“Wasz cyrk, moje małpy. Chronologiczny alfabet moich autorów. Tom 2” to kolejny tom książki idealnej dla fascynatów i fascynatek polskiej popkultury, w tym szczególnie polskiej fantastyki.
Gdyby smaczków, ciekawostek i zajmujących portretów autorów mało było popkulturowym geekom po lekturze tomu pierwszego, z pomocą przychodzi tom drugi. To ciąg dalszy uczty dla wszystkich tych, którym polska kultura (a zwłaszcza popkultura) nie jest obojętna. Z jednej strony publikacja ta koncentruje się, siłą rzeczy, na Macieju Parowskim, z drugiej jego postać jest tylko pretekstem do mówienia o innych, równie wybitnych osobach. Nie jest to więc pozycja tylko dla fanów Parowskiego.
Drugi tom obejmuje lata 1996-2012, bo “Wasz cyrk, moje małpy...” to zbiór chronologiczny. W tomie drugim przedstawione są postaci, które w tym właśnie okresie zmieniały oblicze polskiej fantastyki. Zebrane zostały tu zarówno eseje, jak i rozmowy na temat samych tworzących wówczas autorów oraz prace dotyczące stanu fantastyki jako gatunku czy zawierające ogólne refleksje o popkulturze. Spragnionych anegdot uspokajamy - nie bójcie się, wasza ciekawość zostanie zaspokojona!
Zadowoleni będą także ci, którzy chcieliby zanurzyć się w mniej czy bardziej różnym od naszego świecie z książki, używając do tego wszystkich zmysłów, ponieważ eseje urozmaicone są fotografiami. Niewielu z tych, którzy kształtowali w tamtych czasach oblicze fantastyki, zostało tu pominiętych, bo Parowski zdecydowanie był w centrum wydarzeń, w samym sercu polskiej popkultury i polskiej fantastyki. Książka ta jest drugą częścią wiwisekcji tego metaforycznego serca.
Kilka słów od Macieja Parowskiego
Jacek Dukaj i Krzysztof Bartnicki należą do tych poszukiwaczy czy kabalistów literatury, którzy zaczynali w „NF”, a potem wędrowali poza dostępne mi horyzonty. Poznaję się na ich literackich pierwocinach, zdobywam sympatię, nawet wdzięczność, potem wpadam w panikę, bo nie nadążam, a oni odruchowo dalej traktują mnie jak swego. Jestem niczym kwoka, której los pozwolił wysiedzieć łabędzie jaja, a która teraz wędruje nieszczęsna brzegiem jeziora pełna zgryzoty i zachwytu nad tym, co wyprawia jej przybrane potomstwo na przestworze wód.
Maciej Parowski
Maciej Parowski we wspomnieniach
Niemal wszystko, co się działow polskiej fantastyce przez ostatnie cztery dekady, działo się albo z inicjatywy Parowskiego, albo na złość Parowskiemu.
Wojciech Orliński
Bez Maćka i jego pisma nie złapałbym bakcyla fantastyki, a wtedy nie byłoby Tomka Bagińskiego - filmowca goniącego za marzeniami. Pozostałbym na ziemi.
Tomasz Bagiński
Maciek był jednym z najpiekniejszych wewnętrznie ludzi, jakich znałem.
Jakub Małecki
Do dzisiaj przechowuję pocztówkę z Królem Lwem, na której napisał maczkiem pochwałę dla "Tkacza iluzji" i tak upragnioną wiadomość, że tekst pójdzie do druku.
Ewa Bialołęcka
Maciek Parowski poświęcił swoim autorom życie, odsuwając własną twórczość na dalszy plan.
Jerzy Rzymowski
Myślę, że dopiero teraz, kiedy go zabrakło, będziemy mogli - będziemy musieli - uświadomić sobie w pełni, ile mu zawdzięczamy i ile zrobił nie tylko dla fantastyki, ale w ogole dla całej polskiej kultury.
Michał Centarowski
Kochał ludzi i ich szanował. To chyba najważniejsze.
Łukasz Orbitowski
Dobry redaktor musi być oczytany, musi też wiedzieć, jak pisać, umieć dotrzeć do sedna literackiej opowieści, wyciągnąć z niej maksimum tego, co wartościowe...
Wojciech Sedeńko
Stając się "autorem Parowskiego", stawałeś się czlonkiem jego rodziny.
Jacek Dukaj
O autorze
Maciej Parowski (urodzony 27 grudnia 1946 roku, zmarły 2 czerwca 2019 roku) był jednym z pierwszych znawców literatury popularnej w Polsce. Zajmował się nią przez ponad 50 lat. W latach 1993-2003 pełnił funkcję redaktora w miesięczniku “Fantastyka” i “Nowa Fantastyka”. Pisywał książki (jest autorem powieści “Twarzą ku Ziemi”), sam przyznał, że większą frajdę sprawia mu praca redaktorska.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy
Czy książka "Wasz cyrk, moje małpy. Chronologiczny alfabet moich autorów. Tom 2" skupia się wyłącznie na współczesnych pisarzach?
Drugi tom publikacji koncentruje się na twórcach i wydarzeniach literackich z lat 1996-2012, stanowiąc przekrój przez złotą erę polskiej fantastyki. Autor kreśli portrety krytyczne takich postaci jak Jacek Dukaj czy Krzysztof Bartnicki, analizując ich literackie początki i późniejszy rozwój. Teksty mają charakter osobistych esejów wzbogaconych o anegdoty zza kulis redakcji "Nowej Fantastyki". To doskonałe źródło wiedzy o tym, jak kształtował się rynek wydawniczy w Polsce na przełomie wieków.
Jaką formę mają teksty zawarte w tym zbiorze?
Publikacja składa się z serii krytycznych portretów, esejów oraz rozmów, które Maciej Parowski prowadził z kluczowymi postaciami polskiej popkultury. Każdy rozdział poświęcony jest innemu twórcy, co pozwala na lekturę fragmentami i powracanie do wybranych sylwetek w dowolnej kolejności. Autor łączy merytoryczną analizę warsztatu pisarskiego z barwnymi wspomnieniami o osobach, które realnie zmieniały oblicze gatunku. Dzięki temu czytelnik otrzymuje unikalny wgląd w proces powstawania kultowych dzieł literatury i kina.
Czy do zrozumienia treści konieczna jest znajomość pierwszego tomu?
Tom drugi stanowi autonomiczną całość i można go czytać niezależnie od pierwszej części, ponieważ obejmuje zamknięty przedział czasowy od 1996 do 2012 roku. Chociaż obie książki tworzą pełny alfabet autorów, układ chronologiczny pozwala na śledzenie konkretnego etapu rozwoju polskiej fantastyki bez znajomości wcześniejszych tekstów. Wybór tego tomu jest szczególnie polecany osobom zainteresowanym autorami, którzy debiutowali lub zyskali sławę w późniejszych latach działalności Macieja Parowskiego. Lektura dostarcza kompletnych informacji o opisywanych w niej postaciach i zjawiskach kulturowych.
Dla kogo ta książka może okazać się zbyt szczegółowa lub trudna w odbiorze?
Pozycja ta nie jest polecana osobom szukającym lekkiej beletrystyki lub prostych streszczeń fabuły, ponieważ wymaga od czytelnika skupienia na analizie warsztatowej i historycznoliterackiej. Specyficzny, erudycyjny styl Macieja Parowskiego oraz liczne nawiązania do niszowych zjawisk branżowych mogą być wyzwaniem dla czytelników niezwiązanych ze środowiskiem fanów fantastyki. Publikacja zakłada pewien poziom orientacji w polskim rynku wydawniczym oraz chęć zgłębienia zakulisowych mechanizmów pracy redakcyjnej. Jest to lektura skierowana do świadomych odbiorców, ceniących głęboką refleksję nad procesem twórczym.
Czy wewnątrz książki znajdują się materiały wizualne uzupełniające tekst?
Wydanie zostało wzbogacone licznymi zdjęciami, które dokumentują życie literackie oraz spotkania z autorami opisywanymi w esejach. Fotografie stanowią cenne uzupełnienie anegdot, pozwalając czytelnikowi lepiej poczuć atmosferę minionych dekad w polskiej kulturze popularnej. Wizualna strona publikacji pomaga zidentyfikować twarze twórców, którzy często pozostawali w cieniu swoich literackich bohaterów. Dzięki temu książka zyskuje charakter kroniki, dokumentującej nie tylko teksty, ale i ludzi tworzących fundamenty gatunku.
