar. To również historia o tym, że pamiętnik może być ostatnim świadkiem prawdy – i najgłośniejszym świadkiem zbrodni.

Po skończeniu czujesz ulgę i… niedosyt. Chcesz zagłębić się w życie bohaterek jeszcze bardziej, choć wiesz, że właśnie to niedopowiedzenie buduje cały urok tej książki.

Julia po bolesnym rozstaniu, rozpoczyna nowe życie w wynajmowanym pokoju starej kamienicy. Jej współlokatorka Vanessa zostaje brutalnie zamordowana, a na jaw wychodzą jej mroczne tajemnice. Znaleziony pamiętnik dziewczyny staje się dla Julii kluczem do zrozumienia przeszłości i odkrycia prawdy, która może stanowić zagrożenie również dla niej samej.

Z Marcelem mam pewien problem, jedne jego książki podobają mi się bardziej, niektóre mniej i nigdy nie mam pojęcia, czego mam się po nim spodziewać. Wobec "Pamiętnika lokatorki" mam mieszane uczucia, ze względu na to, że pierwsza połowa historii troszkę mi się dłużyła. Na początku autor skupił się w głównej mierze na budowaniu tła i relacji między bohaterami, co daje nam wgląd do lepszego poznania ich psychiki, jednakże jak dla mnie trochę trwało to wszystko zbyt długo. Druga połowa natomiast mi to wynagrodziła, kiedy akcja przyśpieszyła i klimat stał się intensywniejszy. Wstrząśnięta i przestraszona Julia po śmierci współlokatorki odnajduje jej pamiętnik, dzięki któremu poznajemy jej tajemnicę oraz okrutną i bolesną przeszłość, która zaskoczyła nie tylko główną bohaterkę, ale także mnie. Napięcie ciągle rosło, a kolejne zwroty fabularne trzymały w niepewności. Julia obawiała się, że sama może być teraz w niebezpieczeństwie i chciała odkryć, kto jej zagraża i kto jest winny śmierci jej koleżanki.

Zakończenie jest mocne, zaskakujące i z pewnością dobrze przemyślane. Autor nie pozostawił niedomówień, wyjaśnił wszystkie najważniejsze wątki, a ostatnie rozdziały wywołały we mnie najwięcej emocji.

W “Pamiętniku lokatorki” młoda dziewiętnastoletnia Julia, chcąc oderwać się od życia na wsi, podejmuje pracę w sanatorium i wiąże się za wiele lat starszym Ryszardem. Związek bardzo szybko się rozpada, a dziewczyna zamieszkuje w lokum wraz z Vanessą. Niespodziewanie współlokatorka zostaje zamordowana, a Julia odnajduje i pamiętnik schowane w piwnicy. Do tego wszystkiego angażuje się w kolejny związek bez przyszłości. Świat dziewczyny zaczyna się ją przytłaczać, a tajemnica ściga tajemnicę.

Marcel Moss jest bardzo dobry thrillery. Niesamowicie buduje napięcie i pozwala nam wierzyć, że jesteśmy na dobrym tropie, po czym spuszcza nam taką bombę, że ciężko nam w nią uwierzyć. Z pozoru niewinna historia, nawet wpadająca bardziej w obyczaj ewoluuje, zostanie wzbogacona w niebezpieczne wątki, których swąd niesie się po fabule prowadząc do bardzo niechcianych rejonów. Niespodziewane morderstwo zaskakuje, wprowadza napięcie i nieufność. Akcja nabiera dynamizmu, dzięki czemu nie chce książki odłożyć. Zakończenie bardzo dobre, zaskakujące i niebanalne.

Dziękuję za książkę do recenzji Wydawnictwo Filia

Musze przyznać, że moje pierwsze spotkanie z twórczością Marcela Mossa okazało całkiem udane. Choć nie mam jeszcze punktu odniesienia by porównać „Pamiętnik lokatorki” z innymi jego książkami, to ta pozycja zdecydowanie zachęciła mnie do sięgnięcia po kolejne.

Główną bohaterką powieści jest Julia, młoda kobieta, która po bolesnych doświadczeniach próbuje zacząć wszystko od nowa. Wprowadza się do starej kamienicy i poznaje nową współlokatorkę Vanessę, z którą z czasem nawiązuje nić porozumienia. Wkrótce Vanessa zostaje brutalnie zamordowana w ich mieszkaniu. Wstrząśnięta Julia natrafia na jej osobisty pamiętnik i zapisy pełne mroku i cierpienia. Czy poznanie tych sekretów narazi Julię na niebezpieczeństwo? Czy zdecyduje się pójść śladem mordercy, zanim on odnajdzie ją ?

Autor zabiera czytelnika w mroczną podróż i prowadzi przez labirynt tajemnic i cieni, gdzie każda emocja pulsuje bólem a przeszłość odbija się echem.

Mimo kilku małych zastrzeżeń, lektura okazała się wciągająca i momentami naprawdę trzymała w napięciu. Ogólnie dobrze mi się ją czytało mimo iż fabuła miejscami wydawała się nieco chaotyczna. Ale krótkie rozdziały napędzały mocno historię.

Akcja toczył się szybko, pełno tu dynamicznych dialogów a książkę pochłania się błyskawicznie ale trzeba być uważnym, by nie przegapić żadnego szczegółu.

Największym zaskoczeniem okazało się zakończenie. Zupełnie takie nieprzewidywalne, którego się nie spodziewałam a do jakich często przyzwyczaiły nas tego typu historie. I właśnie za ten nieoczywisty finał autorowi należy się ogromny plus.

To idealna lektura dla tych, którzy mają ochotę na szybki, mocny thriller psychologiczny. Wzbudza duże i intensywne emocje, ale przecież o to chodzi w czytaniu takich książek.