Wszystkie trupy prowadzą do Rzymu. Kryminalne zagadki starożytnych

Słynne powiedzenie mówi, że „wszystkie drogi prowadzą do Rzymu”, natomiast Emma Southon, przewrotnie zatytułowała swoją książkę „Wszystkie trupy prowadzą do Rzymu”, bo i w drodze do Rzymu i w trakcie budowy jego potęgi trochę ludzi zginęło.

Już w szkole podstawowej, każdy z nas w książce do historii, miał okazję zobaczyć zdjęcie słynnego posążka przedstawiającego Romulusa i Remusa, braci bliźniaków wykarmionych przez wilczycę, założycieli Rzymu. Po czym następowało omówienie długiej listy bogów rzymskich, ich atrybutów, przeplatanych informacjami o ważniejszych cesarzach. O tym, Romulus zamordował swojego brata, już się rzadko mówiło, bo i po co psuć taką piękną opowieść. A to morderstwo zapoczątkowało długą „tradycję” usuwania przeciwników politycznych „na zawsze”, bo przecież jeśli byśmy go wygnali, to mógłby spiskować przeciwko nam i wrócić, a tak, mamy pewność, że z „drugiej strony” nie wróci.

„Każdy przełomowy moment w historii Rzymu znaczyło jakieś morderstwo. Ktoś umierał, zazwyczaj w krwawych okolicznościach, a w miejscu, gdzie kiedyś toczyło się życie, wyłaniało się coś zupełnie nowego. Rzym powstał na krwi Remusa. Republika zaczęła się od śmierci Lukrecji. Cesarstwo wywodziło się zamordowania Cezara. Rzym był miejscem nadzwyczaj morderczym.”

W książce podzielonej na 9 rozdziałów, traktujących o różnych „kategoriach” morderstw, od tych popełnianych w senacie, przez morderstwa w rodzinie zarówno „zwykłych obywateli” jak i cesarskiej, aż po morderstwa cesarzy i morderstwa państwowe. Zazwyczaj używano starego dobrego ostrza, większego lub mniejszego, choć zdarzały się też morderstwa popełniane za pomocą czarów, tym również autorka poświęciła cały rozdział.

„Wszystkie trupy prowadzą do Rzymu. Kryminalne zagadki starożytnych” czyta się jak powieść kryminalną: mamy ofiarę, choć nie zawsze jest to atrakcyjna młoda kobieta, mamy motyw działania i sprawcę, lub wielu sprawców. A skoro autorka przyjęła styl „powieściowy” styl narracji to i o nim słów kilka. Styl jest lekki, konwersacyjny, w narracji często przebiją się ironiczne i subiektywne opinie autorki, oraz czarny humor. Całość utrzymana jest w formie opowieści, w której dostaniemy tak kontrastujący z naszym postrzeganiem zabójstwa świat. Autorka często przeciwstawia świat Rzymu i współczesny, nie tylko w postrzeganiu zbrodni, ale również w działaniu państwa, uchwalania prawa, posiadania, w tym niewolników, dzięki czemu możemy szybciej „wyłapać” różnice w funkcjonowaniu państwa i zachowania Rzymian.

Southon nie stroni również od odniesień do literatury klasycznej czy współczesnej popkultury.

Dzięki takiemu zabiegowi, trudny temat zbrodni i przez wielu niezbyt lubianej historii Rzymu staje się pasjonującą lekturą.

Książkę polecam wszystkim wielbicielom historii oraz true crime. Tutaj krew leje się strumieniami, niezależnie czy to krew niewolnika, gladiatora, trybuna, patrycjusza czy cesarza, a całość „podana” jest w przystępnej „pogawędkowej” formie, co nie znaczy, że nie znajdziecie obszernej bibliografii i przydatnego słowniczka, o co to, to nie.

Książka Emmy Southon pod tytułem "Wszystkie trupy prowadzą do Rzymu. Kryminalne zagadki starożytnych" zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Jeszcze nigdy nie czytałam książki o tylu morderstwach w starożytnym Rzymie. Po tej lekturze śmiało mogę stwierdzić, że Rzym powstał z przelanej krwi. Nie miałam pojęcia, że aż tyle spisków i knucia było w tamtych czasach. Jeden na drugiego polował, tylko po to, żeby przejąć władzę. Brat zabijał brata. Ojciec syna lub na odwrót. Kobiety nie były lepsze. Często używały czarów, czytaj trucizn. Co z takimi kobietami robiono? Jesteście ciekawi, jak mordowano w starożytnym Rzymie? Autorka Emma Southon w swoim dziele w idealny sposób to przedstawia. Powiem szczerze, że będziecie totalnie zaskoczeni.

Mordowanie w celu osiągnięcia władzy zaczęło się od dwóch braci. Pewnie z historii ich znacie. Romulus zabił Remusa i założył Rzym. Później nie było lepiej. Poznacie cesarzy, którzy w pełni zasłużyli na śmierć.

Czy ze śmierci można zrobić widowisko? Rzymianie udowodnili, że można. Im więcej krwi i cierpienia tym lepiej.

Poznajcie pełnokrwistą historię Rzymu. Jeżeli lubicie kryminalne zagadki, to tutaj je znajdziecie.

Emma Southon stworzyła niezapomniane dzieło. Nie mogłam uwierzyć w to co czytam. Za żadne skarby świata nie chciałabym żyć w tamtych czasach. Jedno słowo, jedno oskarżenie wyssane z palca i człowiek tracił swoje życie.

Poznałam perfidnych ludzi żądnych władzy, którzy dosłownie po trupach szli do celu.

Autorka w to dzieło włożyła mnóstwo pracy. Dzięki temu jej książka jest prawdziwą perełką, którą każdy miłośnik historii powinien przeczytać.

Taka mała uwaga — tutaj znajdziecie mnóstwo trupów zamordowanych na różne sposoby.

Dlaczego zgwałcone kobiety ginęły z rąk najbliższych? To wyjaśni wam sama autorka. Ja tego nie mogę pojąć. Te kobiety nie zasłużyły na śmierć. Nigdy nie zamordowałabym swojego dziecka. A tu w książce jest na odwrót. Rodzice mordują swoje dzieci i na odwrót.

Jeżeli kochacie Rzym, to powinniście poznać jego prawdziwą historię.

Czy morderstwa nie robią już na nas ogromnego wrażenia? Czy przywykliśmy do tego? Czy raczej nas to fascynuje? Czy uwielbiamy o tym czytać? Jak to tak naprawdę jest z nami?

Szczerze lubię czytać książki na ten temat. Lubię dowiadywać się, co skłoniło ludzi do tego, że zamordowali. Jak dla mnie "Wszystkie trupy prowadzą do Rzymu. Kryminalne zagadki starożytnych", to genialna perełka. Emma Southon w idealny sposób wyjaśnia, jak i dlaczego doszło do morderstw.

Przełomowe momenty Rzymu zaczynały się od przelania krwi. Jak już pisałam, wszystko zaczęło się od dwóch braci wykarmionych przez wilczycę.

Muszę przyznać, że z historii lubię tylko okres drugiej wojny światowej, ale autorka tak mnie zaciekawiła swoim dziełem, że nie mogłam oderwać się od czytania.

Ta książka jest idealna na prezent dla miłośników historii i kryminałów.

Emma Southon pisze językiem zrozumiałym dla każdego. Przy tej książce nie da się nudzić. Momentami możecie być przerażeni i z szokowani, no, chyba że przywykliście do morderstw.

Jestem ciekawa kolejnej książki tej autorki. Mam nadzieję, że będzie również krwista jak ta.

Z całego serca polecam.

Kto z Was jest miłośnikiem historii?

Przyznaję, że w czasach szkolnych ten przedmiot nie należał do moich ulubionych, zawsze lepiej czułam się w przedmiotach ścisłych. Wyjątek stanowiła historia muzyki, która zawsze mnie w pewien sposób fascynowała. Z biegiem lat minione wydarzenia, okresy, epoki coraz bardziej mnie interesowały, dlatego postanowiłam wrócić do czasów starożytnego Rzymu i przyjrzeć się Wiecznemu Miastu bliżej z perspektywy zbrodni, które można powiedzieć stanowiły trzon ówczesnej rzeczywistości.

Emma Southon zaprasza czytelnika do świata trupów, rozlewu krwi, morderstw tych rodzinnych, dokonanych na cesarzach, „na posadzce senatu”, w państwie niewolniczym i tych za pomocą czarów, a każde z nich miało miejsce w słonecznej Italii, w Rzymie. To właśnie w tym imperium „w ciągu 50 lat zamordowano 27 cesarzy, a gladiatorów zabitych w Koloseum można liczyć w tysiącach!”

Autorka w lekki, zabawny sposób przekazuje prawdę historyczną. I takich książek powinno być zdecydowanie więcej, książek, które traktują o ważnych sprawach, ale zostały przedstawione w takim sposób, że trudno się od nich oderwać.

Choć wiele zabójstw było mi znanych, chociażby tych dokonany na Kaliguli, Klaudiuszu, Remusie, czy Gajuszu Juliuszu Cezarze to poznałam również imiona innych zbrodniarzy… przykładem może być moja imienniczka, Martyna, „trzecia z wielkiej trójki rzymskich trucicielek, która najlepiej ucieleśnia rozmycie granic między medycyną, trucicielstwem, a magią”.

Czy wiecie, że morderstwo przez dłuższy czas w ogóle nie było zbrodnią w prawie rzymskim? Dopiero Lucjusz Korneliusz Sulla Felix wprowadził pierwsze prawdziwe prawo dotyczące morderstw nazwane lex Cornelia de sicariis et veneficiis. Właśnie takie ciekawostki i wiele innych okraszonych humorem znajdziecie w tej książce.

„Wszystkie trupy prowadzą do Rzymu. Kryminalne zagadki starożytnych” to świetnie napisana i niezwykle ciekawa lektura, przez którą po prostu się płynie. Trudno się od niej oderwać.

Autorka na potrzeby książki na początku definiuje zabójstwo i morderstwo. Dwa świetnie znane nam słowa, a jednak różniące się od siebie dosyć znacznie.

W tym tytule nie jest poruszana tylko kwestia śmierci. Znajdziemy tutaj również informacje dotyczące polityki, gospodarki, realiów życia w Rzymie etc.

Książka składa się z krótkich rozdziałów. Każde zaczyna się od słowa „morderstwo”. Mamy więc morderstwo na posadzce senatu, w prawie rzymskim, w rodzinie, małżeństwie, za pomocą czarów czy cesarza.

Bardzo wiele dowiedziałam się podczas lektury tej pozycji. To była doskonała podróż przez karty historii, a może lepiej powiedzieć historii morderstwa. Czynu, który towarzyszy nam od zarania dziejów.

Zdecydowanie polecam!

"Zabójstwo - świadome, dobrowolne zabicie innego człowieka - było tak wszechobecne w codziennym życiu Rzymian, że samo myślenie o tym już przytłacza."

I właśnie zabójstwa stają się tu punktem wyjścia do opowiedzenia o prawie i historii starożytnego Rzymu. Choć większość opisywanych postaci, nie odegrała ważnej roli w dziejach, ich zamordowanie okazało się bieg historii zmienić.

Przykłady zbrodni mają tu różne oblicza; polityczne, państwowe, rodzinne, wynikające z czarów itd. Morderstwa w imperium rzymskim stały się sportem społecznie akceptowanym, tak jak w czasach nam współczesnych stanowią element rozrywki. Jakby nie patrzeć, kryminały są dziś najczęściej sprzedawaną literaturą, tyczy się to także seriali, podcastów i in. W czym leży ta popularność, dlaczego tak łakniemy krwi, zbrodni i trupów?

Southon zmierzyła się z tematem w sposób lekki, zabawny i ironiczny. Książka napisana jest przystępnym językiem, stroniącym od stylu publikacji stricte historycznych. Stylem, który w czytelniku ma wzbudzić zainteresowanie, może i miłość do tego co minione, a nie zniechęcić go mnóstwem suchych faktów.

Mimo przyjemności z czytania, nie można publikacji odmówić ogromu wiedzy, którą z sobą niesie. Autorka nie upiększa faktów. Przedstawia wersje z wielu źródeł, także genezę i skutki morderstw, zabawnie nawiązując do czasów współczesnych. Bez wątpienia, książka rzuca inne światło na antyczny Rzym znany głównie za sprawą architektury, sztuki czy filozofii. Świat, który znamy z bogactwa, koloru i suto zastawionych stołów.

Myśl taka przykra przychodzi po lekturze, że czytając wiadomości z ostatnich tygodni ma się wrażenie, że trochę ten antyczny Rzym zaczynamy przypominać. Życie straciło na wartości, pozbawienie go sprawia coraz mniej problemu, wydaje się, że żadnego zastanowienia; rodzice zabijają dzieci, nastolatki swoich rówieśników. Dokąd ten świat zmierza…