Zimowy sen. Duchy minionych lat. Tom 4

Cieszę się bardzo, że dowidziałam się o serii tych książek. Świetna literatura, polecam.

Saga "Duchy minionych lat" jest cudowna, o tej serii książek dowiedziałam się od koleżanki, wciągnęłam się w nie bardzo. Nie spodziewałam się, że autorce tak świetnie uda się zakończyć całą sagę. Osobiście jestem zadowolona z zakończenia, niczego w nim nie brakowało.

Uwielbiam czytać książki tej autorki, są przepiękne i wciągające. Jeśli jeszcze nie czytaliście "Zimowego snu" to jak najszybciej to zróbcie, nie pożałujecie.

Czytam sporo literatury i zawsze nie mogę się doczekać nowości. Jeśli wy tak jak ja lubicie sięgać po książki, a nie czytaliście jeszcze tej, to bardzo polecam, jest naprawdę warta uwagi. Warto sięgnąć po wszystkie tomy książek tej autorki.

Z chęcią sięgam po książki, a tej autorki, to już w ogóle, nigdy na niej się nie zawiodłam. Pierwszą jej książkę przeczytałam w jeden dzień, zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Na następne zawsze czekam z utęsknieniem.

Według mnie jedna z lepszych książek jakie miałam ostatnio okazje przeczytać. Uwielbiam tą autorkę i już czekam na jej inne wydania książek.

O książkach tej autorki dowiedziałam się od koleżanki i bardzo mi one przypadły do gustu. Do ostatniego tomu zasiadłam tak szybko jak było to możliwe i nie mogłam się oderwać.

Książka bardzo ciekawa, z dużą ilością intryg. Autorka jak zawsze mnie nie zawiodła. Już nie mogę się doczekać jej następnej książki :)

A zatem stało się! Joanna Jax zakończyła epicką sagę w swoim stylu, z przytupem! Oj dzieje się, dzieje Kochani. "Zimowy sen" przynosi nam rozwiązania wielu wątków, ale zanim to nastąpi, bohaterowie zmierzą się ponownie z wyzwaniami jakie przygotował im los. Miłosne perypetie, wybór między szeptem serca a krzykiem rozumu, poczucie obowiązku czy szczerą chęcią działania. Wraz z bohaterami zadamy sobie pytania, ile prawdziwa miłość jest w stanie znieść, gdzie jest granica zemsty i czy aby na pewno zaprowadzi nas tam gdzie chcemy? Może jednak wybaczenie jest tym, co oczyści naszą duszę? Joanna Jax ponownie rzuciła swoich bohaterów na głęboką wodę, w sam środek cyklonu. W Polsce zostaje ogłoszony stan wojenny. Opozycjoniści zostają aresztowani, granice zamknięte, sklepy świecą pustkami. Jak poradzą sobie nasi bohaterowie? Kto zostanie internowany, a kto wyjdzie z tego bez szwanku? Dla kontrastu mamy pokazane życie za żelazną kurtyną, gdzie ludzie są wolni, granice otwarte a sklepy zatowarowane po brzegi. Na pewno jesteście ciekawi jak zakończy się walka o przejęcie wydawnictwa i jak potoczą się losy Amelii i Karola no i przede wszystkim Kingi i Grzegorza. Tym dwóm parom Autorka zgotowała naprawdę jazdę bez trzymanki! Czy wygra miłość czy zemsta? Kto ostatecznie okaże się przyjacielem, a kto wrogiem? Ach....przeżyjecie ogrom emocji! Aż łza się kręci w oku….

To była podróż niezwykła! Naznaczona brutalną prawdą, cierpieniem, bólem, walką o wolność i ideały, walką z samym sobą i tym co daje los. Oczywiście najwyższym punktem odniesienia zawsze była miłość, we wszelakich jej postaciach i odcieniach. To ona pomagała przetrwać, kiedy wydawało się, że przetrwać się już nie da, była motorem napędowym, wyznaczała kierunek działań. Dla miłości ludzie byli w stanie zabić lub zagmatwać swoje losy i schodzić z bezpiecznych ścieżek życia.

Lektura pozwala czytelnikowi również na zwrócenie uwagi na to, co w życiu jest najważniejsze: rodzina, bliscy, dom, ojczyzna. Autorka starała się uzmysłowić nam jak łatwo oceniamy innych nie znając ich historii, nie będąc w ich sytuacji. Bohaterowie Joanny Jax mieli do podjęcia mnóstwo bardzo trudnych decyzji, nierzadko sprzecznych z ich przekonaniami, ideałami. Czasy wojny wyzwalają w człowieku zachowania graniczne, bo instynkt samozachowawczy nakazuje walczyć o życie. I tego oceniać nie należy. Człowieczeństwo, ludzka natura jest niezwykle skomplikowana. Należy mieć otwarty umysł.

a wspaniała przygoda czytelnicza sprawiła, że odczuwaliśmy wraz z bohaterami, śmialiśmy się, cieszyliśmy, ale też płakaliśmy, krzyczeliśmy, rzucaliśmy książką w najdalszy kąt domu, przypaliliśmy obiad, zapomnieliśmy odebrać dzieci z przedszkola, nasze serca biły mocniej.

Tańczyliśmy na dansingach, bywaliśmy na największych salach koncertowych świata, ale też przemierzyliśmy bezkresne stepy, chodziliśmy po bezdusznej ziemi, która nie była w stanie wydać żadnego życia, przemierzaliśmy ciemne i niebezpieczne kanały warszawskiego getta. Udało nam się również wniknąć w tajne służby, być częścią międzynarodowego wywiadu czy podziemia walczącego o wolną Polskę, ale też podglądaliśmy pracę dziennikarzy patrząc na ich poświęcenie, by dotrzeć do prawdy.

Jedno jest pewne: nie pozostaliśmy obojętni wobec tego, co przygotowała autorka.

Wspaniały warsztat, styl, przygotowanie, dojrzałość, poczucie humoru i mądrość życiowa. Pisarka kompletna.

Igor Łyszkin i Alicja Rosińska forever 💜