Ucieczka

"Ucieczka" Ady Nowak to pierwsza książka autorstwa tej pisarki jaką miałam okazję czytać i powiem Wam, że zdecydowanie trafiła ona w mój gust. Czytelnik tutaj znajdzie zarówno coś z romansu jak i nutki niebezpieczeństwa i niepewności.

Psycholożka więzienna, z ciężką przeszłością i tajemnicą, o której istnieniu być może sama nie wie. Do tego seksowny osadzony, który pobudza w psycholożce dawno zapomniane struny. Przy nim nie sposób zawsze zachowywać się racjonalnie, ma w sobie coś takiego, że nie można odwrócić głowy w drugą stronę.

Czy są w stanie pomóc sobie nawzajem, a może to wszystko to tylko umiejętna gra aby zdobyć bezcenne informacje?

Świetna powieść z ciekawymi zwrotami akcji, bohaterami, których da się polubić już od pierwszych stron i z masą wrażeń. Jeśli lubicie jak w książce coś się dzieje, to zachęcam Was do sięgnięcia po książkę "Ucieczka" Ady Nowak.

Czytaliście najnowszą książkę Ady Nowak „Ucieczka”? Jakie jest wasze zdanie na jej temat? Ja powiem szczerze spodziewałam się trochę czegoś innego. Nie mówię, że jestem zawiedziona, ale jednak czegoś mi tu brakowało.

Marta właśnie zaczęła swoją pierwszą pracę - terapeutki na więziennym oddziale leczenia uzależnień. Tam poznaje Adama, który od samego początku wydał się dziewczynie bardzo interesujący. Adam twierdzi, że jest niewinny i postanawia uciec z kraju. Namawia Martę, żeby mu towarzyszyła. Dziewczyna rzuca wszystko i wyjeżdża z mężczyzną i tu zaczyna się temat ucieczki, który miejscami był trochę nużący.

Główna bohaterka wydaje się dziewczyną bardzo naiwną. Rozumiem, miłość od pierwszego wejrzenia itd., ale rozum to drugie.

Sama fabuła jest dosyć ciekawa. Jednak moim zdaniem za dużo tu trochę dziwnych wydarzeń, które wnoszą chaos do całego zarysu.

Oceniam ją raczej średnio, ale nie zniechęcam. Książka na jeden wieczór. Czyta się dosyć szybko i raczej nie odstrasza od samego początku. Pewne wątki wzbudzają ciekawość.

Marta to terapeutka na więziennym oddziale leczenia uzależnień. Terapeutka, której daleko do profesjonalizmu. Przed pierwszym spotkaniem z Adamem nawet nie zagląda do jego teczki, a podczas rozmowy zbyt chętnie ucieka myślami. Kolejna bohaterka romansów, która ma poważną pracę i bardzo niepoważny stosunek do niej. A jeszcze mniej poważny stosunek do swoich klientów, zwłaszcza do jednego z nich, o których fantazjuje niemalże od pierwszego spotkania, co dla mnie nie ma usprawiedliwienia. Jasne, jest kobietą, a każda kobieta ma prawo do porywów namiętności, ale terapeuta skupiający się na kliencie jako obiekcie seksualnym? *w tym miejscu wzdycham z niechęcią, bo inaczej nie potrafię* Zawody zaufania publicznego powinny dbać o zaufanie, którym się cieszą.

Dla kogo jest ta książka?

Dla kobiet, które lubią przedmiotowe traktowanie i mocny, momentami egoistyczny seks. Dla osób, które szukają naiwnych bohaterów i naiwnych fabuł. Dla tych, którzy od słodyczy wolą chłód, jaki stopniowo się ociepla. I też dla tych, którzy jak są w stanie zignorować gwałt i udawać, że nic się nie wydarzyło. Ja natomiast nie polecam. Zbyt byle jak napisane, zbyt byle jak poprowadzone. Książka słaba i szkodliwa. Przede wszystkim SZKODLIWA i wokół tego słowa powinna skupić się Wasza uwaga jeśli lekturę rozważacie.

Psst, książkę poznałam w wersji audiobooka EmpikGo z serii #SexStories, gdzie lektorem była Zuzanna Galewicz, której życzę kariery w innym zawodzie.

Bardzo długo chodziłam wokół tej książki i nie wiedziałam, czy czytać, czy jednak sobie odpuścić i żałuję, że jednak postanowiłam ją zakupić i przeczytać.

Okazuje się, że najpierw jest napięcie, rośnie i rośnie, a później nagle jak by autorce zabrakło pomysłu jak pociągnąć historię dalej.

Co gorsza, z bohaterką jest dokładnie ta sama sytuacja. Najpierw fajna dziewczyna, chętnie się z nią brnie przez kolejne sceny, a następnie, nagle, nie wiadomo dlaczego, wszystko staje się flegmatyczne i Marta więcej śpi niż robi. Co się stało? Zabrakło weny a deadline gonił? Być może, ale osobiście z chęcią oddałam tę książkę do biblioteki, bez bólu, że nie będę jej miała na swojej półce.

Marta ma bardzo nudne życie. Jest terapeutką w więzieniu. Nie lubi swojej pracy, nie lubi swojego nudnego życia. Dlatego zgadza się na bardzo ryzykowny pomysł pewnego przystojnego więźnia Adama. Postanawia pomóc uciec mu z więzienia i do tego uciec razem z nim. I tu właśnie zaczyna się ich wielka ucieczka aż do Afryki. Marta traci głowę dla Adama. Nie zna człowieka, nie wie jakie ma wobec niej plany, ale postawia wszystko na jedną kartę, co według mnie jest trochę głupie i nieodpowiedzialne. Postać Marty jest naiwna i płytka. Cała historia to taka bajeczka dla dużych dziewczynek. Na plus mogę dodać, że książkę czyta się szybko i łatwo. A zakończenie bardzo nierealne. Czy warto przeczytać? Zdecydujcie sami:)

"Ucieczka" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Ady Nowak. Jest to romans z dość ciekawą fabułą. Marta - terapeutka pracująca na więziennym oddziale, Adam - jeden z osadzonych. Przystojny, inteligentny i według niego niewinny. Pojawia się między nimi uczucie, które przysłania Marcie umiejętność logicznego myślenia...

Lekka fabuła, dużo zwrotów akcji, trochę przewidywalna fabuła.

Marta zaczyna pracę, która ma pomóc zapomnieć jej o wydarzeniach z przeszłości. Jako terapeutka więziennego oddziału uzależnień ma nadzieję, że w końcu uda jej się rozpocząć nowe życie. Jednak im dłużej pracuje we Wronkach, tym bardziej przekonuje samą siebie, iż nie nadaje się do tej pracy, a zamknięte przestrzenie i ograniczenia jedynie pobudzają jej lęki. Wszystko zmienia się w chwili, gdy podejmuje się terapii Adama – więźnia uznanego za szczególnie niebezpiecznego. Ale mężczyzna ma także inne cechy, które w sposób szczególny wpłyną ma Martę. Jest młody i nieziemsko przystojny, jego pewność siebie jedynie potęguje te cechy i zaczyna wzbudzać w kobiecie uczucia, o jakie już dawno siebie nie podejrzewała. Co więcej, mężczyzna przez cały czas twierdzi, że jest niewinny, a Marta wbrew samej sobie mu wierzy. Czy uczucie, którym obdarzyła tego mężczyznę sprawi, iż będzie w stanie sprostać jego prośbie i spalić za sobą wszystkie mosty?

***

Pomysł na książkę okazał się bardzo ciekawy. Przystojny więzień i jego terapeutka postanawiają dokonać czegoś, czego jeszcze nikomu dotąd się nie udało. Postanawiają postawić na szali cale swoje dotychczasowe życie, aby zaspokoić swoje pragnienia, mimo iż tak naprawdę wcale się nie znają. Ale czy na pewno? Fabuła jest wciągająca i odmienna od większości, jakie spotykamy na co dzień. Czyta się przyjemnie, ponieważ autorka ma przystępny styl pisania. Jednak ciężko tę książkę zaklasyfikować do jakiegoś konkretnego gatunku, ponieważ mamy tutaj troszkę z romansu i thrillera oraz odrobinę z erotyku. Ale nie jest to złe połączenie, a powiedziałabym nawet, że fajnie przemyślane.

Jedyne, czego tak naprawdę mi brakowało to odrobinę większe napięcie. Myślę, że przy tym, co udało się autorce można było wycisnąć z tej historii o wiele więcej. Nie zmienia to jednak faktu, iż czyta się dość fajnie, a książka w zasadzie jest lekka i pozwala oderwać się od codzienności. Fakt, że opisane historie nie wydają się być wiarygodne, ale przecież nie po to sięgamy po książki, aby znajdować tam życie codzienne, z jakim sami się stykamy.

Główna bohaterka jest bardzo odważna, a dla odnalezienia samej siebie jest w stanie zaryzykować wszystko, co udało jej się do tej pory osiągnąć. Jednocześnie jest trochę nieufna w stosunku do nowego ukochanego i nie wierzy do końca w jego szczere intencje (biorąc pod uwagę przeszłość obojga nie powinno to dziwić). Kobieta jest wykształcona i umie zadbać o siebie, ale Adam wzbudza w niej pierwotne instynkty i sprawia, ze zapomina o swoich dotychczasowych zasadach. Śmiało można powiedzieć, że Marta zatraciła się w uczuciu do mężczyzny oraz chęci stworzenia siebie na nowo. Nie są to moim zdaniem złe cechy i czynią Martę jeszcze bardziej intrygująca osobą.

Adam jest niezwykle pewny siebie, taki typ „prawdziwego”, dominującego mężczyzny. Marta jednak nie wie, że ON także skrywa w sobie błędy przeszłości, które chce naprawić i pomimo swojej powierzchowności liczy, iż uczucie do Marty go uratuje i otworzy dla niego nową drogę życia. Ale czy to się uda?

Książka z pewnością jest godna uwagi, chociażby przez wzgląd na nietypową fabułę. Nie zmienia to jednak faktu, iż mogłaby być jeszcze lepsza, gdyby wkradło się nam więcej napięcia 

Poznajemy Martę która zaczyna swoją pierwszą pracę jako terapeutka na więziennym oddziale leczenia uzależnień.

Poznajemy Adama więźnia który oczywiście siedzi za niewinność. Bohaterka mu zaufała i zaczyna czuć do niego coś więcej..

Marta zostaje poproszona o pomoc która ma zmienić całe jej życie.

Ucieczka... To jedyne czego chce Adam.

Czy omami dziewczynę i ją zostawi, czy pomiędzy nimi urodzi się miłość?.

Pomysł na fabule super książka z wielkim potencjałem, ale moim zdaniem niewykorzystanym. Książka jest pisana w trzeciej osobie, co sprawiało że momentami się męczyłam. Opisy, opisy i jeszcze raz opisy. Dużo przemyśleń. A jak dochodziło do dialogu nie był jakiś wow i szybko się kończył.

Długie rozdziały. Cała historia opowiada ich ucieczkę jak uciekają, jak się przebierają, czym jeżdżą i gdzie dalej .. No książka zdecydowanie nie dla mnie. Była tajemnica bohaterka miała swoją przeszłość. Ale nic ciekawego to nie było. Zakończenie trochę wyjaśnia i można się troszkę zaskoczyć ale to również nic już nie zmienia w tej historii. Ja jestem na nie. Czekałam na fajny erotyczny romans pomiędzy pracownica a więźniem, niestety dostałam opisy ucieczki.

Marta to młoda psychoterapeutka pracująca w więzieniu z osadzonymi uzależnionymi od alkoholu. Jej życie jest bardzo smutne. Jako mała dziewczynka straciła ojca, przeszła depresję i każdego dnia bała się o swoje życie. Jej życie to piętno tajemniczych teczek, w posiadaniu których był jej ojciec. Pewnego dnia w więzieniu poznaje Adama i trafia ją grom miłości oraz grom wspomnień z przeszłości. Młoda kobieta poddaje się uczuciu i razem z tajemniczym więźniem postanawia uciec. Porzuca swoje dotychczasowe życie i ucieka na Czarny Ląd. Jednak czy ta ucieczka to ucieczka do lepszego życia czy do paszczy ludzi, którzy życzą jej źle?

Książka oczywiście schematyczna. Schemat ten powielany jest przez wszystkie polskie Autorki erotyków. Mamy naiwną młodą damę, która zakochuje się w złym chłopcu. Jednak ta książka jest całkiem spoko. Nie jest to powieść górnych lotów, ale jest zdecydowanie lepiej napisana od debiutu Nowak, który był słaby. Mogę nawet powiedzieć, że dość fajnie spędziłam z nią czas. Byłam ciekawa jak rozegra się intryga Adama. Czy pośle ją w diabły czy uczucie do niej będzie silniejsze od tego co może jej zrobić? Czy warto przeczytać? Tak, jeśli nie oczekujesz od książki jakieś historii, która porwie Cię na koniec świata. Ot powieść na jeden wieczór. To typowo babski odmóżdżacz. Tylko ta okładka to jakieś nieporozumienie. No gorszej nie widziałam jeszcze. Taka mało adekwatna do treści. Bardziej widziałabym tam coś związanego z pustynią i oazą, ale to takie moje widzimisię.

Ona pracuje w więzieniu, pomaga mężczyznom poradzić sobie z nałogami. On twierdzi, że jest niewinny i już od pierwszych chwil uwodzi bohaterkę jak tylko może. W końcu uciekają do Afryki, po drodze dzieją się przeróżne rzeczy, dziękuję, koniec. Opis suchy i pozbawiony emocji, bo i mnie ich zabrakło podczas lektury. Nigdy mnie więzienne klimaty nie pociągały, a już tym bardziej taki wątpliwy związek, ale erotyki rządzą się swoimi prawami i to miało swój potencjał. Według mnie najbardziej kulała postać głównej bohaterki.

Trochę drażniło mnie, jak Marta odnosi się do swoich kolegów i koleżanek po fachu. Inni psycholodzy byli dla niej nudni, niesympatyczni, nawet momentami ich w myślach wyśmiewała. Według autorki terapeuci po godzinach pracy dalej operują sztucznym językiem i nawet w dyskusjach między sobą padają pytania w rodzaju "i jak się z tym czujesz?". Zastanawiam się, co w takim razie kierowało bohaterką, że wybrała ten zawód i to miejsce? Nie miała tam przyjaciół, pacjenci ją przerażali, samo przejście przez bramki z wykrywaczem metali sprawiało, że podskakiwała w miejscu. I w tym momencie poznała przystojnego więźnia, który proponuje jej ucieczkę... Tylko że ona nie była skazana, mogła zmienić swoje życie w każdej chwili, nie potrzebowała do tego rycerza-kryminalisty! Średnio mi się podoba taka puenta, nawet zakładając, że ta cała historia jest umowną fantazją o niemożliwym romansie.

Niestety więzienie jest tłem tylko niedużej części książki, bo bohaterowie szybko zaczynają swoją podróż do Maroka. Myślę, że powieść spodobałaby mi się bardziej, gdyby skupiała się wyłącznie na akcji w zakładzie. Można by przez całą książkę powoli rozwijać relację Marty i Adama, uczynić ją bardziej wiarygodną, a tak decyzje bohaterki wydają się skrajnie naiwne albo po prostu głupie.

Podobał mi się wątek z zabójstwem ojca Marty i jej amnezją związaną z tym wydarzeniem. To dawało czytelnikowi do myślenia, czekało się na kolejne informacje jak na puzzle, które w całości dawały rozwiązanie zagadki.

"Ucieczkę" Ady Nowak czyta się, jakby to była jedna z Baśni 1001 nocy. Wyobraźnia literacka bardzo poniosła autorkę, nieprofesjonalizm głównej bohaterki, a później je ogromna rządzą do mężczyzny skazanego i osadzonego w zakładzie karnym jest tak wielka, że kobieta nie myśli głową, tylko inną częścią ciała. Opisy aktów niby brutalne, a zarazem infantylne w określeniach. Czyta się, tak jak napisałam, jak baśń, bo to nie mogło się wydarzyć na prawdę. Może nie są to moje klimaty, ale chciałam dać sobie i autorce szansę, ale chyba osobiście zostanę przy innego rodzaju lekturach. Jednak nie powiem, że nie polecam, jeżeli ktoś chce przeczytać leciutką lekturę z podtekstem tragedii i z happy endem na końcu to spokojnie polecę. Okładka fajna, ale nie adekwatna do treści.

"Ucieczka" jest drugą książką Ady Nowak po "Pani władzy", z którą mam dobre wspomnienia. Po obiecującym wstępie, naszykowałam się na równie dobrą całość. Niestety tym razem historia okazała się dość specyficzna. Pełno tu bowiem absurdalnych, niedorzecznych wydarzeń, sytuacji i zachowań. Zwłaszcza jeśli chodzi o główną bohaterkę. Co prawda byłam bardzo ciekawa wątku romansu terapeutki z więźniem, jednak czy któraś mądra, wykształcona kobieta zaryzykowałaby to wszystko na co pracowała latami dla faceta z kryminału, mordercy? Ja rozumiem: porywy serca, może i miłość, ale to nie kadr z filmu. Tu przychodzi proza życia, trzeba się ukrywać. Czy tak można na dłuższą metę żyć? Nie jestem w stanie sobie tego wyobrazić. Poza tym gdzie w tym wszystkim jej profesjonalizm zawodowy? Czy Marta nie potrafi odróżnić dobra od zła?

"Był szalenie inteligentny i niebezpieczny, typowy psychopata."

Bohaterowie przechodzą na naszych oczach przemianę. Zmienia się ich system wartości, przełamują własne ograniczenia i lęki. Jednakże zabrakło mi bardziej rozbudowanej warstwy psychologicznej, więcej przemyśleń i analiz głównej bohaterki z racji wykonywanego przez nią zawodu psychologa.

"Gdy miała lepsze dni, wciąż tęskniła za zmianą, za czymś nowym, co ją porwie i pochłonie."

Wraz z Adamem i Martą odbędziemy podróż przez Niemcy, Włochy, Tunezję, aż do wyznaczonego celu, jakim jest Maroko. Dlaczego to miejsce? Jeśli jesteście ciekawi odpowiedzi znajdziecie w powieści.

Książkę czyta się bardzo szybko, bez przestojów, cały czas coś się dzieje. Autorka tworzy dynamiczną akcję oraz krótkie, ostre sceny erotyczne. Operuje prostym, dobrym w odbiorze językiem. 

"Ucieczka" to opowieść o zakazanej relacji dwojga ludzi, skrywanych tajemnicach, pragnieniu wolności, utracie zdrowego rozsądku i ucieczce na koniec świata. Mrok, tajemnice, adrenalina, erotyka, przygoda - co kto lubi. Tym razem ani nie polecam, ani nie odradzam - sami zdecydujcie.

„Ucieczka” skusiła mnie na początku swoją okładką. Po przeczytaniu opisu stwierdziłam, że brzmi naprawdę intrygująco i bardzo chcę przeczytać tę książkę. Zaciekawił mnie motyw więzienny i główny bohater odsiadujący wyrok. A także główna bohaterka w roli terapeutki od uzależnień. Wszystko super, pomysł na fabułę, jak najbardziej na tak. Jednak sam pomysł to za mało, bo wykonanie mi się nie podobało. Marta nie zyskała mojej sympatii, mam wrażenie, że dała się omamić Adamowi już przy pierwszym spotkaniu. Wydawała się rozsądna, ale instynkt i pożądanie wzięły górę. Sam plan ucieczki nie był do końca dopracowany, przynajmniej w moim odczuciu, jako czytelnika. Tak jakby znałam jego strzępki i nie do końca je rozumiałam. Sama ucieczka z więzienia poszła tak gładko, że to aż nierzeczywiste. I tak samo wyglądała cała ich droga „do punktu docelowego”. Brak przeszkód, brak problemów, brak zawirowań i pościgu za zbiegiem. Adam odciął Martę od telefonu i internetu. Sama niby bała się tego, że zostaną schwytani, ale nie zauważała tego, jak gładko im to idzie. Nawet, gdy pojawiały się przeszkody znikały w oka mgnieniu. Nie do końca mnie to kupiło. Niby w całej książce dużo się dzieje i jest akcja, ale ja jej kompletnie nie czułam, tak jakby jej nie było. Relacja Adama i Marty też nie wywołała u mnie jakiś szczególnych emocji. Była dla mnie jakaś taka beznamiętna. Jakie są plusy tej książki? Bo oczywiście jakieś znalazłam. No cóż, „Ucieczkę” przeczytałam w jeden wieczór, więc książkę naprawdę szybko się czyta. Pióro autorki jest przyjemne w odbiorze. A z takich fabularnych rzeczy to bardzo podobał mi się wątek tajemnicy Adama i jego układów, a także amnezja dotycząca przeszłości głównej bohaterki. To wprowadziło do fabuły nutkę zaciekawienia, jaką odczuwałam odkrywając kolejne puzzle tej układanki. Był potencjał, ale niestety odczuwam spore rozczarowanie.