Skradzione życie Colette Marceau

Kristin Harmel jak zwykle zachwyca swoją książką. „Skradzione życie Colette Marceau” to powieść obok, której nie można przejść obojętnie.

Colette ma 90 lat i mieszka w Bostonie. Jest złodziejką biżuterii i klejnotów, najlepszą w swoim fachu. A profesji tej nauczyła ją matka, gdy Colette miała dziesięć lat. W końcu bycie dziedziczką Robin Hooda zobowiązuje. W tym czasie wybucha wojna. Colette mieszka wtedy w Paryżu z rodziną. Pewnej nocy, po dosyć zuchwałej kradzieży jej matki, Niemcy nachodzą rodzinę Colette w domu. Ginie jej młodsza siostra, a matka zostaje skazana na śmierć.

Mijają lata, Colette stara się zadośćuczynić zmarłej siostrze. Jednak co mają wspólnego bliźniacze, wysadzane brylantami bransoletki?

To książka pełna pasji, czyta się ją jednym tchem. Życie z poczuciem winy, zadośćuczynienie za poniesione straty, pamięć o przeszłości – o tym jest ta książka. Harmel kolejny raz stworzyła bohaterkę, o której nie da się zapomnieć i historię, która zostaje w pamięci na długo.

Lubicie czytać o przedmiotach i ich tajemniczej przeszłości?

Ja bardzo lubię takie historie – powoli odkrywać, jaka tajemnica oraz jaka opowieść kryje się za rodzinnym przedmiotem, który przetrwał wiele pokoleń. Byłam więc bardzo ciekawa, jaka historia stoi za piękną, unikatową bransoletką składającą się z dwóch części. Po ich połączeniu powstaje niezwykły okaz wart wiele milionów. Jednak największą wartość ma ona dla swoich właścicieli, ponieważ skrywa historię ich życia.

„Skradzione życie Colette Marceau” Kristin Harmel, wydawnictwo Świat Książki.

W powieści poznajemy Colette – najpierw jako małą dziewczynkę, która uczy się zasad panujących w rodzinie. A mianowicie: odbierać bogatym i okrutnym, a pomagać skrzywdzonym. Następnie poznajemy ją jako stateczną, dojrzałą kobietę, która dąży do poznania prawdy o zniknięciu swojej siostry. Tajemnica ta pozostaje niewyjaśniona przez prawie siedemdziesiąt lat. Dodatkowo na wystawie w muzeum pojawia się druga część bransoletki, która wcześniej należała do jej zmarłej siostry.

Czy Colette zdoła poznać tajemnice przeszłości?

Czy odkryje, kto stoi za morderstwem Lilian?

Otrzymałam bardzo ciekawą historię, która wciągnęła mnie bez reszty i nie pozwalała się odłożyć. Gdyby nie obowiązki zawodowe, pewnie przeczytałabym ją za jednym razem. Autorka zastosowała dwie linie czasowe – przeszłość i teraźniejszość – co pozwala czytelnikowi poznać całą historię od samego początku.

Bardzo polubiłam Colette. Jest silną i niezależną kobietą, która zajmuje się kradzieżą biżuterii, wspierając w ten sposób fundacje charytatywne, a podczas okupacji przyczynia się do ratowania niewinnych ludzi z rąk nazistów. Jednocześnie jest pełna rozterek i przez całe życie pragnie dowiedzieć się, co tak naprawdę stało się z jej rodzoną siostrą.

Książka opowiada o poszukiwaniu własnej tożsamości i samego siebie, ponieważ bez tego trudno rozliczyć się z przeszłością.

Autorka bardzo dobrze opisuje trudne czasy okupacji niemieckiej – walkę podziemia, która przybierała różne formy. Panuje głód, brakuje żywności, ludzie żyją w strachu przed aresztowaniem, ale jednocześnie nie tracą nadziei na odzyskanie wolności i niepodległości. Znajdziemy tu również ciekawe nawiązanie do legendy o Robin Hoodzie, która w pewien sposób towarzyszy Colette przez całe życie.

Zakończenie jest w pewnym sensie przewidywalne, ale bardzo dobrze pasuje do całej historii. Nie przeszkadzało mi to jednak, ponieważ kilka razy w trakcie czytania popłynęły łzy.

Jeśli lubisz odkrywać historie zaginionych przedmiotów i tajemnice z przeszłości, to jest to idealna książka dla Ciebie.

Czy złodziejski występek można usprawiedliwić czynieniem dobra?

Colette już jako mała dziewczynka zostaje wprowadzona przez matkę w arkana złodziejskiego fachu. Nie dla własnych korzyści, lecz w imię zasad ich przodka - Robin Hooda - by zabierać bogatym a oddawać biednym. Wojna przerabia tę dewizę na : zabierać nikczemnym - oddawać potrzebującym i stanie się sensem życia Colette nawet później , w czasach pokoju, gdy ta dożyje słusznego wieku.

Dziewięćdziesięcioletnia bohaterka, której losy poznamy dzięki powieści Kristin Harmel, wciąż obarczona jest ciężarem wojennych traum i strat. Wystawiona na aukcji unikatowa bransoletka, przywołuje lawinę wspomnień i tęsknot za utraconą siostrą, budzi w Colette dążenie do poznania prawdy o krzywdzie a może i ukaraniu oprawcy. Czy po tylu latach przyniesie to ulgę?

Historię Colette Marceau poznajemy dwutorowo: śledząc jej współczesne działania (a jako wiekowa kobietka pełna jest wigoru i energii), jak i w retrospekcjach wracając do czasów wojennych wydarzeń, które na zawsze pozostały bagażem tragicznych wspomnień. Wojna zabrała jej tak wiele: dzieciństwo, bliskich, miłość ... dając w zamian cierpienie i tęsknotę.

Opowieść o małej złodziejce walczącej w swoim prywatnym ruchu oporu w Paryżu budzi wiele emocji i myślę że spodoba się czytelnikom poszukującym w książkach nietuzinkowych historii pełnych wzruszeń.

Uwielbiana przez czytelniczki Kristin Harmel powraca ze swoją najnowszą powieścią zatytułowaną "Skradzione życie Colette Marceau".

Tytułowa bohaterka dorasta, karmiona opowieściami o swoim praprzodku Robin Hoodzie. Od najmłodszych lat uczy się złodziejskiego fachu: zabierać bogatym i okrutnym, by pomagać biednym i skrzywdzonym. Z czasem staje się jedną z najlepszych złodziejek biżuterii na świecie.

Akcja powieści rozgrywa się w dwóch liniach czasowych - w Paryżu podczas drugiej wojny światowej oraz w 2018 roku w Bostonie. Mimo dziewięćdziesięciu lat Colette wciąż pozostaje aktywna zawodowo i niestrudzenie wspiera organizacje dobroczynne, przekazując im pieniądze ze sprzedaży skradzionych kosztowności.

Przez całą opowieść przewija się historia bliźniaczej bransoletki, przez którą matka i siostra Colette straciły życie. Jej niespodziewane pojawienie się po ponad osiemdziesięciu latach może wreszcie przynieść odpowiedź na dręczące kobietę pytanie: kto zamordował jej siostrę? A przede wszystkim pozwoli dotrzymać obietnicy złożonej matce i zwrócić bransoletki prawowitym właścicielom.

"Skradzione życie Colette Marceau" to spotkanie z pięknym, bogatym w różnorodne środki stylistyczne językiem. To również fascynująca fabuła, pełna emocji i ludzkich dramatów, w której przeszłość nieustannie rzuca cień na teraźniejszość - dopełnia ją i przenika.

„Brylanty były świadkami przeszłości, będą świadkami przyszłości, której my nawet nie potrafimy sobie wyobrazić.”

Nowa powieść Kristin Harmel okazała się dla mnie lekturą niezwykle pasjonującą i autentyczną. To jedna z tych książek, w których kartki dosłownie same przeskakują pod palcami, bo napięcie, emocje i klimat wciągają już od pierwszych stron.

Już prolog uderza wyjątkową mocą. Ojciec rodziny zamawia dla swoich bliźniąt przepiękne bransoletki u jubilera Maxa Besner. Z osobna wyglądają jak płatki lilii, lecz razem tworzą zachwycającego motyla — symbol wrażliwości, piękna i więzi między dziećmi. Niestety ten dar staje się jedynie krótkim momentem szczęścia. W lipcowy wieczór 1942 roku rodzinę budzi brutalne walenie do drzwi. Aresztowanie, strach i chaos pochłaniają wszystkich, a nikt z domowników nie przeżywa nawet roku. Przetrwają jedynie bransoletki — „tak to już jest z brylantami” — i to właśnie one staną się osią całej opowieści.

Główna bohaterka, Colette, dorasta w rodzinie Marceau, która od pokoleń trudni się okradaniem bogatych. Nie są jednak zwykłymi złodziejami — ich działania mają moralny fundament. Zabierają tym, którzy są okrutni, chciwi i źli, po to, by pomagać biednym i skrzywdzonym. Colette od najmłodszych lat uczy się, że granica między dobrem a złem bywa bardzo płynna.

Wybuch II wojny światowej dodatkowo wpływa na losy rodziny. Ludzie ukrywają kosztowności w skrytkach, żyją w pośpiechu i strachu, a to sprzyja działalności rodu Marceau. Ten czas niepewności i mroku staje się kluczowy dla kształtowania charakteru Colette, jej wrażliwości i jej wyobrażenia o sprawiedliwości.

Akcja toczy się dwutorowo — w przedwojennym i wojennym Paryż oraz we współczesnym Boston roku 2018. Uwielbiam takie zabiegi, bo pozwalają jeszcze mocniej wciągnąć się w fabułę. Tutaj zostało to wykonane wyjątkowo płynnie: przeszłość przenika się z teraźniejszością, a każdy rozdział odsłania kolejne warstwy tajemnicy zaginionej bransoletki, rodzinnych sekretów, miłości i zdrady.

Współczesna Colette — dziewięćdziesięcioletnia, wciąż aktywna i kierująca się własnym kodeksem moralnym — jest równie fascynująca jak ta młoda. To bohaterka złożona: wrażliwa, a zarazem twarda; poraniona, ale nieustannie szukająca sposobu, by pomagać innym, nawet jeśli oznacza to działanie na granicy prawa. Jej historia, życie i wybory pozostają z czytelnikiem na długo po zakończeniu książki.

Motyw zaginionej bransoletki spaja wszystkie wątki w jedną poruszającą całość. To nie tylko ozdoba ani rekwizyt — to symbol pamięci, miłości, bólu i niespełnionej sprawiedliwości, która po latach domaga się ujawnienia. Jest jak niemy świadek historii, który przetrwał więcej niż ludzie, którzy go nosili.

To powieść, która wciąga fabularnie, ale też porusza głębiej, niż można się spodziewać. Zostawia z refleksją o tym, że czasem mały przedmiot może udźwignąć ogromną historię, a sprawiedliwość — choć spóźniona — wciąż potrafi być cenniejsza niż złoto.

Współpraca: @wydawnictwo_swiatksiazki @swiatksiazki