Wola Żmija. Dziedzictwo stróża Nawii. Słowiańskie Światy. Tom 2 (barwione brzegi)

Książka jest naprawdę przepięknie wydana, choć jej boki sugerują najgorszego diabła. Nie powiem, będzie tutaj o nim pisało i to nawet sporo, ale w swoim czasie, ale to, co mnie zaskoczyło, to fakt, że bociany są mordercami:-) No dobrze, może i jeden z nich niemal zrzucił im dziecko na głowę i podejrzewali u niego upojenie alkoholowe, ale żeby czerwony dziób porównywać do krwi? Ale ciekawa jestem czy ktokolwiek o czymś takim słyszał:-) Jeśli chodzi o druk to jest większy, idealnie dostosowany do osób słabiej widzących. Strony szorstkie w kremowym kolorze, a druk nie jest rażący, co też doceniam. Rozdziały są dłuższe, ale przez to, że wydarzenia, które się tam dzieją są opisane w formie obecnej, dzieją się teraz. Z tego względu nie potrafimy ich przewidzieć. Postacie są typowo słowiańskie mówiące starszym językiem, ale ładnie uteraźniejszonym. Cenią sobie spokój, nie znoszą hałasu i nie zastanawiają się jak ładnie wybrzmieć, tylko prawią co im ślina na język przyniesie. Żyją w przekonaniu, że córki są gorsze do wychowania, gdyż kiedy dorosną, to z domu wychodzą. To był przekaz odnośnie samotności, że za młodu mama najważniejsza jest, a podczas dorosłości, życie z daleka rozpoczyna zapominając u kogo przy piersi była. Ciekawą nauką było, że samo złoto nie czyni nikogo bogatym, a jedynie stado krów, co obfitość finansową wciąż by przynosiły, nie tylko raz. Zastanowiłam się również nad zdaniem, że Kościół otwarty zawsze jest duży, żeby każdy go z oddali mógł widzieć. Żeby każdy wiedział, że jak kto w potrzebie albo samotny, to on czeka i zawsze da schronienie.

Całą książkę czyta się z ciekawością, to była taka wędrówka, gdzie postacie spotykały różnych ludzi i inne postacie prowadząc z nimi rozmowy na tematy przeróżne, od opowieści danego miejsca, do zatrzymania się na konkretach co kogo gdzie i po co sprowadza. Momentami było tu jak w ,,Koło czasu", serii wielotomowej, tylko tutaj postacie typowo słowiańskie były, a tam ludzkie w fantastycznym świecie. Niby pozycja jest poważna, ale sporo żartów się w niej kryje i co starszy jest, albo starszych w domu posiada, to możliwe, że nieraz taki mądre mądrości słyszał:-)

Tematy poruszane były tu wszelakiej maści, od wierzeń słowiańskich, przez kościelne wymogi, po te, co każdy na swój sposób rozumiał i przeinaczał tak, by na mądrego wychodzić:-) Niestety z kubka z wodą zawsze tą połowę wypitą zauważali, dobre uczynki machnięciem ręki pomniejszali, a złe, co im godziło, wywyższali, żaląc się, ale z humorem:-) Sam Diabeł na szyi lisie futro nosił w oczach ogień mu buchał i oburzał się, że wyrok do jakiego doszło obrali za niesprawiedliwy. Nie każdy był tu szczery, inny sekretu strzegł jak brzytwy, jednak jak swój rozum się posiada i siebie słucha, to łatwo można domyśleć się co skrywał, choćby po latach. Pamiętajcie tylko, że ojciec, to ojciec, nie ważne kim by nie był, jeśli dobrze chował, to za dobro mu trzeba się odwdzięczyć:-)

Jak dla mnie interesujące dzieło, może nieco złożone, ale poutykane są ważne przekazy, więc to mnie w niej urzekło:-)

"Wola Żmiaja" autorstwa Agnieszki Kulbat, to druga część serii Dziedzictwo Stróża Nawii.

Musze zwrócić wam uwagę na to genialne wydanie. Wiem, że się powtarzam, ale nic na to nie poradzę. Nadal z zachwytu nie umiem wyjść🥰🥰🥰. Wydawnictwo Replika robi to bardzo dobrze🥰🥰🥰.

Żmijowa drużyna, czyli Wojmir, Żywia i Stefa, powiększyła się o jedną osobę Radzanową, nie zadowoloną klientkę Syna Żmija🤭. Oj ta Radzanowa, staruszka, ale da im popalić. Uwielbia dorzucać swoje trzy grosze 🤭. Wcześniej już nie było nudno, ale teraz będzie jeszcze lepiej.

Tym razem nasza wesoła drużyna trafia do Piotrkowa. Żywi zachciało się odzyskać status szlachcianki i wrócić do ojca. Tylko czy to spełni jej oczekiwania???

Piotrków, miasto sądów i prawa, ale czy napewno? Coś w tym mieście jest nie tak. Wszystko jest na opak. Diabły, demony i duchy się panoszą, jakby tego było mało to i ludzie jacyś dziwni są🤭. Naszą żmijawą drużynę czeka nielatwe zadanie. Zawsze trafiają w środek niespodziewanych zdarzeń. Czy i tym razem uda im się wyjść cało z opresji???

Musze przyznać, że tą cześć czytało mi się o wiele lepiej. Przyzwyczaiłam się już do tego XV wiecznego klimatu pełnego zacofanych i łatwowiernych ludzi.

Wojmir wreszcie pokazuje charakter i bierze odpowiedzialność za swoją spuściznę.

Stefa, wreszcie przyznaje się do swoich uczuć.

Żywia jak zawsze zamota, a Radzanowa doleje oliwy do ognia🤭🤭🤭.

Ekipa doskonała🤭🤭🤭.

Świetnie się bawiłam na tym. Uwielbiam bohaterów. Są nieidealni, ale nadrabiają dobrą gadką i zawsze uda im się wyplatać z tarapatów. Nadal nie dostałam odpowiedzi na nurtujące mnie pytanie, wiec czuję, że niedługo kolejna część się szykuje😁. Czekam😁. Jeżeli lubicie historie pełne słowiańskich wierzeń, koniecznie musicie poznać ta serie. Polecam🥰

Z wielką przyjemnością sięgnęłam po „Wezwanie Żmija” Agnieszki Kulbat, ponieważ znałam i cenię jej twórczość, zawsze potrafi mnie wciągnąć w swoje opowieści, a wtedy zrobiła to z jeszcze większą siłą. Czekałam na kontynuację książki i wiedziałam, że warto będzie jej wypatrywać. Nie tylko dotrwałam w tych katuszach, ale i mogłam się cieszyć tak przepięknie wydaną książką. „Wola Żmija” jest drugim tomem serii Dziedzictwo Stróża Nawii, w której Agnieszka Kulbat po raz kolejny zabrała mnie w podróż do świata, gdzie pradawna magia i słowiańskie wierzenia splatają się z codziennością XV-wiecznych miast. Nie jestem pewna, czy chciałabym opuścić to miejsce, zwłaszcza, że jest mu tutaj tak dobrze.

Głównym bohaterem książki Agnieszki Kulbat „Wola Żmija” jest Wojmir, mężczyzna o niezwykłych zdolnościach, który pełni rolę pomostu między światem żywych, a krainą umarłych. Jego dar widzenia duchów i kontaktu z demonami sprawia, że codzienne życie jest dla niego pełne niebezpieczeństw, zagadek i moralnych dylematów. Moc, którą posiada, nie jest tylko błogosławieństwem, jest też ciężarem, wymagającym od niego odpowiedzialności i odwagi. Po zniknięciu Żmija, strażnika wężowych zaświatów, Wojmir wraz z towarzyszącymi mu przyjaciółmi, Żywią, Stefą i Radzanową, wyrusza do Piotrkowa, miasta położonego pośród bagien, gdzie rzeczywistość zdaje się płynna, a granice między życiem a śmiercią zacierają się. Wojmir staje przed wyzwaniem nie tylko utrzymania porządku w świecie żywych i umarłych, ale także rozwiązywania zagadek i konfliktów, które grożą rozsypaniem się delikatnej równowagi. Każde spotkanie z duchami, każdy dialog z demonami i każda decyzja może mieć konsekwencje daleko wykraczające poza jego własne życie.

„Wola Żmija” to opowieść, której fabuła jest dynamiczna, pełna zaskakujących zwrotów akcji, wciągających wątków i subtelnych elementów romansu. Autorka nie spieszy się, rozwija swoje pomysły w naturalny sposób, pozwalając czytelnikowi naprawdę poczuć klimat miasta i świata, w którym przeszłość i magia współistnieją. Wydanie jest niesamowite, twarda oprawa, klimatyczna okładka, barwione brzegi i te piękne ilustracje tworzą prawdziwą magię, a przy tym idealnie dopełniają słowiański, mroczny klimat powieści. To świetna kontynuacja, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala oderwać się od lektury. To historia pełna magii, humoru, tajemnic i emocji, w której bohaterowie rozwijają się zarówno jako strażnicy Nawii, jak i zwykli ludzie z uczuciami i wątpliwościami. To wszystko nadaje im autentyczności. „Wola Żmija” to opowieść o magii, niebezpieczeństwie i odpowiedzialności, a także o tym, jak trudno jest nieść dar, który może stać się przekleństwem, nawet dla kogoś tak odważnego jak Wojmir. Agnieszka Kulbat ponownie udowadnia, że potrafi łączyć słowiańską mitologię, średniowieczne realia i fantastyczne przygody w sposób świeży, barwny i niezwykle angażujący.

Serię DZIEDZICTWO STRÓŻA NAWII otwiera książka „Wezwanie Żmija”, która zrobiła na mnie duże wrażenie i zaostrzyła apetyt na więcej. Dlatego też, gdy pojawiła się kontynuacja nie mogłam doczekać się aż dorwę ją w swoje ręce i ponownie zanurzę się w historii żmijowego syna.

Byliśmy już w ogarniętym chaosem Poznaniu… Czas odwiedzić Piotrków…

Piotrków – miasto umiejscowione pośrodku bagien, gdzie nic nie wydaje się normalne. To tam Wojmir w towarzystwie Strefy, Żywii i Radzanowej kieruje swoje kolejne kroki.

Odkąd strażnik wężowych zaświatów zniknął Wojmir wraz z braćmi próbuje wypełnić ostatnią wolę ojca i utrzymać porządek nad czekającymi na przejście przez rzekę Zapomnienia zbłąkanymi duszami. Żmijowy syn nie może dopuścić do sytuacji, która wydarzyła się w Poznaniu. Również w Piotrkowie Żywia ma nadzieję znaleźć odpowiedź na to, kto jest jej ojcem. Strzyga nie spodziewa się jednak, jak zaskakująca okaże się prawda.

Przekraczając bramę miasta drużyna Wojmira na dzień dobry staje się świadkiem niecodziennego widoku. Otóż na rynku tłumnie zebrani mieszkańcy debatują nad losem schwytanego diabła i kobiety podejrzanej o bratanie się z nim. Do gawiedzi nie docierają żadne tłumaczenia. Pragną sami wymierzyć kobiecie z karę. Wojmir postanawia interweniować i wywalczyć jej, chociaż sprawiedliwy sąd. Mieszkańcy Piotrkowa to dopiero początek problemów, z którymi żmijowy syn i towarzysząca mu świta będą musieli stawić czoła…

„-Jam jest syn Żmija, dziedzic stróża Nawii, co panuje nad duszami zmarłych i zna język demonów – przemówił, a biskup i wójt od razu się przeżegnali. Zrobili to tak szybko, że ciężko było zdecydować, który był pierwszy”.

„Wola żmija” to świetna kontynuacja serii. W moim odczuciu jeszcze lepsza od swojej poprzedniczki. Autorka daje nam jeszcze więcej magii, jeszcze więcej pradawnych wierzeń i stworzeń, a wszystko to doprawia szczyptą historycznych ciekawostek, które zmyślnie wplata w fabułę. Fabułę, która rozkręca się na dobre i pędzi podsycana coraz to nowszymi i ciekawszymi wątkami. Przepadłam. Nie mogłam oderwać się od lektury.

Zauważyłam zmiany w postaci Wojmira, który w pierwszej części nieco mnie irytował. Stał się poważniejszy i bardziej odpowiedzialny. Nie chował się już za słabym żartem, ale brał sprawy w swoje ręce mimo obaw i strachu. Nie tylko mi to zaimponowało, bo zdaje się, że Stefa też to zauważyła, przez co jej uczucia do żmijowego syna wyklarowały się i w końcu miała odwagę wyartykułować je na głos.

Niezmiennie moją ulubienicą jest Żywia. Strzyga o dwóch sercach, która nie jest ani dobra, ani tak do końca zła. Tym razem do głosu częściej dochodzi ta bardziej ludzka część jej osobowości. Żywia ma to do siebie, że potrafi rozluźnić atmosferę nieważne jak bardzo napięta by była.

Nie da się zaprzeczyć, że tę historię doskonale uzupełnia również przepiękne wydanie książki. Klimatyczna okładka w twardej oprawie, cudowne arty oraz barwione brzegi zdecydowanie cieszą oko.

Cieszę się, że to jeszcze nie koniec przygód tej osobliwej drużyny, którą zdążyłam polubić. Z niecierpliwością czekam na kolejne.

„Wola Żmija” to drugi tom cyklu Dziedzictwo stróża Nawii, gdzie ponownie bawiłam się świetnie!

Po zniknięciu Żmija zaczyna się chaos, a jego synowie starają się utrzymać porządek w świecie pełnym tajemniczych zjawisk. Akcja rozgrywa się w średniowiecznym Piotrkowie, gdzie rzeczywistość bywa dziwna i niejednoznaczna. Tutaj nic nie jest takie jak się wydaje!

W „Woli Żmija” przenosimy się do świata pełnego magii, pradawnych wierzeń oraz słowiańskiego klimatu, gdzie historia miesza się z fantastycznymi elementami. Świat wykreowany przez autorkę jest niezwykle ciekawy, gdzie koegzystują ze sobą chrześcijaństwo i pogańskie wierzenia, a bohaterowie mierzą się z tajemniczymi samobójstwami i opętaniami. Nie obejdzie się bez konfliktów na tle religijnym oraz prześladowań czy niesprawiedliwych sądów. Fabuła jest dynamiczna, przesycona słowiańskością, napięciem, zwrotami akcji oraz humorem, który uwielbiam. Mamy również elementy romansu, ale niewielkie. Tło historyczne jak i lokalne legendy, które autorka zgrabnie wplotła do tworzonej historii, rozpalają ciekawość do pogłębienia wiedzy na temat miasta. Barwne dialogi jak i opisy z łatwością pozwalają się w czuć klimat tamtych czasów. Bohaterzy barwni i wyraziści, których nie da się nie polubić. Co rusz wpadają w nowe niesamowite przygody, a ich główny cel podróży odchodzi na dalszy plan, są niezwykle zaangażowani w pomoc mieszkańcom. Atmosfera miasta jest ciężka, gęsta i pełna zagadek. W Piotrkowie nic nie jest takie jak się wydaje, mrok coraz bardziej otacza miasto, a legendy mieszają się z rzeczywistością. Bohaterzy muszą stawić czoła narastającym tajemnicom, które testują ich odwagę i lojalność.

Fantastyczny świat bogaty w wierzenia i słowiański folklor, dynamiczna akcja pełna przygód i humoru. Jestem bardzo ciekawa co czeka naszych bohaterów w kolejnym tomie, polecam 💙