Toksyczne układy. Seria kryminalna z komisarz Olgą Balicką. Tom 3

W tamtym roku po przeczytaniu "Niewinnych ofiar" Katarzyny Wolwowicz napisałam, że ta autorka i jej kryminał są moim odkryciem roku. "Niewinne ofiary" zapoczątkowały serię kryminałów, której główną bohaterką jest młoda ambitna komisarz wydziału kryminalnego w Jeleniej Górze. Ta książka i kolejne części serii mają wszystko, czego szukam w dobrych kryminałach, czyli ciekawą intrygę, szybką akcję z zaskakującymi zwrotami, mnóstwo śledztwa i świetnie wykreowanych bohaterów. Moim zdaniem jest to jedna z lepszych serii kryminalnych, jakie udało mi się przeczytać. Szybkie tempo, ciekawa i zaskakująca, niebanalna fabuła, wiele niespodziewanych zwrotów akcji, oraz wspaniały nietuzinkowy duet śledczych, sprawiły, że seria "Komisarz Olga Balicka" wciąż plasuje się u mnie na szczycie bardzo dobrych powieści, od których trudno się oderwać.

Olga Balicka powraca do pracy po urlopie macierzyńskim pomimo sprzeciwu Kornela i od razu zostaje wrzucona na głęboką wodę. Przełożony powierza jej śledztwo w sprawie brutalnego morderstwa kontrowersyjnej kierowniczki pracującej w koncernie farmaceutycznym BigPharma. Policjantka z niepokojem stwierdza, że zamordowana na schodach jej kamienicy półtora roku temu Barbara Muszyńska była zatrudniona w tej samej firmie, gdzie pracowała Beata Nowak, a teraz także jej siostra Elwira. Sprawca tamtego morderstwa z powodu braku śladów nie został ujęty, ale Oldze tamta sprawa nie daje spokoju, chociaż śledztwo zostało już umorzone. Postanowiła mu się więc przyjrzeć, bo ma niejasne przeczucie, że tamta zbrodnia ma jakiś związek z koncernem.

Sprawa morderstwa Beaty Nowak zostaje przydzielona ambitnej prokurator Kalinie Talarek, która od samego początku okazuje niechęć Oldze, natomiast bardzo interesuje się Kornelem i wygląda na to, że współpraca pomiędzy małżeństwem policjantów a panią prokurator nie zapowiada się zbyt kolorowo.

Nie mogę nie wspomnieć, o tym, jak autorka wspaniale wykreowała postacie pary policjantów. Olga to twarda babka, świetna policjantka, która perfekcyjnie kojarzy fakty i jak wymaga tego sytuacja, łamie zasady, bo dla swoich bliskich jest zdolna zrobić dosłownie wszystko. Kornel natomiast jest bardzo tajemniczy i jego zachowanie wydaje się podejrzane. Co ukrywa i dlaczego? Kornel ma sporo tajemnic przed Olgą i doskonale zdaje sobie sprawę, że wszystkie bez wyjątku odbiją się czkawką na jego związku, bo Olga jest zbyt bystra i inteligentna, by niczego nie zauważyła. Mężczyzna jest doświadczonym policjantem, ale nieświadomie pakuje się w nie lada kłopoty. Niewinne spotkanie w knajpie przy piwie wykorzystuje ktoś, komu bardzo zależy na tym, by mu zaszkodzić. Czy Olga uwierzy w jego wersję zdarzeń? Problemy bohaterów powodują, że czuje się z nimi szczególną więź i z zapartym tchem śledzi, czy i jak poradzą sobie z kłopotami. Równolegle toczy się sprawa kryminalna o sporym zasięgu, więc dochodzi jeszcze strach o najbliższych, bo gra toczy się o najwyższą stawkę.

"Toksyczne układy" to świetnie skonstruowany kryminał, od którego nie sposób się oderwać.Katarzyna Wolwowicz umiejętnie prowadzi swoich bohaterów po niebezpiecznych ścieżkach, śladem bezwzględnych gangsterów. Uwielbiam styl pisania autorki, bo wszystko w jej książkach jest przemyślane, ma swój czas i miejsce. Katarzyna Wolwowicz wspaniale potrafi zachować równowagę pomiędzy intrygującym i zawiłym śledztwem a rozbudowanym tłem obyczajowym, które nie odwraca uwagi od istoty sprawy, a wręcz przeciwnie, świetnie ją uzupełnia. Podziwiam niezwykłą umiejętność autorki w łączeniu zagmatwanych wątków, bo nie tylko się w nich nie gubi, ale na końcu potrafi wszystko spiąć w jedną całość, tak żeby po skończonej lekturze poczuć satysfakcję z dobrze spędzonego czasu.

Katarzyna Wolwowicz – autorka kryminałów, która zawładnęła moim czytelniczym sercem. Olga Balicka – komisarz, która zdobyła moje czytelnicze uznanie. Taki duet to recepta na doskonałą czytelniczą ucztę. Pani Katarzyna w trzeciej już części z udziałem wspomnianej komisarz, ponownie zaserwowała mi iście kryminalną zagadkę. „Toksyczne układy” gwarantują nam podwójną kryminalną zagadkę oraz czytelnicze emocje sięgające zenitu.

Tym razem wraz z Balicką przyjrzymy się sprawie związanej z zamkniętym właśnie śledztwem dotyczącym morderstwa Barbary Muszyńskiej. Morderstwa dokonanego na klatce schodowej kamienicy Olgi. Wracająca z urlopu macierzyńskiego Pani komisarz mimo braku śladów we wcześniejszym dochodzeniu dąży do odkrycia prawdy. Jak się okazuje kluczem do rozwikłania zagadki śmierci Barbary, będzie przyjrzenie się morderstwu Beaty Nowak, kierowniczki koncernu farmaceutycznego BigPharma.

Co ciekawe obie zamordowane były współpracowniczkami. Co wydarzyło się w firmie? Czyżby jakaś wielka afera w BigPharmie? Czy kobiet coś wiedziały, słyszały, widział? Zatem, kto chciałby je uciszyć? A może same pociągały za sznurki i stały się niewygodne? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi zapisane są na kartach kryminału „Toksyczne układy”.

Nie ukrywam, że twórczość Katarzyny Wolwowicz przypadła do mojego czytelniczego gustu. Autorka zasługuje na uznanie wszystkich miłośników kryminałów – nawet tych najbardziej wymagających, najbardziej wytrawnych. Pani Katarzyna doskonale łączy wątek kryminalny z życiem prywatnym bohaterki Olgi Balickiej. Autorka nie tylko tworzy kryminalne zagadki, lecz zadaje pytania dotyczące zbrodni, ukazując jej aspekty psychologiczne. To daje do myślenia, nie tylko o tym, kto zabił, lecz również dlaczego? A to jest fundamentalne pytanie każdej zbrodni - dlaczego?

A jeśli zapytacie mnie, dlaczego warto sięgnąć po „Toksyczne układy”, to odpowiem krótko, ten kryminał, to doskonale skonstruowana historia, od której nie oderwiecie się, dopóki nie dowiecie się, jakie tajemnice skrywa BigPharma? Czy prezes firmy jest krystalicznie czysty? Czy może jednak jego głównym celem jest zysk? Pewne jest to, że sięgając po tę książkę, zyskujecie, wiele niezapomnianych chwil u boku komisarzy Olgi Balickiej i Kornela Mureckiego, a także nowej bohaterki, prokurator Kaliny Talarek. Jak wiele nowa bohaterka namiesza w układzie Balicka-Murecki? Koniecznie przekonajcie się sami.

Książka „Toksyczne układy” ukazała się nakładem Wydawnictwa Zwierciadło

Witam.Dziś mam przyjemność Was zaprosić na moją recenzję kontynuacji serii kryminalnej , autorstwa Katarzyny Wolwowicz „Toksyczne układy”, wydawnictwo Zwierciadło.

Olga po urlopie macierzyńskim wraca do pracy i chce przyjrzeć się jednej z już zamkniętych śledztw. Dodatkowo w jej ręce trafia sprawa morderstwa Beaty Nowak.

Czy zabójstwa obu kobiet mają ze sobą coś wspólnego?

To jest moje drugie spotkanie z twórczością autorki i powiem Wam, że zostałam wręcz porwana w fabułę książki,  w taki sposób, że o czwartej rano czytałam ostatnią stronę.

Otrzymałam świetnie przeprowadzone bardzo zagadkowe i zawiłe śledztwo, każda prze zemnie  podejrzana osoba niestety okazywała się ślepym trafem i do samego końca nie domyśliłam się, kto stoi za śmiercią kobiet.

W fabule jest wiele zagadek, tajemnic, sekretów, które na samym końcu układają się w całość, sporo się dzieje, więc nie ma nawet jednej chwili na wytchnienie.

Bardzo dobrze wykreowani bohaterowie, poza pracą mają swoje życie prywatne, a w nim codzienne troski i rozterki. Bardzo polubiłam zarówno Olgę i Kornela, a także postacie drugoplanowe, które świetnie uzupełniały całą historię.

Nie czytałam wcześniejszych  części serii i muszę nadrobić, a książki spokojnie można czytać osobno.

Z całego serca polecam Wam „Toksyczne układy”, a ja czekam za kontynuacją i jestem bardzo ciekawa co czytelnikom zafunduje autorka w kolejnej części. Emocje gwarantowane.

Trzeci tom serii o komisarz Oldze Balickiej. Poprzednie dwa bardzo mi się podobały. Jak było tym razem? Przekonajcie się czytając moją opinię.

Olga wraca z urlopu macierzyńskiego. Mimo dużych zaległości w pracy, skupia się na jednym śledztwie, które to zostało umorzone. Otóż jakiś czas temu, ktoś zabił Olgi sąsiadkę z kamienicy. Niestety brak śladów sprawił, że nie dało się znaleźć sprawcy. Czy Pani komisarz rozwiąże tę sprawę? Kto mógł zabić Barbarę Muszyńską i jaki ma to związek z farmacją?

✨✨✨

Książka z pewnością trzyma w napięciu. Bardzo lubię książki autorki. Odnajduje w nich pewnego rodzaju zaspokojenie jeśli chodzi o kryminał. Byłam ogromnie ciekawa jak wyjdzie ta książka, czy utrzyma poziom. Nie zawiodłam się. Czytelnik stopniowo jest prowadzony przez tajemnice i nieścisłości by kilka razy zostać zaskoczonym.

W książce mamy wiele różnych wątków. Jednak zaskoczył mnie główny z nich, czyli ten medyczny. Nie często czytam książki z tym wątkiem więc to wielki plus. Coś nowego, świeżego dla mnie. Zaskoczenie sprawiło, że siedziałam chwilę i nie dowierzałam w to, co się stało w ogóle. Powiedzieć, że byłam z zaszokowana to jak nic nie powiedzieć.

Cieszę się, że autorka poruszyła też kilka dość ważnych, życiowych kwestii. Najbardziej interesował mnie ten o pogodzeniu macierzyństwa z pracą. Świetnie to wyszło. Do tego zostały pokazane problemy małżeńskie. No i demonów przeszłości, jakie mogą się za nami ciągnąć latami.

Czytając, człowiek sobie też uświadamia, że nasz system medyczny okrutnie się nie sprawdza. Mimo, że ta książka to fikcja literacka to jednak można zauważyć, że sporo w niej prawdy z życia wziętej.

Mogę wam polecić tę książkę oraz poprzednie części. Warto od początku śledzić losy komisarz Olgi Balickiej.

,, Wejdziecie sobie grzecznie w te kółeczka (...) A Jan sterując zdalnie z kabiny kapitana, zaciśnie wam je na nogach i głową w dół spuści was do Bałtyku. Za każdym razem będziecie zanurzeni pięć sekund dłużej od poprzedniego razu, aż do chwili, kiedy jeden z was się przyzna. "

Przyznajcie, że perspektywa rozstrzygnięcia sporu kto jest kłamcą udała się pewnemu mężczyźnie idealnie. Oczywiście będzie tutaj pewna postać chciała się przekonać, czy jednak uda jej się przechytrzyć szefa. Jak sądzicie, czy mu się udało?

Tu wtrącę, że gdzieś o podobnym motywie czytałam, ale za nic nie pamiętam gdzie. To tylko jeden wątek, który wydał mi się znajomy. Autorka poruszyła tu bardzo interesujące kwestie. Jednym była zbyt szybka śmierć ofiary. Sprawca wręcz pragnął, aby czuła każdy ból, który dla niej przygotował. Jak sądzicie, czy spełnił swoje marzenie? Kolejnym była praca w policji pary małżeńskiej. Do tego posiadali malutkie jeszcze dziecko o które wciąż się zamartwiali. Jak sądzicie, czy dodatkowo wspólna praca partnerska była tutaj dobrym rozwiązaniem? No bo co by się stało, gdyby dajmy na to oboje ucierpieli jednocześnie? Co wtedy z dzieckiem?

Kolejny wątek, który mnie zainteresował, to postać starszej kobiety, która wciąż obawiała się o swoje życie. Do tego stopnia, że nie pozwalała zadzwonić na pogotowie, kiedy była w potrzebie. Czego mogła się obawiać? Podobno służba zdrowia powinna pomagać, czyli leczyć. Co jednak, kiedy nie nasze dobro jest dla nich ważniejsze, tylko własne układy? Czy można być do tego stopnia zepsutym, by życie ludzkie przeliczać na złotówki? Te sprawy i inne znajdziecie w tej bardzo wciągającej książce. Autorka skupiła się tutaj na różnych aspektach sprawiedliwości. Tej dobrej i złej. Dała duży nacisk na uczucia, na sprawy wyższej rangi. Spotkamy różne oblicza policji z różną inteligencją. Zwracanie na siebie uwagi poprzez wyższe stanowisko, kalkulacja zysków i strat oraz niecierpliwość, którą my odczuwamy czytając książkę. Będzie to prawdziwa jazda rowerem pod górkę. Każda niewiadoma, to nowy kamień i uwierzcie mi, że jest ich bardzo dużo. Następnie stromy zjazd ukazujący ich rozwiązania. Historię poznamy naprzemiennie, co później złączy się we wspaniałą całość. Naprawdę warto ją przeczytać!