Umowa na miłość

Ciekawy, lekki romans, który rozwija się na oczach czytelnika. Główna bohaterka loguje się przez przypadek na portal z nieruchomościami i tak poznaje swojego nowego współlokatora. Trzeba przyznać, że to dość ciekawa fabuła. Ciągle zwroty akcji jak i ciagle rosnące napięcie zachęcają do dalszego czytania. Na pewno sięgnęłabym po nią raz jeszcze idealna dla wszystkich fanów romansów i lekkich powieści. 

Świetna i wciągająca historia, idealna do przeczytania w jeden wieczór. Sadie po porzuceniu pracy, która do niedawna pochłaniała cały jej czas, postanawia odmienić swoje życie. Nieoczekiwanie, myląc portal randkowy z agencją nieruchomości, wynajmuje pokój od swojego niedoszłego wybranka. To zabawna i pełna humoru książka, zaciekawił mnie wątek rodzącego się uczucia pomiędzy bohaterami i walki o własne marzenia i pasje. Uroku lekturze dodaje też lekkie pióro autorki.

Wzięłam się za tę książkę z myślą, że w słońcu, przeczytam przyjemny, ale odrealniony romansik. I rzeczywiście czytałam w słońcu, ale ta powieść nie ma nic wspólnego z łatwą miłosną historią.

Ale od początku. Książkę czyta się błyskawicznie, mi wystarczył jeden wolny dzień. Autorka, ale i tłumacz, odwalili kawał dobrej roboty, bo przez książkę wręcz się płynie. Co do fabuły, to nie jest to historia romantyczna czy komediowa, ale też nie obyczajowa. Nawet wątek miłosny nie jest osią tej historii. To po prostu opowieść o dziewczynie, której w jednej chwili los przestaje sprzyjać. Tylko zbieg okoliczności sprawia, że nagle znajduje się w takim, a nie innym położeniu i musi radzić sobie jak najlepiej potrafi. Książka ogromnie mi się podobała, w Sadie znalazłam wiele moich cech i myśli, przez co możliwe, że te jej kłopoty odczułam mocniej. Z jednej strony jest przyjemnie, a z drugiej znajdziemy tu ogrom trudnych emocji.

To idealna propozycja dla fanów nie-romatycznych romansów, realnych postaci, życiowych trudności, ale takich podanych w sposób lekki i wciągający. Mam tylko nadzieję, że nie jest to ostatnie spotkanie z autorką.

Kiedy awans kolejny raz przechodzi jej koło nosa, Sadie nie potrafi ukryć emocji i w burzliwej atmosferze rozstaje się z branżą finansową. Poświęcała pracy tak dużo czasu, że nie miała nawet chwili na życie osobiste. Rozżalona i zawiedziona marzy tylko o tym, by odreagować. Loguje się na portalu randkowym i następnego dnia umawia ze swoim wybrankiem.

Jack na pierwszy rzut oka wydaje się nudnym i nieciekawym facetem. Sadie jest rozczarowana. W dodatku okazuje się, że omyłkowo zalogowała się na portalu z nieruchomościami i młody okularnik nie jest wcale kandydatem na randkę, tylko właścicielem kamienicy na Brooklynie. I proponuje Sadie wynajem pokoju po korzystnej cenie.

Atrakcyjne warunki najmu i mało atrakcyjny właściciel. Sadie zależy, by zacząć życie od nowa i spełnić marzenia o własnej firmie florystycznej, chętnie więc przyjmuje tę propozycję. Wkrótce dzięki jej zdolnościom plastycznym kamienica zyskuje niepowtarzalny klimat. Stopniowo ociepla się także relacja między Jackiem a lokatorką.

***

„Umowa na miłość” to typ powieści, która nie wstrząśnie Wami dogłębnie, ani nie wywołała większych wzruszeń. Bardzo możliwe, że części z Was szybko wyleci ona z pamięci. Mimo to, jest to historia lekka i z humorem, dostarczająca czytelnikowi odpowiednią dawkę rozrywki. A tego typu historie, zwłaszcza podczas ostatnich upałów są wysoce pożądane.

Pomysł na tę historię był ciekawy, choć w moim odczuciu całość jest mało dopracowana. Duży minus należy się przede wszystkim za brak większego wglądu do przeszłości bohaterów. Zarówno Sadie jak i Jack mierzą się z pewnymi demonami z przeszłości. Bardzo chciałam zrozumieć pobudki jakimi się kierowali przy niektórych decyzjach, ale nie potrafiłam, przez wzgląd na znikomą ilość informacji. Autorka podkreśla, że wydarzenia z przeszłości w znacznym stopniu ukształtowały bohaterów, a jednak wspomina o nich raptem w kilku akapitach.

Nie do końca polubiłam się z główną bohaterką, która momentami była dość powierzchowna. Nie przekonało mnie również to nagłe uczucie, jakie pojawiło się między bohaterami. A to zakończenie? Przelukrowane do potęgi.

Największy atut tej historii? Wątek przyjaźni. Jestem zdania, że stanowi on najbardziej wartościowy element tej powieści. Sadie i jej grupka przyjaciół są niezwykle zgraną paczką, która umie się wspólnie bawić, żartować, ale i pomagać sobie nawzajem w każdej sytuacji. Tacy przyjaciele to wielki skarb.

Czytało się to nieźle, jednak jestem przekonana, że za jakiś czas ta historia kompletnie wypadnie mi z pamięci. Mimo to, nie żałuję czasu, jaki jej poświęciłam.

Moja ocena: 5/10

Recenzja

[współpraca barterowa @wydawnictwomuza ]

“… Nie wiem, co ty rozumiesz przez „pełne zaangażowanie”, … ale dla mnie na pewno nie oznacza to, że rano ucieknę od kobiety, w której zaczynam się zakochiwać …”

Kiedy awans kolejny raz przechodzi jej koło nosa, Sadie nie potrafi ukryć emocji i w burzliwej atmosferze rozstaje się z branżą finansową. Poświęcała pracy tak dużo czasu, że nie miała nawet chwili na życie osobiste. Zawsze zarabiała na siebie. Zdawała sobie sprawę z odpowiedzialności. Rozżalona i zawiedziona marzy tylko o tym, by odreagować. Loguje się na portalu randkowym i następnego dnia umawia ze swoim wybrankiem. Szaleństwo, przygoda czy desperacja? Jack na pierwszy rzut oka wydaje się nudnym i nieciekawym facetem. Sadie jest rozczarowana. W dodatku okazuje się, że omyłkowo zalogowała się na portalu z nieruchomościami i młody okularnik nie jest wcale kandydatem na randkę, tylko właścicielem kamienicy na Brooklynie. I proponuje Sadie wynajem pokoju po korzystnej cenie. Ma czarne, rozszerzone źrenice i ciemnozielone tęczówki. Na swój sposób Sadie zaczyna mu ufać. Kobieta pragnie bliskości, ale ma jedną, wielką zaletę piękne i szczere serce. Pewnego dnia ktoś przyzna jej rację, że jest dobrym człowiekiem. Dziewczyna zapomina też o tym, jak bardzo się różnią. Ona i on. Czy bezwarunkowo sobie zaufają? Mieszanka tak intensywna, doprawiona genialnymi dialogami. "Umowa na miłość" to słodki romans między dwoma zagubionymi duszami, które choć z początku wzbraniały się przed miłością, to w końcu (na szczęście) jej uległy. Doskonale bawiłam się śledząc losy słodkiej, ale chwilami wątpiącej w siebie Sadie, i tajemniczego nerda Jacka. Ich znajomość od pierwszych chwil była owiana tajemnicą, tak jakby coś blokowało ich w całkowitym otworzeniu się przed sobą, ale drobne gesty jednego i drugiego były tak słodkie! Dbali o siebie już od pierwszych chwil, ale nie zrzucili od razu przed sobą ubrań. Ich znajomość przeszła długą drogę: od krępującego milczenia, aż po wspólnie spędzoną każdą wolną chwilę. Do pięknej kamienicy na Brooklynie Sadie wniosła coś jeszcze: przyjaciół, którzy teraz i dla wycofanego Jacka staną się nową rodziną. Ta współczesna opowieść o szukaniu szczęścia zaskakuje, dodaje otuchy a także pokazuje co tak naprawdę liczy się na świecie. Pogoń za marzeniami bywa wyczerpująca, lecz nagroda warta jest wysiłku. Gońmy więc za własnymi marzeniami, kiedy zdarzy się upadek wstańmy z podniesioną głową i przecierajmy kolejne ścieżki. Może będziemy motywacją dla tych, którzy już dawno w głowach stworzyli swój własny biznes plan tylko potrzebują kogoś, kto pokaże, jak korzystać ze skrzydeł, które tak naprawdę każdy posiada. Pióro autora niezwykle przypadło mi do gustu! Jest bardzo przyjemne i lekkie, bardzo szybko czyta się treść i totalnie jesteśmy wciągnięci w tą historię przez co nie chcemy odkładać jej na później. Przepadłam dla tej historii, dla tych bohaterów i dla tej fabuły, która gołym okiem widać, że została dopracowana i dopięta na ostatni guzik.

“Coraz bardziej przytłaczały mnie rozmaite emocje: niektóre były radosne i pozytywne, inne zdecydowanie przykre. Byłam zdezorientowana i dręczyły mnie poczucie winy i wstyd. W pewnym momencie nad tym wszystkim wziął górę gniew”

W żadnej książce nie spotkacie ekipy, której przyjaźń odciśnie tak wielkie piętno na całą historię jak tutaj. Gwarantuję Wam, że każda wymiana wiadomości i rozmowa między bohaterami wzbudzi w Was uśmiech i chwyci za serce! Polecam.

Sadie ma ten przywilej, że mieszka już sama. Wynajmując mieszkanie w "lepszej" dzielnicy, żyje nieco ponad stan, jednak TEN awans ma wszystko zmienić. A na pewno go dostanie. Na pewno. Nie po to przecież przez ostatnie lata pracowała za darmo po godzinach i wykazywała się ponad przeciętnie w świecie finansjery.

Kiedy jednak upragniona podwyżka przechodzi jej obok nosa, a zmiana stanowiska polega na uzyskaniu statusu bezrobotnej, dziewczyna postanawia nieco podreperować swoje życie osobiste.

Umawiając się jednak na randkę, za pośrednictwem aplikacji nie sądzi, że zamiast amanta zyska...współlokatora.

Jack bowiem szuka osoby do współwynajmu, nie związku. A pomyłka aplikacji prowadzi do ich spotkania.

Ta powieść to nie tylko komedia pomyłek. To urocza, sympatyczna opowieść o wartości drobnych gestów. O uzyskiwaniu dojrzałości do zrobienia kolejnego kroku i stawiania na własne marzenia. O potrzebie wsparcia i rozmowy. O przyciąganiu przeciwieństw i stopniowym budowaniu relacji.

Owszem jest zabawnie, wszakże Sadie posiada dość bezpośredni sposób bycia, co prowadzić może do wszelkiego rodzaju gaf. Jednak pod przykrywką dowcipu kryje się coś więcej.

Lektura gwarantuje zatem i dobrą zabawę, i tematy do własnej interpretacji. Czytajcie 😁

Jakie byłoby nasze życie bez przyjaciół, kim bylibyśmy gdyby nasze troski, smutki, radości i sukcesy nie mogłyby być dzielone z ludźmi, którzy dobrze nam życzą.

Kiedy Sadie traci możliwość wymarzonego awansu, a w konsekwencji prace, kiedy okazuje się, że musi szukać nowego mieszkania to właśnie przyjaciele stają się dla niej oparciem i nie pozwalają stoczyć się w otchłań rozpaczy. Sadie działając pod wpływem emocji, nieco zdesperowana postanawia umówić się z chłopakiem z aplikacji randkowej, kiedy znajduje idalnie pasującego kandydata okazuje się, że nastąpiła w gruncie rzeczy, zabawna pomyłka. Jack szuka współlokatora, a nie dziewczyny. Jakkolwiek by na to nie spojrzeć to chłopak dosłownie spada Sadie z nieba. Dziewczyna korzysta z oferty wynajmu, a Jack staje się powiernikiem dziewczyny. Dołącza do grona jej przyjaciół, jednak z czasem Sadie przekonuje się o tym, że przyjaźń Jacka to za mało.

Mamy tu do czynienia z uwielbianym przez czytelników motywem friends to lovers i pokazane w piękny sposób rodzące się uczucie między Sadie i Jackiem, nieśmiesznie, z dużymi obawami, ale ostatecznie wygrywa miłość. I choć wiele po drodze musi się wydarzyć, by ta dwójka mogła być razem to obserwowanie tej relacji to czysta przyjemność.

Nie można w tym wszystkim pominąć roli jaką odgrywają przyjaciele, bo to właśnie ta relacja zasługuje na wzmiankę, Falon Ballard pokazała czym jest prawdziwy przyjaciel i jak ważną rolę odgrywa w życiu.

„Umowa na miłość” to również opowieść o dążeniu do spełnienia swoich marzeń i realizowaniu pasji. Obserwowanie głównej bohaterki, która spełnia się tworząc swój własny kontent produktowy, działa niezwykle motywująco i mobilizując.

Polecam! To lekka i przyjemna lektura w sam raz na upalne dni.

"Nadal chcesz wejść do środ­ka?

– Chyba sobie żar­tu­jesz? Je­stem go­to­wa pa­ra­do­wać to­pless po ulicy, żeby tylko zo­ba­czyć, jak wszyst­ko wy­glą­da od we­wnątrz.

Zalał się in­ten­syw­nym ru­mień­cem, po czym pod­szedł do że­la­znej bram­ki.

– To nie bę­dzie ko­niecz­ne.

– Twoja stra­ta."

▪︎▪︎

Sadie i Jack. Trudno o bardziej niedobraną parę. Ona, to istny żywioł, pełna nieokiełznanej energii, on z kolei, to zamknięty w sobie introwertyk, kompletnie nie w jej typie. Przynajmniej na początku.

"Umowa na miłość" to lekka i zabawna komedia romantyczna osadzona w klimatycznym, działającym na wyobraźnię Nowym Jorku. Dzieje się tutaj dużo, więc nie sposób się nudzić, a barwni bohaterowie, którzy tworzą zgraną paczkę przyjaciół, od razu wbudzają naszą sympatię, dlatego też z zaciekawieniem śledziłam fabułę, mimo że była dosyć przewidywalna. Zabrakło w niej tego magicznego "czegoś", ale z drugiej strony to debiut, więc nie ma co się za bardzo czepiać.

Może i ta historia nie rzuciła mnie na kolana, ale dobrze się bawiłam podczas jej czytania.

„Coraz bardziej przytłaczały mnie rozmaite emocje: niektóre były radosne i pozytywne, inne zdecydowanie przykre. Byłam zdezorientowana i dręczyły mnie poczucie winy i wstyd. W pewnym momencie nad tym wszystkim wziął górę gniew”.

„Umowa na miłość” to historia mocna w odbiorze. Jej lekkość nadaje pióro autorki, ale dopiero rozczulająca i dojrzała relacja bohaterów chwyta czytelników za serce.

Chciałabym czytać książki, w których charakter, dojrzałość i opanowanie bohaterów grają tak pięknie na emocjach, jak robiły to w tej powieści. Każde ich słowo, gest i czyn powodowało wzlot motyli w moim brzuchu.

Ta powieść ma coś w sobie. Klimat, który tworzy pasja i zamiłowanie Sadie oraz tajemniczość i skrytość Jacka dodają całości delikatnej pikanterii.

„Umowa na miłość” to taki świadomy slow burn, gdzie bohaterowie nie zdają sobie sprawy z własnych uczuć, a gdy już uświadomią je sobie, boją się wszystko zepsuć. Moment przełomowy i kulminacyjny trzyma już wtedy tak bardzo w napięciu, że gwarantuje niezwykłe fajerwerki świętowania.

Ta historia ma w sobie wszystko to, czego szukam w dobrym i niezobowiązującym romansie, a jednocześnie niesie ze sobą przesłanie, które czytelnik łaknie poznać.

Charakter Sadie ma w sobie dużo humoru, ale też pewnej niepewności skrytej w momentach, gdzie jej niska samoocena wychodzi na światło dziennie. W tych momentach zbawicielem okazywał się Jack, bo chociaż jego wycofanie było początkowo uciążliwe, to jego czuła i otwarta strona, okazała się idealnym dopełnieniem do wybuchowego temperamentu Sadie.

W żadnej książce nie spotkacie ekipy, której przyjaźń odciśnie tak wielkie piętno na całą historię jak tutaj.

Gwarantuję Wam, że każda wymiana wiadomości i rozmowa między bohaterami wzbudzi w Was uśmiech i chwyci za serce! Polecam.

Życie pisze własne scenariusze i niezależnie od tego jak zaplanujemy naszą przyszłość często bywa tak, że wszystko zmienia się w jednej chwili. Przekonała się o tym główna bohaterka, która walczyła o swoją karierę zawodową do utraty tchu a to i tak ostatecznie przyniosło jej więcej szkody niż pożytku.

Mimo pewnego smutnego momentu w życiu głównej bohaterki, Falon Ballard prowadzi nas przez radosną opowieść podnoszącą na duchu. Smaczny humor, komediowe sceny a także fabuła oparta na prozie życia dostarczają nam czystej radości z czytania, gdy potrafimy utożsamić się z postacią, kibicujemy jej w osiągnięciu calu a także dostrzegamy cząstkę naszych marzeń skrytych mniej lub bardziej w naszych sercach. Z lekkim stylem autorka podeszła do tematu, który wpisany jest w dorosłe życie i zachęciła nas do rozmyślania jak my postąpilibyśmy na miejscu bohaterki.

Sadie ceniła swoją pracę do pewnego momentu. Robiła wszystko, by dostać awans a jednak ten przeszedł jej tuż obok nosa i to wystarczyło, żeby w końcu powiedziała dość i raz na zawsze rozstała się z branżą finansową. Żeby zapomnieć o latach poświęconych strefie zawodowej pod wpływem impulsu dziewczyna umawia się na randkę z chłopakiem poznanym na portalu randkowym. I tak wszystko się zaczyna. Jack co prawda ani nie szuka miłości, ani też nie przyciąga większej uwagi Sadie, ale oferuje jej zmianę otoczenia i możliwość nowej drogi w życiu co wydaje się bardziej niż odpowiednie. A miłość? Ta przyjdzie, oczywiście, w najmniej spodziewanym momencie.

Podczas czytania przygotujcie się na solidną porcję dobrej zabawy. Chociaż autorka porusza wiele ważnych, czasami nawet trudnych tematów to robi to w sposób smaczny i bardzo przemyślany. Czasami pod płaszczykiem humoru przemyca współczesne wartości, kiedy indziej zmusza nas do myślenia nad naszą przyszłością oraz wyborami. To przychodzi bardzo naturalnie, ponieważ stajemy tuż za bohaterką i wraz z analizą jej sytuacji gdybamy także nad sobą. Jednak cóż by to była za komedia, gdyby miłość nie odegrała tutaj kluczowej roli! A jednak nie wpadamy w wir szybkiego uczucia, które pojawia się niespodziewanie i kiełkuje z prędkością światła. Tutaj wszystko ma swój czas i swoje miejsce i właśnie to podobało mi się najbardziej - niewymuszona naturalność.

"Umowa na miłość" to przeurocza, nie pozostawiająca obojętnym lektura, w której wydaje się, że akcja ma ukryte dno. A może ja po prostu dostrzegałam tam coś więcej. Niezależnie od tego zapewniam, że Falon Ballard napisała książkę wartą uwagi, która podnosi na duchu, daje mnóstwo radości i bardzo mocno przywiązuje do głównych bohaterów, którzy jak nikt inny zasłużyli na szczęście i spokojną przyszłość. Historia idealna na leniwe popołudnie, do poczytania z kubkiem ulubionej herbaty w dłoni.

Sadie miała dostać awans, ale ten wpadł w ręce kogoś innego. Dziewczyna postanawia zmienić swoje życie. Za namową przyjaciółek loguje się na portalu randkowym. Podczas spotkania ze swoim wybrankiem wszystko idzie nie tak. Jack nie jest w jej typie, a na dodatek prowadzi z nią rozmowę przypominającą casting. Okazuje się, że Sadie przez pomyłkę zalogowała się na portalu z nieruchomościami, a chłopak szuka właśnie kogoś, komu mógłby wynająć pokój w swoim domu. Warunki najmu są na tyle atrakcyjne, że Sadie godzi się bez wahania zamieszkać u Jacka. Do czego doprowadzi wspólne mieszkanie? Czy Sadie dostrzeże w Jacku kogoś więcej niż tylko zaszywającego się w piwnicy nerda?

“Umowa na miłość” to przyjemna historia o zaufaniu, spełnianiu marzeń, miłości, wartości, jakimi są przyjaciele i rodzina, ale też o stracie i próbie radzenia sobie z nią. Tę książkę czyta się bardzo dobrze, lekko z ciekawością. Nie jest to jednak komedia romantyczna. Podczas czytania zaśmiałam się może dwa razy, a to i tak było bardziej sapnięcie pod nosem z niewyraźnym uśmieszkiem, niż salwy śmiechu. Bohaterowie momentami bywają irytujący. Sadie niemal w każdym rozdziale żaliła się przyjaciołom na to, że jest egoistką, ale nie przeszkadzało jej to w ciągłym ich wykorzystywaniu podczas rozkręcania własnego biznesu. Jack to taki dobry chłopak. Utalentowany, inteligentny, no nieba by ci przychylił. Za dobry dla Sadie, to na pewno.

To, co mi się podobało, to powolny rozwój relacji głównych bohaterów. Brakowało mi jednak w tej książce porządnego tąpnięcia, jakiegoś fajnego zwrotu akcji. Był potencjał na jeden, ale szybko został zagłaskany przez głównych bohaterów. “Umowa na miłość” – przyjemna książka, dobra na weekend, ale raczej nie zostanie w mojej głowie na dłużej. Polecam jako jednodniowy umilacz. Ogromny plus za śliczną okładkę!

🎨Recenzja🌺

Premiera: 09.08.2023 r.

„Umowa na miłość” - Falon Ballard

Pijacki błąd przekształcił się w współlokatorstwo, następnie w przyjaźń, a gdy wszystko się ułoży, to nawet w miłość.

Sadie jest analitykiem finansowym, jest w tym naprawdę dobra. Wolałaby zajmować się czymś innym, ale nowy awans trzyma ją na tym stanowisku. Niestety przełożony nie umie tego docenić, wiec Sadie pozostaje się z tym pogodzić, chociaż nie jest łatwo. Jej niewyparzony i szczery język, nie raz powoduje wiele nieprzyjemnych sytuacji. Zdruzgotana postanawia pójść na randkę, na której okazuje się, że jest idealną kandydatką, ale nie na dziewczynę tylko współlokatorkę. Od tej chwili zaczyna się przygoda z nowym współlokatorem i rozwijaniem swojej pasji. Sadie jest bardzo empatyczną i pomocną osobą, a jej szczerość, niekiedy może i nie taktowna to jednak śmieszna. Szkoda, że taka dobra osoba, ma takie niskie mniemanie o osobie. W wielu chwilach miałam ochotę na przytulenie jej, żeby zrozumiała, że to co mysi, jest nieprawdą. Dobrze, że ma takich wspaniałych przyjaciół, którzy zawsze ją wspierają.

Jack zamknął się w sobie i otoczył grubym murem. Aby wyjść trochę z tego postanawia wynająć pokój. Ma nadzieję, że nowa osoba sprawi, że jego ponure dni zmienią w słońce. Nie mylił się. Sadie to taki mały promyczek, który swoją osobą i aparycją, potrafi wywołać uśmiech. Jack to dobry chłopka, ale mocno wycofany. Zawsze uważa na to co mówi. Nie narzuca się i stara się być niewidoczny. Jednak swoją troską i opiekuńczością od razu zdobywa moje serce. Tajemniczość jaka w nim tkwi, jeszcze bardziej ciekawiła mnie. Stara się z niczym nie śpieszyć i to właśnie on potrzebuje czasu. Nie chce zaprzepaścić swoim murem, relacji z Sadie.

Sytuacja wygląda tak, Sadie i Jack od razu łapią nić porozumienia, chociaż ich rozmowy są sporadyczny. Jednak wspólne wieczory i oglądanie telewizji bardzo mocno ich zbliża. Sadie to osoba, która dużo mówi o sobie, a Jack typem słuchacza. Z czasem i on się otwiera. Ona uważa, że jest egoistką, co wcale nie jest prawdą bo daje wszystkim dookoła wiele uwagi i wsparcia. On za to daje uwagę poprzez małe gesty np. kawa i śniadanie. Tych dwoje jest wielkim wsparciem dla siebie. Małe rzeczy, a najważniejsze wsparci i motywujące rozmowy. Nigdzie się nie spieszą, wręcz czekają na moment w którym każde z nich będzie gotowe na coś więcej niż przyjaźń.

Autorka pięknie przedstawiła rodzące się uczucie, do którego każde musi dojrzeć. Każdy ma swój czas na przetrawienie uczuć i emocji. Żadne nie pospiesza tego. Rozmowy to klucz do dobrego i stałego związku. Najpiękniejsze jest jednak wsparcie jakim obdarzają siebie.

Autorka umie zawładnąć umysłem i sercem czytelników ( tak było w moim przypadku). Wszystko dopracowane, wyjaśnione. Opisy i dialogi pełne emocji. Najważniejsze dla mnie jest to, że autorka rozwinęła relację tak jak lubię, czyli powoli i bez pośpiechu. Do tego humor Sadie jest tak specyficzny ale rozbrajający. Uśmiech na mojej twarzy często się przez nią pojawiał. Jack może i nerd ale jaki czuły i troskliwy.

Mała świeżyńka wśród tych krwawych, niebezpiecznych książek. O normalnych ludziach, zwykłych sytuacjach, o walce o swoje marzenia, o walce ze słabościami. Taka ludzka, że aż chce się czytać.

10/10❤️

Sadie od sześciu lat żyła praktycznie pracą, zostawała po godzinach, była na każde zawołanie. Liczyła na awans, wszyscy przyjaciele mówili, że jej się należy, tak w sumie ona też tak myślała. Prawda okazała się inna, nie tylko awans dostał przyszły zięć szefa, ale kiedy wybuchła i powiedziała parę gorzkich słów co o tym myśli (co jej się nie zdarzyło nigdy wcześniej), została zwolniona. Czuje nie tylko wściekłość i rozczarowanie, ale również wie, że to, co się stało, jest równoznaczne, z tym że będzie musiała zmienić miejsce zamieszkania. Na to mieszkanie jej po prostu nie będzie stać. Loguje się w apce, z której już kiedyś korzystała i zamierza iść z przyjaciółmi się zabawić, zapić smutki. „Po drodze” loguje się jeszcze w apce randkowej. Kiedy ma mocno ograniczone widzenie od spożytego alkoholu, dostaje powiadomienie i umawia się na randkę, a przynajmniej tak myśli. Na spotkanie przychodzi mało atrakcyjny mężczyzna, a nie długo później okazuje się, że nie chodziło o randkę, a o wynajęcie pokoju. Namówiona jedzie zobaczyć i zakochuje się od pierwszego wejrzenia w pięknej kamienicy i wszystkim, co w niej znajduje. Na dodatek cena jest wręcz śmieszna. Początkowo się wacha, jednak ostatecznie, po konsultacji z przyjaciółmi, decyduje się tam zamieszkać.

W życiu Sadie zaczyna się wiele zmian. Nowe miejsce zamieszkania to dopiero początek, a ona decyduje się również spełnić swoje marzenia i spróbować założyć własną firmę, jednocześnie pracując gdzieś w barze, aby mieć gwarancję stałego dochodu. Między nią a Jackiem (mężczyzną, który wynajmuje jej pokój) rodzi się przyjaźń, jednak ona pragnie czegoś więcej. Niestety przeszłość obojga nie pozwala osobie zapomnieć. Jaka? Jak potoczą się losy firmy, którą założy Sadie? Czy jej założenie było dobrą decyzją? Jak potoczy się znajomość Sadie i Jacka?

Zdecydowanie jestem na tak, książka bardzo mi się podobała, a jednocześnie dobrze się bawiłam podczas czytania. Z jednej strony lekka, z drugiej porusza dość ciężki temat, pokazuje, jaki ma wpływ to, co mówimy dziecku w jego dorosłym życiu (dokładnie wam nie mogę zdradzić, o co chodzi). To historia dziewczyny, która traci pracę i zaczyna wszystko od nowa, na szczęście ma wokół siebie przyjaciół, na których zawsze może liczyć.

Czytało się ją szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje. Akcja sprawnie poprowadzona, nie bardzo szybka, ale też niewolna (ja bym stwierdziła, że jest na poziomie średnim), z ciekawymi zwrotami.

Główną bohaterką jest Sadie. To młoda kobieta, która nie wierzy w siebie, mocno się krytykuje, a jednocześnie jest trochę szalona (w pozytywnym znaczeniu), zwariowana, głośna, mówi co myśli. Osobiście ją polubiłam, chociaż czasem miałam ochotę jej zakleić buzię, kiedy po raz kolejny nazywała samą siebie sukom.

Jack to mężczyzna, który przeżył tragedię, co spowodowało, że zamknął się w sobie. Jest pełen tajemnic (które musicie już odkryć sami), a jednocześnie miły, opiekuńczy, dobry. Osobiście go polubiłam.

„Umowa na miłość” to książka, która mnie się podobała i dostarczyła mi dużo zabawy podczas czytania. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Bardzo lekka historia, która niesie ze sobą typowy letni klimat. Jest to historia lekka i zabawna, ale również romantyczna. Pióro autorki nie jest męczące, przez co przez książkę się płynie. Fabuła? Również ciekawa. Jednak żeby nie było zbyt kolorowo jest coś do czego oczywiście muszę się przyczepić.

Bohaterowie.

Sadie- nasza główna bohaterka. Nie wiem czemu, ale ostatnio nie mam szczęścia do dobrze wykreowanych postaci i trafiam na samych egoistów i zapatrzonych w siebie ludzi. No, ale wracając!

Sadie z każdym rozdziałem była coraz gorsza… jej egoizm wychodził coraz bardziej, wykorzystywała swoich przyjaciół, nic nie dając od siebie (Oh, raz pomogła przy sprawdzaniu klasówek…). Rozumiem, że oni pomagali jej jak tylko mogli i nic nie chcieli w zamian, ale ona na litość boską mogłaby sama coś od siebie dać! Jakoś podziękować! Strasznie mnie to denerwowało, a jeszcze bardziej gdy zaczęła (jak dla mnie) wykorzystywać Jacka, chłopaka, który został jej współlokatorem, a jego mieszkanie zaczęło się kurczyć, ponieważ zrobiła sobie w pewnym momencie z niego składzik.

Postać Jacka skupiała się tylko na jednym. Na rozpieszczaniu Sadie. Dosłownie. Cały potencjał zmarnowany. A szkoda. Jack to taki chłopak z sercem na dłoni, a niestety zdecydowanie go było za mało. Nie miał w życiu łatwo, ma swoje problemy i myślę, że mimo wszystko ta dziewczyna była kolejnym. Owszem, jego zachowanie za każdym razem, z każdym najmniejszym gestem było mega romantyczne! I pewnie nie tylko ja tak uważam. Może dlatego tak bardzo było mi go szkoda, bo uważam, że Sadie mogła dać więcej od siebie. Chciałabym przeczytać kilka rozdziałów z jego perspektywy, poznać trochę bardziej jego historie i jego problemy.

Końcówka jak dla mnie mocno przesadzona. „Problem”, który się tam pojawił jest dla mnie absurdalny, ale to moje zdanie. Całość oceniam jako dobrą, motyw współlokatorów, od przyjaźni do miłości jak najbardziej na plus.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Współpraca.

🌺 Mateńko kochana... Na samym początku chciałam sobie pogratulować, że przetrwałam te 376,5 stron *podziękowania sobie odpuściłam*. Teraz wiem, że gdybym porzuciła ją w połowie to nie miałabym czego żałować🤷🏻‍♀️

🌺 Już po kilkunastu stronach wiedziałam, że nie polubię Sadie, ale to jeszcze niczego nie przesądzało. Okej, była narratorką, ale tu zawsze chodzi o historię i jak wszystko zostanie poprowadzone. I niestety, czuję, że bezpowrotnie straciłam kilka cennych godzin swojego życia.

🌺 Jack pojawia się w życiu naszej bezrobotnej Sadie i zachowuje się niczym wróżka chrzestna - zapewnia jej dach nad głową, momentami zachowuje się jak służący i jeszcze wprowadza poprawki w swoim mieszkaniu by dziewczynie jak najlepiej rozwijało się własną firmę *wtedy nawet nie są razem!*. Po stu stronach nie byłam w stanie wyobrazić sobie tej dwójki razem jako zakochaną parę.

🌺 Jednak to jest najmniejszy problem. Miałam wrażenie, że Jack nie ma żadnej osobowości. Jedyne co wyłapałam to nieśmiałość, ale do 'grumpy' to daleka droga. Siedzi całymi dniami w swojej nerdowskiej piwnicy i tyle. Aha, autorka wysłała go do fryzjera by Sadie zrozumiała, że on wcale nie jest jak inni nerdzi i kawał z niego ciacha. C'mon!

🌺 Nie zaliczę, ile razy widziałam słowa milenialsi *w tej pisowni* , tank top i arkusz kalkulacyjny. Jednak najgorsze jest niezdecydowanie w tłumaczeniu przezwisk Jacka, które wymyśla Sadie bo *cytuję!* jego imię ma za mało sylab i jej to nie pasuje. Są to gry słowne, które w dosłownym tłumaczeniu nie miałby sensu, ale ja nawet nie wiem jak je przeczytać. Takim cudem mamy Jacka *Dżaka?* Placka, Jacka *Dżaka* Gacka bądź Diamentowego Jacka. Nieprzetłumaczony został Jackalope oraz Jack Jackpot i to ma przysłowiowe ręce i nogi.

🌺 Co jeszcze mi przeszkadzało? Bohaterowie non stop piją alkohol. Rozumiem, że wszystko jest dla ludzi, ale tam procenty leją się hektolitrami.

Mówi się, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Co prawda, w trudnej sytuacji niełatwo jest znaleźć pozytywy oraz wypatrywać światełka w tunelu, ale może faktycznie coś tkwi w tym powiedzeniu?

Sadie to skupiona na pracy i pięciu się po kolejnych szczeblach kariery kobieta. Jej życie prywatne niemal nie istnieje, a ona chętnie poświęca wszystko dla zawodu analityczki finansowej, mając w perspektywie upragniony i zasłużony awans. Gdy ten element jej życia nagle się sypie, Sadie traktuje to jako znak do zmian. Z pomocą niezawodnych przyjaciół wie, że może naprawdę wiele zdziałać. I w końcu nadszedł czas na randkowanie! Gdyby tylko aplikacje nie były tak mylące…

Jack zdecydowanie nie należy do typu mężczyzn, za którymi dziewczyny będą oglądać się na ulicy. Ukryty za dziwnymi t-shirtami, nieujarzmionymi włosami i grubymi oprawkami nie przepada za integrowaniem się z ludźmi. Wycofany, skryty, samotny, mający problem z nawiązywaniem kontaktów- stanowi zupełne przeciwieństwo gadatliwej, szczerej do bólu i ekspresywnej Sadie. Ale ktoś przecież nie bez powodu powiedział, że przeciwieństwa się przyciągają…

„Umowa na miłość” przeczy wszelkim stereotypom, jeśli chodzi o męskich bohaterów w romansach… i ja to uwielbiam! Jack zdecydowanie jest bliższy realizmowi niż jakikolwiek kreowany bad-boy i mu podobni, a z takim mężczyzną słowa „i żyli długo i szczęśliwie” są dużo bardziej przekonujące. Ponadto mamy tu do czynienia z motywem 'slow burn', gdzie relacja bohaterów rozwija się spokojnym tempem, a napięcie między nimi wielokrotnie sięga zenitu i wręcz frustruje, jednak w jak najlepszym tego słowa znaczeniu, bowiem Autorka, dzięki temu raz za razem udowadnia czytelnikowi, że ta para dobrała się idealnie, choć sama jeszcze o tym nie wie. To moje pierwsze spotkanie z piórem Ballard, natomiast jej narracja jest tak przyjemna i lekka w odbiorze, doskonale równoważąc humor i ważne wątki życiowe, że z przyjemnością sięgnę po jej kolejne pozycje. Ponadto poruszone tu kwestie mocy przyjaźni, samoakceptacji, dobrodziejstw terapii, pokonywania traum i walki o własne marzenia są naprawdę doskonale wplecione w fabułę, ale i dają do myślenia, dodatkowo sprawiając, że nie mamy do czynienia jedynie z banalnym romansem, a dużo bardziej wartościową lekturą, która jednak mimo wszystko nie przytłacza swym ciężarem. Podsumowując, tę nietypową umowę naprawdę warto poznać, a za uroczą okładką znajdziemy bardzo sympatyczną i mającą wiele zalet historię oraz postaci, które nie sposób nie polubić.

"Umowę na miłość" czyta się błyskawicznie! To romans z gatunku tych, które bardzo lubię: znajomość między parą głównych bohaterów rozwija się bardzo powoli, wręcz leniwie, a my jesteśmy obdarowywani ukradkowymi spojrzeniami, niby przypadkowymi dotknięciami i cichymi westchnieniami.

Sadie idąc na randkę (umówioną pod wpływem alkoholu przez aplikację) w życiu nie spodziewała się, że podpisze ze spotkanym mężczyzną umowę najmu. Dziwnie wyszło, ale mieszkanie które nowopoznany miał do zaoferowania było nie dość, że imponujące, to jeszcze w świetnych pieniądzach (dla niej to BARDZO ważne, bo straciła w ostatnich dniach pracę),a jakby tego było mało miało ogród, który dziewczyna mogła zagospodarować! Pasją głównej bohaterki są kwiaty, jej marzeniem jest własny biznes florystyczny, a jej życie z nowym współlokatorem wydaje się być idealne. Myśl o firmie staje się coraz bardziej realny, a znajomość z Jackiem wkracza na coraz to nowsze poziomy zaangażowania. Co z tego wyniknie?

"Umowa na miłość" to słodki romans między dwoma zagubionymi duszami, które choć z początku wzbraniały się przed miłością, to w końcu (na szczęście) jej uległy. Doskonale bawiłam się śledząc losy słodkiej, ale chwilami wątpiącej w siebie Sadie, i tajemniczego nerda Jacka. Ich znajomość od pierwszych chwil była owiana tajemnicą, tak jakby coś blokowało ich w całkowitym otworzeniu się przed sobą, ale drobne gesty jednego i drugiego były tak słodkie! Dbali o siebie już od pierwszych chwil, ale nie zrzucili od razu przed sobą ubrań. Ich znajomość przeszła długą drogę: od krępującego milczenia, aż po wspólnie spędzoną każdą wolną chwilę. Do pięknej kamienicy na Brooklynie Sadie wniosła coś jeszcze: przyjaciół, którzy teraz i dla wycofanego Jacka staną się nową rodziną.

To książka w sam raz na taki dzień jak ten: deszczowy, melancholijny. Idealnie wkomponuje się w popołudnie spędzone pod kocem w ulubionym fotelu, z kubkiem pysznej herbaty w ręce.

Czytajcie, bo warto.