Zielarnia pod starym dębem. Mała Przytulna. Tom 2

Nigdy nie doceniałam roli ziół. Zazwyczaj korzystam z najszybszych i najprostszych sposobów radzenia sobie z różnymi dolegliwościami. A może warto byłoby spróbować?

Autorka zabiera nas w podroż do Małej Przytulnej. Maleńkiej, urokliwej miejscowości, w której czas płynie wolniej. Nie ma tam posterunku policji, księdza, ani nawet lekarza. Wydaje się, że nie ma tam żadnych trosk. A jednak coś się zmienia wraz z przyjazdem Renaty. Rozwódka, będąca w konflikcie ze swoją córką trafia do domu swojej babki, by tam poznać swoją historię. Czasem prawda, którą znamy nie jest tą prawdziwą. Dlaczego Renia nie miała przez lata kontaktu z babcią? Jak list, który otrzyma wpłynie na jej życie?

„Zielarnia pod starym dębem” to kolejna wspaniała opowieść. Autorka tym razem mocniej porusza temat więzi pokoleniowej. Myśli i czyny naszych babek, potem matek, mają na nas ogromny wpływ. Bardzo poruszył mnie list pani Marysi, w którym opisuje co działo się między nią a córką. Myślę, że niejedna córka chciałaby taki otrzymać, aby lepiej zrozumieć co kierowało jej matką.

W tle opowieści o Renacie i jej życiu nadal możemy spotkać bohaterów z „Perfumerii na rozstaju dróg”. Dowiadujemy się co u nich słychać. Lepiej poznajemy także Wiktora, Ksawerego, a także relację pani Jadwigi z synem. Nie zabrakło oczywiście rezolutnej i wygadanej Gabrysi oraz wszystkowiedzących pań bibliotekarek. Mieszkańcy Małej Przytulnej jak zwykle nie zawodzą i są dla siebie wsparciem.

Każdy rozdział poprzedzony jest opisem ziół i możliwościami ich zastosowania. Dzięki temu jeszcze bardziej można sobie wyobrazić wspaniały ziołowy ogród przy domu babci Marysi. W książce nie zabrakło też humorystycznych dialogów i wydarzeń.

Z przyjemnością sięgam po serię o Małej Przytulnej i jej mieszkańcach. Zawsze usłyszę od nich mądre słowa. Muszę przyznać, że „Zielarnia pod starym dębem” to książka, w której zaznaczyłam najwięcej cytatów wartych zapamiętania. Sięgnijcie po nią, a utuli was zapachem wiosny i spokojem.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🏵 "Zielarnia pod starym dębem" autorstwa Magdaleny Witkiewicz, to pełna emocji opowieść o mieszkańcach uroczej miejscowości, oraz druga część serii pod tytułem "Mała Przytulna"

🏵 W Małej Przytulnej zawsze coś się dzieje. Tym razem mieszkańcy są zaniepokojeni pojawieniem się w okolicy Renaty, która po śmierci babci wprowadza się do jej domu.

Renata po rozwodzie postanawia wyjechać i na jakiś czas przeprowadzić się do domku po babci, z którą od lat nie miała kontaktu, i nawet nie wiedziała o jej śmierci. Kobieta chce odetchnąć od wielkomiejskiego życia, i przemyśleć wiele spraw.

Poznanie mieszkańców Małej Przytulnej sprawi, że Renata przewartościuje swoje życie, oraz zmierzy się ze swoją przeszłością.

Czy Renata pogodzi się z córką?

Czy w Małej Przytulnej kobieta znajdzie szczęście?

Jak dalej potoczą się losy naszych bohaterów?

🏵 Fajnie było znów spotkać mieszkańców miasteczka i zobaczyć co u nich słychać. Bardzo ich wszystkich polubiłam, i z ciekawością śledziłam ich losy. Autorka stworzyła niesamowicie życiową i pełną emocji powieść, która zmusza do refleksji, a ja jestem nią oczarowana.

Na początku każdego rozdziału są opisane różne zioła, oraz ich właściwości, co bardzo mi się podobało, i uważam, że dodało tej powieści wyjątkowego klimatu.

Książka jest pięknie wydana zarówno w środku jak i na zewnątrz, co jest dodatkowym atutem tej książki. Obie części pięknie się prezentują i ślicznie razem wyglądają w mojej biblioteczce.

Pierwsza część zapadła mi w pamięć, także doskonale pamiętałam naszych bohaterów, oraz nie miałam trudności z przypomnieniem sobie fabuły. Książki można czytać oddzielnie, ale ponieważ wątki łączą się ze sobą, to polecam zacząć od "Perfumerii na rozstaju dróg ", dzięki czemu będziecie lepiej się orientować w fabule. W tym tomie autorka porusza wiele trudnych i interesujących tematów, miedzy innymi więzi pomiędzy rodzicami a dzieckiem, oraz przestrzega, że zbytnie ingerowanie w życie dzieci i nieakceptowanie ich wyborów może prowadzić do zerwania kontaktów. Trzeba pozwolić dziecku decydować o sobie, i popełniać błędy, oraz wspierać je w trudnych chwilach. Muszę tą książkę podrzucić mamie, na pewno jej się spodoba.

Jeśli lubicie książki obyczajowe z małomiasteczkowym klimatem, oraz pełnymi ciepła bohaterami to nie wahajcie się ani chwili, po prostu musicie przeczytać tą książkę.

Renata wraz z pięćdziesiątymi urodzinami na karku otrzymuje od losu wiele wyzwań. Życie jakie znała legło w gruzach i właściwie pozostał z niego tylko ukochany kot. Niespodziewana wiadomość dotycząca spadku po babci zdaje się być dla niej szansą na rozpoczęcie wszystkiego od nowa, a przede wszystkim na odnalezienie siebie i wsłuchanie się we własne potrzeby. I choć samotna przeprowadzka na wieś wydaje się ogromnym wyjściem ze strefy komfortu to przecież nigdy nie jest za późno na zmiany. A one czasem potrafią przynieść wiele dobrego.

"Zielarnia pod starym dębem" to dla mnie przede wszystkim niesamowity popis kunsztu literackiego Pani Magdaleny. Pisze tak ciepło, wdzięcznie, klimatycznie, że naprawdę trudno oderwać się od lektury, a Mała Przytulna dzięki magii zawartej w jej piórze zyskuje realne kształty. I tęskno w trakcie lektury do takiego miejsca, w którym być może i jest trochę więcej niż potrzeba plotek, a ludzie wiedzą o sobie wszystko, ale koniec końców ma w sobie coś niezwykłego, co przyciąga i chciałoby się, by otuliła ona swoim światłem także nasze zbłąkane dusze. W tej opowieści Autorka stawia na poruszanie szalenie istotnego tematu, jakim są relacje z naszymi bliskimi, głównie na linii rodzic- dziecko.Za pomocą wielu historii postaci, na kartach tej książki wskazuje jak szybko można zatracić łączące nas więzi z uwagi na zwyczajnie, ludzkie błędy. I jak trudno się do tych błędów przyznać, co może skutkować ogromnym żalem, który zazwyczaj przychodzi, gdy jest już za późno. To piękna, refleksyjna powieść, o zwykłych ludziach, takich, jak my, która ujmuje, nakazuje nieco zwolnić i zastanowić się nad swoimi wyborami. W wyjątkowy sposób pokazuje jak ważne jest by żyć w zgodzie ze sobą ale też pozwolić innym na to samo, co nie zawsze może być łatwe. Dodatkowo znajdziemy tu masę interesujących i mogących się okazać przydatnymi wzmianek o różnego rodzaju ziołach, co udowadnia, że powieść dopracowana jest do perfekcji. A wisienką na torcie jest przepiękne wydanie, które wręcz w sobie rozkochuje i pokazuje, że pod względem estetyki Wydawnictwo Flow nie ma sobie równych. Pod względem treści również, bowiem każdy miłośnik literatury obyczajowej, sięgając po tę powieść, znajdzie się w książkowym raju!

Magdalena Witkiewicz, to moja ukochana autorka, której książki są dla mnie niczym plasterek na zranione serce. Gdy mi smutno, gdy mi źle, wiem, że kolejna powieść Magdaleny rozgoni chmury, poprawi mi nastrój. Autorka w swojej książce zabierze mnie gdzieś hen daleko, gdzie mieszkają dobrzy ludzie, którzy cenią sobie przede wszystkim szczerą przyjaźń i służą pomocą w razie potrzeby. „Zielarnia pod starym dębem” to kolejna przepiękna opowieść Magdaleny Witkiewicz, cudowna historia przepełniona miłością, ciepłem, uzupełniona o wiedzę o ziołach i ziołolecznictwie ze wspaniale wykreowanymi bohaterami. Magdalena Witkiewicz kontynuuje opowieść o bohaterach poznanych w „Perfumerii na rozstaju dróg”, uzupełniając ich dość liczne grono o Renatę, która w chwili, gdy dowiaduje się o domku odziedziczonym po babci, ogarnięta chęcią zmiany dotychczasowego życia, postanawia odciąć się od ludzi i zaszyć gdzieś z daleka od wielkomiejskiego gwaru. Nie wie jeszcze, że w Małej Przytulnej nie da się odciąć od ludzi, a wprost przeciwnie tu bardzo trudno o anonimowość. W zamkniętej społeczności Małej Przytulnej wszyscy wiedzą o sobie wszystko albo tak im się tylko wydaje. Ktoś obcy nie jest tu zbyt mile widziany, wszystkie katastrofy świata i inne plagi z miejsca przypisane są niczego nieświadomej Renacie. Łatwo komuś łatkę przypiąć, wszystkie niepowodzenia i niefortunne zdarzenia przypisać, zwłaszcza gdy ten ktoś jest obcy i nic o nim nie wiadomo. Tylko tyle, że korzenie tej osoby sięgają głęboko w przeszłość i związane są z zielarkami, więc ani chybi drzemie w tym kimś czyste zło, które trzeba tępić.

Historia Małej Przytulnej w „Zielarni pod starym dębem” trochę różni się od tej opowiedzianej w „Perfumerii na rozstaju dróg”. To nadal jest piękna opowieść z przesympatycznymi bohaterami, ale odniosłam wrażenie, że ma zupełnie inny wydźwięk. Historia Reginy i jej rodziny niesie ze sobą ważny przekaz, skłania do refleksji i głębszych przemyśleń. Tak wiele od życia żądamy, tak wiele oczekujemy od naszych dzieci, a nie potrafimy przyjąć do wiadomości, że one chcą podążyć własną drogą.

Dla Reginy zaskakujące było to, jak w krótkim czasie straciła wszystko i w dodatku na własne życzenie. Bardzo szybko przekonała się, że nie jest niezastąpiona ani jako matka, szefowa firmy, czy żona. Dopiero w Małej Przytulnej dostrzegła pewną analogię zdarzeń. „[…] kiedyś jej matka nie utrzymywała ze swoja matką, a teraz jej córka odsunęła się od niej”. Renata stopniowo odkrywa uroki życia na wsi i sekrety z przeszłości. Pełen wspomnień i życiowych mądrości list nieznanej babci pozwoli jej zrozumieć, jak ważne są korzenie, z których wywodzi się człowiek i że nasi bliscy bardzo często idą inną ścieżką niż ta, którą my wybraliśmy. Na koniec Renata podejmuje decyzję, która zaważy nie tylko na jej życiu, ale także na życiu innych.

„Zielarnia pod starym dębem” to wspaniały hołd oddany naturze, ziołom, które mogą pomóc w wielu schorzeniach. W Małej Przytulnej czeka na czytelnika cała plejada poznanych wcześniej bohaterów z małą rezolutną Gabrysią na czele, a w tle Perfumeria na rozstaju dróg. Mała Przytulna to miejscowość, do której każdy chciałby się przenieść, chociaż na małą chwilę i śpiewać z Hanną Banaszak — „W moim magicznym domu”. Ciepła opowieść o tym, że czasem warto wsłuchać się w siebie i uwierzyć w mądrość natury. Zwolnić i zagłębić się w przeszłości, poznać swoje korzenie i mądrość, którą chcieli przekazać nam nasi bliscy, docenić ich doświadczenie i wiedzę.

Nie sądzicie, chyba że nie dane nam będzie kolejny raz spotkać niesamowitych mieszkańców Małej Przytulnej i nie mieć możliwości, by zapytać, co u nich słychać.

"Zielarnia pod starym dębem" to kolejna historia jednej z moich ulubionych autorek, Magdaleny Witkiewicz. Jeśli macie potrzebę przeczytania czegoś bardzo lekkiego, niezobowiązującego to ta książka będzie jak najbardziej odpowiednia. Tematy w niej poruszane są na ogół wesołe, chociaż przez całą książkę przewija się problem braku zrozumienia dziecka przez rodzica, mimo najlepszych chęci ze strony opiekuna.

.

Większość mieszkańców Małej Przytulnej poznaliśmy już w "Perfumerii", a teraz pojawia się w niej Renata, nigdy nie widziana wnuczka zmarłej zielarki. Jak to bywa w miasteczku, od razu staje się ogromną sensacją i zostaje nawet mianowana czarownicą, zwłaszcza że uznaje nagie poranne kąpiele w strumyku jako swój codzienny rytuał. Nic dziwnego, że starsze panie na początku są zgorszone i postanawiają, zwłaszcza jedna, usunąć Renię z miasteczka. W tym wszystkim jeszcze jest Gabrysia, młoda rezolutna dziewczynka, którą poznaliśmy w "Perfumerii", a która nadal bawi nas na kartach opowieści swoimi przeżyciami. Do tego mamy kozę, kochanków i zeżarte zioło. Doprawdy jest to zabawna, lekka historia na lato.

.

Muszę przyznać, że nie jest to moja ulubiona powieść autorki, ale nadal jest w porządku. Podobał mi się powrót do bohaterów, których znam i jestem ciekawa, czy autorka, jeszcze kiedyś zabierze nas do Małej Przytulnej. Chętnie poznałabym jakąś świąteczną opowieść z tymi bohaterami. Mam nadzieję, że sięgniecie po "Zielarnię", przy czym polecam jednak zacząć od "Perfumerii".

"Ja osobiście myślę, że w tych czasach za szybko zażywamy lekarstwa. (...) Moglibyśmy się bardziej posiłkować naturą. Oczywiście, czasem trzeba się wspomóc konwencjonalną medycyną, ale zwykle wystarczy to."

"Zielarnia pod starym dębem" to następna po "Perfumerii na rozstaju dróg" książka Magdaleny Witkiewicz traktująca o losach bohaterów z Małej Przytulnej. Miejscowości cichej i spokojnej, w której życie toczy się swoim rytmem. Muszę przyznać, że wróciłam tam z radością. Lektura tej powieści rozlała w moim sercu błogi spokój i pozwoliła nieśpiesznie rozkoszować się małomiasteczkowym klimatem. Na kartach książki czytamy, że człowiek często zachwyca się nowościami i to w ich stronę kieruje swój wzrok, jednak kiedyś nadejdzie czas, gdy ponownie zwróci się ku naturze. Zatęskni za bliskością z nią, symbiozą, dzięki której może czerpać z jej niewyczerpanych zasobów.

Ostatnio coraz częściej natykam się na książki podkreślające znamienny wpływ łączności z naturą na życie człowieka. Zastanawia mnie czy to jakiś ogólny trend, czy też może ja sama, szukając odpowiedzi na pewne pytania podświadomie wybieram publikacje, w których znajduję właściwe odpowiedzi. Czytam o darach natury, o których wielu z nas zapomina w dzisiejszym świecie, a przecież bardzo często pomagają nam one uporać się z męczącymi nas dolegliwościami. Zatapiając się w lekturze książki Witkiewicz przez chwilę mogłam być książkową Renatą i wraz z nią odkrywać dobrodziejstwa przyrody.

Jedną z bohaterek "Zielarni pod starym dębem" jest właśnie wspomniana wcześniej Renata, zielarka, która z różnych względów została pozbawiona korzeni i teraz, po latach, odkrywa je na nowo. Uczy się z prawdwnych ksiąg i czuje, że nauka ta ma dobroczynny wpływ na jej postrzeganie świata. Renata zaznajamia się nie tylko z podstawami dotyczącymi roślin, ale także z ich wpływem na organizm człowieka, a nabyta wiedza pomaga jej zrozumieć siebie i swoje potrzeby. Czasem trzeba czasu, by osiągnąć harmonię i żyć w zgodzie z własnym ja.

Żeby złagodzic ciężar przekazywanych treści książka okraszona jest subtelnym poczuciem humoru autorki, które momentami wywołuje uśmiech na naszych twarzach. Już sam fakt, że nowoprzybyła do miasteczka Renata jest uznawana przez Halinę za czarownicę, jest wielce wymowny. Choć mieszkańcy Małej Przytulnej są mili i sympatyczni, potrafią z rezerwą traktować kogoś obcego, kogo zachowania nie są w stanie zrozumieć. Wątek ten ma na celu wprowadzenie elementu humorystycznego do powieści, jednak stanowi też potwierdzenie tego, że często osobom z zewnątrz trudno jest zaklimatyzować się w hermetycznie zamkniętej społeczności.

Choć obie książki z powodzeniem można czytać osobno, polecam zaznajomić się z nimi z zachowaniem wlasciwej kolejności. Każdy z tytułów charakteryzuje się dojrzałością autorki, która świadczy o tym, że pisarka dąży do osobistej samorealizacji. Zarówno "Perfumeria...", jak i "Zielarnia..." są pełne rozważań na tematy dotyczące życia j jego charakteru. W tej drugiej Witkiewicz zwraca uwagę na powtarzalność schematów z pokolenia na pokolenie oraz zgubny charakter tego zjawiska. Pisze o dążeniach zmierzających do jego zaniechania oraz o korzyściach wynikających z harmonii człowieka z naturą. "Zielarnia pod starym dębem" to pełna ciepła i serdeczności lektura, w której autorka podaje nam receptę na szczęśliwe życie.

Moja ocena 9/10.