Zapadlina. Komisarz Maria Herman. Tom 3

ZAPADALINA to trzeci tom cyklu z komisarz Marią Herman i Olgierdem Borewiczem.

Wyczekiwałam tej książki, bowiem poprzednie części z cyklu bardzo mi się podobały.

Robert Małecki ma talent do kreowania niezwykle ciekawych postaci, które mimo swoich wad przyciągają, a zawiłe wątki fabuły łączy w przemyślany sposób. Być może akcja nie pędzi, ale jak przystało na rasowy kryminał jest ekscytująco i charyzmatycznie. Autor przez całą fabułę umiejętnie wadzi za nos, skrupulatnie podsuwając elementy układanki, które wskakiwały na właście miejsce w odpowiednim czasie. Całość do samego końca trzyma w napięciu. Mam nadzieję, że nie jest to ostatnie dochodzenie prowadzone przez tę dwójkę policjantów z archiwum X 🔥.

Według oficjalnej wersji wydarzeń Jacek Malinowski prawdopodobnie zginął w wypadku. Jego ciało nie zostało bowiem nigdy odnalezione. Po dwudziestu latach kluczowy świadek na łożu śmierci zmienia zeznania, podważając wszystko, co do tej pory wiedziano. Komisarz Maria Herman postanawia zająć się tą sprawą i wyjaśnić co tak naprawdę się wtedy stało. Jednocześnie dochodzi do napaści na miejscowym lekarzu, którego żona się ukrywa. Sprawa zaczyna nabierać rozpędu gdy w centrum wydarzeń pojawia się Olgierd Borewicz jej dawny partner. Czy te sprawy są ze sobą powiązane?

"Zapadlina" to trzeci tom bestsellerowej serii Roberta Małeckiego z policjantami Archiwum X. Fabuła książki jest przemyślana, dopracowana w najmniejszym szczególe, trzyma tempo oraz wciąga. Nie brakuje tu również licznych zwrotów akcji, które trzymają w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Trzeba przyznać, iż autor w fenomenalny sposób buduje atmosferę tajemnicy i grozy, kreując przy tym realistyczne postacie. Nie brakuje tu sąsiedzkiego konfliktu, który nie pozostaje bez wpływu na prowadzone śledztwo.

Przyznaje, iż bohaterowie są mocną stroną tego cyklu. Mają swoje tajemnice, wady i zalety, a przy tym cały czas walczą z demonami przeszłości. Popełnią błędy, czy nie zawsze racjonalne decyzje które oddziałują nie tylko na nich.

Nie brakuje tu również pokazania życia głównych bohaterów czy ich problemów. Wiadomo przecież, iż nie samą pracą żyją. Warto zauważyć, iż w wyjątkowo ciekawy sposób pozornie niepowiązane wątki kryminalne splatają się tu ze sobą w ciekawy sposób, prowadząc do zaskakującego finału, którego nie sposób przewidzieć.

Podsumowując "Zapadlina" to powieść, która porusza, trzyma w napięciu ale również zmusza do refleksji. Polecam ją wszystkim, którzy lubią zaskakujące zwroty akcji i skomplikowane relacje międzyludzkie. Całość właściwie czyta się sama i jak dla mnie jest zdecydowanie nieodkładalna.

Macie ulubioną serię kryminalną?

Jedną z moich ulubionych jest właśnie ta, czyli cykl z komisarz Marią Herman i policyjnym wydziałem Archiwum X. "Zapadlina" to jej trzeci tom.

W miejscowości Wapno koło Bydgoszczy kiedyś działała kopalnia. Teraz już zamknięta i zalana. Jednak mieszkańcy nie mogą o niej zapomnieć, bo co jakiś czas pojawiają się zapadliska. Jakie tajemnice pochłonęły?

Dwadzieścia lat temu zaginął osiemnastoletni Jacek Malinowski. Jego ciała nigdy nie odnaleziono. Został po nim tylko rozbity motor.

Komisarz Maria Herman odwiedza świadka w tej sprawie, który na łożu śmieci zmienia swojej zeznania. Policjantka postanawia przyjrzeć się bliżej tej sprawie, chociaż punktów zaczepienia brakuje.

Niemal w tym samym czasie dochodzi do usiłowania morderstwa żnińskiego lekarza. Jego żona się ukrywa. Nie oczekiwanie w sprawę angażuje się Olgierd Borowicz, jeszcze niedawno partner Marii.

Czy obie sprawy są ze sobą powiązane? Czy Maria i Olgierd będę musieli ponownie połączyć siły?

Tak jak napisałam na początku tego posta, jest to jedna z moich ulubionych serii. Najnowszy tom tylko mnie w tym utwierdza, bo jest po prostu świetny.

Zdecydowanie mocną stroną tego cyklu są główni bohaterowie. Maria Herman jest świetną policjantką, upartą i zdeterminowaną. Ma za sobą trudne doświadczenia, po których powoli odbudowuje swoje życie. Borewicz to postać niejednoznaczna, która cały czas walczy ze swoimi demonami, których jeszcze nie udało mu się pokonać. Relacja tej dwójki jest świetnie wykreowana i mimo mojej niechęci do Borowicza, lubię ten duet.

Fabuła wciąga i pochłania jak tytułowa zapadlina. Książka trzyma tempo, sporo się dzieje i to nie tylko, jeżeli chodzi o wątek kryminalny, ale też w życiu głównych bohaterów. Dodaje to dużo autentyczności, bo przecież nie samą pracą człowiek żyje. Jest sporo zwrotów akcji, tak że do końca nie byłam pewna, jak ta sprawa się rozwiąże.

Lubię akcję w małych miasteczkach, gdzie wszyscy się znają, ale ciężko przebić się przez mur milczenia. W "Zapadlinie" mamy do czynienia właśnie z taką społecznością. Skrywa ona wiele sekretów, o których mimo upływu 20 lat, boi się mówić.

Moim skromnym zdaniem jest to najlepsza część i już nie mogę doczekać się kolejnej, aby poznać dalsze losy duetu policjantów archiwum X.

“Zapadlina” to tom trzeci serii z Marią Herman i Olgierdem Borewiczem - można po niego sięgnąć bez znajomości tomów poprzednich, choć wtedy trochę rozmyją się te świetne kreacje dwójki głównych bohaterów - z jednej strony dobrze wpisujących się w kreacje skomplikowanych śledczych z nałogami, z drugiej bardzo nieszablonowych, bo walczących z demonami, których raczej w polskiej literaturze kryminalnej jeszcze nie było. Jednak zagadka kryminalna dla każdego z tomów jest oddzielna, a ta z “Zapadliny” dotyczy zaginięcia - sprzed prawie dwudziestu lat, osiemnastoletniego chłopaka, syna policjanta. Dziwne więc, że do tej pory nie została rozwiązana, prawda? Czy więc po tylu latach jest jeszcze szansa na nowe dowody? Mała miejscowość, społeczność, w której wszyscy dobrze się znają i mają własne tajemnice, społeczność walcząca nie tylko o prywatność, ale i przeżycie - pod ich nogami fizycznie rozstępuje się ziemia, gdyż mieszkają na terenie narażonym na szkody górnicze powstałe przez okoliczną nieczynną już kopalnię. To przez tę społeczność przyjdzie się śledczym przedzierać, aby znaleźć nowy punkt zaczepienia muszą wykazać się sprytem i spostrzegawczością podczas rozmów z potencjalnymi świadkami. Akcja toczy się tempem spokojnym, skupionym na bardzo zwyczajnym ludzkim pierwiastku, dzięki czemu jest bardzo bliska emocjom, które sam czytelnik dobrze zna. Intryga składa się z wielu kawałków puzzli, które z uwagą trzeba znaleźć i dopasować, a to jest niezwykle zajmujące. Do tego dochodzi jeszcze doskonała warstwa językowa - tu czuć, że autor nie pisze, co mu myśl w palce przyniesie, a nad każdym zdaniem się zastanawia. Czuć poszanowanie i miłość do języka, co przeradza się w bardzo płynną, melodyjną wręcz lekturę. To powieść kryminalna na wysokim poziomie - gorąco polecam!

Wszyscy pamiętają chyba kultowy serial „Archiwum X”, zajmujący się niewyjaśnionymi sprawami, gdzie sceptycyzm łączył się z wiarą w nadnaturalne zjawiska. W Polsce, tajny zespół do spraw przestępstw niewykrytych, zwany powszechnie Archiwum X , nie zajmuje się co prawda kosmitami, ale rozwikływaniem zbrodni, w sprawie których śledztwa zostały umorzone ze względu na niewykrycie sprawcy. Dysponując współczesną wiedzą i nowymi technikami, niejednokrotnie rzeczywiście udaje się rozwikłać zbrodnie nawet przed wielu lat, choć najczęściej nie ma w tym elementu zaskoczenia – śledczy ze świeżym spojrzeniem są w stanie wyłapać luki i niedociągnięcia w prowadzonych wcześniej przez kogo innego sprawach.

Taka niewyjaśniona jest też sprawa zniknięcia Jacka Malinowskiego, nastolatka, który wyszedł do baru, choć w tym czasie miał spotkać się z ojcem i pomóc mu przy sprzątaniu prowadzonej przez rodzinę knajpy i … nigdy nie wrócił. Jego motocykl został znaleziony przy drodze, ale on sam zniknął. Prowadzone dochodzenie nigdy nie przyniosło rezultatu, podejrzewano, że ofiara prawdopodobnie zginęła w wypadku. Ten, kto go potrącił wrzucił ciało do nowopowstałej pokopalnianej zapadliny i tym sposobem pozbył się ewentualnie obciążających go dowodów zbrodni.

Miasteczko, usytułowane w pobliżu kopalni w Wapnie wydaje się być przeklęte. Niemal pół wieku temu, w 1977 roku, ziemia zaczęła się tam zapadać, pochłaniając domy, garaże i pozostały dobytek ludzi. Cudem tylko nikt nie zginął, ale od tamtej pory mieszkańcy siedzą jak na bombie. Co jakiś czas pojawiają się nowe zapadliny. Jedno z zapadlisk, spora wyrwa ziemi, powstała nieopodal domu Mieczysława Kołczyńskiego około dwóch tygodni przed zaginięciem osiemnastolatka ze Żnina. Ten sam Kołczyński zeznawał w sprawie Malinowskiego, widział bowiem pewien samochód nieopodal porzuconego motoru.

O dwudziestu latach, przed śmiercią, Kołczyński zmienia jednak swoje zeznania. Czy ma to znaczenie dla sprawy, której akta od jakiegoś czasu wertowała komisarz Maria Herman z Archiwum X? Zmagająca się z własnymi demonami policjantka próbuje za wszelką cenę dojść do tego, co tak naprawdę stało się w miasteczku. Ale, jak to w zamkniętych społecznościach bywa, wszyscy tu nabierają wody w usta, a śledztwo właściwie cały czas kręci się wokół konfliktu dwóch rodzin. I fakt, że zaginiony jest bratem obecnego pierwszego zastępcy komendanta powiatowego policji w Żninie, również nie ma tu nic do rzeczy. No, może jedynie to, że komendant, a także jego ojciec, lepiej dogadują się z partnerem Herman, podkomisarzem Olgierdem Borewiczem, przebywającej oficjalnie na zwolnieniu lekarskim. Nieoficjalnie natomiast Borewicz prowadzi własne śledztwo, które nieoczekiwanie zaczyna wiązać się z tym, prowadzonym przez Archiwum X.

Nikt bowiem nie wie, że podkomisarz dorabia na boku, a jego interes całkiem nieźle prosperuje. Prowadzi on klub swingersów, a w ostatnim czasie bardzo dochodowymi jego członkami było małżeństwo lekarzy Ciesielskich. Tyle tylko, że nagle zniknęli likwidując nawet własne gabinety i rezygnując z pracy na etacie. Czy pozostali swingersi mogą się obawiać ich niedyskrecji? Co się stało, czego boją się Ciesielscy?

Na te wszystkie i na wiele innych pytań odpowiemy dzięki niezwykle emocjonującej książce Roberta Małeckiego pt. „Zapadlina”, opublikowanej nakładem Wydawnictwa Literackiego. Książka jest trzecim już tomem cyklu o funkcjonariuszach Archiwum X, który wciąga nas w wir niewyjaśnionych spraw z przeszłości. Okazuje się, że ludzie niechętnie chcą do nich wracać, choć są bliscy ofiar, którzy w końcu chcą poznać prawdę. To prawdziwa gradka nie tylko dla miłośników kryminalnych historii, ale i dla wszystkich ceniących sobie dobrze napisane i pełne napięcia powieści. Mimo iż trudno jest nam zbliżyć się do głównych bohaterów, szczególnie Herman jest emocjonalne niedostępna, to jednak zarówno intrygująca fabuła, jak i wartko tocząca się akcja, pozwalają o tym zapomnieć i z zaangażowaniem śledzić rozwój wydarzeń, szykując się przy tym na nieoczywiste rozwiązania i zaskoczenia.

Uwielbiam powieści, które cechuje mocny i porywający prolog. A Wy?

Dzisiejsza premiera, o której kilka słów zostawiam Wam poniżej, właśnie do takich książek należy. Rozpoczyna się solidnym tąpnięciem, które przyprawia o szybsze bicie serca i tylko zwiększa apetyt na więcej.

*****

Kluczowy świadek tuż przed śmiercią zmienia zeznania w sprawie tajemniczego zaginięcia pewnego osiemnastolatka. Po latach sprawą zajmuje się nietuzinkowa komisarz z bydgoskiego Archiwum X, a wtóruje jej dawny partner, z którym relacje pozostają dość napięte. Mocno poróżnioną dwójkę policjantów łączy jedno, a mianowicie determinacja w dążeniu do prawdy.

Co przytrafiło się Jackowi Malinowskiemu tego feralnego dnia, gdy zaginął? Jaką tajemnicę skrywa ZAPADLINA? Czy duet Herman & Borewicz zdoła odkryć ten mroczny sekret?

Miłośnicy pióra Roberta Małeckiego po raz kolejny będą ukontentowani. Autor ponownie udowadnia, że nie trzeba pisać brutalnych powieści, by totalnie zawładnąć kryminalnym serduchem czytelnika. Ta historia łapie odbiorcę w swoje szpony już od pierwszych linijek tekstu i nie wypuszcza póki skrywana latami prawda nie wybrzmi. Wiem! Brzmi trywialnie, ale nie mija się ze wspominaną prawdą.

„Zapadlina” to wyjątkowo realna powieść, która obnaża ogrom zła, jaki czai się pod pozorem szczęśliwych relacji. @[Adres usunięty] nie tylko maluje słowem, niespiesznie prowadzi nas przez fabułę, w której zawiła intryga gra pierwsze skrzypce, drobiazgowo kreśli portrety bohaterów, ale także porusza trudną tematykę, z którą nadal zmaga się nasze społeczeństwo. Bez zbędnego upiększania opowiada nam historię, która stanowi z jednej strony wyborną rozrywkę, a z drugiej zalążek do pochylenia się nad istotną problematyką. Sukcesywnie buduje napięcie, umiejętnie zwiększa zaintrygowanie czytelnika i serwuje nam dopracowane w każdym calu śledztwo. Po nitce do kłębka prowadzi nas do rozwiązania, które okazuje się zupełnie nieprzewidywalne, co niezwykle sobie cenię.

Dajcie się porwać tej mrocznej historii, a nie będziecie żałować. Wyborna powieść!