Zabliźnione rany. Cienie prawdy. Tom 2

W 𝑍𝑎𝑏𝑙𝑖ź𝑛𝑖𝑜𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑟𝑎𝑛𝑎𝑐ℎ autorka wraca do bohaterów, których poznałam w powieści 𝑂𝑑𝑏𝑖𝑐𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑧ł𝑜ś𝑐𝑖, by ponownie opowiedzieć o ich skomplikowanych losach. Tym razem na pierwszy plan wysuwa się Przemek, choć obecność Daniela wciąż silnie wpływa na bieg wydarzeń. Wydawałoby się, że Daniel po tym, co zrobił, zacznie żyć spokojnie i doceniać, że otrzymał od losu i żony drugą szansę. Niestety jego prawdziwa natura znów daje o sobie znać. Owszem, ma prawo do obaw, ale sposób, w jaki próbuje ocalić siebie i bliskich, jest nie do przyjęcia. Znów kłamie, intryguje, oszukuje, zamiast szczerze porozmawiać z żoną i z byłym już przyjacielem. Jego działania sprawiają, że otwierają się rany, które wydawały się już zagojone. Mimo pozornie spokojnej narracji emocje buzują tuż pod powierzchnią, bo przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć. Powieść Marii Józefackiej czyta się jak najlepszy thriller, z zapartym tchem. Jest jak ślad po bólu, w którym wciąż odbijają się dawne błędy, skrywane żale i świadomość, że czasem największym wrogiem człowieka bywa on sam.

Autorka ukazała świat bohaterów we wszystkich odcieniach, skłaniając mnie do refleksji nad ich decyzjami i konsekwencjami. Własne dramaty i lęki sprawiły, że w innych okolicznościach mogliby postąpić inaczej. Agata kiedyś podjęła decyzję, która zaważyła nie tylko na jej życiu, ale i na losach wszystkich. Nadszedł moment, gdy doszli do ściany, a żadna decyzja nie wydaje się dobra. Każdy kogoś skrzywdzi. Przemek swoją decyzję podjął, a co zrobi Agata? Czy związek Przemka z Zuzą przetrwa, czy kobieta była tylko wypełnieniem zimnej pustki po Agacie?

„Zabliźnione rany” to drugi tom poruszającej serii

Autorka tym razem skupia się bardziej na Przemku. Na jego przekładzie pokazuje jak ciężko czasami zostawić przeszłość, traumy za sobą i ruszyć dalej. Stara się on ułożyć życie z Zuzą, która stanie się matką zastępczą dla Wiktora. Czy Przemek będzie umiał odnaleźć się w roli opiekuna? Daniel, to dawny przyjaciela Przemka, który zmaga się z zdradą.

Książka potrafi dostarczyć wielu emocji. Pojawia się smutek, ale również złość na to jak traktuje Daniel i Marta Przemka. Czasami ta dwójka bardzo mnie irytowała. I chociaż powinno się zrozumieć Daniela, to jakoś bardziej mnie drażnił niż było mi go żal.

Książka posiada swoje tempo. Nie jest ono ani za wolne ani nie za szybkie. Dzięki czemu możemy bardziej zrozumieć motywy bohaterów. Ich emocje i działania.

Książka pokazuje, że chęć naprawienia swojego życia nie oznacza, że coś z niego mamy wymazać, ale żeby nauczyć z tym żyć. Pokazuje również czym jest odpowiedzialność i zaufanie oraz jak ważna jest rozmowa i relacja z drugą osobą.

Dla kogo jest tak książka? Dla tych, którzy nie boją się trudnych tematów. Dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż prostego romansu. Dla tych, którzy szukają głębokich, emocjonalnych powieści obyczajowych z dobrze wykreowanymi bohaterami.

"Zabliźnione rany" to drugi tom cyklu "Cienie prawdy" autorstwa Marii Weroniki Józefackiej.

Akcja książki skupia się na Przemku, który po dramatycznych wydarzeniach sprzed roku szuka stabilizacji u boku Zuzy. Zuza wkrótce zostanie zastępczą matką Wiktora, co wprowadza dodatkowe napięcia do ich związku. Przemek angażuje się w relację, ale rola opiekuna go przeraża 😰 Równolegle śledzimy losy Daniela (dawnego przyjaciela Przemka), który próbuje posklejać swoją rodzinę po zdradzie 👨👩👧👦💔 Daniel postrzega Przemka (który oddał nerkę jego córce) jako zagrożenie i knuje intrygę, aby odsunąć go od swojej rodziny. W tym celu sięga po pomoc Marty (swojej dawnej kochanki) i manipuluje Zuzą, aby Przemek został sam z Wiktorem na kilka dni 🎭🔪.

Zalety w książce to autentyczność postaci. Bohaterowie są nieidealni, pełni sprzeczności i emocji, co czyni ich bardzo ludzkimi. Przemek budzi sympatię, Daniel mieszane uczucia, a Zuza irytuje swoją manipulacją. Wciągająca intryga. Fabuła jest dopracowana i pełna zwrotów akcji. Autorka mistrzowsko gra na emocjach czytelnika, od niepokoju po wzruszenie. Autorka porusza ważne problemy, takie jak zdrada, manipulacja, trudności rodzicielstwa zastępczego, przyjaźń i konsekwencje przeszłości. Maria Weronika Józefacka ma lekki, naturalny i wnikliwy styl ✍️🌸. Emocje bohaterów są oddane z dużym wyczuciem.

Final pozostawia furtkę na kolejny tom, co buduje niecierpliwość czytelnika ⏳

🚫 Wady to konieczność przeczytania pierwszego tomu. Chociaż teoretycznie można czytać tom drugi osobno, bez znajomości pierwszego czuje się pewien niedosyt 🤨📘. Polecam więc zaczęcie od części pierwszej cyklu "Cienie prawdy".

Moja ocena: 9/10 🌟

Książka jest wartościową lekturą dla miłośników literatury obyczajowej z głębszym przesłaniem. Polecam ją wszystkim, którzy lubią emocjonalne rollercoastery i skomplikowane relacje międzyludzkie 🎢❤️. Jeśli szukasz powieści, która poruszy Twoje serce i zmusi do refleksji – sięgnij po "Zabliźnione rany"! 📖💖

Czekam z niecierpliwością na kolejny tom! ⏳🔜

BRUNETTE BOOKS

“Poczuł jak życie i marzenia wymykają mu się z rąk, niby skraj powiewającego na wietrze jedwabiu. Już prawie, prawie go schwycił, a teraz wiatr szarpie nim na wszystkie strony. I to z jego i wyłącznie jego winy”.

Drugi tom cyklu „Cienie prawdy” całkowicie przykuwa uwagę. Co ważne – można po niego sięgnąć nawet bez znajomości części pierwszej, choć zdecydowanie zachęcam, aby przeczytać całość, bo warto.

Autorka snuje dalsze losy bohaterów, wplatając w nie wiele trudnych wyborów i moralnych dylematów. Przemek wycofuje się z życia Daniela i Agaty, którzy próbują odbudować swoją codzienność po zdradzie i rozczarowaniach. W tle jednak ciągle pulsują niedokończone sprawy – wdzięczność, poczucie winy, rywalizacja i strach przed utratą tego, co najcenniejsze. Kiedy Przemek angażuje się w nowy związek z Zuzą, wydaje się, że wreszcie odnalazł upragnione szczęście. Jednak niespodziewane decyzje kobiety burzą jego świat, stawiając go przed kolejną próbą.

Kolejny tom niesie sporą dawkę sprzecznych emocji. Akcja powieści toczy się swoim rytmem i intryguje. Fabuła ciekawie utkana, dopracowana w każdym szczególe, wzbudza delikatne nerwowe oczekiwanie. Przeszłość bohaterów ma duży wpływ na ich teraźniejszość. Autorka ma lekki, przyjemny, naturalny styl, z wnikliwością i empatią oddaje emocje, jakie targają bohaterami. A ci zajmująco ukazani, nieidealni, pełni sprzeczności, ale bardzo ludzcy – muszą zmierzyć się z konsekwencjami swoich wyborów. Narracja poprowadzona z kilku perspektyw, daje nam możliwość szerszego spojrzenia na rozwój wydarzeń. Daniel wzbudzał we mnie mieszane odczucia, nie polubiłam go. Mężczyzna wyraźnie igra z losem. Przemek zyskał moją sympatię już w pierwszej części i to się nie zmieniło, a wręcz jeszcze bardziej zyskał w moich oczach. Zuza, kobieta po przejściach, nie jest szczera, podejmuje decyzję, które mogą doprowadzić tylko do jednego.

“Zabliźnione rany” to pozornie, tylko pozornie lekka powieść obyczajowa. To historia, w której nic nie jest oczywiste, a zwyczajne życie potrafi zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. Autorka porusza trudne tematy – od zdrady i manipulacji, miłość, przez strach przed ojcostwem, aż po przyjaźń poddaną próbie i tajemnice, które zawsze w końcu wychodzą na jaw. To historia o różnych odcieniach miłości, skomplikowanych relacjach, sekretach i kłamstwach. Dokonane wybory, które mają swoje konsekwencje, nie da się od nich uciec, wymazać, zapomnieć. Przeszłość, która kładzie się cieniem na teraźniejszości. Szczera konfrontacja z samym sobą.

Rewelacyjna powieść. Autorka mistrzowsko gra na emocjach – pisze mocno, dojrzale i niezwykle prawdziwie. Potrafi zaskoczyć, poruszyć i sprawić, że powieść odkłada się dopiero na ostatniej stronie. I to zakończenie — uch! Z niecierpliwością czekam na dalsze części. Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :)