W cieniu starych wierzb. Zacisze w Wierzbówce. Tom 1

🌻Odpoczywacie na wsi czy w mieście? 🌼

Dla mnie jedno i drugie może przynieść chwilę wytchnienia, jednak gdybym szukała spokoju po trudnych życiowych doświadczeniach, zdecydowanie wybrałabym wieś.

Bohaterka nowej książki Aleksandry Rak "W cieniu starych wierzb" trafia do Wierzbówki, by uporządkować myśli. Nina nie zdaje sobie jednak sprawy, że były mąż oszukał ją w sprawie dworku, który przypadł jej w udziale po rozwodzie. Na miejscu okazuje się, że stan budynku i obejścia pozostawia wiele do życzenia, a na domiar złego dom ma lokatorkę w postaci starej hrabiny Kaliny Horyńskiej, która ani myśli się stamtąd ruszać.

Aleksandra Rak sugestywnie opisuje urokliwe miejsce, w którym rozchodzi się zapach świeżych cynamonek i dopiero co zaparzonej kawy. Mimo że ukazana przestrzeń nie jest pozbawiona mankamentów, można w niej odzyskać siły i poczucie sprawczości. Po prostu odpocząć w cieniu starych wierzb, wsłuchać się w ich szum i obserwować wojownicze zapędy gąsiora Maurycego.

Ta książka to ukłon w kierunku tych kobiet, którym życie nie oszczędziło trosk, toksycznych relacji i trudnych decyzji. W powieściowej Wierzbówce kilka bohaterek solidarnie tworzy miejsce, które ma być zaciszem dla innych kobiet w potrzebie. Temat dobrostanu psychicznego uważam za bardzo ważny i podziwiam autorkę za to, że poruszyła go w swojej książce, równocześnie ukazując uzdrawiającą moc natury, przyjaźni i poczucia humoru.

Polecam i czekam na drugi tom serii. Za przepięknie wydany egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Dobre Strony [współpraca barterowa].

Jaki jest Wasz wymarzony dom? Mi zawsze marzył się dworek. Najlepiej taki, jaki odziedziczyła Lucy w filmie Ranczo 😁

🌳Główna bohaterka Nina, po zdradzie męża i najlepszej przyjaciółki, w drodze rozwodu otrzymuje dworek. Autorka zaprowadza nas do urokliwej miejscowości Wierzbówki, "Wierzbówka, czyli miasteczko, w którym szumią wierzby."; pachnącej cynamonkami z piekarni Heleny "Ten zapach kojarzył się z czymś dobrym, bezpiecznym i otulajacym.".

🌳Kobieta nie zdaje sobie sprawy w jakim stanie jest ów dom: "Jedyny w swoim rodzaju to on był na pewno, co do tego Nina nie miała żadnych wątpliwości. Już sam zarośnięty ogród, który kiedyś zapewne był chlubą tego miejsca, teraz przyprawiał o dreszcze."

🌳Dworek staje się miejscem, w którym łączą się losy kobiet: hrabiny Kaliny, jej siostrzenicy Kamili, Niny, Moniki oraz Karoliny. Kobiety zmagają się ze swoimi problemami, ciężką przeszłością oraz niejasną przyszłością.

🌳Plan Kamili, by w dworku powstał dom dla zagubionych kobiet Zacisze, spotyka się z aprobatą pozostałych mieszkanek, jednakże muszą wyremontować dworek. Nie spodziewają się, że są tacy ludzie, którzy mają swoje plany co do dworku Horynskich i zrobią wszystko, żeby tylko dopiąć swego.

🌳W cieniu starych wierzb to historia przede wszystkim o kobietach, które znajdują się na rozstaju dróg, próbując poskładać swoje życie na nowo. Wzajemnym wsparciem, dodają sobie sił oraz razem stają do walki z trudnymi doświadczeniami.

🌳Problemy oraz radości bohaterów powieści sprawiają, że są bardzo autentyczni, a każdy z nas może znaleźć w nich cząstkę siebie, utożsamić się z nimi.

🌳Książka skłania do refleksji, porusza, długo zostaje w pamięci. Autorka używa pięknego języka, urozmaicając powieść wspaniałymi porównaniami, sentencjami oraz afirmacjami.

Serdecznie dziękujemy za możliwość recenzji książki @wydawnictwodobrestrony oraz autorce @[Adres usunięty]. 💚💚💚

”W cieniu starych wierzb” to pierwszy tom serii “Zacisze w Wierzbówce”

Nina ma dwadzieścia kilka lat i właśnie zamyka bardzo trudny rozdział swojego życia. Rozwód przynosi jej coś zupełnie nieoczekiwanego w spadku po podziale majątku otrzymuje dworek w Wierzbówce, o którego istnieniu wcześniej nie miała pojęcia. Z nadzieją na reset i nowy początek wyjeżdża na wieś, licząc na ciszę, spokój i przestrzeń do poukładania siebie na nowo.

Na miejscu okazuje się jednak, że dom nie jest pusty. W dworku mieszka dawna właścicielka, hrabina Horyńska z wyraźnym zamiłowaniem do arystokratycznych manier, oraz jej siostrzenica Kamila, która planowała stworzeniu w Wierzbówce bezpiecznej przystani o nazwie “Zacisze” dla kobiet po przejściach.

Zderzenie planów, temperamentów i oczekiwań sprawia, że w cichej dotąd Wierzbówce zaczyna się dziać sporo. Dochodzą do tego lokalne napięcia.. są osoby, którym bardzo zależy na przejęciu nieruchomości, pojawiają się kontrole i kosztowne zalecenia remontowe. Mimo przeciwności bohaterki stopniowo uczą się współpracy i budują coś, co ma szansę stać się czymś więcej niż tylko miejscem na mapie.

W powieści znajdziemy kilka wątków obyczajowych: relacje po rozpadzie związków, temat niedocenienia w małżeństwie, subtelnie zarysowane kwestie przemocy psychicznej czy ekonomicznej, a także powroty dawnych znajomości i nierozliczone emocje. To historia o kobietach, które próbują odnaleźć siebie na nowo, każda na swój sposób.

To lekka, spokojna opowieść z klimatem małej miejscowości, ale przede wszystkim to historia o budowaniu wspólnoty i o tym, że czasem to, co miało być końcem, staje się początkiem czegoś zupełnie innego. Osobiście momentami brakowało mi większej dynamiki i zaskoczeń, ale doceniam sam pomysł na kobiecą przestrzeń wsparcia oraz atmosferę dworku wśród starych wierzb.

Myślę, że to propozycja dla czytelniczek, które szukają ciepłej, niewymagającej historii z obyczajowym tłem i kobiecą solidarnością w centrum wydarzeń

„Druga szansa nie przychodzi wtedy, kiedy jesteśmy gotowi. Ona przychodzi wtedy, kiedy jest potrzebna.”

„Najtrudniej wybaczyć nie komuś – ale sobie.”

„Miłość, której nie zdążyliśmy przeżyć, boli najbardziej.”

„Niektóre uczucia nie gasną. One tylko uczą się milczeć.”

Nie da się uciec od miejsc, które nauczyły nas kochać. Można tylko próbować o nich zapomnieć – bezskutecznie.”

Nina Zielińska sądziła, że jej los wreszcie będzie szczęśliwy, gdy wyszła za Jędrzeja.

Mężczyzna wydawał się być dla niej partnerem idealnym - jednak szybko okazało się, że wizerunek jaki kreował małżonek nie ma zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością.

Oczywiście w jego życiu znalazło się miejsce dla "tej drugiej " zaś rozwód mimo,że szybki okazał początkiem nowego rozdziału pod tytułem To skomplikowane.

Bo przecież zabezpieczenie w postaci zrujnowanego dworku , w dodatku z lokatorką.. no cóż.. nie brzmi jak czyjekolwiek marzenie.

Hrabina Kalina Horyńska i jej siostrzenica Kamila są bowiem kobietami z charakterem, a i Monika , czyli gosposia i przyjaciółka rodziny dorzuci swoje trzy grosze.

Prócz nich społeczność małego miasteczka o wdzięcznej nazwie Wierzbówka tworzą między innymi właśnie właścielka lokalnej piekarni Pani Helena , rodzina Zbytowskich, lekarski klan z tradycjami , radca prawny Paweł oraz szef ekipy remontowej Ribert.

Będą porywy serca , sekrety i trudne decyzje oraz pewien charakterny gąsior o imieniu Marycy.

A wszystko to w pięknym miejscu o nazwie Zacisze w cieniu przepięknych płaczących wierzb.

I choć serce długo pamięta to, co zostało złamane, to właśnie w cieniu starych wierzb można nauczyć się wybaczać – nie tylko innym, ale przede wszystkim sobie.

To ciepła, pełna emocji historia o kobiecej sile, o wspólnocie, która potrafi stać się rodziną, oraz o miłości – tej utraconej i tej, która przychodzi niespodziewanie. Bo czasem, aby odnaleźć szczęście, trzeba najpierw pozwolić sobie je przyjąć.

Nina otrzymuje od byłego już męża dworek. Szukając wytchnienia i natchnienia co robić dalej wyrusza w podróż by odkryć jak piękny prezent otrzymała. To co zobaczyła nijak się ma do wizji snutych przez byłego ukochanego. W dodatku musi tolerować towarzystwo hrabiny Kaliny, bo ta ma dożywotnio obiecany kąt w Wierzbówce. Teraz kobieta może albo się załamać i z podkulonym ogonem wrócić do rodziców...albo, z pomocą nowo poznanych kobiet stworzyć piękny, otulony cieniem starych wierzb azyl dla podobnych sobie.

Uwielbiam ciepło płynące z książek autorki. Są one pełne życia z całym jego słodko gorzkim smakiem. Czytelniczki nie raz zobaczą w obrazach bohaterek siebie, jak lustrzane odbicia spoglądają na nas i mówią to jesteś Ty, Ty też możesz coś zmienić, nie jesteś sama, poszukaj chwili spokoju, zawalcz o siebie, zostaw przeszłość i śmiało patrz w przyszłość, odetnij te nici, które Cię krępują i nie pozwalają robić tego o czym marzysz.

Takie właśnie są bohaterki w tej powieści, zranione, doświadczone i chcące więcej, pragnące miłości i zrozumienia.

Wierzbówka odradza się jak feniks z popiołów, bardzo podobnie do kobiet, dla których powstaje. To dobra wróżba na przyszłość i azyl dający poczucie bezpieczeństwa.

Zakończenie, wiadomo zostawiło czytelnika z oczekiwaniem na to jak sytuacja rozwinie się dalej, a jednocześnie przez list, uspokoiła mnie i nadal będę czekać na ciąg dalszy ale w spokoju.

Na kartach książki pojawia się gość specjalny, jedyny na stałe zamieszkujący dworek, facet - gąsior Maurycy, strażnik i ochroniarz dam.

Wyrazy uznania za cudowną oprawę graficzną i cóż tu dodać...czytajcie, słuchajcie i zachwycajcie się kolejną niezwykle udaną i czułą powieścią Oli. Polecam.